Da bi osvojene zemlje zadr�ali i pretvorili u baze za dalja osvajanja, Turci su ih po?eli naseljavati novim stanovni�tvom, naj?e�?e srpskim (� vla�kim� ), koje su koristili ne samo kao sasvim obespravljenu spahijsku raju, nego i kao pomo?nu i posadnu vojsku-mortoloze, akind�ije, itd, ?esto i pod komandom srpskih narodnih stare�ina, vojvoda, serdara, knezova. Tako je s njihove, turske strane vr�eno stalno useljavanje Srba u krajeve daleko od mati?ne zemlje.
Hrvatske, odnosno austrijske vlasti budno su pratile doga?anja na turskim granicama i iza njih, pa od njih poti?u vesti o kolonizovanju Srba koji nisu svojom voljom �osvajali� hrvatske zemlje, nego su ih Turci na to primoravali, ali tim i stvarali mogu?nost za njihovo svesno prela�enje na hri�?ansk stranu, tako da su ve? krajem XV veka, a kasnije jo� u ve?oj meri, na�li tragi?no razdvojeni na one pod Turcima i na one pod hrvatskim plemi?ima i austrijskim carskim komandantima u Hrvatskoj, Sloveniji i onovremenoj Slavoniji, na jednoj, i u Bosni i turskom delu Slavonije, na drugoj strani.
Prema istoriografu srpskih seoba u Hrvatsku Aleksi Ivi?u, koji je najpotpunije prikupljao i prou?avao izvornu gra?u iz arhive u Be?u, Gracu, Zagrebu i Ljubljani, kao i odnosnu istorijsku literaturu, prva vest da Turci naseljavaju Srbe na osvojene hrvatske zemlje poti?e iz 1551. godine: �Posekli su �ume i na te kr?evine naselili su Srbe (...) od mesta Srba prema Biha?u i od Srba prema Kozlovom polju (...). Naseljeno ih je nekoliko hiljada sa preko sto hiljada komada marve pa su tako poja?ali stanovni�tvo takozvane Trome?e (...) na kojoj se sastaje Hrvatska sa Bosnom i Dalmacijom�. Energi?ni bosanski pa�a Ferhad Sokolovi? svoja osvajanja pro�irio je do donjeg toka Kupe i domogao se Ostro�ca, Podzvizda, Kladu�e ... i u te tvr?ave doveo srpske posade, a oko njih naselio srpsko odnosno bosansko �vla�ko� stanovni�tvo. Osvajanjem ve?eg dela Like Turci su jo� zapadnije pomerili me?e srpskog etnosa. U tom smislu delovao je i osvaja? Biha?a, Hasan-pa�a Predojevi?, koji je 1582-1583. godine �ceo kraj oko Biha?a�naselio Srbima.
Me?utim, i na hrvatskoj, odnosno austrijskoj strani ra?unalo se sa Srbima kao iskusnim ratnicima protiv Turaka, pa su oni rado primani, ukoliko su sami, iz Bosne, prebegavali u hrvatske zemlje, odnosno kad su putem provaljivanja hri�?anske vojske u Bosnu zarobljavani ili dobrovoljno odvo?eni u hri�?anski deo Like, Krbave, Korduna i Primorja, da bi u njima, kao vojnici-seljaci ili seljaci-vojnici, ?uvali tvr?ave i obra?ivali zemlju.
Izme?u hrvatskih plemi?a Srbe su prvi dovodili grofovi Zrinski i Frankopani po�tosu se njihovi posedi najpre na�li pod udarom Turaka. Tako se ve? od 1493. godine na Modru�i pominje srpska stra�a pod svojim zapovednicima-vojvodama srpskog imena, a 1500. godine, prilikom razne?ivanja Modru�e i Vitunja, govori se o tamo naseljenim Srbima.Pre 1540. godine Srbe nalazimo oko Ogulina, kao stra�e i kao hri�?anske uhode prema teritoriji pod Turcima, a zatim 1544. i kao podanike bana Nikole Zrinskog na njegovim posedima oko Ribnika, u Prili�?u i Raspojniku na Kupi s obavezom da mu slu�e u ratu i miru, da mu daju polovinu ratnog plena, a za uzvrat da budu slobodni od drugih da�bina i obaveza. Istori?ar Manojlo Grbi? srpskog naselja, istina, privremenog karaktera, u to doba nalazi i oko grada Bosiljeva, grofova Frankopana.
