Kordun je oslobo?en od Turaka u prvom velikom ratu Austrije s Turskom i kona?no je pripao Austriji karlova?kim mirom. Odmah po oslobo?enju ovog podru?ja po?elo je naseljavanje i ovog opusto�enog podru?ja. Ipak Turci nikada nisu vladali cijelim podru?jem Korduna. Oni su bili zadr�ani kod Sjeni?aka, odakle se njihova vlast protezala do slunjskih brda, pa prema Pla�kom i Jesenici. Dio Korduna izme?u Mre�nice i Korane iako je bio opusto�en, Turci nisu osvojili. Austrija je osvojila od Turaka opusto�enu zemlju. Jo� ?etiri godine prije Karlova?kog mira karlova?ki general Heber�tajn upada u Krbavu i odvodi sobom oko 100 srpskih porodica i naseljava ih oko Buda?kog u reonu Karlovca. Zatim sljedi doseljavanje jo� 286 porodica ( 2784 du�e ) koje se naseljavaju oko Buda?kog, Perjasice, Kolari?a i Tr�i?a. Ovo doseljavanje pomogao je karlova?ki general �trasold i turanjski kapetan baron Franjo Or�i?. Godine 1687. kraji�ka vojska upada u prijedele oko Kladu�e, kojom prilikom je iz ovog kraja odvedeno 120 srpskih porodica, koje su naseljene po Perjasicii i Tr�i?u. Barilovi?ki kapetan Haler�tajn doveo je jo� 120 srpskih porodica i naselio ih po Koranskom brijegu, Kosijerskom selu i Velikom Kozincu. Turanjski kapetan baron Kulmer naselio je u Tu�ilovi?u 70 porodica godine 1717. Ali ve? godine 1721. odavde su preba?eni preko slunjskih brda, da se ne sva?aju oko zemlje i ispa�e sa starosjediocima u Mostanju i Turnju, a i da se udalje od karlova?ke tvr?ave. Jo� 1689. general Heber�tajn izdaje me?a�ni list i razgrani?ava doseljenike od starosjedelaca, jer je dolazilo do ?estih sva?a oko ispa�e i ometanja posjeda.
U vrijeme kada je naseljavano podru?je oko Buda?kog ogulinski kapetan Kristifor Hranilovi?, rodom iz �umberka, doveo je 200 porodica i naselio ih u Skradu, Veljunu i Blagaju. Podru?je Vojni?a delimi?no je naseljeno kada i predio oko Donjeg Buda?kog. Ja?a naseljavanja podru?ja Vojni?a izvr�ena su u vremenu tre?eg rata Austrije s Turskom, kada je poslije Beogradskog mira ( 1739 ) Austrija izgubila predijele s desne strane Une. Tada je veliki broj srpskih porodica preselio u Baniju, ali ih je dosta stiglo i u predio Vojni?a.
Godine 1711. karlova?ki general Rabata naseljava oko 200 srpskih i hrvatskih porodica u predjelu Rakovice, izme?u Slunja i Plitvica.
Ovim bi uglavnom bilo zavr�eno naseljavanje Korduna. Godine 1715. me?u naseljenicima na Kordunu bilo je zavladalo osje?anje nesigurnosti, pa je po?elo iseljavanje u donje krajeve. Nije utvr?eno �to je prouzrokovalo tu pojavu. Za vrijeme ovih pokreta stanovni�tva Karlova?ki generalat je izgubio 1011 vojnika, �to nije bio mali gubitak.
Svi�tovskim mirom godine 1791. poslije ?etverogodi�njeg ratovanja sa Turskom dobila je Austrija na Kordunu jo� 15 kvadratnih milja od Turske.Poslije ovog mira na podru?ju istorijske Hrvatske Turskoj je ostalo jo� samo 17 kvadratnih milja teritorije. To je predio oko Kladu�e koji danas pripada Bosni i Hrecegovini. Pomenutim mirom Austrija dobiva na Kordunu gradove Cetin i Dre�nik. Tada su naseljene dana�nje parohije Kordunski Ljeskovac, Ma�vina i Sadilovac. To su takozvana � novoselija �. Svi�tovskim mirom Austrija dobiva i takozvani li?ki Kordun od Nebljusa do Srba. Ovaj predio i pod Turcima je bio naseljen srpskim stanovni�tvom, pa nije bilo novih naseljavanja.
Doseljavanje Srba na podrucje Banije
Banija je isto?na oblast Eparhije gornjokarlova?ke. Uglavnom obuhvata predjele izme?u Une i Kupe, i od Petrove gore na jugozapad prema Dvoru na Uni. Dio Ju�ne Banije izme?u Zrinjske gore i Une naseljen je Srbima jo� za vrijeme turske uprave, kada je naseljen i predio oko Kozare u Bosni. Banija kao vojna oblast bila je podjeljena na dvije kraji�ke regimente: glinsku i petrinjsku. Ove dvije regimente nalazile su se pod vrhovnim zapovjedni�tvom hrvatskog bana sve od godine 1704. Otud i naziv Banija.
