ΙΠΠΟΤΕΣ ΣΕ ΑΣΤΡΑΦΤΕΡΕΣ ΠΑΝΟΠΛΙΕΣ
Rick Joyner
Τις πρώτες αυτές μέρες της καινούριας χιλιετίας στεκόμαστε στο κατώφλι, μερικών εκ των μεγαλυτέρων προκλήσεων και πιθανοτήτων που η ανθρωπότητα αντιμετώπισε ποτέ. Ποτέ δεν υπήρξε τέτοιο σκοτάδι και παραπλάνηση ή τέτοιο φως και αλήθεια. Ζούμε στην εκπλήρωση των λόγων του Ησαΐα 60: l-2 "Σήκω, φωτίζου επειδή, το φως σου ήρθε, και η δόξα του Κυρίου ανέτειλε επάνω σου. Επειδή, να, σκοτάδι θα σκεπάσει τη γη, και παχύ σκοτάδι τα έθνη επάνω, όμως, σε σένα θα ανατείλει ο Κύριος, και η δόξα Του Θα φανερωθεί επάνω σου."

Καθώς πυκνώνει το σκοτάδι, ένα μεγαλύτερο φως θα υψωθεί. Το πιο σκοτεινό και ψυχρό μέρος της νύχτας είναι πριν ξημερώσει. Ασχέτως αν το σκοτάδι και το κρύο είναι περισσότερο εκείνη την ώρα, αυτό και μόνο δείχνει ότι το ξημέρωμα είναι κοντά. 'Ήδη μπορούμε να δούμε τα σημάδια ότι το ξημέρωμα είναι κοντά. Ησαΐας 21:11-12 μας αναφέρει ποια θα είναι μια από τις τελευταίες προφητικές ερωτήσεις: "Σε μένα φωνάζει από τη Σηείρ; Φρουρέ, τι έχεις να πεις για τη νύχτα; Φρουρέ, τι έχεις να πεις για τη νύχτα; ο φρουρός είπε: Το πρωί ήρθε, ακόμα και η νύχτα αν θέλετε να ρωτήσετε, ρωτάτε, επιστρέψτε, και έρθετε." Το πρωί έρχεται αλλά επίσης και η νύχτα. Πρέπει να συνεχίσουμε να ερευνούμε.

Το τρίτο εδάφιο στον Ησαΐα, θα εκπληρωθεί λόγω του σκοταδιού και του φωτός: "Και τα έθνη θάρθουν στο φως σου, και οι βασιλιάδες στη λάμψη της ανατολής σου". Το σκοτάδι θα κάμει το φως που θα ανατείλει στην εκκλησία να εμφανιστεί πιο λαμπερό και θα κάνει τα έθνη να στραφούν στο αληθινό φως του Ευαγγελίου του Ιησού Χριστού. Άρα μέσα στο σκοτάδι πάντα θα πρέπει να κοιτάζουμε προς το φως που ο Κύριος θα φέρει και εμείς να ερχόμαστε κοντά σ ' αυτό.

Το Σκοτάδι

Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι δεν υπάρχει πλέον καμία αισθητή διαφορά στην ηθική μεταξύ των Χριστιανών και άπιστων. Η αύξηση των διαζυγίων στους Χριστιανούς έχει αυξηθεί περισσότερο απ' αυτή του υπόλοιπου πληθυσμού. Άλλες μελέτες έδειξαν ότι οι μισοί Χριστιανοί είναι δεμένοι με την πορνογραφία. Άλλες μελέτες έδειξαν ότι οι Χριστιανοί κάνουν εκτρώσεις με σχεδόν την ίδια αναλογία όπως οι άπιστοι.

Πριν ένα χρόνο άκουσα από τη διεύθυνση κάποιου μεγάλου ξενοδοχείου ότι κάθε φορά που υπάρχει η συνέλευση κάποιου συγκεκριμένου δόγματος, οι παραγγελίες ταινιών πορνό τριπλασιάζονται. Ένας γνωστός χριστιανός ηγέτης μου είπε ότι στην εκκλησία του υπάρχουν πολλοί ποιμένες που έχουν σχέσεις με γυναίκες, κι αν κάποτε αποφάσιζε να τους βγάλει από τις θέσεις τους, τότε δεν θα υπήρχαν πλέον ποιμένες σε εκείνη την εκκλησία. Σε κάποια μικρή ομάδα, γνώρισα μερικές γυναίκες οι οποίες πιέστηκαν από τους ποιμένες τους να κάνουν εκτρώσεις διότι τα παιδιά ήταν δικά τους.

Υπήρχαν αρκετές περιπτώσεις όπου οι κόρες των ποιμένων είχαν υποχρεωθεί από τους πατέρες τους να κάνουν έκτρωση διότι δεν ήθελαν οι απρέπειες των θυγατέρων τους να είναι εμπόδιο στις διακονίες τους. Όταν μίλησα σε κάποια γυναίκα, η οποία έχει διακονία για γυναίκες που έκαναν έκτρωση, εξεπλάγηκα όταν άκουσα πόσο διαδεδομένο είναι αυτό μέσα στο σώμα του Χριστού. Υπάρχει μια κατρακύλα μέσα στην εκκλησία. Είναι η ώρα "να σαλπίσει η σάλπιγγα στη Σιών!" (Ιωήλ 2:1) Ο εχθρός δεν είναι μόνο στις πύλες αλλά μας λεηλατεί από μέσα μας. Πρέπει να βρούμε τις απαντήσεις σε τρεις βασικές ερωτήσεις:

1. ΤΙ μας έχει συμβεί;
2. Γιατί συνέβηκε σε μας;
3. ΤΙ μπορούμε να κάνουμε γι αυτό;

Φυσικά υπάρχουν πολλοί Χριστιανοί όπως και Χριστιανοί ηγέτες που ζουν σε ψηλά επίπεδα εντιμότητας και ηθικότητας. Πάντοτε θα υπάρχει ένα πιστό υπόλοιπο Χριστιανών αλλά δεν είναι σωστό αυτοί οι οποίοι πρεσβεύουν ότι είναι Χριστιανοί να είναι ένα υπόλοιπο σ' αυτά τα θέματα! Η εκκλησία καλείται να είναι το άλας της γης και το φως του κόσμου. Το τι συμβαίνει μέσα στην εκκλησία σήμερα είναι μια τραγωδία ιστορικών αναλογιών. Ο Ιησούς Χριστός προειδοποιεί στο Ματθαίο 24.12-13. "Κι επειδή η ανομία Θα πληθύνει, η αγάπη των πολλών Θα ψυχρανθεί. Εκείνος όμως, που θα έχει υπομείνει μέχρι τέλους, θα σωθεί." Εδώ δε μιλά για άπιστους. Οι άπιστοι δεν έχουν την αγάπη του Θεού για να ψυχρανθεί. Μιλά για τους πιστούς που η αγάπη τους ψυχραίνεται λόγω των αμαρτιών τους. Βλέπουμε στους Ρωμαίους 6:19 ότι η ανομία αρχίζει με την ανηθικότητα: "Ανθρώπινα μιλάω, εξαιτίας της αδυναμίας της σάρκας σας. Επειδή καθώς παραστήσατε τα μέλη σας δούλα στην ακαθαρσία και στην ανομία για την ανομία, έτσι τώρα να παραστήσετε τα μέλη σας δούλα στη δικαιοσύνη για αγιασμό."

Πολλοί έχουν πέσει στην παγίδα της πορνογραφίας επειδή νομίζουν ότι δεν πράττουν μοιχεία. Καθώς διαβάσαμε στα εδάφια πιο πάνω η ακαθαρσία οδηγεί στην ανομία και μετά σε πιο πολλή ανομία. Πολύ λίγοι που έπεσαν στη μοιχεία, έπεσαν από την πρώτη φορά, αλλά συνήθως πέφτουν σταδιακά μέσα στην παγίδα. Ακόμη κι αν κάποιος " δεν πέσει σε πράξη ανηθικότητας η ακαθαρσία από μόνη της μας εμποδίζει να μπούμε στη Βασιλεία του Θεού. Ο Κύριος Ιησούς μας προειδοποιεί στο Ματθαίο 7:21-23. " Δεν Θα μπει μέσα στη βασιλεία των ουρανών καθένας που λεει σε μένα: Κύριε, Κύριε, άλλ' αυτός που πράττει το θέλημα του Πατέρα μου, ο οποίος είναι στους ουρανούς. Πολλοί Θα μου πουν κατά την ημέρα εκείνη: Κύριε, Κύριε, δεν προφητεύσαμε στο όνομά σου, και στο όνομά σου εκβάλαμε δαιμόνια, και στο όνομά σου κάναμε πολλά θαύματα; Και, τότε, θα ομολογήσω σ' αυτούς: Ότι ποτέ δεν σας γνώρισα, φεύγετε από μένα εσείς που εργάζεστε την ανομία."

Αυτά τα πράγματα δεν είναι ανεκτά στους Χριστιανούς όπως και στην Αποκάλυψη 21:8 μας προειδοποιεί: "Ενώ οι δειλοί και άπιστοι και μολυσμένοι με βδελύγματα και φονιάδες και πόρνοι και μάγοι και ειδωλολάτρες, και όλοι οι ψεύτες, θα έχουν τη μερίδα τους μέσα στη λίμνη που καίγεται με φωτιά και θειάφι, αυτός είναι ο δεύτερος θάνατος."