Ovom prilikom prelazimo preko doseljavanja srpskih uskoka u �umberak, budu?i da se on danas nalazi odvojeno od Srpske Krajine, a o njemu se govori u vezi s istorijom Vojne krajine u XVI veku.
Podeljeni izme?u Turaka i hri�?anske strane, Srbi u Lici i Krbavi u XVI veku ginuli su na obe strane i istovremeno se kolebali izme?u njih: naporedno s vestima o njihovim upadima s Turcima u austrijske zemlje nailazimo na podatke o njihovim seobama na austrijsku stranu. Austrijsa komanda u Senju raspolagala je sa 200 uskoka za upade u tursku Liku, s kojima je manje grupe Srba preseljavala u svoj deo Like i u senjsku okolinu. Ve?i prodor u Liku, u dva maha, tokom 1548. godine, izveo je zapovednik Hrvatske vojne granice, Andrija Auer�perg da bi �veliki broj� Srba, po njihovoj �elji, preveo na svoju teritoriju. Sli?no je postupio i general ?or?e Lenkovi?, njegov naslednik na tom polo�aju, kada je 1600. godine uz prethodni dogovor sa Srbima oko Udbine, s vojskom do�ao do njih i na svoju teritoriju izveo 325 du�a, uklju?iv 128 dobrih ratnika, koje je najpre naselio oko Ogulina, a zatim premestio u Gomirje, gde su oni po?eli a kr?e zemlju i grade sebi utvr?enja radi za�tite od mogu?ih turskih napada. Me?utim, velike nevolje sna�le su te preseljenike zbog namere grofa Frankopana, na ?iem zemlji�tu su se naselili, da im se nametnu za zemlji�ne gospodare i opterete ih da�binama i kmetskim obavezama. Spor s njima otezao se godinama i tek u XVII veku zavr�en je otkupom zemlji�ta od strane Gomiraca. Ovim preseljenicimauskoro su se pridru�ili oni koje su doveli senjski kapetan Danilo Frankol, 1601, i grani?arski general Vid Kisel, 1603, 1604. i 1607. godine, naseliv�i ih u Gomirje, Donje Moravice, Vrbice i Kamensko.U diplomi koju su svi ti preseljenici dobili od cara 1607. godine izri?ito se navodi da su kao Srbi, �do�li na poziv i po dogovoru s carskim pograni?nim kapetanima i a ih je do�lo nekoliko hiljada sa �enama, decom i stvarima.
S prole?a 1605. godine kapetan Frankol, u dogovoru sa Srbima u Lici, prodro je na tursku teritoriju, popalio tvr?ave i sela i iz nje poveo 50 srpskih porodica sa 700 du�a, od kojih je 200 bilo pod oru�jem, i preko 20.000 grla stoke.Te stanovnike vlasti su naselile u opusteli Li? grofova Zrinskih, koji su ih smatrali za svoje kmetove, kako bi bio zatvoren prolaz za upade u Krnjsku. Skoro u isto vreme general Kisel s vojskom se probio u Pounje i s Ostro�a?kog polja preveo �nekoliko stotina Srba�, me?u kojima je bilo 200 sposobnih za oru�je, i naselio na zemlji�tu grofova Frankopana oko Mre�nice. Nekoliko godina kasnije, 1609. godine, iz Ribnika u Lici, posle oru�anog sudara sa svojim begom-Tur?inom, na austrijsku stranu prebegle su 33 srpske porodice odnosno 532 lica, od kojih 140 sposobnih za vojnu slu�bu. Ti prebezi naseljeni su u Pla�kom ispod planine Kapele. Po?etkom maja te godine senjski kapetan Sigismund Gu�i? obavestio je generala u Karlovcu kako je potkraj aprila iz Ribnika pre�lo 30-35 ku?a sa 550 du�a vrlo dobro odjeveni i bogatih blagom i svijem ostalijem�, koje je on naselio u Brlog. Njih je sledilo 80 drugih porodica koje su naseljene oko Brloga i Pla�kog i na Mre�nici, kao i one koje su se smestile u Skradu i pot?inile grofovima Frankopanima. Bez prethodnog dogovora s austrijskim komandantima 1611. godine granicu je pre�lo najpre 13, a zatim 50 srpskih porodica s dosta sposobnih ljudi za vojsku i na hiljade grla stoke; te porodice su bile iz Podlapca u Lici, a �elele su da se nasele u Brlog. Njih su sledile nove 24 porodice koje su naseljene u Modru�u me?u Srbe-Ribni?ane, ranije doseljene.
