hiking, cooking, bura bura suru

#270 Morales St. Lolomboy
Bocaue Bulacan
Tel. No. : 097-692-2328

Kyushu University International House C-505
4-5-3 Kashiihama, Higashi-Ku
Fukuoka, Japan 813
Tel. No. : 092-662-7770 loc 2355

Nung unang pasok ko sa kosen, ang first reaction ko ay "Ano ba itong napasukan ko?", ang paligid ng school ay palayan, at ang mga kaklase ko ay four years younger than me. Hindi ko masakyan yung joke nila, panay ang batukan at harutan. Ang higpit ng dorm at ang ambience ng lecture, halos kalahati ng klase ay tulog. Pakiramdam ko nabawasan ang aking pagiging "scholar." Pag-nakisabay ako sa mga hapon na ito sa style ng pag-aaral, saan kaya ako pupulutin, medyo napagisip-isip ko. Nagkamali yata ako. Sumulat ako sa mga dating kaklase ko sa gakuyukai, baka naman ako lang ang minalas na napasama ang pinuntahan. Pero sila din ay nasa the same situation. Some of them had a very positive outlook ang explained to me na hindi naman tayo nandito para gumaya sa hapon. We should ask ourselves kung bakit tayo nandito and do what we have to do. So aral na lang ako. Senmon yori nihonggo ako nag-concentrate. I think na para tayo makahabol sa lecture, dapat maganda ang foundation natin sa nihonggo.

Konti rin ang mga kouryuukai dito sa amin kaya medyo simple lang ang kousen days namin dito. Walang puwedeng pag-arubaitohan kaya tuwing sabado't linggo, nagluluto, linis ng kuwarto, labada. Ang masasabi ko lang ay very profitable ang kousen years ko and I was able to think a lot.

Pag yasumi lang ako nabubuhay, kaya lagi ako sa tokyo. through out the program, hindi ako umuwi sa pinas. I spend my vacation doing things na hindi ko magawa sa kagoshima, at hindi magagawa kung nasa pinas ako, like baito and ryoko. One time, I am learning how tennis courts are made, and how heavy a 50 kilo sand bag is. then on natsu, nasa tuktok ako ng Japan alps. Summer na pero may yelo pa sa paligid namin. there I got an insight kung papaano nag-iispend ng yasumi ang mga hapon, especially yung mga baba at jiji. Umaakyat ako ng bundok kahit nung nasa 'pinas pa ako kaya para rin akong nagbabakasyon lang duon. Nakapag hugas na ako ng pinggan at nakapagligpit na ako ng futon ng ski olympic medalist. then pag haru, kasama si Melvin at si Eddie, hindi na kami kokuhi ryuugakusei, tada no Moving boys. Nakakahinayang kung makikita mo ang mga bagay na itinatapon ng mga hapon pag-naglilipat sila. kung mabubuhat ko lang yung mga tansu at TV, inuwi ko na ang mga iyon. This is where we saw kung papaano magtrabaho ang mga hapon, ang since they are paying us good money, pukpok din kami. This summer naman, kasa-kasama ako ng mga baba dito sa kagoshima na nag-huhukay ng mga lumang banga sa remains ng isang temple. Panay ang explain sa akin nung sensei kung papaano nila nade-date yung mga nahuhukay namin. Mayroon akong crash course sa history duon. Pag katapos ng yasumi, balik kousen, refreshed and ready to gambaru until the next exam.

Nung 3rd year ako, I was able to get into the top ichi wari ng klase. Nung fourth year ako, nag-jisshyuu ako sa Mitubishi Heavy Industries sa Takasago. Although hindi ko nagawa yung pinapagawa sa akin ( ang taas ng expectation nila sa jisshyuusei ), ii benkyou ni narimashita. Then November, I joined a speech contest at nag take ng nouryouku shiken ng December. At the same time, pinag-isipan ko na ang daigaku tai syuusyoku. I decided na mas masaya pag daigaku kaya nag-ipon na ako ng info tungkol sa university hennyuu, eg. suisen, gakuriki shiken, scholarships. Alam ko na out na ako sa monbusho extension kaya ang inasahan ko ay ang rotary.

Binakuran ko na ang gusto kong university, actually gusto rin yata nung top ng klase na pumunta sa kyuudai, pero dahil maaga akong nagsabi na duon ko gusto, pumunta siya sa ibang university. Importante na may hawak kayong information sa gusto ninyong university. Kung puwede ba ang suisen nyuugaku duon o kailangang kumuha ng gakuriki shiken. Kailangan din na alam ninyo ang conditions pag kumuha kayo ng kouchou sensei suisen. It means na pag natanggap kayo through suisen, kailangan duon sa shool na iyon kayo pumasok. whereas kung gakuriki shiken, puwede kayong mag-take sa ilang schools at makakapili kayo among sa mga naipasa ninyo kung saan kayo papasok. Usually may mga records tungkol sa application period, kung anu-ano ang dapat pag-aralan sa exam, past exams compiled by sempai, etc. Better ask for it sa adviser ninyo sa end ng fourth year. Fourth year grades is very important. Pagandahin ninyo ito hanggat maaari.

