ROGTOUR

17^e ROG TOUR
15 en 16 juni 2002

Voor deze Ronde hadden we twee gastrenners uit Duitsland, Gijs zijn crossvriend Michael Stenzel, die vorig jaar ook reeds meedeed en een vriend Michael, Hendrik Werner, een eerste jaars neo-amateur met een elite-C licentie te vergelijken met sportklasse B. Overigens beginnen alle junioren hun neoschap in Duitsland met een elite C licentie en aan de hand van een puntensysteem moeten ze dan, ook midden in het jaar, "promoveren" naar de hogere klasse elite B (sportklasse A) of zelfs naar elite A (elite). Het zou voor Nederland ook een goed systeem zijn, dan waren we meteen van de ex-elite renners af, die nu alles bij sportklasse winnen. De ploeg bestond verder uit Jochem Jansen, Gijs en Hans Jongeling en Ronnie vd Ven, die het weer eens probeerde op een dagkaart. Helaas hadden weer twee renners op het laatste moment afgezegd, zodat Sjoerd weer met een onvolledige ploeg aan de start stond. Er gaan geruchten om ook bij ons het Belgische systeem in te voeren: bij onvoldoende prestatie worden daar renners aan het eind van het seizoen ontslagen.

Eerste etappe

Eerst met onze Duitse vrienden om half negen ’s morgens naar Duitsland - Paragay gekeken, maar het eind konden we helaas niet zien. Het was nog steeds 0 - 0, toen we aanreden. Onderweg in de bocht van de Poot van Metz luid getoeter en jawel Duitsland had in de 88^e minuut gescoord en ging zo door naar de kwartfinale. De dag kon voor onze Duitse vrienden niet meer stuk. De Rog Tour begon om 12 uur in het zonnige winderige Altweerterheide met een individuele tijdrit over bijna 10 kilometer. Deze werd gewonnen door Jacco Tettelaar in 13:08,76 min. Hij was twee seconden sneller dan Dennis vd Meiden en 3 seconden beter dan Stan Janssen. Onze beste renner was Werner die met 13:30,10 8^e werd! Deze 19-jarige gymnasiast rijdt, onvoorbereid op de tijdrit, wel heel hard! Volgens Michael zou hij kunnen winnen met goed tijdritmateriaal. Volgende keer beter geldt hier niet omdat Werner volgend jaar waarschijnlijk elite A categorie zal zijn. Michael werd 50^e in 14:37,56, Jochem 74^e in 15:03,10, Hans 94^e in 15:44,62, Gijs 97^e in 15:57,31 en Ronnie 99^e in 16:02,35. De tijden lagen veel hoger dan afgelopen jaar, vooral wegens de harde wind. Bovendien hadden Michael, Hans en Gijs door allerlei omstandigheden beduidend minder getraind dan in 2001. Als je dan ook nog je wiel krom trapt (Hans) is de lol er snel af! Ondanks het nieuwe (ont)grendelsysteem van de Corima wielen, toch een foutje van de mecanicien!

Tweede etappe

Na een Chineese rijsttafel met heel veel bami en loempiaatjes (Sjoerd) en een nieuw drankje ingevoerd door onze Duitse vrienden (iets met appelsap en spa-rood) werden de fietsen in gereedheid gebracht voor het 53-ronden rechtsom-springbult-criterium over de Singel van Weert. Helaas paste het achterwiel niet meer in de (Giant) fiets van Werner. Alles meegenomen behalve een vijl, dus was ondergetekende mecanicien minstens een kwartier bezig om enkele flinke bramen van de achterpad te verwijderen met een stanly mesje. Gelukkig zijn de meeste fietsen tegenwoordig van aluminium, anders was het nooit gelukt. Om 19 uur was de start en vanaf het begin werd er ingevlogen. De eerste ronde probeerde Werner al punten en een seconde bonificatie te pakken, maar wereldkampioen Poets was hem te slim af. Bovendien telde de eerste ronde niet mee! Al snel viel het eerste Dommelstreek slachtoffer, Gijs, die het hoger tempo (gem. bijna 45km/uur) achterin niet kon volgen. Ronnie bekeek het beter; hij reeds zo veel mogelijk voorin, evenals Werner, die altijd voorin te vinden was. De volgende uitvaller was Michael, die in tegenstelling tot vorig jaar te weinig heeft kunnen trainen. Volgende uitvaller na zo'n 50km was Hans, die na een lekke band op de springbult het ritme (en nog veel meer) kwijt was. Enkele ronden voor het einde zat Ronnie er ook doorheen, maar hij haalde de finish nog. Alleen Werner (29^e) en Jochem ( verder in petoton) kwamen zonder tijdverlies het criterium uit. Werner kwam nog 1 seconde dichter bij Poets maar bleef op de 8^e plaats in de rankschikking. Het criterium werd á la Chipolini gewonnen door de Belg Patric Verresen, zijn ploeggenoot Henri Hermans werd 2^e. Met slechts twee mensen in het peloton was het ploegenklassement naar de filistijnen: we stonden 15^e en laatste (vorig jaar nog 4^e). Dat wordt morgen weinig renners vanuit de wagen zien!