U �elji da ne pogor�avaju odnose s Turcima, austrijske vlasti nastojale su da zaustave iseljavanje bosanskih Srba, dok su Turci, sa svoje strane u istom cilju, naro?ito 1613. godine, izveli nekoliko napada na srpske iseljenike u Lici ubijaju?i ih, pale?i im ku?e i plja?kaju?i na desetine grla stoke, �to je podosta zapla�ilo Srbe s obe strane li?ke granice, pa je njihovo iseljavanje, bar za izvesno vreme, osetno oslabilo. Istovremeno, Turci su na podru?ija s kojih je bilo najvi�e iseljavanja, naro?ito izme?u Kupe i Une ( u budu?u Baniju! ), dovodili nove grupe Srba i utvr?ivali Cazin, Veliku Kladu�u i druga mesta na granici prema Hrvatskoj. Ipak, pojedini komandanti na granici prema Turcima, u dogovoru sa Srbima bli�e granice ili po sopstvenoj inicijativi, povremeno su prodirali na tursku teritoriju i vra?ali se s plenom i srpskim iseljenicima, kao �to su u toku 1632, 1637. i 1639. godine u?inili najpre ogulinski kapetan grof Ga�par Frankopan, a zatim senjski veliki kapetan, baron Albert Herber�tajn. Frankopan je s velikom ?etom svojih Gomiraca-Srba 1632. provalio u okolinu Cazina i odande izveo �veliki broj Srbalja� koje je naselio po Ravnoj gori, Smr?evoj poljani, Starom lazu, Mrkopolju, po Tuku, Jasenku i po Dre�nici. Ti Srbi preterali su vrlo veliki broj raznovrsne stoke. Prema Grbi?u, baron Herber�tajn 1637, u dogovoru s grofom Frankopanom, doselio je jednu grupu Srba iz turske Like i naselio ih u Lu?ane, Vodote? i Prokike. pomenuti grof Frankopan na?inio je sli?an podvig i s prole?a 1639. godine prodrev�i u Liku do Petrovog sela ( polja ), odakle je sve tamo�nje Srbe na silu pokrenuo a one koji to nisu nikako hteli �dao posje?i i porobiti�, i naselio ih u Vitunj kod Ogulina iako su se starosedeoci � Hrvati tome protivili i ?ak pru�ili oru�ani otpor. U pitanju je bilo 17 srpskih porodica sa oko 210 du�a, uz koje su se smestile i dve porodice koje su se preselile 1632. godine. Tada je i u Pla�ki naseljeno 255 du�a, a u Otok tako?e je do�ao �pove?i broj naroda�. U jesen te, 1639. godine, baron Herber�tajn izveo je iz Like nove grupe Srba, koje je razmestio oko Jablanca i Starigrada iako su se tome protivili Frankopani tvrde?i da su u pitanju njihovi posedi.
U to vreme, 1640-1642. austrijski komandanti vodili su pregovore sa Srbima u Korenici koji su pla?ali hara? i njima i svojim turskim gospodarima, da ih izvedu iz tog dela Like i nasele u Pla�ki, ali su Turci doznali za to i jedne pohvatali, a druge rasterali tako da ih je samo 30-tak prebeglo pod za�titu senjskog kapetana Herber�tajna. Tek mnogo kasnije, 1655. godine general Auer�perg uspeo je da iz Korenice izvede 12 arapskih porodica sa 140 du�a,od kojih je bilo 40 vojnika, i mnogo stoke. Ti Srbi naseljeni u Pla�kom pod svojim predvodnikom Milakom. Pomenuti general je tih godina dosta Srba iz pograni?nih mesta naselio u mesto Sveti Juraj.
