Inheems inwoners van hun land, zijn daar geen "begin" voor Kurdish history en mensen. Kurds en hun history zijn Eindproducten van duizenden jaren van ononderbroken inwendige evolution en assimilatie van nieuwes mensen en cultuur intro duced sporadisch in hun land. Genetisch kwamen Kurds de nakomelingen van alle degenen die is zich om in Kurdistan te vestigen en niet onverschillig welke van hen. Dus stelt oude mensen zoals de Kurti, Guti, Mede, Ontsieren, Carduchi/ Gordyene, Adianbene, Zela en Khaldi, elk enkel een voorouder en niet de voorouder van de moderne Kurd samen. Archaeological gaan verder te docu hersteld dat wat van in van , -ti-cation van (, goats, hogs en ), van grape en , registreert (), (tabby , en ), metallurgy en nam in tussen 12,000 en die geleden. Het vroeg bewijs opdat ver van een verenigen en onderscheiden cultuur (en misschien, ethnicity) door mensen de Kurdish moun tains, die bewonen terug aan de Halaf aan cultuur van 8,000-7,400 jaren geleden dateren. Dit werd door de verspreiding van de Ubaidian cultuur gevolgd, die een vreemde introductie van Mesopotamia was. Nadat over een millennium, zijne dominantie door de Hurrian cultuur werd vervangen, die mag of niet had de Halafian mensen reasserting hun dominantie over hun bergachtige homeland kunnen geweest zijn. De Hurrian periode duurde voor bijna 4000 jaren van circa 6,300 aan 2,600 jaren geleden. Veel meer heeft van de Hurrians geweten. Zij spraken een taal Kaukasi�r familie van het Noordoosten van talen (of Alarodian), kin aan moderne Chechen aan en aan Lezgian. De Hurrians verspreiding vere en wijde, domineren veel gebied buiten hun Zagros Taurus berg's basis's. Zij vestigden zich meestste van Anatolia en alle weg aan de Bosphorus. Zoals hun Kurdish descen deuken, zij echter ook ver van de bergen niet uitgebreid heeft. Hun intrusions in de naburige prairie van Mesopotamia en de Irani�r Plateau, daar vreesde, was primar ik militair aanhechtingen met kleine bevolking nederzetting. Hun economie werd verrassend, samen met hun politieke banden ge�ntegreerd en werd geconcentreerd,, die hoofdzakelijk lopen, dat parallele zijn met de Zagros Taurus bergen, in plaats van stralen uit aan de lowlands, als het geval gedurende het voorafgaan (vreemd) Ubaid culturele periode was. Berg eenvoudige economische ruil bleef secundaire in belang, beoordeling van het archaeological overblijfsel van goederen en hun oorsprong. De Hurrians Wiens noemt de meest vooraanstaand in de naam van de Kurdish districten van Hawraman Awraman en Hakkari, en de clan naam nu overleeft, die Haraki Delen in vele clans en subgroepen Wordt, die stad staten, koninkrijken en em pires bekende vandaag na hun respectieve clan naam opstelt. Deze omvatten de Qardu, Guti, Khaldi,, Ontsierden Mushku, Manna, Hatti, Mittani, Urartu en de Kassu, enkele te noemen. Alle deze was Hurrians en samen vormde de Hurrian fase van Kurdish history. Door trickling over 4,000 jaren geleden, de eerst voorhoede van Indo-Europeaan-spreken peo ples in beperken nummers in Kurdistan. Zij vormden de aristocratie van de Mitanni, Kassite en Hittite koninkrijken, terwijl de gemeen mensen vast Hurrian bleven. Ondertussen maakte rond 3800 jaren geleden, de naam Kurti (Kurd) zijn eerst debuut in oude opnamen voor een mensen en een koninkrijk opspoorde van Meer Busje en de Hakkari heights op de zuidelijke oever. Door had over 3,000 jaren geleden, de trickle Indo-europeze Kurdistan in een vloed, en Hurrian snele Kurdistan gedraaid werd geworden. Ver heeft van, de Hurrian erfenis, ondanks zijne taalkundige verduistering, het enkele de belangrijkste element van Kurdish cultuur geweest uitgeveegd blijft te dateren. Het vormt de substructure voor ieder aspect van Kurdish existence, van hun inheems godsdienst aan hun kunst, aan hun aan sociale aan organisatie, de status van vrouwen en zelfs hun militie oorlogvoering. Medes, Scytho Sarmatians, Sindis, Alans en Sagarthians zijn net de beter bekende clans van de Indo-Europeaan-spreken Aryans die zich in Kurdistan vestigde. Over 2,600 jaren had geleden, de Medes een federation reeds opgesteld die in cluded alle Kurdistan en enorme gebieden voorbij. Medians was fol