Predio oko Sjeni?aka prema Kupi bio je nenaseljen jo� po?etkom 17. vijeka. Iako nikada nije bio kona?no osvojen od Turaka, blizina granice uljevala je strah, pa se nije niko mogao rje�iti da se tu nastani. U to vrijeme u Perni postoje samo tri ku?e. ?im su Turci potisnuti od Petrove gore, porodica grofa Dra�kovi?a preduzima korake da naseli svoje imanje oko Sjeni?aka. Najprije vidimo nekoliko naseljenih ku?a u Utinji, a odmah zatim Sjeni?ak naseljava 80 srpskih porodica. Godine 1718. grofica Magdalena Dra�kovi? moli kneza Miloslava Karapand�u da naseli u Trebinji, petnajstak kilometara od Karlovca, koliko najvi�e mo�e srpskih porodica. Grofica je od doseljenika tra�ila kmetsku poslu�nost. Ovo je bio izuzetak, jer Srbi nikako nisu htjeli da zasnivaju kmetske odnose. Trebinja je i ranije imala ne�to srpskih doseljenika, ali je grofica �eljela da svoj posjed gu�?e naseli.
Topusko i Perna pod Petrovom gorom zatim dana�nje parohije Kirin, Stipan i Bovi? bili su posjedi zagreba?kog biskupa. Iz jednog dokumenta od godine 1687. vidi se da je Kirin tada bio naseljen. Upravnici biskupskih posjeda tra�ili su od naseljenika kmetski odnos, pa je zbog toga do�lo do pobune seljaka 1701. godine. Iz jednog izvje�taja upravnika biskupskog posjeda iz godine 1699, vidimo da su i tada vr�ena naseljavanja u ?emernici, Topuskom i Perni.
U Donjoj Baniji imala je svoje posjede porodica hrvatskih velika�a Keglevi?a. Zbog svojih posjeda oko Blinje oni su se stalno sukobljavali s Turcima. Petar Keglevi? naseljava srpske porodice oko Petrinje.
Od pojedinih dokumenata o doseljavanju Srba na Baniju, da pomenemo jedan iz godine 1687. Hrvatski ban Nikola Erdeli poziva zagreba?kog biskupa Martina Borkovi?a da dozvoli naseljavanje Srba po Bovi?u i kirinu, gdje su se nalazili biskupovi posjedi. Ne�to kasnije petrinjski grof Franjo Erdeli, godine 1693. postavlja kneza Petara Dra�kovi?a za glavara Srbima u Slabinji i drugim okolnim mjestima. Godine 1697. hrvatski plemi? Petar Keglevi? dovodi Srbe u Krivaju. Iste godine Srbi se naseljavaju i oko Sunje. Dvijegodine kasnije naseljena je �ivaja.
Za vrijeme seobe pod patrijarhom Arsenijem III ?arnojevi?em doselilo se na Baniju oko 11.000 novih doseljenika. Ovo doseljavanje jako je pove?ao broj Srba na Baniji. Ranije je na podru?ju gornje Banije bilo oko 4.000 doeljenika. Prije Seobe, donja Banija slabo je bila naseljena zbog blizine turske granice. Za vrijeme Velike seobe u donjoj Baniji je naseljeno preko 40 sela. Prema popisu od 1768. god. na podru?ju Eparhije gornjokarlova?ke bilo je 411 srpskih sela 12.079 doma?instava i 124.762 du�e. Ovaj broj u?etvorosru?io se do po?etka drugog svijetskog rata.
Doseljavanje Srba na podrucje Gomirja
Gomirje u Gorskom Kotaru naseljeno je Srbima poslije pada utvr?enog grada Klisa u dalmaciji 1596. Poslije vi�ekratnog prodiranja Turaka u ovo podru?je u toku 16. vijeka, cijeli je predio oko Gomirja bio je potpuno opustio. Preko posebnih delegata ovi Srbi iz Dalmacije tra�ili su dozvolu za preseljenje od nadvojvode Ferdinanda u Gracu. Tada su naseljeni Gomirje, Vrbovsko i Srpske Moravice. To su bili posjedi rankopana. Doseljenici nisu nipo�to htjeli kmetski odnos prema gospodarima. Kraji�ka vojna komanda htjela je po�to poto da ovaj narod sa?uva u novim naseljima iz svojih posebnih vojnih interesa. Sukob sa Frankopanima rije�en je kompromisom. Ispla?eno im je zemlji�te u roku od 4 godine za 15.000 forinti. Poslije ove nagodbe od godine 1657. doseljenici su mirno �ivjeli na svojim imanjima.
Kordun je najpoznatiji kao izraz.