OMLOOP DER PEEL 2002

OMLOOP DER PEEL
25 en 26 mei

We schrijven 25 en 26 mei in het jaar 2002. Voor Sportklasserenners een bekende periode, in deze tijd van het jaar wordt namelijk de Omloop der Peel georganiseerd. Naast de Rog Tour dé wedstrijd van het jaar. De Omloop der Peel is een tweedaagse wedstrijd voor Sportklasse-A renners en omvat drie etappen. De eerste is een "proloog“ van 6 km, welke op de zaterdagochtend van start gaat De tweede is een omloop van 120 km in de middag en de laatste is een omloop van eveneens 120 km op de zondagmiddag. Na een redelijke voorbereiding stranden mijn ambities al eind april. Een "griepje" steekt de kop op. En dat in de belangrijkste periode van het jaar waarin klassiekers als de Ronde van Brabant, Omloop van de Veluwe, de Omloop der Peel en de Rog Tour verreden worden! Vet balen dus!! Maar het lijkt nog op een verkoudheid dus de Ronde van Brabant kan ik nog wel rijden. Op deze 5e mei vergaat de wereld zo'n beetje van het overtollige water dat uit de hemel valt. Het is baggerweer maar de moraal is nog best goed. Tijdens de koers kom ik er al snel achter dat een weekje griep niet in de koude (en nu ook natte ) kleren gaat zitten. Na 80 km koers moet ik de bekende pijp aan de eveneens bekende Maarten geven. Het enige geluk dat ik heb is dat ik van de vele valpartijen bespaard ben gebleven. In de week na deze koers merk ik dat het geen intelligente zet van me is geweest om toch te rijden. Wederom heb ik griep een kans gegeven, en die lijkt hem met beide handen te hebben aangepakt!! Met het oog op de Amstel Gold Race en de Omloop van de Veluwe (9 en 11 mei) is het crisisberaad. Rusten en mezelf overladen met vitaminen dan maar. Vooral de Omloop van de Veluwe is voor mij een erg belangrijke wedstrijd waarin ik me wil laten zien. Maar helaas, in deze staat kan ik echt niet fietsen. Daarbij komt nog eens dat de week erna staat gepland voor een week Italië met school. Een excursie die ik ook absoluut niet wil missen. Gelukkig kan ik de excursie nog redden maar de AGR en "de Veluwe" moet ik laten schieten. Terug in Nederland heb ik nog net een week om me voor te bereiden op "de Peel". En dat blijkt veel te weinig te zijn. De proloog valt nog niet eens zo heel erg tegen; 9:43 minuten voor iemand die in drie weken nauwelijks 100 km heeft getraind. Dimitri de Pont doet stukken beter en rijdt een tijd waar iedereen toch een beetje van opkijkt. Om het herstel z'n werk te laten doen hebben we voor de middag tussen de eerste en tweede etappe de Chinees in Someren voor ons geclaimd. Om 16.00 uur start de omloop dus we hebben maar krap de tijd. Dit laat zich merken in het feit dat we rond 15.00 uur pas de laatste hap naar binnen werken. Bij de start is het mooi droog, maar na 500 m. fietsen begint het gezeur al en worden we weer verwelkomd door dikke druppels! Op kilometer 2 wordt de wedstrijd net buiten Someren vrijgegeven en zetten de „vaklui" op weg naar Lierop alles op de kant. Er vallen vele slachtoffers waaronder de halve DommeIstreek-formatie. Ook bij mij is de Chinees nog nadrukkelijk aanwezig en de proloog voelt als een betonnen blok in mijn benen. In Helmond raak ik de aansluiting met het al sterk uitgedunde peloton kwijt. Er is compleet gebrek aan conditie, maar toch maar aanklampen tussen de volgwagens. Sjoerd heeft voor de wedstrijd wagen 14 geloot en verricht goed werk. Jammer genoeg is wagen 8 jury en kan ik telkens tot hun bumper komen waarna zij een gat laten vallen met de wagens voor hen. Vervolgens rijden ze dit met hoge snelheid dicht en zit Martijn weer op apegapen. ledere keer lukt het me tot wagen 8, maar dat laatste gaatje richting wagen 7 en het peloton is keer op keer net te ver weg. Omdat ik het toch blijf proberen kost het ook mijn laatste krachten en na 20 km tussen de wagens moet ik definitief de mogelijkheid om terug te komen laten vieren. Einde Omloop der Peel. Even heb ik nog de hoop gehad om de plaatselijke rondes die op 60 km begonnen te bereiken. Vanaf hier was een startbewijs voor de derde etappe verzekerd, maar op 10 km voor deze plaatselijke rondes is het gedaan en mag ik richting douche koersen. Voor een aantal andere Dommelstreekrenners was dit ook het eindstation. Wat voor ons als ambitieus plan begon is als desillusie geëindigd. Voor de Rog Tour staat ons nog een revancheklus te wachten!!

Met hoop op een beter weekend,

Martijn van den Heuvel.

<<<BACK