lowed door uitslagen van anderzes koninkrijken en stad's-staten-alle dom inated door Aryan aristocratie�n en een populace die Indo-europees spreken geworden werden indien niet reeds zo. Door de aankomst van de klassieke era in 300 BC ervoer Kurds reedsMas sive bevolking bewegingen die van vele neigh boren gebieden in nederzetting en overheersing resulteerden. Belangrijke Kurdish gemeenschappen van deze tijd waren alle nevenproducten van deze bewegingen. De Zelan Kurdish clan van Coppadocia (Malatya Kaysari gebied), bijvoorbeeld, verspreiding van Commagene, het Zelanid koninkrijk van Cappadocia en de Zelanid empire van Pontus Alle in Anatolia vestigen naast de Zelanid dynasty te. Deze werden Romein vassals door het einde de 1st eeuw's BC. In het oosten het Kurdish koninkrijken van Adiabene, Sophene, Gordyene, Cortea, Media en Kirm, door de 1st eeuw BC, had verbonden leden van de Parthian Federation wordt. Door de 3rd eeuw BC, het gebruik van de naam Kurd (Griek: Kurti; Latijn: Cyrti) voor de mensen bewoont ing moderne Kurdistan en anderze Kurdish kolonies worden heersende in de klassieke Graeco Romein teksten. Terwijl alle grote Kurdish koninkrijken van het westen geleidelijk hun existence aan de Romeinen verloor, overleefden in het oosten zij in de 3rd eeuw ADVERTENTIE en de aankomst van de Sasanian Pers empire. De vorige belangrijke Kurdish dynasty, de Kayosids, vielen in ADVERTENTIES 380. Kleine (de Kofy�r riep, "berg administrateurs") Kurdish principalities bewaarde echter, hun autonomy in de 7th eeuw en de aankomst van Islam. Enkele socioeconomic revoluties in de garb van godsdienst doken, vele tengevolge van exploitation door centrale regeringen, enige tengevolge van natuurrampen nu in Kurdistan op. Zij gingen verder als ondergronds bewegingen in de Islamic era, voorwaarts regelmatig, die barst sociale hervormingen eisen te. De Mazdakite en Khurramite bewegingen klopt geweten onder elkaar. De verduistering van Sasanian en Byzantine de Moslim caliphate aan, door drijft en zijne eigen verdere verzwakking, stond toe dat de Kurdish principalities en "berg administrateurs" nieuwe, onafhankelijke koninkrijken op te stellen. De Shaddadids Shadanids van de Caucasus en Armenia, de Rawwadids waren/ Rewandids van Azerbaijan, de Marwanids van westelijke Kurdistan, de Hasanwayhids, Fadilwayhids, Kakawayhids en Ayyarids van de centrale Zagros en de Shabankaras van Ver wat van deze Kurdish koninkrijken. Het Ayyubids stalletje uit door de vastness van hun domijn. Van hun hoofdstad aan Cairo regeerden zij gebieden van Libya, Egypt, Nubia, Yemen, westelijke Arabia, Syria, het Heilig Land, Armenia en veel van Kurdistan. Als de custodians van heilige steden Islam van Mecca, Medina en Jerusalem, was de Ayyubids instrumentale in de nederlaag en expulsion van de Crusaders van het Heilig Land. De founder van de dynasty, Koning's Saladin (Sal�haddin) bereikte blijvende bewondering als veel van vrienden als foes voor zijn magnanimity, humanity en valor. Hij heeft door de epithet geweten "Prins van Chivalry" in de annalen van de Kruistochten. Met het 12th en 13th eeuwen, Turkic nomads kwam in het gebied en in tijd polit ically enorme delen Oosten van de Midden domineerde aan. De meeste Kurdish staten vassals aan verschillende Turkic aan koning doms aan en aan empires werden. Kurdish overleefden principali banden maar en verder hun autonome existence tot de 19th eeuw gingen. Intermitterend regeerden zij in indepen dichte wanneer plaatselijke empires verzwakte of stortten in. Door ADVERTENTIE 1500 waren daar over een uitslag van onafhankelijke en autonome Kurdish koning doms en principalities, sommige vormen gevestigde staten met munt van hun eigen en pochende dynastic histo ries enkele eeuwen oude. Geen toonde enig neiging voor vereniging van Kurdistan. In deze Kurdistan leek op de Duitsland van de 1850s, waar tien van kleine principali banden naast grote koninkrijken co�xisteerden, alle Duitser in hun ethnicity, maar tonen van kleine interesse in fusie in een verenigen Duitsland. Dit werd door macht enkel door het sterke onder elkaar bereikt; Prussia. De aankomst was van de Safavid en Ottoman empires in het gebied in de 16th