Derde etappe

Na een nachtelijke was- en droogpartij van de schaarse Dommelstreekkleding om half twaalf met alleen Werner uit Best aangereden voor de laatste etappe van 125km, Weert - Stamproy. Onze Duitse vrienden hadden slecht geslapen, omdat onze vijverkikker de hele nacht gekwaakt had, er wilde maar geen wijfje komen! Naast Werner, Jochem en Ronnie, hadden we ook nog de wielen van ex-Wilhelmina Stein vd Boom en Maurice Engbersen in de auto. Slechts 5 man te verzorgen, dat werd een makkie, zeker nu het na nachtelijk regenbuien prachtig droog (en warm) weer was geworden. Helaas was het gisteren bij ondergetekende in de rug geschoten bij het op het dak zeten van de fietsen, zodat het 3 uur pijn lijden zou worden op de achterbank. Het koersverloop werd op de achterkant van een envelloppe bijgehouden: We rijden achter de bus (grote Ford Transit) van het team Orrell en zien dus helemaal niets. Na 8 km rijden er al 7 renners weg, waaronder de wereldkampoien Karel Poets en Maurice Engbersen, die daar goed de weg kent. Bij het kanaal, na slechts zo’n 10 km eerste pechmelding over de radio: 27 lek. Wat schetst onze verbazing als we Stein (127!) zonder ketting langs de kant van de weg zien staan. Vlug fiets op dak, Stein onderdak en terug naar de karavaan, wat niet mee viel, omdat het verkeer reeds vrijgegevens was. Na 45 km was de voorsprong van de 7 koplopers reeds 3 minuten. Poets reeds vervolgens alleen verder en kwam tot zo’n 4 minuten voorsprong. Toen is Restore gaan rijden en werd alles teruggepakt. Op 33 km voor het einde reden 8 renners weg, waaronder Werner. Wegens slechte verbinding wisten we dit pas laat. Werner trok er zo hard aan dat er slechts 4 renners overbleven: de Belgen Daniel vd Mierden en Henri Hermans en Dennis vd Meiden, die 3^e in het klassement stond. Hun voorsprong liep uit tot meer dan 2 minuten door het vele kopwerk van Werner! Uitgekookte Van der Mierden won en Werner werd 3^e. In het eindklassement werd hij 2^e, een schitterende prestatie, alhoewel hij zelf vond dat hij had moeten winnen. Jochem eindigde in het inmiddels uitgedunde peloton en werd uiteindelijk 44^e in het eindklassement. Vlak voor het bereiken van de plaatselijke ronden moest Ronnie uitgeblust lossen uit het peloton. Met airco an en Stein in de auto was het een gezellige rit geweest, ook al omdat we als laatste wagen verschillende renners een “handje” konden toesteken bij het terugkomen in het peloton. Bij heel wat renners was het echter niet meer nodig, die vielen totaal leeggereden als rijpe appels uit het peloton. Het bleek heel warm te zijn, maar met airco heb je dat niet door. Werner had door verlies van zijn bidon de laatste 40km niets gedronken, van zijn collega vluchters had hij niets gekregen! Na afloop drie bidons er in gegoten en het leed was weer geleden, zeker na de huldiging met bloemen en troffee. Terug naar Weert voor doucen in een afbraakschool en een partijtje basketbal in de gymzaal en dan begint het lange wachten op de prijsuitrijking in cafe de Tramhalt. Konden de renners nog eens de Apfelsaftschorle proberen. Uw mecanicien had liever een palmpje.

Leen Jongeling

<<<BACK