Er zijn twee soorten bevrijdingstechnieken: Sleutelhoudtechnieken, en touwbreektechieken. De eerste soort houdt een sleutelbos voor een bepaalde tijd buiten je bereik. (sleutelhoudtechnieken) De tweede soort breekt een touw dat deel uit maakt dan de constructie die je vasthoudt. Ik noem deze soort touwbreektechnieken, hoewel in geen van deze methodes er daadwerkelijk een touw gebroken wordt.
Sleutelhoudtechnieken hebben het grote voordeel dat ze eenvoudig zijn, en daarmee betrouwbaar. De veiligheid van een sleutelhoudtechniek hangt echter van andere factoren af: Dat de sleutels binnen je bereik vallen, en dat je in staat bent om je te bevrijden als je de sleutels eenmaal hebt. Als je een flinke tijd vastgebonden bent geweest, is het mogelijk dat je lichamelijke vaardigheden sterk zijn afgenomen, bijvoorbeeld door onvoldoende bloeddoorstroming naar je handen.
Touwsnijdtechnieken zijn ingewikkelder, en daardoor minder betrouwbaar, maar ze hebben het voordeel dat ze gebruikt kunnen worden in situaties waar sleutelhoudtechnieken niet gebruikt kunnen worden. Dit zijn typisch situaties, waarin je absoluut niet in staat bent je te bewegen, waarin je handen niet bij de grond kunnen, of situaties waarin je handen te ver uit elkaar gebonden zijn. Ik heb touwsnijdtechnieken gebruikt voor de uitstrekking, (zie ergens anders op mijn webpaginas) om mezelf op een bed te binden, en om mijzelf aan een stoel vast te binden.