eeuw en hun deling van Kurdistan in twee ongelijke imperiale depen dencies op een gelijkheid met het gebruik de voorafganes weiniges eeuwen. Hun introductie van zwares artillerie en een scorched aarde's gedragslijn's in Kurdistan was een nieuwe en verwoesten ontwikkeling. In de loop van waren het 16th aan 18th cen turies, enorme gedeelten van Kurdistan sys tematically en grote nummers van Kurds deported aan de vere aan hoek empires van de Safavid en Ottoman verwoestte. De omvang van overlijden en vernietiging wrought in Kurdistan verenigde zijne mensen in hun oproep het land van deze imperiale vandals te bevrijden. Het chronisch wederzijds lijden wekte in Kurds een gemeenschap voelen een nationalisme. Voor de eerst tijd riepen Kurdish auteurs voor eenVerenigen Kurdish koninkrijk het land bewaken te en- voedt Kurdish cultuur en taal. Dus schreef de historian Bitlisi de eerst pan Kurdish history, de Sharafn�ma, als Ahmad Khani, de verzamelaar en versifier van het nationaal epos van Mem-o-Zin, 1695 voor een Kurdish staat 1597 binnenriep. Kurdish was nationalisme geboren. Het is opmerkenswaardig die, door exter-nally-aanzetten nationaal leed, een eeuw vroegere, dat aangespoord wordt dan Europeanen de Kurds schreven ing van de nood voor een unitary Kurdish ethnonational staat een "natie staat."
Voor een vorige tijd een enorme Kurdish empire de Zands Opgedoken in 1750. Zoals de medieval Ayyubids maar de Zands hun hoofdstad en koninkrijk grotendeels buitenste Kurdistan opstelt en geen gedragslijnen achtervolgde natie, die gedoeld op vereniging van de Kurdish zijn. De uiteenvallen van de Ottoman autoriteit naar voren door het feitelijke, die gehaald wordt, dat indepen dichte is van Egypt en Arabia, ondertussen, per suaded de oude, autonome Kurdish, die prinze dynasties te vervolgen voor vole indepen dichte. Het eerst van deze was de Hoofdity van Soran (centrale Kurdistan). In de vroege 1830s, een scion van de Rewandid dynasty, Dostakid Prins Muhammad, een onafhankelijk koninkrijk van Kurdistan, die begonnen op vestigt ing wordt. Aan zijn hoofdstad van Rewanduz, vestigde hij foundries artillerie en firearms te smeden,, die geven, die de gelegenheid, die zijn leger in 1834 een belangrijke overwinning tegen de Ottoman scoren te dat dwingt in cluded de Prussian officier Helmuth von Moltke (toekomst generaal en veroveraar van Parijs in 1871). Prins rijk Muhammad, die verspreiding te bedekken de volledige centrale Kurdistan, Arbil en Kirkuk, waar gerechtigheid en wet heerste opperste. Een contemporaine bezoeker, J. Baillie Fraser, schreef van "het geweldig contrast dat tussen Turkze en Koordish gebieden opgemerkt heeft. In het voormalige alle dorpen verlaten werden, deed de inwoners hav ing, die nemen flight te vermijden de regering imposts� aan de andere kant, geen eerder [een] bereik Altoun Kupree [op de rand], dan alle mensen flocked uit, uitputtende flowers op hun hoofden als op holidays en schreeuwde en moedigde� Zij afhangen van geen landen aan, maar hun bezit voor de voorraad van alle hun nood. Alles, dat zij vereisen thuis heeft geproduceerd en terwijl hun bergen im pregnable verdediging tegen vreemde indringers, hun ruwe zijden vormt en valleien, met kleine inspanning, produceren overvloedig alles zij zich een nooit verzuimen voorraad van hout, water en weide wensen te cultiveren en te veroorloven." Prins werd onderneming Muhammed voortijdig afgebroken wanneer een plaatselijke voorname mullah omgekocht werd een godsdienstige edict in 1836, afstotelijke Moslim Kurds van vechten van de Ottoman Sultan Caliph uit te brengen. Verlaten gaf, Prins Muhammed over en in gevangenschap aan Trabzon het aanhang jaar werd vermoord. Met de val van Soran de naburige prin cipality van Jezira (moderne Cizre), onder Bokthi Prins Badir (1802-1868, die) de zelfde goal door vestigen achtervolgden aan Muks, Bitlis, Kars, Hakkari en zelfs de Ardalans in Persia, verlengen de invloed zijn dynasty te meestste van Ottoman Kurdistan door 1840 met anderze Kurdish prinze huizen verbinden. Aan zijn verschillende aan onderwerpen, trokk Badir de getrouwheid de Armenian van van de Christen, Assyrian en Chaldian inhabi tants van Kurdistan