Επίσης ο Παύλος το κάνει ξεκάθαρο ότι εκείνοι που κάνουν τέτοια πράγματα δεν θα κληρονομήσουν τη Βασιλεία του Θεού. 'Η, δεν ξέρετε ότι οι άδικοι δεν θα κληρονομήσουν τη βασιλεία του Θεού; Μη πλανιέστε, ούτε πόρνοι ούτε ειδωλολάτρες ούτε μοιχοί ούτε κίναιδοι ούτε αρσενοκοίτες ούτε κλέφτες ούτε πλεονέκτες ούτε μέθυσοι ούτε κακολόγοι ούτε άρπαγες δεν θα κληρονομήσουν τη βασιλεία του Θεού." (Α Κορινθίους 6:9-10)
"Είναι δε φανερά τα έργα της σάρκας, τα οποία είναι : Μοιχεία, πορνεία, ακαθαρσία, ασέλγεια, ειδωλολατρία, φαρμακεία, έχθρες, φιλονικίες, ζηλοτυπίες, θυμοί, διαπληκτισμοί, διχοστασίες, αιρέσεις, φθόνοι, φόνοι, μέθες, γλεντοκόπια, και τα παρόμοια μ' αυτά, για τα οποία σας λεω από πριν, όπως και σας είχα προείπει, ότι αυτοί που τα πράττουν αυτά βασιλεία Θεού δεν θα κληρονομήσουν." (Γαλάτες 5:19-21)

Κλείστε αυτή τη πύλη της κόλασης.

Αυτό το δραματικό Και απίστευτο κατρακύλισμα ανηθικότητας των Χριστιανών έχει αρχίσει τα τελευταία χρόνια. Όταν ρώτησα τον Κύριο για το τι συμβαίνει, μου δόθηκαν τα εδάφια στο Ματθαίο 7.1-2 "Μη κρίνετε για να μη κριθείτε, επειδή, με όποια κρίση κρίνετε, θα " κριθείτε, και με όποιο μέτρο μετράτε, θα αντιμετρηθεί σε σας." Ένας από τους κύριους λόγους αυτής της κατρακύλας στην ανηθικότητα μέσα στους Χριστιανούς ήταν όταν άδικα κρίναμε τον Τζιμ Μπέικερ και το Τζίμμη Σουάγκαρντ. Έπεσαν πολύ άσχημα αλλά δυστυχώς η γενική ανταπόκριση της εκκλησίας ήταν να τους κατακρίνει παρά να τους βοηθήσει. Αυτή η κίνηση για οποιοδήποτε άλλο αδελφό ή αδελφή που έπεσε μπορεί να ανοίξει τις πύλες της κολάσεως.

Στους Γαλάτες 6.1 μας δηλώνει ότι " Αδελφοί, κι αν ένας άνθρωπος πέσει, απερίσκεπτα, σε κάποιο παράπτωμα, εσείς οι πνευματικοί διορθώνετε αυτού του είδους τον άνθρωπο, με πνεύμα πραότητας, προσέχοντας στον εαυτό σου, μήπως κι εσύ πειραστείς."

Η διόρθωση είναι περισσότερο από απλή συγχώρεση. Κατ' ακρίβεια βοηθάς κάποιο άτομο να πάει πίσω στη θέση του από την οποία έπεσε. Μου δόθηκε αυτό το εδάφιο πριν μερικά χρόνια και είδα ότι αν εμείς, η εκκλησία, δε μάθαμε να διορθώνουμε αυτούς που έπεσαν, τότε θα πέσουμε στα ίδια προβλήματα. Πολλοί που κατέκριναν τον Τζίμμη Σουάγκαρντ για τα προβλήματα πορνογραφίας, τώρα αυτοί είναι στα ίδια δεσμά. Πολλοί που κατέκριναν τον Τζιμ Μπέικερ έχουν επίσης πέσει στις ίδιες παγίδες. Πολλοί απ' αυτούς ήταν χριστιανοί ηγέτες που οι πτώσεις τους έχουν πληγώσει άλλους, και ο κύκλος συνεχίζει να .ευρύνεται και να αιχμαλωτίζει περισσότερους και περισσότερους σ αυτό τον απαίσιο Θάνατο.

Η δουλειά μας δεν είναι να μιλάμε για τις αμαρτίες των ηγετών ή οποιουδήποτε άλλου αλλά μάλλον το αντίθετο. Η Γραφή είναι ξεκάθαρη ότι πρέπει να ελέγχουμε εκείνους που είναι μέσα στην εκκλησία (Α. Κορινθίους 5:12). 'Όμως αυτός ο έλεγχος δε σημαίνει κατάκριση. 'Όταν τέτοια πράγματα αποκαλύπτονται σε κάποιο άτομο, τότε εμείς πρέπει να τους βοηθήσουμε και όχι να τους κατακρίνουμε, κάνοντάς το με πραότητα για να μην πειραχτούν. 'Όταν ο Ιησούς είδε τι συνέβαινε στον κόσμο, δεν κατάκρινε αλλά έδωσε τη ζωή Του. Αν έχουμε το δικό Του πνεύμα τότε θα κάνουμε το ίδιο. Πώς μπορούν οι άπιστοι να πιστέψουν το ευαγγέλιο της απολύτρωσης αν δε μάθουμε να λυτρώνουμε και να διορθώνουμε τα δικά μας; 'Όταν κατακρίνουμε τους άλλους που αμαρτάνουν αυτό δεν είναι χριστιανικό. Είναι ένα είδος περηφάνιας που οδηγεί στην πτώση και είμαστε στο κέντρο μιας φοβερής πτώσης.

Ένα πράγμα που πρέπει να κάνουμε για να κλείσουμε τις πύλες της κόλασης που έχουν ελευθερώσει τέτοια ανηθικότητα και ακαθαρσία μέσα στην εκκλησία είναι να μετανοήσουμε για οποιαδήποτε άδικη κρίση που κάναμε για τον Μπέικερ και το Σουάγκαρντ ή για οποιουσδήποτε άλλους που έχουν πέσει. Δεν έχει σημασία πόσο μεγάλη ήταν η πτώση. Η Γραφή είναι ξεκάθαρη ότι αν ένας άνθρωπος πράξει οποιαδήποτε αμαρτία τότε οι πνευματικοί πρέπει να τον διορθώσουν. Χρειάζεται να τουc βοηθήσουμε να μετανοήσουν και ν αποκατασταθούν καθώς εμείς εξετάζουμε αν υπάρχει τίποτα στην καρδιά μας για να μετανοήσουμε για τις πτώσεις μας ξεφεύγοντας από τις αμαρτίες μας για να μη χάσουμε τη βασιλεία του Θεού.

Αγαλλίαση

Ο Κύριος μου έδωσε μια μεγάλη ελπίδα και υπόσχεση. Θα δώσει στην εκκλησία αγαλλίαση. Θα συγχωρέσει αυτές τις πτώσεις και θα αποκαταστήσει την κληρονομιά όλων που έχουν πέσει σε δεσμά, αν αυτοί επιστρέψουν σ' Αυτόν και ζητήσουν τη χάρη Τoυ. Η μετάνοια δεν είναι απλώς να ξεφύγεις από την αμαρτία αλλά να επιστρέψεις στο Θεό. Δεν μπορούμε να πολεμήσουμε αυτά τα πράγματα με τη δική μας δύναμη. Η μετάνοια σε πολλούς από μας σημαίνει να συγχωρέσουμε άλλους. Η συγχώρεση είναι η βάση της Χριστιανοσύνης. Αν δεν συγχωρούμε τότε υπάρχει μια βασική απομάκρυνση από την πίστη. Αν συγχωρούμε άλλους τότε θα συγχωρεθούμε. Ο Κύριος μου μίλησε γι αυτό το χρόνο, από την Α Κορινθίους 11:31 "Επειδή, αν κρίνουμε τον εαυτό μας, δεν θα κρινόμασταν." Είναι καλύτερο να πέσω πάνω στο βράχο και να κομματιαστώ παρά Αυτός να με συντρίψει και να με κάνει σκόνη. Αυτό το χρόνο αν κρίνουμε τους εαυτούς μας και μετανοήσουμε από τις αδικίες μας, τότε Αυτός δε θα μας κρίνει. Αν δεν το κάνουμε τότε η κρίση Τoυ θα αρχίσει από τον οίκο Του. Πως μπορεί να κρίνει τον κόσμο όταν ο δικός Του λαός κάνει τα ίδια. Αυτό το χρόνο ο Κύριος προσφέρει έλεος και χάρη. Θα καλύψει τις αμαρτίες εκείνων που θα μετανοήσουν και θα επιστρέψουν σ' Αυτόν . Επίσης θα κάνει δυναμικές αποκαταστάσεις σε διακονίες για υπάρξει το χρίσμα θεραπείας σε όλους που υποφέρουν από διαζύγια, εκτρώσεις, απιστίες, δεσμά και άλλα.

Οι ερχόμενοι ιππότες του Αγίου Πνεύματος.