U me?uvremenu, s prole?a 1641. godine dvojica hrvaskih komandanata provalili su do Gvozdanskog kod Zrinja, razbili tursku posadu i sve Srbe iz Jamnice i �dru�inu Tudorovu� (kako ka�e izvor) preveli na svoju stranu. Neizvesno od austrijskih komandanata, ne�to kasnije te godine, s turske strane reke Korane, 38 srpskih porodica s mnogo stoke i druge imovine pre�lo je na hri�?ansku stranu i naselilo se u Dubrave i Ponikve, postav�i kmetovi grofova Frankopana, iako im je bilo obe?ano da ?e biti u polo�aju ostalih kraji�nika za ?iji status ?e se izboriti tek posle tri decenije, 1685. godine.
U toku 1658. godine posle du�ih pregovora u austrijsku Liku iz Usore pre�le su 83 srpske porodice sa 940 du�a, od kojih su 263 bile sposobne za oru�je. Oko njihovog sme�taja, posle privremenog boravka kod Oto?ca, bilo je mnogo natezanja dok 1660. godine nisu kona?no naseljene u Vili? i uz re?icu Gacku. Manojlo Grbi?, kao uzgred, navodi kako je 1666. godine do�lo do jo� jednog �srpskog naselja�u Pla�ki, iz koga su se neki njihovi rojevi ra�irili po obli�njoj Jasenici i Munjavi. Tri godine kasnije pominje se dolazak 10 srpskih porodica, a 1672. jo� 90, koje su naseljene u Dabar i Glibodol. Godine 1679. haramba�i Dragi?u uspelo je da iz Turske Like izvede 120 du�a i dovede ih u Brinje, �to su tamno�nji Hrvati poku�ali da spre?e upotrebom oru�ja. Najzad, 1680. godine general Josif Herber�tajn po�ao je na tursku Korenicu da bi u Pla�ki, odnosno u Jasenicu preselio Srbe preostale jo� u njoj. Tako je zavr�eno jedno dugo razdoblje u naseljavanju Srba iz Bosne u Karlova?ki generalat.
Veliki Be?ki rat (1683-1699) doveo je do znatnih pomeranja Srba iz Bosne u Liku, na Kordun i u Baniju, kao i povoljnijeg razme�taja po Lici i Krbavi onih koji su do tog rata bili pod austrijskom vla�?u, ste�njeni na ograni?enom prostoru i izme�ani s katoli?kim �ivljem, Hrvatima i Bunjevcima.
Ratne operacije protiv Turaka ju�no os Save po?ele su 1685. godine. Tada su Srbi iz Bosne poslali izaslanike banu Nikoli Erdediju da se dogovore oko njihovog masovnog preseljenja na austrijsku stranu, posle ?ega je sredinom juna te godine usledilo �za�titno pismo� cara Leopolda I za Srbe i preseljavanje prve grupe Srba pod njegovu vlast. Po?etkom jeseni, pak, general grof Herber�tajn po�ao je u pohod na tursku Liku, zarobio mnogo Turaka i vratio se sa 180 srpskih porodica od 1.459 du�a iz Peri�i?a, Buni?a i okolnih mesta, koje se naseli�e u Brinju i okolini. Po?etkom 1686. u Bag je izbegla grupa od oko 500 Srba, a grupa od 200 lica iz Kladu�e na�la se tako?e na podru?ju Like. Posle njih pre�li su i Srbi iz Biha?a, kao i oni koje je grof Herber�tajn iz Korenice preveo u Jasenicu.