aan. Wekken bracht aan de bedreiging door Prins Badir en anderze Kurdish vorstendommen, die geposeerd wordt, de Ottomans, nu resuscitated door enorme militair steun van Prussia Duitsland, hun vole macht tegen het fledgling Kurdish koninkrijken. Na drie jaren van volledige oorlog door 1848 had de Ottomans suc ceeded in shelling alle Kurdish prinze capi tals in overgave. Jezira Cizre, het oude en charmante hoofdstad van de Bokhti princi pality was, volkomen pulverized. Door 1867 was het Huis van Ardalan De voriges autonome Kurdish principality in Persia evenzo gedoofd. Voor de eerst tijd in history regeerde de Ottomans en Pers nu alle van Kurdistan rechtstreeks, over governors. Het verlies van onafhankelijkheid en/of auton omy cre�erde van Kurdish provincies een politieke beroering in het land dat bevordert van WWI en de doeltreffende fragmentation van Kurdistan in vijf isoleren sectoren na het einde zou verergerd worden. Het Verdrag van S�vres (signeren Augustus 10, 1921) verwachtte dat een onafhankelijke Kurdish staat een klein gedeelte van de voormalige Ottoman Kurdistan te bedekken. Een groot gedeelte werd inderdaad de volledige noordelijke Kurdistan, van Busje aan Ardahan, van Bitlis aan bayezid voor insluiting in een plannene onafhankelijke aan S�vres gepland "Armenia." Toevallig kwam voor Kurds, geen van dit voorbijgaan. Onbekommerd met de oproep de ingeborenes voor onafhankelijkheid Frankrijk en Groot-brittanni� voormalige Ottoman gebieden volgens hun eigen noden, met Kurdistan verdeelde te de nieuwe staat van Kalkoen's, Syria en Iraq deelde. Het Verdrag van (Juni 24, 1923 signeerde) Lausanne formalized deze deling. Kurds van Persia Iran en Rusland USSR, ondertussen, werd door Teheran en Moskou bijgehouden waar, die zij waren voor. Zelfs al Lausanne de Kurds' hoop voor onafhankelijkheid voor de rust de 20th eeuw's verbrijzelde, redde het hen van het etnisch reinigen dat openlijk door de Armenians en gedeeltelijk im-ple-mented in grote gepland wasPor tions van het Kurdish gebieden door het Verdrag van S�vres voor insluiting in een onafhankelijke Armenia, die gepland worden. Het tekenen van delen Kurdistan van goed bewaken Staatsgrens aries heeft, aangezien 1921, Kurdish maatschappij met zulk een graad van frag mentation die zijne inslag de Kurds' eenheid scheurt, kwelde als een natie. De 1920s zag het ( "Rode Kurdistan") in Sovjet-Azerbaijan van een Kurdish Autonome Provincie opstelt. Het werd in 1929 opgelost. In 1945 stelt Kurds een Kurdish republiek aan Mahabad in de sovjet- bezetten zone in Iran op. Het werd, tot het door het Irani�r leger vorig een jaar reoccupied. Sindsdien de 1970s, de Irakees Kurds bezitter en joyed een officiele autonome status in een gedeelte van dat staat's Kurdistan. Door het einde van 1991 waren zij alles behalve onafhankelijk geworden. Door 1996 maar de Kurdish regering in Arbil had aan politieke aan zelfmoord tengevolge van fac tional vechten tussen verschillende Kurdish warlords toevertrouwd. In Augustus 1996 riep de Barzani faction het Irakees leger in Kurdistan het te helpen raakt de rivaliserende Talabani faction los. Aangezien 1987 de Kurds in Kalkoen, die Alleen een meerderheid van alle Kurds samenstelt een oorlog van nationale bevrijding tegen Ankara 70 jaren van zwaar jongen overhandigd onderdrukking van enig spoor van Kurdish identiteit en zijne rijke en oude cultuur gevoerd heeft. De massieve opstand door 1995 propelled Kalkoen in een staat van beschaafde oorlog, die gehad wordt. Het en jeugdige Kurdish bevolking in Kalkoen nu, dat ontluikt absolute equality met de Turkze component en verzuimen die, vole onafhankelijkheid eist. In de Caucasus uitgeveegd de fledgling Armenian Republiek in de loop van 1992-94 de volledige Kurdish gemeenschap van Rode Kurdistan (Lachin, Kelbajar, Zangelan). Etnisch heeft zijne Kurdish inwoners, Armenia doeltreffend gebied Rode Kurdistan gereinigd heeft aangehecht die de Armenian exclave van Nagorno Karabakh van Armenia scheidt. De fate van Rode Kurdistan zou moeten dienen als een model van wat in winkel voor noordelijke Kurdistan was, had het omvatten in Armenia in 1920 door de bepalingen van het Verdrag van S�vres was. |
