เห็ดหลินจือ

สืบค้นจาก http://kanchanapisek.or.th/kp1/data/38/sm6.htm

สืบค้นเมื่อ 18 พฤศจิกายน 2550

สืบค้นโดย ดร.ชยพร  แอคะรัจน์  www.geocities.com/university2u

-----------------------------------

เห็ดหลินจือ

หลินจือ เป็นคำเรียกทับศัพท์ภาษาจีน Ling Zhi หมายถึงเห็ดหมื่นปี ในภาษาอังกฤษเรียกว่า Lacquered mushroom และ Holy mushroom ส่วนในประเทศไทยนั้นมีทั้งที่เรียกทับศัพท์ภาษาจีนว่า หลินจือ ที่แปลมา จากภาษาญี่ปุ่นว่า หมื่นปี หรือตั้งชื่อใหม่ว่าเห็ดอมตะ เห็ดหลินจือเป็นเห็ดที่ชาวจีน มีความเชื่อถือว่ามีสรรพคุณทางยามา แต่โบราณนับพันปี ในปี ค.ศ ๑๙๗๑ ได้มีการปลูกเห็ดชนิดนี้ในประเทศญี่ปุ่น และเป็นที่ยอมรับกันแพร่หลาย ให้เป็นอาหารเพื่อสุขภาพชนิดหนึ่งที่ช่วยบำรุงรักษาและส่งเสริมสุขภาพ ลักษณะทางพฤกษศาสตร์เห็ดหลินจือ จัดเป็นเห็ดที่มีอายุข้ามปี ดอกเห็ดเกิดเป็นดอกเดียว หรือ เป็นกลุ่มที่มีโคนติดกันกลุ่มละ ๓-๔ ดอก ดอกเห็ดมีรูปร่างคล้ายพัด ซึ่งมีก้านหรือไม่มีก้าน ดอกเห็ดที่มีก้าน ก้านจะเกิดอยู่กึ่งกลางหรือค่อนไปข้างใด ข้างหนึ่งของดอก ผิวหมวกเห็ดมี ลักษณะเป็นมันเงา คล้ายทาด้วยแชลแลคสีน้ำตาลแดงอาจมีสีเหลืองหรือสีขาวบริเวณขอบหมวก เนื้อเยื่อภายในดอกเห็ดเป็นเส้นใยสีน้ำตาลและมีความหนาจากผิวหมวกลงไปถึงรูเล็กๆ สีขาว หรือเหลืองอ่อน เมื่อเวลาแก่หรือจับต้อง จะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลเข้ม สปอร์มีสีน้ำตาลรูปวงรี ปลายบนมีผิวหน้าตัดผนังหมวกเป็น ๒ ชั้น และมีหนามที่มียอดแหลมชี้ไปที่ผนังชั้นนอกแต่ไม่ทะลุผิวนอก ผิวนอกของสปอร์เรียบ

 

สูตรอาหารสำหรับประเทศไทย มีดังนี้คือ

 

 ๑. ขี้เลื่อยไม้ยางพารา รำ และน้ำตาลทราย ในอัตราส่วน 100:3:2

๒. ขี้เลื่อยไม้ยางพารา รำ ยิบซั่ม ปูนขาวและดีเกลือในอัตราส่วน 100:5:0:2

๓. ขี้เลื่อยไม้ยางพารา รำ ยิบซั่ม ปูนขาวและดีเกลือในอัตราส่วน 100:5:1:0:2 (โดยน้ำหนักรวม)

๔. ขี้เลื่อยไม้เบญพรรณ ปูนขาว และแอมโมเนียมซัลเฟต (๒๑-๐-๐) ในอัตราส่วน 100:1:2 ผสมกับน้ำ คลุกให้ทั่ว หมักนาน ๒ เดือน โดยกลับกองที่หมักนี้ทุกๆ ๑๕ วันหมักจนหมดกลิ่น ต่อจากนั้นนำขี้เลื่อยซึ่งหมักได้ที่แล้วมาผสมกับรำและน้ำตาลในอัตราส่วน 100:3:2

-------------------------------