Na kona?no osvajanje Like general Herber�tajn po�ao je sredinom 1689. godine. Svih 9.000 Srba u tom delu Like diglo se protiv Turaka pa je cela oblast vrlo brzo bila zaposednuta od strane hri�?anske vojske. U taj deo Like, po�to je bio slabije naseljen nego onaj pod austrijskom vla�?u, pohrle mnogi Srbi iz Turske (Bosne), Dalmacije i Primorja, od Brinja i Oto?ca: oni iz Dalmacije naselili su se u Zrmanju, Gra?ac i Medak, a oni sa Kupresa, Grahova i Kne�polja na rubni pojas Krbave, dok su se oni iz hri�?anskog dela Like, posebno iz Brloga, Vili?a, Prokika, pomerali u novoosvojena naselja u koja je do�lo oko 700 srpskih porodica, a nove i nove i dalje su pridolazile, pa su pored ostalih, popunjeni Jastrebica, Mekinjar, Podlapac i dr. mesta. Tako je stvorena etni?ka struktura Like u kojoj su Srbi prema navodu senjskog biskupa Martina Brajkovi?a iz 1702, bili �najve?i� narod, nastanjen u kompaktnim celinama sa svojim crkvama i sve�tenstvom.
U toku Be?kog rata dosta Srba naseljeno je na Kordunu uglavnom od 1686. godine i nadalje. Tako je zabele�eno da je general Matija �trasoldo posle zauze?a Buda?kog utvrdio to mesto i u njega i njegovu okolinu, najvi�e u Vojni?u, naselio 284 srpske porodice sa 2.784 lica, od kojih jo� 294 sposobnih za oru�je. Pored, toga, turanjski kapetan, baron Franjo Or�i? izveo je Srbe iz Kladu�e i naselio oko Buda?kog i Kolari?a, kao i Srbe iz Ostro�ca i Cazina, koje je rasporedio po Perjasici i Tr�i?u. Oko Buda?kog nseljeno je jo� 100 porodica, koje je general Herber�tajn 1685. preveo iz Like. Ogulinski kapetan Hranilovi? izveo je iz Bosne oko 200 srpskih porodica i naselio ih po Skradu, Veljunu, Blagaju, Primi�lju, Kremenu i oko Slunja i Barilovi?a. General �trasoldo je tada ?ak podigao 200 ku?a za te �Vlahe� u okolini Blagaja i Skrada. Tih godina Srbi su po?eli da prelaze i Koranu prema Cerovcu i Barilovi?u, �to je 1689. godine general Herber�tajn spre?io kako bi se na levoj strani te reke zadr�alo katoli?ko stanovni�tvo.
Do daljeg naseljavanja Srba na Kordunu do�lo je oko 1699-1700, kada su oni naseljeni u Kremen kod Slunja i u Krstinju i pot?injeni kraji�kom kapetanu u Kri�ani?-Turnju, zatim 1711. godine, kad je borilova?ki kapetan baron Herber�tajn iz Bosne u Koranski breg, Kosirsko selo i Kozinac preveo 158 porodica sa dosta konja i oru�ja. Dve godine kasnije, 1713, �mnogo� Srba naseljeno je oko Kloko?a, a 1717. u isto mesto i u Krstinju. U toku 1716. iz Turnja u Bosni znatan broj Srba naseljen je u Tu�ilovi?, a 1718. godine opet i u to mesto i kod Turnja.
U toku rata 1683-1699. hri�?anska vojska proterala je Turke s podru?ja izme?u Kupe i Une, koje je dotad samo svojim manjim severnim delom bila pod austrijskom vla�?u a u sastavu Vara�dinskog generalata. Srba je kako izgleda bilo i na tom prostoru oko Petrinje. Poznato je da je 1640. godine bn Ivan Dra�kovi? poslao grofa Petra Keglevi?a da Srbe s druge strane Petrove gore prevede na hrvatsku stranu, �to je ovaj i u?inio kao da je 1680. godine vojvoda Bradi? doveo 120 srpskih porodica koje su po Grbi?evoj pretpostavci mogle biti naseljene �negde� oko Petrinje.