Καθώς λεει ο Ησαΐας 59:19, 'Όταν ο εχθρός θα επέλθει σαν ποταμός το Πνεύμα του Κυρίου θα υψώσει εναντίον του σημαία." Ακόμη και τώρα ο Θεός υψώνει αληθινούς ιππότες του Αγίου Πνεύματος που θα αντιμετωπίσουν το μεγάλο σκοτάδι των καιρών μας. Θα είναι όπως ο Φινεές που στάθηκε και μεσολάβησε για το Ισραήλ και η πληγή έπαυσε και ελογίσθη εις το Φινεέ δια δικαιοσύνη για πάντα (Ψαλμός 106:30-31 ). Αυτοί οι ιππότες θα είναι για να σταματήσουν τη συμφορά που τώρα σαρώνει το σώμα του Χριστού και θα κερδίσουν μια αιώνια θέση τιμής για την υπηρεσία τους. Λόγω αυτών η αγιοσύνη, η εντιμότητα και η αγνότητα θα ξαναεκτιμηθούν. Παρ' όλη την άνευ προηγουμένως επίθεση του διαβόλου σήμερα, ο Κύριος θα κάνει μια εκκλησία αγνή χωρίς κηλίδα ή ρυτίδα. Ο Κύριος θα έχει μια ένδοξη άγια νύμφη που θα αξίζει για τέτοιο μεγάλο Βασιλιά. Αυτοί οι πνευματικοί ιππότες που έρχονται είναι για την προστασία και την προετοιμασία της νύμφης.

Η αξιοσημείωτη ιστορία των ιπποτών του Αγίου Ιωάννη είναι μια προφητική παραλλαγή των ιπποτών του Αγίoυ Πνεύματος που πρόκειται να έρθουν. Ακολουθεί μια σύντομη ιστορία του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη από μια προφητική άποψη.

Θάρρος που αλλάζει τον κόσμο

Το κατόρθωμα των ιπποτών του Αγίου Ιωάννη κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, είναι μια από τις καλύτερες ιστορίες πίστης, θάρρους και αντοχής από τους βιβλικούς καιρούς. Τρεις φορές μερικές χιλιάδες ιππότες πήραν τη θέση τους εναντίον των πιο δυνατών στρατών της γης. Όλοι ανεξαιρέτως κράτησαν τους όρκους τους χωρίς να οπισθοχωρήσουν μπροστά στους εχθρούς του Σταυρού. Άντεξαν μερικές από τις πιο φοβερές πολιορκίες και ανθρώπινο κύμα επιθέσεων που υπήρξε ποτέ στην ιστορία του πολέμου, αλλά απλά δεν μπορούσαν να ξεκολλήσουν από το έδαφος που είχαν διεκδικήσει για τη βασιλεία του Θεού.

Ο Κύριος καλεί σήμερα πνευματικούς πολεμιστές για να κάνουν Πνευματικά ότι αυτές οι θαρραλέες ψυχές έκαναν στην πράξη. Αυτοί οι νέοι ιππότες του Πνεύματος δεν θα πάρουν μόνο τη θέση τους πάνω στη γη αλλά και πάνω στην αλήθεια και στις βιβλικές αρχές για εντιμότητα, ηθικότητα και αγνότητα. Επίσης θα υπερασπίσουν τους φτωχούς, τους καταδυναστευμένους και αυτούς που τους συμπεριφέρθηκαν άδικα. Ανεξάρτητα του αν είναι λίγοι ή πολλοί, θα αρνηθούν να παραδώσουν ακόμα κι ένα κομματάκι άγιας γης στον εχθρό. Με την πίστη και υπομονή τους θα εμποδίσουν το δρόμο με το πλήθος που οδηγείται στην κόλαση και θα τους επιστρέψουν πίσω.

Η δοκιμή της γελοιότητας

Πριν τις επικές τους μάχες, τα κράτη της Ευρώπης περιφρόνησαν τα μέλη του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη σαν "αρχαία λείψανα από το παρελθόν". Οι ηγέτες των Χριστιανών αρνήθηκαν να τους στείλουν προμήθειες και ενισχύσεις διότι κανείς δεν τους έδωσε την ευκαιρία εναντίον στον τεράστιο και μοντέρνο στρατό του Ισλάμ. Για να γίνει κάποιος ιππότης του τάγματος έπρεπε να ορκιστεί ότι δεν θα οπισθοχωρήσει μπροστά στους εχθρούς του Σταυρού. Ο λόγος τους, τους δέσμευε. Κρατούσαν τους όρκους τους.

Οι περισσότεροι απ' αυτούς τους ιππότες πέθαναν και όλοι τους πληγώθηκαν αλλά ποτέ δεν οπισθοχώρησαν. Κατά τη διάρκεια μεγάλων μαχών οι πληγωμένοι και ετοιμοθάνατοι ζητούσαν να μεταφερθούν στο πιο επικίνδυνο μέρος της μάχης για να πεθάνουν από κάποιο ξίφος για να υπερασπίσουν το Χριστιανικό έδαφoς. Τα μεγάλα έθνη της Ευρώπης που τους είχαν απορρίψει, σύντομα στάθηκαν με δέος μπροστά στο θάρρος τους και μετά στις νίκες τους. Ηγεμόνες που τους γελοιοποίησαν μετά τους κάλεσαν σε διεθνείς εορτασμούς για να τους τιμήσουν. Μερικοί αναγνώρισαν ότι αυτές οι θαρραλέες ψυχές τους είχαν σώσει από την κυριαρχία του Ισλάμ. Μέχρι σήμερα αρκετά κράτη συνεχίζουν να γιορτάζουν τη μέρα του Αγίου Ιωάννη σε αναγνώριση των μεγάλων τους νικών.

Η γελοιοποίηση, η περιφρόνηση και οι παρεξηγήσεις είναι δοκιμές που ο κάθε αληθινός ιππότης πρέπει να αντέξει. Οι περισσότεροι από τους ιππότες αυτού του τάγματος πέθαναν χωρίς να ξέρουν για τις τιμές που αργότερα τους έδωσαν. Πολλοί πέθαναν χωρίς να ξέρουν για την τελευταία νίκη κατά των Ισλαμικών στρατευμάτων. Δεν πρέπει να πολεμούμε τον καλό πόλεμο για την τιμή των ανθρώπων , αλλά για το Θεό. Ζητούμε μόνο την αμοιβή του Θεού. Οι περισσότεροι ποτέ δε Θα γνωρίζουν τίποτε παρά περιφρόνηση και παρεξήγηση από τους ανθρώπους ακόμα και από εκείνους που κλιθήκανε να υπερασπίσουν. Αυτό δεν κάνει καμιά διαφορά στην απόφασή μας, πρέπει να πάρουμε τη θέση μας για δικαιοσύνη γιατί αυτό είναι το σωστό.

Το κάλεσμα

Αν και τα όπλα του πολέμου μας δεν είναι σαρκικά αλλά πνευματικά, υπάρχουν μεγάλα και επίκαιρα μαθήματα στην ιστορία κάτω από τη διαταγή του τάγματος του Αγίου Ιωάννη. Οι επικές μάχες όπως έγιναν πρέπει ν' αμειφθούν σήμερα για την αλήθεια του Ευαγγελίου, για τις οικογένειές μας και τα έθνη μας. Και εμείς επίσης πρέπει να καθορίσουμε ότι η οπισθοχώρηση ή η παράδοση δεν είναι ποτέ μια εκλογή. Ο εχθρός της αλήθειας σύντομα κτίζει οχυρά πλάνης και διαφθοράς σε κάθε έθνος και πολιτισμό, ακόμη και μέσα στην εκκλησία. Απ' την άλλη πλευρά όμως, γενναίοι ιππότες του Πνεύματος μαζεύονται για να πάρουν τη θέση τους ενάντια στο πλήθος που έρχεται από την κόλαση και πολεμούν μέχρι να νικήσουν. Αυτοί οι ιππότες κτίζουν τώρα τα δικά τους φρούρια αλήθειας, αγνότητας και αληθινού πνευματικού ιπποτισμού. Δεν μπορούν να χάσουν διότι η αλήθεια του Σταυρού θα κυριαρχήσει. Ήδη έχουν πάρει την τελευταία νίκη της αλήθειας. Ακόμη και στις σκοτεινές στιγμές που θα έρθουν, θα υπάρξουν μεγάλες ψυχές που θα συνεχίσουν τον πόλεμο. Δεν θα οπισθοχωρήσουν ακόμη κι αν αντιμετωπίσουν τις πιο δύσκολες και παράξενες καταστάσεις. Μπορεί πάνω στη γη να βρίσκονται μόνο λίγοι αλλά τα στρατεύματα του ουρανού θα είναι στο πλευρό τους. Θα σταθούν μέχρι το σκοτάδι να εξαφανιστεί και το φως ν' αρχίσει να λάμπει.

