ขี้เหล็ก

สืบค้นจาก http://www.thaigoodview.com/library/teachershow/lopburi/chaising_y/herb/sec02p6.html

สืบค้นเมื่อ 17 พฤศจิกายน 2550

สืบค้นโดย  ดร.ชยพร  แอคะรัจน์  www.geocities.com/university2u

----------------------------------------------

ขี้เหล็ก

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Cassia siamea  Britt.

ชื่อวงศ์ : FABACEAE

ชื่อพื้นเมือง: ขี้เหล็กบ้าน (ลำปาง) ขี้เหล็กใหญ่ (ภาคกลาง) ขี้เหล็กหลวง (ภาคเหนือ) ผักจี้ลี้ (เงี้ยง-แม่ฮ่องสอน) ยะหา (ปัตตานี) ขี้เหล็กจิหรี่ (ภาคใต้)

 

ลักษณะทั่วไป

ไม้ยืนต้น สูง 8-18 เมตร เปลือกบางเรียบมีสีเทาปนน้ำตาลหรือเขียวปนเทา เมื่อแก่เปลือกนอกอาจมีสีดำและแตกเป็นเกล็ดตามบริเวณโคนต้น ใบประกอบแบบขนนก เรียงสลับ ใบย่อยรูปขอบขนาน กว้างประมาณ 1.5 ซม. ยาว 4 ซม. ใบอ่อนมีขนสีน้ำตาลแกมเขียว ดอกช่อ ออกที่ปลายกิ่ง กลีบดอกสีเหลือง ผลเป็นฝัก แบบยาวและหนา

 

สรรพคุณ

ใบอ่อน ดอกตูมและแก่นมีสารกลุ่มแอนทราควิโนนหลายชนิด จึงมีฤทธิ์เป็นยาระบาย ฤทธิ์กดประสาทส่วนกลาง ทำให้นอนหลับ ได้

-----------------------------------------