Polaze?i od pouzdanih arhivskih izvora, Aleksa Ivi? utvrdio je da su 1687-1689. godine Srbi iz Bosanske krajine u tako �ogromnim masama� pre�li u Baniju, da je to dovelo ?ak do odluke Dvorskog ratnog saveta da od grofa Or�i?a zatra�i da ne prima nove srpske doseljenike �to je bilo skoro nemogu?e ostvariti. Tako su grof Erdedi i zagreba?ki biskup Borkovi? 1687-1688, naselili su Srbe u Kirin, Bo-vi? i Stjepan, zatim u Gradi�?e na re?ici Trep?i. Kad je pak, 1688. godine osvojena Kostajnica jo� ve?a mno�ina Srba s druge strane Une s Kozare, pre�la je na prostor Banije. Na taj prostor do�li su i Srbi ranije naseljeni na austrijskoj strani �od �umberka i od Gomirja i ostalih vla�kih sela� Vredno je pomena da je ve? i pomenuti biskup u svoju opatiju Topusko doseljavao Srbe i to u grad Topusko, u Pernu, ?emernicu i Blatu�u kao i u ve? re?ene Kirin i Bovi?, tako da ih je 1699. godine ve? bilo oko 4.000 pod njegovom vla�?u.
Mnogo srpskog stanovni�tva u toku rata zate?eno je na prostoru oko Novog na Uni, ali kada je Austrija pristala na to da Novi vrati Turcima, svi Srbi su 1701-1703, napustili taj deo pounja i preselili se u Baniju u Majske poljane, Klasni?, �irovac i druga mesta tako da ih je prema jednom zvani?nom izve�taju iz 1701. godine u Topusko prevela 50 ku?a �vla�kih sinova�.
U to vreme op�teg preseljavanja Srba iz turskih i novoosvojene austrijske oblasti, do�lo je i do njihovog naseljavanja ju�no od Kupe na vlastelinstvo Steni?njak, koje je pripadalo grofovskoj porodici Dra�kovi?a. Jo� pre 1690. godine Srbi su na�li u Dra�kovi?evim selima � Sjeni?aku, Utinji, Vojni?u i Morovicama. Prema podacima Radoslava Lopa�i?a, 1699. godine, u Steni?njaku (Sjeni?aku) bilo je 80 srpskih ku?a i 486 du�a, u Utinji 60 ku?a i 280 du�a,a toliko ih je bilo i u Vojni?u.
S novim austro-turskim ratom 1716-1718, do�lo je do novih masovnih seoba stanovni�tva s turske teritorije u Baniju i to prete�no stanovni�tvo iz unutra�njosti Bosne na bosansko Pounje koje je tada, ponovo pripalo Austriji. Banska krajina tadaje pro�irena do iza Kozare a dobila je i Novi s okolinom, pa �provrve Srblji� iz dubine Bosne da se tu nasele. Tada je do�lo i do naseljavanja nove grupe Srba na vlastelinstvo Steni?njak, u Trebinju i Utinju, ?ime je ono dobilo onaj obim i sastav u kojima ?e, ugovorom izme?u grofa Josipa Dra�kovi?a i predstavnika Srba s vlastelinstva, 1747. godine biti pretvoreno u njegovu (privatnu) Krajinu, koja se odr�ala u periodu od 1781-1783. godine kada je uklju?ena u Karlova?ki generalat.
Beogradskim mirom iz 1739, Turcima je vra?eno bosansko Pounje, �to je iste one Srbe koji su se u njemu naselili posle prethodnog rata nagnalo da se isele u Baniju me?u svoje sunarodnike. Tada su umno�ene srpske naseobine po suvome?i, pa na �irem prostoru oko Gline, Utinje i Vojni?a.
Posle toga sve do rata 1788. godine u Baniju je dolazilo samo do pojedina?nih i manjih grupnih prebegavanja Srba iz Bosne kao primerice 1743. pet porodica odnosno 1750. jedna grupa koja je naseljena u okolini Kostajnice. Vojin Dabi? pisac vrlo dokumentovane istorije Banske krajine, konstatovao je da je o tim i takvim preseljenjima u Baniju ostalo malo traga u izvorima, iako treba pretpostaviti da njihov doprinos nije bio mali. U prilog te tvrdnje govori i jedan popis iz 1768. godine, prema kome je za dvadesetak godina pre toga iz oblasti pod Turcima (uklju?iv i poneku porodicu iz srpskih naselja u Lici) u Baniju pre�lo 524. lica.