Όπως τους ιππότες του Αγίου Ιωάννη, κι αυτοί επίσης περιμένουν λίγη βοήθεια από τα έθνη (δόγματα) της Χριστιανοσύνης. Αλλά η δύναμή τους δε βρίσκεται στους αριθμούς ή στις οποιεσδήποτε άλλες δυνάμεις που βασίζονται οι περισσότεροι σήμερα. Η αλήθεια είναι πιο δυνατή από οποιοδήποτε ανθρώπινο όπλο. Επειδή , αν και περπατάμε με σάρκα, όμως δεν πολεμάμε κατά σάρκα, επειδή, τα όπλα του πολέμου μας δεν είναι σαρκικά αλλά δυνατά με το Θεό για καθαίρεση οχυρωμάτων, δεδομένου ότι καθαιρούμε λογισμούς και κάθε ύψωμα, που αλαζονικά υψώνεται ενάντια στη γνώση του Θεού, και αιχμαλωτίζουμε κάθε νόημα στην υπακοή του Χριστού, και είμαστε έτοιμοι να εκδικήσουμε κάθε παρακοή, όταν γίνει πλήρης η υπακοή σας. (Β . Κορινθίους 10:3-6)

Δεν πρέπει να πέσουμε στην παγίδα του εχθρού προσπαθώντας να χρησιμοποιήσουμε σαρκικά όπλα. Τα όπλα μας είναι δυνατότερα από τα πιστόλια και τις βόμβες. Η γη και ο ουρανός έγιναν μόνο με ένα λόγο του Κυρίου. Η αλήθεια που λέγεται με χρίσμα είναι πιο δυνατή κι από όλα τα στρατεύματα της γης. Το τελευταίο εδάφιο δηλώνει ότι η υπακοή μας πρέπει να είναι πλήρης πριν να μας εμπιστευθεί αυτή τη δύναμη. Δεν θα κυριαρχήσουμε ενάντια στο μεγάλο εχθρό των ψυχών αν έχει κάποια επιρροή στη ζωή μας. Όταν οι Χριστιανοί προσπάθησαν να κυριαρχήσουν με τα σαρκικά όπλα αυτού του κόσμου, το αποτέλεσμα ήταν να υπάρξουν μερικές από τις χειρότερες αγριότητες που γνώρισε ο κόσμος ποτέ. Ο κόσμος τα θυμάται αυτά, αλλά οι Χριστιανοί που δεν γνωρίζουν την ιστορία μας συχνά επαναλαμβάνουν τα ίδια λάθη σε κάθε γενεά. Η βασιλεία του Θεού δε θα έρθει με δύναμη αλλά με Πνεύμα (Ζαχαρίας 4:6). Ακόμη κι αν μελετήσουμε τους ιππότες του τάγματος του Αγίου Ιωάννη που ήταν τόσο υπέροχοι πολεμιστές, θα καταλάβουμε ότι είμαστε καλεσμένοι να κάνουμε Πνευματικά εκείνο που αυτοί έκαναν φυσικά.

Οι μαχητές της θεραπείας

Το 1088 ένας καθολικός μοναχός ονομαζόμενος Αδελφός Γκέραρντ ίδρυσε δύο ξενώνες για προσκυνητές στην Ιερουσαλήμ. Ο ένας ήταν για άνδρες και ο άλλος για γυναίκες. Αυτοί ήταν οι πρώτοι ξενώνες σ' όλο τον κόσμο. Τους αφιέρωσε στη μνήμη του Ιωάννη του Βαπτιστή. Το 1113 οι υπηρέτες αυτών των ξενώνων είχαν αναγνωριστεί σαν ένα ανεξάρτητο τάγμα και ονομάσθηκαν Τάγμα του Αγίου Ιωάννη. Μέχρι σήμερα αναφέρονται σαν "οι Φιλόξενοι" προς τιμή της κληρονομιάς τους σαν ιδρυτές των νέων νοσοκομείων. Γι. αυτό ο διάσημος Σταυρός της Μάλτας είναι το σύμβολο του τάγματος το οποίο ίδρυσε νοσοκομεία και τοποθέτησε ασθενοφόρα σε όλο τον κόσμο σαν διεθνές σύμβολο ελπίδας για τους αρρώστους και πληγωμένους.

Αν και η βάση αυτού του τάγματος ήταν η θεραπεία, καθώς η σύγκρουση μεταξύ του Ισλαμισμού και της Χριστιανοσύνης κλιμακώθηκε, το τάγμα αποφάσισε ότι χρειαζόταν να ιδρύσουν ένα στρατό ειδικά για την προστασία των προσκυνητών από τις συμμορίες των παρανόμων που τριγύριζαν στην περιοχή. Έτσι θα γίνονταν για πάντα γνωστοί για τα στρατιωτικά τους κατορθώματα Το Τάγμα του Αγίου Ιωάννη ποτέ δεν ξέχασε την πρώτη του αποστολή όταν υπηρετούσε τους άρρωστους και τους πληγωμένους. Έτσι η θεραπεία και ο πόλεμος ήταν ο πρώτος συνδυασμός σ' αυτό το μοναδικό τάγμα. Αντιθέτως ο αληθινός πνευματικός πόλεμος συνδυάζει τη θεραπεία με το χειρισμό του σπαθιού του Πνεύματος.

Εφόσον οι ιππότες ότι και αν έκαναν, το έκαναν με όλη τους την καρδιά, πέτυχαν περισσότερα απ ότι προσδοκούσαν ή σχεδίαζαν. Παρόλο που δεν υπήρχε καμιά μεγάλη στρατιωτική μεγαλοφυία στα αξιώματά τους, κέρδιζαν φαινομενικά υπερφυσικές νίκες με το να τηρούν απλά το λόγο τους. Καθώς αρνούνταν να οπισθοχωρήσουν από την περιοχή που έπαιρναν , επίσης αρνούνταν τα οπισθοχωρήσουν από την αγνότητα και την ευγένεια. Έτσι η καρδιά τους ήταν ενωμένη με τα κατορθώματά τους και αυτοί οι αξιοσέβαστοι άντρες μπόρεσαν να νικήσουν τους πιο δυνατούς στρατούς πάνω στη γη.

Νικηφόρες ήττες

Γενικά, οι εκστρατείες ήταν μάλλον οι μεγαλύτερες τραγωδίες στη Χριστιανική ιστορία. Μερικά από τα μεγαλύτερα διεθνή προβλήματα στον κόσμο σήμερα έχουν τις ρίζες τους σε παραλογισμούς. Δεν ήταν μόνο ανθρώπινες τραγωδίες αλλά και στρατηγικές. Τον καιρό που η Κωνσταντινούπολη ήταν μια από τις δύο μεγαλύτερες πόλεις της Χριστιανοσύνης ήταν και η μεγαλύτερη θωράκιση που τα Χριστιανικά κράτη της Ευρώπης είχαν εναντίον του Ισλάμ. Αυτή η μεγάλη πόλη πρόσφερε στους σταυροφόρους φιλοξενία καθώς πήγαιναν να πολεμήσουν για την ελευθερία της Ιερουσαλήμ αλλά σαν αντάλλαγμα την λεηλάτησαν και την λαφυραγώγησαν. Αυτό ήταν η αιτία για τη διαίρεση των Ανατολικών και Δυτικών εκκλησιών, όπως και η τελευταία πτώση της Κωνσταντινούπολης στο Ισλάμ. (Σήμερα, η Κωνσταντινούπολη είναι πόλη της Τουρκίας).

Και όμως οι χειρότερες ήττες της Χριστιανοσύνης παρέμειναν οι προδιαθέσεις κινημάτων και δογμάτων να λεηλατούν το ένα το άλλο. Κάθε φορά που κάποια κίνηση ή δόγμα δυναμώνει λεηλατώντας άλλα Χριστιανικά κινήματα ή εκκλησίες, αδυνατίζει ολόκληρη η Χριστιανοσύνη. Αυτό πάντα καταλήγει στο να πέφτουν περισσότεροι στα χέρια του εχθρού από ότι κερδίζονται από τέτοιες προδοσίες. Οι εκστρατείες έπεσαν σε διαφθορά διότι οι δυνάμεις που στάλθηκαν από τα Χριστιανικά κράτη, συχνά οδηγούνταν από σαρκικούς ανθρώπους των οποίων οι αληθινοί σκοποί ήταν να κατακτήσουν σαρκικά και όχι πνευματικά. Αυτό συνεχίζει να είναι το σχέδιο για πολλές εκκλησίες σήμερα. Γι αυτό πολλές από τις μεγάλες μας νίκες κατάληξαν να είναι μεγάλες πνευματικές ήττες.

Ο Απόστολος Παύλος μας προειδοποίησε γι' αυτό στους Φιλιππησίους 3 :18-19.
" Επειδή, πολλοί περπατούν, για τους οποίους πολλές φορές σας έλεγα, τώρα και κλαίγοντας σας λεω, ότι είναι οι εχθροί του σταυρού του Χριστού, το τέλος των οποίων είναι η απώλεια, των οποίων ο Θεός είναι η κοιλιά, και η δόξα τους μέσα στην ντροπή τους, οι οποίοι φρονούν τα επίγεια."

Πρέπει να απαιτήσουμε συμμόρφωση με τις βιβλικές αρχές ηθικότητας και ακεραιότητας για οποιοδήποτε αναγνωριστεί ηγέτης στην εκκλησία. Πρέπει να απορρίπτουμε ηγέτες και διακόνους που έχουν στόχο τον εαυτό τους "που καλούν τους εαυτούς τους αποστόλους αλλά δεν είναι" (Αποκάλυψη 2:2). Πρέπει ν' αναγνωρίζουμε και ν' απορρίπτουμε εκείνους που οδηγούνται με κίνητρα ζήλιας ή εγωιστικές φιλοδοξίες όπως μας λεει στον Ιάκωβο 3;14-18 "Αν, όμως, έχετε στην καρδιά σας πικρό φθόνο και φιλονικία, μη κατακαυχάστε και ψεύδεστε ενάντια στην αλήθεια. Αυτή η σοφία δεν είναι εκείνη που κατεβαίνει από πάνω, αλλά είναι επίγεια, ζωώδης, δαιμονική, επειδή, όπου υπάρχει φθόνος και φιλονικία, εκεί είναι ακαταστασία, και κάθε αχρείο πράγμα. Η σοφία, όμως, που κατεβαίνει από πάνω, πρώτα μεν είναι καθαρή, έπειτα ειρηνική, επιεικής, ευπειθής, πλήρης από έλεος και καλούς καρπούς, αμερόληπτη και ανυπόκριτη. Και ο καρπός της δικαιοσύνης σπέρνεται με ειρήνη από τους ειρηνοποιούς."

