Poslije Karlova?kog mira 1699. godine Cetinska krajina je potpala pod mletacku vlast pa su se dragovicki monasi vratili u svoj manastir, a njihovu crkvicu su poslije upokojenja episkopa Nikodima, dakle onu kod Bribira, prisvojili rimokatolici.
Nestabilno tlo, na kojem je bio sagradjen manastir, i velika vlaga na tom mjestu ponukali su manastirsku bratiju da izmjeste manastir na bolje mjesto. Po dozvoli mletacke vlade godine 1777. jeromonah Vikentije Stoisavljevic je to i zapoceo. Novi manastir je osnovan na mjestu zvanom Vinogradi. Njega je kasnije dovr�io iguman Jerotej Kovacevic. Osvecenje manastira i nove crkve bilo je 20. avgusta 1867. g.
Medjutim, samo ne�to manje od sto godina kasnije, obistinile su se rijeci manastirskog ljetopisaca koji je zapisao: "Od svih manastira Dragovic je srece najhudije". Pedesetih godina 20. vijeka zbog izgradnje hidroelektrane na Cetini manastir je ponovo izmje�ten, a vi�e hiljada srpskog pravoslavnog naroda iz plodne cetinske doline raseljeno je, mahom u Srbiju.
Zlu sudbinu koju je ljetopisac uocio manastir Dragovic je do�ivio i 1995, godine i podjelio je sa srpskim pravoslavnim narodom iz Dalmacije. Ponovo je opusto�en. Mada je imao izrazitu nenaklonjenost istorijske sudbine, Dragovic je do 1995. godine cuvao u svojoj biblioteci i riznici velike dragocjenosti. Tu se mogao vidjeti oktoih iz 14. vijeka, minej za mjesec maj iz 1531. godine, pisan u Studenici, jedna knjiga �tampana u Ostrogu 1594., krmcija �tampana u Moskvi 1653. itd. Radoznalci ce se obradovati i kratkim zapisima Dositeja Obradovica, koji je na svojim putovanjima svracao i u manastir Dragovic. Isto je ?cnio kasnije i njegov sabrat po peru veliki srpski pjesnik Laza Kostic, kao i njegov prijatelj srpski pisac Simo Matavulj.
U manastirskoj riznici cuvao se antimins patrijarha Arsenija Carnojevica iz 1692. i dva jerusalimskog patrijarha Dositeja od 1701. godine. Tu se cuvao, medju ostalim, i rucni krst igumana Vasilija iz Kosjereva od 1739. godine.
Brojni su zaslu�nici za obnovu i napredak manastira Dragovica. Da pomenemo samo neke: to su Vikentije Stoisavljevic, Stefan, Jerotej Kovacevic, Leontije Milkovic, Georgije Adamovic, Stefan Dubajic Ilarion Torbica, Sevastijan Jovic itd. Za obnovu i napredak manastira osobito su zaslu�ni episkopi Nikodim Busovic, Stefan Ljubibratic, Danilo Pantelic, a u najnovije doba, u ovom vremenu episkop Dalmatinski G.G. Fotije. Njegovim nastojanjem manastir se obnavlja i izvjesno je da da ce on dobiti stari sjaj i umno�eno bratstvo, koje ce kao i njihovi prethodnici slu�iti Bogu i narodu.
SLIKA