Pagpasok ng fifth year, unang una ang extension exam sa monbusho. May sakubun at interview, siguro kailangan ng praktis at preparation dito. They give a lot of credit to extracurricular activities like sports/academic clubs, kouryuukai, homestays, etc. Sa application sa monbusho, kailangang i-specify duon kung saan mo balak pumasok. Isang school lang. Delikado ang point na ito. You have to know yourself. If for example naipasa mo ang monbusho, but then minalas ka sa henyuu shiken, cancel ang monbusho extension mo. May mga cases na ganito.

Susunod ang university hennyuu exams. Yung exam dates ay by batches. siguro mayroon tayong 3 chances na kumuha ng exam. Maaga ang exams ng mga kokuritsu daigaku tulad ng kagoshima dai, miyazaki dai at Nagaoka/Toyohashi. Then susunod na batch ang mga kumamoto dai, chiba dai, etc. Then ang pinaka-late, around last week of august ay ang Todai, Toukoudai, Osaka dai,etc. Kailangan din i-account ang financial aspect dito. Ang entrance exam fee ay \28,000 plus transpo and hotel.

For those who are going to university privately, maraming scholarships maliban sa monbusho, although mas maliit at wala ng tatak na kokuhi ryuugakusei. Nagpa-publish ang AIEJ ng information tunkol sa available scholarships, like The Scholarships for International Students in Japan(pamphlet). There are scholarships na tumatanggap ng application kahit nasa kousen pa tayo like rotary around natsu yasumi. Yung ibang scholarship naman ay pag-pasok sa university saka pa lang mag-aaply para sa scholarship, like AIEJ scholarship. Ako, dalawang application lang ang pinadala ko, rotary at sankei shimbun grant. Hanggang ngayon, feb. 17 wala pang result. I'm keeping my fingers cross. Pero sa tingin ko, ang scholarship ay nantoka naru deshyou.

Sa mga syuusyoku kibousya, you better ask for the other sempai's advice ( those who are already in the kaishya ). I think they could give you a lot of important pointers tungkol sa syuusyoku katsudou.

Ngayong 5th year na ako, okey na ang communication ko sa mga classmate ko. Bigla silang nag-mature. Lumalabas kami paminsan-minsan at nasasabi ko na ng diretsahan ang mga gustong kong sabihin. Madalas na silang lumalapit sa akin for favor at ako rin sa kanila, lalo na pagdating sa ashi. Mahirap kumilos sa probinsiya pag walang sasakyan. I think medyo kailangang pagtiyagaan natin ang immaturity nila sa 3rd year at 4th year.

Ngayong malapit na kaming mag-graduate ay tila nag-iba ang trato sa amin ng teacher. At pag titingnan ang listahan ng syuusyoku saki ng mga classmate ko, may JAL, Mitsubishi at iba pang mga ichiryuugaisha. Ngayon ko lang na feel na itong mga taong nandito sa klase namin ay maaaring maging bigshot in the future.

Ang education daw ng japan, according to one of my sensei, ay kigyou no youbikou mitai no mono. Ue ni itte iru yatsu wo tekitou ni tsubushite, shita no yatsu wo tekitou ni ageru, kinitsu no seisitsu wo motte iru sotugyousei wo tsukuru. Hanggang sa education may hinshitsu kanri sila. Pag parehas daw ang mind set ng population ay mas madaling pagalawin. It makes sense to me ( in the case of the Japanese ). I think ryuugakusei ay another case. Dapat magkaroon tayo ng sariling pag-iisip. We are potential leaders, and that there are certain time during our ryuugaku days wherein we could exercise leadership. We should stay on the look out for these opportunity, not only among Filipinos.

There are problems that we encounter here in japan which are common to us ryuugakusei only, or kousensei only. Kahit na i-open natin ito sa best friend or parents natin na nasa pinas ay hindi nila siguro maiintindihan. During these times, ang makakapagbigay siguro ng sensible advice ay ang mga batchmate natin na maaaring nagkaroon din ng parehong problema, or ang sempai. One thing more, that we can accomplish greater things if we volunteer our selves to a group and have a systemic information sharing system. If we try to do everything all by ourselves, medyo mahirap siguro.