Ο φθόνος και η φιλονικία οδηγούν στην ακαταστασία και οτιδήποτε διαβολικό. Δεν πρέπει πλέον να επιτρέπουμε η πνευματική μας αξία να υποτιμάται με τον συμβιβασμό τον καθαρού Λόγου του Θεού και επιτρέποντας σε άτομα αμφισβητούμενης ακεραιότητας να παίρνουν ηγετικές θέσεις. Θα ήταν καλύτερο για κινήματα και δόγματα να χάσουν όλους τους ηγέτες τους και ν' αρχίσουν με νέους, ίσως πιο ανώριμους, παρά να παραβλέπουν τα καθαρά βιβλικά διατάγματα για ακεραιότητα μέσα στην ηγεσία.

Ο Εχθρός

Καθώς οι Ανατολικές και Δυτικές εκκλησίες χωρίστηκαν και έπεσαν μέσα στα δικά τους στρατόπεδα, το Ισλάμ ήταν ενωμένοo κάτω από ευφυείς και ικανούς ηγέτες. 'Όταν τελικά κατέληξαν οι εκστρατείες σε βδέλυγμα, η Τουρκική ΟΘωμανική Αυτοκρατορία είχε υψωθεί για να γίνει η πιo δυναμική και οργανωμένη αυτοκρατορία στον κόσμο. Μετά την κατάκτηση της Μέσης Ανατολής, αρκετού μέρους της Αφρικής, και της Ανατολικής Ευρώπης οι Τούρκοι ετοιμάστηκαν να σαρώσουν την υπόλοιπη Ευρώπη. Τα υπόλοιπα Χριστιανικά κράτη της Ευρώπης είχαν τόσο εμπλακεί σε πολιτικούς και θρησκευτικούς πολέμους το ένα με το άλλο που δεν μπορούσαν να εγείρουν κάποιο κοινό στρατό και να σταθούν εναντίον τους. Φάνηκε ότι τίποτα δεν μπορούσε να σταματήσει αυτό το παλιρροιακό κύμα του Ισλαμισμού από το να υποδουλώσει πλήρως την Ευρώπη.

Παρομοίως δε βλέπουμε τις δυνάμεις του εχθρού μας να ενώνονται και να δυναμώνουν, την ίδια στιγμή που η εκκλησία αδυνατίζει λόγω των εσωτερικών διαμαχών; Αξιοσέβαστα ενωμένα κινήματα έχουν εγερθεί και μερικά επιτυγχάνουν μεγάλα πράγματα. Γέφυρες εμπιστοσύνης κτίζονται μεταξύ μεγάλων τμημάτων του σώματος του Χριστού που πρόσφατα βρίσκονταν σε αντίθεση. Αυτό είναι ενθαρρυντικό και φυσικά αξίζει των προσπαθειών μας, αλλά γενικά η εκκλησία παραμένει περισσότερο χωρισμένη από οποιαδήποτε άλλη θρησκεία καθώς οι δυνάμεις του σκότους συγκεντρώνονται για την τελευταία μάχη μεταξύ του φωτός και του σκοταδιού.

Η ένωση των ιπποτών

Το Τάγμα του Αγίου Ιωάννη συμπεριλάμβανε παιδιά από αξιοσέβαστες οικογένειες από διάφορα κράτη της Ευρώπης. Αν και μερικά από αυτά τα κράτη ήταν σε πόλεμο μεταξύ τους το τάγμα ποτέ δεν παρουσίασε κάποια ιδιαίτερη διαίρεση μέσα στις τάξεις του. Παρά την εμπειρία όλων των διαφωνιών μέσα στα κράτη τους, αυτοί οι ιππότες κράτησαν την προσοχή τους στο ποιος ήταν ο εχθρός και διατήρησαν την ενότητα ο ένας με τον άλλο. Οι όρκοι που απαιτούνταν απ' αυτούς να μην οπισθοχωρήσουν μπροστά στους εχθρούς του Σταυρού, απαιτούσαν επίσης την υποστήριξη της ενότητας του Χριστιανισμού και την μη άρση ξίφους εναντίον κάποιου άλλου Χριστιανικού έθνους. Και εμείς πρέπει να μάθουμε να κάνουμε το ίδιο.

Τράπεζα ενώπιον των εχθρών τους.

Με εξαίρεση μερικών πληγωμένων που μεταφέρθηκαν με τα πλοία στο λιμάνι, όλη η φρουρά των ιπποτών του Αγίου Ιωάννη στην Ιερουσαλήμ πέθαναν σαν οι τελευταίοι Χριστιανοί υπερασπιστές της Παλαιστίνης. Οι ιστορίες ενέπνεαν τους υπόλοιπους ιππότες από το τάγμα που έδρευαν στην Ευρώπη. Συγκεντρώθηκαν και βρήκαν μέρος για να μείνουν , στο μικρό νησί της Ρόδου.

Η Ρόδος βρισκόταν επισφαλώς στα μέσα των θαλασσίων γραμμών που διέσχιζαν τα Μουσουλμανικά πλοία στο Αιγαίο Πέλαγος, ακριβώς κάτω από την Τουρκία, την καρδιά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αν και μερικοί σκέφτηκαν ότι ήταν ένας από τους πιο επικίνδυνους τόπους γι αυτούς να κτίσουν τη βάση τους, οι ιππότες θεώρησαν ότι αυτό θα ήταν αντί για πρόβλημα, υπέρ τους. Το ίδιο κάνει και ο Κύριος, και τοποθετεί φρουρές ιπποτών Του ακριβώς στο κέντρο της περιοχής του εχθρού. Σε μέρη όπως το Λος Άντζελες, όπου ένα μεγάλο κύμα διαφθοράς εξαπλώθηκε στον ανθρώπους, ο Κύριος εγκαθιδρύει φρούρια αλήθειας που θα καταστρέψουν τον εχθρό. Στη Νέα Υόρκη που το είδωλο των ανθρώπων είναι η αγάπη για τα λεφτά, ο Κύριος θα εγκαθιδρύσει τη δική Τoυ φρουρά με αληθινούς ιππότες που θα καταστρέψουν τον εχθρό. Σε όλο τον κόσμο, στα μεγαλύτερα κέντρα διαβολικής και πνευματικής διαφθοράς, ο Κύριος μαζεύει τις δυνάμεις Του από τους πιο επίλεκτους και θαρραλέους πνευματικούς πολεμιστές που έχει γνωρίσει ποτέ ο κόσμος. Δεν φοβούνται το κακό που βρίσκεται γύρω τους. Έχουν περισσότερη πίστη στη δύναμη της αλήθειας παρά στη δύναμη της πλάνης. Επίσης βλέπουν τη θέση τους κατάλληλη, και με ευκαιρίες να επιτίθενται στον εχθρό μέχρι να σταματήσει η πρόοδος του.

Ηγεσία

Οι ναυτικοί της Ρόδου ήταν γνωστοί για τις ναυτιλιακές τους ικανότητες και δίδαξαν στους ιππότες αυτές τις ικανότητες. Οι ιππότες έμαθαν γρήγορα και έγιναν γρήγορα γνωστοί σαν οι πιο ικανοί ναυτικοί στον κόσμο. Σε όνειρα και σε οράσεις τα πλοία συχνά συμβολίζουν ηγέτες ( ηγεσία ) Έτσι οι πνευματικοί ιππότες του Κυρίου που πρόκειται να εγερθούν θα μάθουν τις ικανότητες της ηγεσίας και θα προβάλλουν σαν οι πιο μεγάλοι ηγέτες που ο κόσμος έχει δει ποτέ. Θα είναι πιο δημιουργικοί διότι γνωρίζουν το Δημιουργό. Θα είναι πιο επινοητικοί διότι θα έχουν μάθει να κερδίζουν το μέγιστο από το κάθε ταλέντο που ο Θεός τους εμπιστεύτηκε. Θα είναι οι πιο ευφυείς στη στρατηγική, διότι θα βλέπουν με τα μάτια του Κυρίου.

Πόλεμος χωρίς διακοπή

'Όταν ο Γολιάθ τρομοκρατούσε το στρατό του Ισραήλ, η Γραφή λεει ότι συγκεντρώνονταν κάθε πρωί και βράδυ. Υπάρχουν πάρα πολλά πνευματικά στρατεύματα σήμερα που συγκεντρώνονται κάθε φορά που οι πόρτες της εκκλησίας είναι ανοικτές, αλλά όπως τα φοβισμένα στρατεύματα του Ισραήλ ποτέ δεν εμπλέκονται σε μάχη με τον εχθρό. Τo τάγμα του Αγίου Ιωάννη δεν έχασε χρόνο και με παρρησία επιτέθηκε στον εχθρό. Για 150 χρόνια οι ιππότες ήταν τόσο αποτελεσματικοί στις ναυτιλιακές τους μάχες που οι Τούρκοι είχαν αποθαρρυνθεί και ούτε καν προσπάθησαν να βελτιώσουν τη ναυτική τους δύναμη. Τελικά, η αποτελεσματικότητα των επιθέσεών τους ήταν το μόνο πράγμα σκέφτηκαν οι Οθωμανοί που εμπόδιζε να κατακτήσουν την υπόλοιπη Ευρώπη, καθώς οι γραμμές εφοδιασμού των συχνά απειλούνταν και λεηλατούνταν.