Tri decenije posle Beogradskog mira iz 1739, kada su migracioni talasi smirili, prema pouzdanoj crkvenoj statistici iz 1768. godine u celom Karlova?kom generalatu i Banskoj krajine bilo je 125.762 Srbina, i to:
Li?ka regimenta - 24.972
Oto?ka regimenta - 16.578
Ogulinska regimenta - 15.273
Slunjska regimenta - 18.048
I banska regimenta - 25.972
II banska regimenta - 21.170
Posed grofa Dra�kovi?a - 3.749
Do daleg pove?avanja broja Srba u Krajini ju�no od Save do�lo je u toku i posle poslednjeg austro-turskog rata 1788-1791. god.
Ve? na samom po?etku rata 1788. iz Bosne u Baniju pe�lo je 4298 srpskih porodica, a u vreme primirija pred zaklju?enje mira u Svi�tovu jo� 818 porodica- sve u svemu oko 15.000 du�a. Najve?i deo tih izbeglih Srba naselio se oko Topuskog, u Perni, Blatu�i, ?emernici, Vrginmostu, Bovi?u dok su neki pre�li u Karlova?ki generalat, aneki u naselja izvan Vojne krajine.
U toku rata novi Srbi-prebezi u znatnom broju naselili su se i u Karlova?kom generalatu, i to:
Li?ku regimentu - 3.231
Oto?ku regimentu - 1.446
Ogulinsku regimentu - 1.449
Slunjsku regimentu - 1.197
Svega - 7.323
Od tih izbeglica stvoreno je 38 novih sela i to: u Cetinskom okrugu-6, u Dre�ni?kom-6, u Oto?koj regimenti-7, i u Li?koj regimenti � 19 sela.
Posle svega toga, broj Srba u Karlova?kom generalatu, uklju?iv i Baniju, u 1800. godine porastao je na 164.865 lica.
Me?itim dve decenije kasnije, 1821. godine na tom podru?iju bilo je samo 159.517 stanovnika srpske narodnosti, koji su bili ovako raspore?eni po regimentama:
Li?ka regimenta - 37.453
Oto?ka regimenta - 22.376
Ogulinska regimenta - 21.579
Slunjska regimenta - 20.178
I banska regimenta - 27.906
II banska regimenta - 30.025
U odnosu na stanje iz 1800. godine o?igledno je opadanje broja srpskog stanovni�tva �to se mo�e objasniti gubicima u ratovima protiv Napoleona, iseljavanjem 1809-1813, i gladnim godinama 1814-1817.
Posle toga ponovo je do�lo do porasta stanovni�tva, pa je u petoj deceniji XIX veka u Pla�koj (Gornjokarlova?koj) eparhiji, koja je obuhvatala pravoslavne Srbe u Karlova?kom generalatu s Banijom, kao i malobrojne Srbe u civilnom Gorskom Kotaru i gradovima ju�no od Save, njihovo brojno stanje bilo je slede?e:
Godina ------------------ Stanovnika
1840.----------------------- 206.709
1842------------------------ 212.162
1846------------------------- 224.856
U odnosu na stanje 1821. godine pove?anje je bilo za oko 65.000 lica ili za oko 30%
Broj stanovnika u Karlova?kom generalatu, a naro?ito broj Srba u Lici i Krbavi bio bi daleko ve?i da u toku XVIII i prvoj polovini XIX veka nije bilo ?estih i mahom velikih migracija iz tih krajeva u Slavoniju, Srem, Ba?ku i Banat. Re? je o preseljavanju, naj?e�?e zbog oskudice i gladi, na stotine i stotine porodica i na hiljade du�a koje su se naseljavale najvi�e po Gradi�koj regimenti (jugozapadna Slavonija), Petrovaradinskoj regimenti (Srem), �ajka�kom bataljonu (Ba?ka) i Banatskoj vojnoj krajini. U okviru tog iseljavanja posebno treba pomenuti ona iz 1714-1715, 1730, 1740, 1764, 1782-1784, 1802, 1809-1813, 1821.i 1829. godine, kada je pojedinim delovima Karlova?kog generalata ozbiljno pretila prava depopulacija. U XVIII veku to je izbegnuto zahvaljuju?i prilivu stanovni�tva iz Bosne, a u prvoj polovini XIX veka, velikom prirodnom prira�taju i vitalnosti Srba-planinaca.