Όπως αυτοί οι ιππότες δεν περίμεναν μέχρι να γίνουν αριθμητικά δυνατοί ή μέχρι ο εχθρός ν' αρχίσει να τους επιτίθεται έτσι και εμείς δεν πρέπει να περιμένουμε μέχρι να δούμε αν είμαστε αρκετά δυνατοί για τη μάχη. 'Όλα όσα χρειαζόμαστε είναι η αποστολή του Κυρίου, το χρίσμα του Αγίου Πνεύματος Του και να παραμείνουμε πιστοί στην αλήθεια Τoυ. Ο αμυντικός πόλεμος που η εκκλησία έχει αρχίσει χάθηκε. Αν και υπάρχουν στιγμές που πρέπει να διεξάγουμε αμυντικές μάχες, δεν καλεστήκαμε να κάνουμε αμυντικό πόλεμο. Είναι ώρα για επίθεση. Είμαστε εκείνοι με τα Θεϊκά δυναμικά όπλα. 'Όπως είπε ο αρχιστράτηγος Ντάγκλας Μακάρθουρ κάποτε, όταν οι πληροφορίες έδειξαν πως ο στρατός του ήταν εντελώς περικυκλωμένος από τον εχθρό. Είπε, "Θαυμάσια, επιτεθείτε από κάθε κατεύθυνση. Δεν μπορούν να ξεφύγουν αυτή τη φορά!"

Έχουμε προορισθεί να μην υπερέχουμε πάντα αριθμητικά σ' αυτό τον πόλεμο μέχρι που ο Κύριος επιστρέψει. Όμως πρέπει να προσπαθήσουμε να κάνουμε ότι κάνουμε με τέτοια εξαιρετικότητα και πνευματική δεξιοτεχνία ώστε αποτελεσματικά να επιτύχουμε να εμποδίσουμε την επέκταση του εχθρού. Ο Παύλος έγραψε στους Β. Θεσσαλονικείς 2:7 "Επειδή το μυστήριο της ανομίας ήδη ενεργείται, μονάχα μέχρις ότου βγει από τη μέση αυτός που τώρα εμποδίζει" . Για όσο καιρό βρισκόμαστε εδώ τα οποιαδήποτε μέσα μας έχουν δοθεί, πρέπει να τα χρησιμοποιήσουμε για να πολεμήσουμε το κακό μέχρι που ο Κύριος να μας παραλάβει.

Το κάστρο της αλήθειας

Καθώς οι ιππότες ανάπτυσσαν τη ναυτική τους δύναμη, εργάζονταν επίσης συνεχώς για να βελτιώσουν τα οχυρωματικά τους έργα στη Ρόδο. Ήταν αρκετά σοφοί για να μάθουν και τις επιθετικές και τις αμυντικές δεξιοτεχνίες του πολέμου. Κι εμείς επίσης μαθαίνουμε να επιτιθέμαστε αποτελεσματικά στον εχθρό, κάνοντας επίθεση σε κάθε ευκαιρία, ενώ την ίδια στιγμή ετοιμάζουμε την άμυνά μας ενάντια στις αναπόφευκτες αντεπιθέσεις του. 'Όπως οι ιππότες ξόδεψαν χρόνια αποθηκεύοντας τρόφιμα και πυρομαχικά για τις επιθέσεις που γνώριζαν ότι σίγουρα θα έλθουν, οι ιππότες του Πνεύματος τώρα αποθηκεύουν πυρομαχικά για τη μεγάλη μάχη που θα γίνει. 'Όμως τα πυρομαχικά τους δεν είναι τόξα και σφαίρες αλλά κάτι πιο δυναμικό: Αποθηκεύουν το Λόγο του Θεού στις καρδιές τους.

Γνώρισε το σύστημα του εχθρού

Αν και πρέπει να αποφασίσουμε να κατακτήσουμε με αλήθεια και να πιέσουμε τη μάχη μέχρι η νίκη να είναι πλήρης, πρέπει να πολεμήσουμε με σοφία. Καθώς οι διαιρέσεις και οι εσωτερικές διαμάχες συνέχισαν να κατατρώγουν τη δύναμη της Ευρώπης, οι επαναλαμβανόμενες κλείσεις για στρατεύματα να αντισταθούν στο Ισλάμ πέσανε σε κουφούς. Συγχρόνως ένας από τους πιo ευφυείς ηγέτες της ιστορίας, ο Μεχμέτ, ένωνε το Ισλάμ. Γνώριζε πολύ καλά μισή ντουζίνα (6) γλώσσες και κατείχε εκτενή γνώση της λογοτεχνίας και των επιστημών. Ανύψωσε την πολιτιστική, οικονομική και στρατιωτική υπεροχή των ανθρώπων του σ' επίπεδο που ξεπέρασε τα κράτη της Ευρώπης.

Πρέπει ν' αναγνωρίσουμε επίσης ότι ο εχθρός ρίχνει στη μάχη σήμερα μερικούς από τους καλύτερους ηγέτες του. Έχει κατακτήσει και τη λογοτεχνία και την επιστήμη. Η επιρροή του στην παράδοση, οικονομία και ακόμη στο στρατό είναι άνευ προηγουμένου. Ο εχθρός σήμερα βλέπει την εκκλησία με σαρκασμό και υπεροψία, πιστεύοντας ότι τίποτα δεν μπορεί να τον κρατήσει μακριά από την τελική κατάκτηση της Χριστιανοσύνης. Κι όμως υπάρχει μια προετοιμασμένη δύναμη που θα πάρει τη θέση της και θα σταματήσει το πλήθος να πηγαίνει προς την κόλαση. Η δύναμή μας βρίσκεται στη χάρη του Θεού και Αυτός δίνει τη χάρη Τoυ στους ταπεινούς. Πρέπει να προχωρήσουμε με εμπιστοσύνη στο Θεό μας και με ταπείνωση στον εαυτό μας. Αυτό είναι το θεμέλιο της σοφίας που θα υπερισχύσει.

Η μάχη

Ο Μεχμέτ ήταν ένας κατακτητής που έβλεπε τον εαυτό του σαν το Μέγα Αλέξανδρο. Εκστράτευσε κατά της Κωνσταντινούπολης και την υπέταξε. Τότε η Ευρώπη παραδόθηκε στο στρατό του σαν ανοικτό θησαυροφυλάκιο. Ακόμα και έτσι, η επιμονή των ιπποτών να επιτίθενται στις γραμμές εφοδιασμού του, καθυστέρησε την προέλασή του και αυτό απαιτούσε να ληφθούν μέτρα για το μικρό τάγμα. Αυτό οδήγησε σε μια από τις πιο ασυνήθιστες μάχες της ιστορίας. Τo 1480 ο Μεχμέτ έστειλε τους πιο ικανούς αρχηγούς με ένα στρατό 70,000 να εξοντώσουν 700 ιππότες και 1,500 εθνοφρουρούς στη Ρόδο. Η Χριστιανική Ευρώπη βλέποντας ότι δεν υπάρχει ελπίδα για το τάγμα ενάντια αυτής της ανισότητας , αρνήθηκε να στείλει οποιαδήποτε βοήθεια.

Μετά την αποβίβαση του στρατού τα πολιορκητικά κανόνια του Μεχμέτ άρχισαν να πυροβολούν τα τείχη όπου οι ιππότες ξόδεψαν περισσότερο από ένα αιώνα για να κτίσουν. Αρκετά άλλα κανόνια εκτόξευαν βλήματα πάνω από τους τοίχους στη πόλη. Ο αρχηγός του τάγματος ήταν ένας Γάλλος ονομαζόμενος Ντοπουσόν. Με μεγάλη πρόβλεψη, είχε προετοιμάσει τους ιππότες του για την πολιορκία που γνώριζε ότι θα ερχόταν. Είχε επίσης κτίσει καταφύγια για τους κάτοικους της πόλης. Έτσι κι οι ηγέτες πρέπει να προβλέπουν και να ετοιμάζονται για τις μάχες που σίγουρα θα έρθουν με τη σκέψη πάντοτε στους ανθρώπους που τους ζητήθηκε να επιβλέπουν.

Μετά από μερικές μέρες βομβαρδισμών το πρώτο κύμα στρατευμάτων επιτέθηκε στον Πύργο του Αγίου Νικολάου, ένα απόμερο φρούριο της πόλης. Οι Τούρκοι αιφνιδιάστηκαν από την αλύγιστη αντίσταση που συνάντησαν και οδηγήθηκαν πίσω με πολλές απώλειες. Ακολούθησε άλλη επίθεση, με περισσότερους βίαιους βομβαρδισμούς, εκτοξεύοντας περισσότερες από χίλιες σφαίρες κανονιού την ημέρα στην πόλη για πολλές βδομάδες. Σταδιακά τα τείχη της πόλης άρχισαν να καταρρέουν. Οι Τούρκοι ήρθαν πιο κοντά στην πόλη με τα χαρακώματά τους τους. Τo βράδυ, άναβαν φωτιές σε όλη την πόλη έτσι που οι ιππότες που πολεμούσαν στα τείχη κατά τη διάρκεια της μέρας, έπρεπε να πολεμούν τις φωτιές το βράδυ. Εκείνοι που ήταν στη Ρόδο δήλωσαν ότι μια εικόνα από την ίδια την κόλαση δεν θα ήταν χειρότερη. Εντούτοις οι ιππότες αρνήθηκαν να παραδοθούν.

Κι εμείς μπορούμε να προσδοκούμε ότι οι μάχες μας να είναι κόλαση, επειδή στην πραγματικότητα πολεμάμε την ίδια την κόλαση. Ο εχθρός θα εκτοξεύσει πάνω μας με οργή, κάθε τι που βρίσκεται στο οπλοστάσιό του. Αυτός θα είναι ένας πόλεμος μέχρι θανάτου και οι αληθινοί ιππότες του Πνεύματος θα θεωρήσουν το θάνατο καλύτερο από το να συμβιβαστούν με την αλήθεια την οποία τους έχει εμπιστευθεί.

Στις 18 Ιουνίου, οι Τούρκοι εξαπέλυσαν ένα δεύτερο κύμα επίθεσης με τους φοβερούς Γενίτσαρους, οι οποίοι είναι γνωστούς σαν τους καλύτερους πολεμιστές στον κόσμο. Ο κάθε Γενίτσαρος διαλέχτηκε όταν ήταν 7 χρονών , αναλόγως της φυσικής του δύναμης. Εκπαιδεύονταν σ όλη τους τη ζωή για τον αγώνα, και δεν τους επιτρεπόταν να παντρευτούν ή να συνδεθούν με οποιοδήποτε είδος οικογενειακής αγάπης για να είναι όλη τους η προσοχή, τα αισθήματα και η ενέργεια στη μάχη. Ποτέ τους δεν γεύτηκαν ήττα. Ο εχθρός της ψυχής μας είναι κάτι τέτοιο και σήμερα. Ετοιμάζει ένα φοβερό στρατό που ετοιμάζεται να επιτεθεί στην εκκλησία αυτές τις τελευταίες ώρες. Υπάρχουν σατανικές λατρείες και συνάξεις που ο μόνος σκοπός τους είναι η καταστροφή της εκκλησίας. Κι όμως αυτοί που υπηρετούν τον Κύριο καλέστηκαν πριν να δημιουργηθεί ο κόσμος για ένα σκοπό. Δεν έχει σημασία ποιόν στέλνει ο εχθρός εναντίον μας, η μόνη μας επιλογή είναι να σταθούμε.

Οι Γενίτσαροι προχώρησαν κάτω από την κάλυψη του σκοταδιού, νομίζοντας ότι θα εύρισκαν τους ιππότες να κοιμούνται. Με έκπληξη δεν βρήκαν απλώς τους ιππότες ξύπνιους αλλά και να βρίσκονται στις θέσεις τους περιμένοντάς τους. Αντίθετα οι ιππότες του Πνεύματος κοιμούνται αντί να παρακολουθούν. Έχουν εγερθεί προφήτες και φύλακες οι οποίοι θα γνωρίζουν τα σχέδια του εχθρού. Θα έχουν τους πολεμιστές του Κυρίου έτοιμους περιμένοντας να στραφεί κάθε σχέδιο του εχθρού στη δική του ενέδρα. Καθώς οι Γενίτσαροι συνάντησαν τους ιππότες, ο ήχος των πυροβολισμών και τα χτυπήματα των σπαθιών γέμισαν όλη τη νύκτα μέχρι το πρωί. Οι Οθωμανοί αρχιστράτηγοι περίμεναν να έρθουν στο οχυρό με την Ανατολή του ήλιου, αλλά με το πρώτο φως της μέρας, μια απίστευτη σκηνή αποκαλύφθηκε. Πλήθος από σώματα Γενίτσαρων επέπλεαν στις τάφρους γύρω από τον πύργο του Αγίου Νικολάου. Ολόκληρος ο Τουρκικός στρατός κοίταξε πάνω και έμεινε κατάπληκτος όταν είδε τους ιππότες να στέκονται ακόμα πάνω στα γκρεμισμένα τείχη, αγέρωχοι και η σημαία τους να κυματίζει στον αέρα. Η μεγαλύτερή τους έκπληξη ήταν όταν είδαν τους Γενίτσαρους που απόμειναν να οπισθοχωρούν. Ασχέτως του πόσο τρομερές είναι οι επιθέσεις του εχθρού, εάν εμείς αντισταθούμε θα φύγει. Αν σταθούμε, δεν μπορούμε να χάσουμε.

Επίθεση από μέσα

Οι Τούρκοι δεν είχαν δει ποτέ τέτοια στρατιωτική οπισθοχώρηση. Αποφάσισαν να καταφύγουν σε τέχνασμα βάζοντας πράκτορες στην πόλη που προσποιούνταν ότι ήταν αποστάτες στους Χριστιανούς (πολλοί από τους στρατιώτες του Σουλτάνου ήταν αιχμάλωτοι από Χριστιανικά έθνη.) Αυτοί οι κατάσκοποι μπόρεσαν να κάνουν σύντομα μεγάλη καταστροφή και να δημιουργήσουν σοβαρά προβλήματα στο τάγμα. Οι αποκαμωμένοι ιππότες πιέζονταν από παντού. Κάθε μέρα φαινόταν ότι παρουσιαζόταν μια καινούρια κρίση που απειλούσε ότι θα ήταν η καταδίκη τους. Οι οχυρώσεις κατάρρεαν παντού και τα χειρότερα ρήγματα ήταν στα πιο στρατηγικά σημεία. Συνέχισαν να αρνιούνται να εγκαταλείψουν. Ακόμα και έτσι, όταν οι Τούρκοι άρχισαν να συγκεντρώνονται για μια μεγαλύτερη επίθεση, οι δυο πλευρές περίμεναν ότι αυτό θα ήταν το τέλος.

Κι ο εχθρός έχει τους αντιπροσώπους του μέσα στην εκκλησία όπως έκανε και στους μαθητές του Κυρίου. Υπάρχουν αρκετοί που θα παραμείνουν κρυμμένοι και θα κάνουν το διαβολικό τους έργο με καταστρεπτική αποτελεσματικότητα ακόμη και στις χειρότερες στιγμές. Η φύση τους είναι να κατηγορούν τους αδελφούς, και ο βασικός τους στόχος είναι να δημιουργούν χωρίσματα κάνοντας τους Χριστιανούς να βλέπουν ο ένας τον άλλο με υποψία. Ο εχθρός φαίνεται ότι γνωρίζει καλύτερα από τους αγίους ότι ένα χωρισμένο σπίτι δεν μπορεί να σταθεί. Ακόμη και οι αληθινοί ιππότες του Σταυρού θα πρέπει να πολεμήσουν για την αλήθεια και δικαιοσύνη μέχρι το τέλος.

Η τελική μάχη

Με τον συνεχή βομβαρδισμό να έχει μετατρέψει την πόλη σε ερείπια στις 27 Ιουλίου άρχισε η τελευταία μεγάλη επίθεση. Ο Σουλτάνος έστειλε τα σκληρά στρατεύματα, πρώτα. Αυτοί ήταν μισθοφόροι που θεωρούντο αναλώσιμοι και κύμα μετά από κύμα νικήθηκαν από τους υπερασπιστές. Τα σώματα αυτών των Τούρκων στρατιωτών σύντομα γέμισαν τις τάφρους και τα ποτάμια, και τα σώματά τους δημιούργησαν γεφύρια που οδηγούσαν στα τείχη. Αυτή ήταν η στρατηγική των Τούρκων στρατηγών . Οι κουρασμένοι και πληγωμένοι υπερασπιστές είδαν ξαφνικά ένα μεγάλο κύμα με θαρραλέους Γενίτσαρους να αρχίζουν την άνοδό τους, τώρα περισσότερο αποφασισμένοι λόγω της πρόσφατής τους ταπείνωσης.

Οι Τούρκοι προσπέρασαν με οργή στον Πύργο του Αγίου Νικολάου που είχε το βάρος των βασικών επιθέσεων για μήνες τώρα. Μετά σκαρφάλωσαν πάνω στα κύρια οχυρώματα της πόλης. Οι ιππότες αγωνίστηκαν για κάθε σπιθαμή γης την οποία οι Τούρκοι πλήρωσαν ακριβά. Σύντομα το έδαφoς . καλύφθηκε με τους νεκρούς τους. Ο Ντοπουσόν, με ένα σπαθί στο μηρό του, οδήγησε 12 ιππότες και 3 σημαιοφόρους πάνω σε μια σκάλα που οδηγούσε μέσα στο τείχος όπου ο Μέγας Αρχηγός παρέλαβε ακόμα 4 πληγωμένους. Τότε ένας Γενίτσαρος με γιγαντιαία μορφή εκσφενδόνισε ένα ακόντιο ακριβώς πάνω στην πανοπλία του Ντοπουσόν και τρύπησε τον πνεύμονά του. Σύρθηκε προς τα πίσω, έξω από τη μάχη καθώς ο εχθρός έκανε ρήγμα στους υπερασπιστές άρχισε να ξεχύνεται μέσα στην πόλη. Τότε το τέλος ήρθε για το Τάγμα του Αγίου Ιωάννη.

Οι Τούρκοι συνέχισαν να ρίχνονται εναντίον των εναπομεινάντων ιπποτών το ένα κύμα μετά το άλλο με νέους στρατιώτες. Μέσα από πάλη σώμα με σώμα πάνω στα καμένα χαλάσματα, που φαινόταν χειρότερο κι από την κόλαση, η αντοχή των ιπποτών και η ικανότητά τους να συνεχίσουν ασχέτως των τραυματιών, τόσο εξέπληξαν τους Τούρκους οι οποίοι άρχισαν να ανησυχούν, ακόμη και τους θυμωμένους Γενίτσαρους. Τότε ακριβώς στο πιο κρίσιμο σημείο της μάχης μέσα στους καπνούς και την αναταραχή αυτής της φοβερής κόλασης, ξαφνικά ο Ντοπουσόν εμφανίστηκε απροσδόκητα στον τελευταίο προμαχώνα. Μεταφέρθηκε από τρεις κομιστές και φορούσε μια λαμπρή πανοπλία που οι μάρτυρες έλεγαν ότι εμφανίστηκε σχεδόν όπως τους Θεούς που έρχονται από την κόλαση. Αυτό έκανε τους Τούρκους να νιώσουν μεγάλο φόβο καθώς τα στρατεύματα επιτίθονταν. Οι εναπομείναντες σκληροί μαχητές έφυγαν με τέτοιο τρόμο που παρέσυραν ακόμα και τους Γενίτσαρους. Μέσα σε λίγα λεπτά όλος ο Τουρκικός στρατός άρχισε να διαλύεται μέσα σε σύγχυση, υποχωρώντας την στιγμή που η νίκη ήταν στο χέρι του.

Καθώς οι Τούρκοι έφυγαν, Ρόδιοι ελεύθεροι σκοπευτές ανέβηκαν στα τείχη ρίχνοντας βροχή από θανατηφόρα βέλη επάνω τους. Θαυμαστά οι απομείναντες ιππότες βρήκαν αρκετή δύναμη ν' αντεπιτεθούν, καταδιώκοντας τους περήφανους στρατιώτες του Σουλτάνου μέχρι το στρατόπεδο τους. Ο συντριμμένος στρατός που ήταν το καμάρι των Οθωμανών έφυγε από το νησί. Όλος ο κόσμος Μουσουλμάνοι και Χριστιανοί, εντυπωσιάστηκαν με τη νίκη του μικρού τάγματος του Αγίου Ιωάννη. Όχι μόνο σώθηκαν αλλά και κυριάρχησαν.

Αν δεν οπισθοχωρήσεις τότε δεν μπορείς να χάσεις

Το πιo χειρότερο πράγμα για τον εχθρό είναι όταν οι Χριστιανοί αρνηθούν να οπισθοχωρήσουν . "Γνωρίζουμε ότι είμαστε από το Θεό και ολόκληρος ο κόσμος είναι στην κυριαρχία του πονηρού" (Ιωάννης5:19). Η εκκλησία έχει επιθέσεις από έξω από τις ορδές της κόλασης κι από τους πράκτορες του πονηρού που έρχονται από μέσα. Η αλήθεια έχει επιβιώσει από κάθε επίθεση, και θα κυριαρχήσει. Έχουμε την υπόσχεση, Β Κορινθίους 2:14 «Όμως, χάρη στο Θεό, που μας κάνει πάντοτε να θριαμβεύουμε δια μέσου του Χριστού, και σε κάθε τόπο φανερώνει μέσα από μας την οσμή της γvώσης του." Αυτή η υπόσχεση δεν αποκλείει τις άνισες μάχες. 'Όσο περισσότερες δυσκολίες τόσο πιo ενδοξότερη Θα είναι η νίκη. Δεν μπορούμε να χάσουμε αν δεν τα παρατήσουμε.

Μην αφήνεις τις νίκες να σε νικούν

Μερικές από τις μεγαλύτερες ήττες στην ιστορία έχουν καταλήξει σε μεγάλες νίκες. Οι ιππότες του Αγίου Ιωάννη το γνώριζαν αυτό, κι ασχέτως αν είχαν την προφανή καταδίκη τους να μετατρέπεται θαυμαστά σε μεγαλειώδη νίκη, ο εορτασμός τους ήταν σύντομος. Όλοι όσοι ήταν ικανοί αμέσως πήγαν να εργαστούν διορθώνοντας τα οχυρώματά τους για να είναι έτοιμα για την επόμενη επίθεση. Αυτό ήταν το χαρακτηριστικό της ευφυούς ηγεσίας του τάγματος για τα πιο κρίσιμα εκατό χρόνια της ιστορίας του. Γνώριζαν ότι για να κερδίσουν τον πόλεμο χρειαζόταν πάνω από μια νίκη άσχετα το πόσο θεαματική θα ήταν.

Ιστορικά, πολλοί Χριστιανοί ηγέτες και κινήματα ήταν ικανοποιημένοι από τα αποτελέσματα μιας μοναδικής νίκης. Όμως, έρχεται μια ηγεσία που ο σκοπός της είναι να συνεχίσει να πιέζει τη μάχη ακόμη και μετά από μεγάλες νίκες. Θα συνεχίσουν να πολεμούν μέχρι ο εχθρός να καταστραφεί τελείως. Ο Κύριος ήρθε για να καταστρέψει τα έργα του διαβόλου και είπε ότι με τον ίδιο τρόπο που Αυτός εστάλη, έτσι κι εμείς έχουμε σταλθεί. Μας έχουν δοθεί Θεία ισχυρά πνευματικά όπλα για την καταστροφή των οχυρωμάτων του εχθρού κι αν υπάρχει έστω ένα που προσπαθεί να παραπλανήσει μια ψυχή, πρέπει να το πολεμήσουμε.

Η δεύτερη μάχη στη Ρόδο

Ενώ ο Μεχμέτ προχώρησε προς τα νότια για ν' αρχίσει μια άλλη επίθεση εναντίον των ιπποτών αρρώστησε και πέθανε. Οι ιππότες είχαν περισσότερο χρόνο και τον χρησιμοποίησαν σοφά, στρατολογώντας, εκπαιδεύοντας και ξανακτίζοντας τα οχυρώματά τους. Το 1520 ο Σουλεϊμάν ο "Μεγαλοπρεπής" ανέβηκε στο Θρόνο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Όπως ο Μεχμέτ ο δεύτερος ήταν ένας άνθρωπος της παράδοσης και της μάθησης, καθώς επίσης και ένας ευφυής στρατηγός. Κάτω ατό την ηγεσία του, η Οθωμανική Αυτοκρατορία έφθασε στα ψηλότερά της επίπεδα.

'Ένα χρόνο αργότερα, ο Φίλιππος Βιλλιέρος Ντε Λισλέ Άνταμ έγινε ο Μεγάλος Αρχηγός του τάγματος του Αγίου Ιωάννη. Ήταν μορφωμένος αριστοκράτης, έμπειρος ναυτικός και αφιερωμένος Χριστιανός. Κι αυτός απόδειξε ότι ήταν ένας μεγάλος στρατιωτικός ηγέτης. Οι κύριοι παίκτες ήταν στη θέση για ακόμα μια από τις πιο στρατηγικές μάχες της ιστορίας.

Το Ι521 ο Σουλτάνος έστειλε στο νεοεκλεγέντα Μεγάλο Αρχηγό του τάγματος ένα "Γράμμα Νίκης". Σ' αυτό περηφανευόταν για τις πρόσφατες κατακτήσεις του και ζήτησε από το Μεγάλο Αρχηγό το "χαίρε μαζί μου για τους θριάμβους μου." Ο Λισλέ Άνταμ όμως ήταν πιο ευθύς παρά διπλωματικός και του απάντησε ότι κατάλαβε εντελώς τις προθέσεις του Σουλεϊμάν να κάνει την Ρόδο την επόμενή του κατάκτηση.. Στο επόμενό του γράμμα ο Σουλτάνος με απότομο τρόπο απαίτησε τη Ρόδο να παραδοθεί σ' αυτόν αμέσως.

Κι εμείς πρέπει να αρνούμαστε να χάνουμε χρόνο με τις πολιτικές χαριτολογίες με τους ορκισμένους εχθρούς της πίστης, κατανοώντας ότι ο εχθρός της πίστης μας δεν θα παρατήσει ποτέ την πιο αφιερωμένη του προσπάθεια, να καταστρέψει την εκκλησία για την οποία ο Χριστός πέθανε για να σώσει.

Η ώρα του Σουλτάνου ήταν τυπικά ευφυής. Ο Ερρίκος ο όγδοος της Αγγλίας είχε κατάσχει τα περιουσιακά του τάγματος στη Βρετανία. Η Γαλλία και η Ισπανία ήταν σε πόλεμο και η Ιταλία ήταν εξαντλημένη. Για ακόμα μια φορά οι γενναίοι ιππότες δεν μπορούσαν να περιμένουν βοήθεια. Και πάλι μερικές εκατοντάδες ιππότες πήραν τη θέση τους εναντίον του πιο δυνατού στρατού της γης. Κι εμείς, μπορούμε να περιμένουμε τις επιθέσεις του εχθρού να μας κτυπήσουν όταν είμαστε ευάλωτοι. Δεν πρέπει να βασιζόμαστε για βοήθεια από κανένα πάνω στη γη. Όμως, ο Κύριος δεν θα μας αφήσει ποτέ. Είναι μεγαλύτερος από οποιοδήποτε στρατό που μπορεί να έρθει εναντίον μας.

Οι ιστορικοί υπολογίζουν ότι ο Σουλεϊμάν συγκέντρωσε 700 πλοία και 200,000 άντρες για τη δεύτερη μάχη της Ρόδου. Υπήρχαν 500 ιππότες και περίπου 1500 στρατιώτες που στάθηκαν εναντίον τους. Οι Τούρκοι έφεραν πολλά κανόνια και ολμοβόλα που φαίνονταν σαν δάσος στους υπερασπιστές, Τα κανόνια εκτόξευσαν μπάλες με περιφέρεια 9 ποδών και περισσότερο από ένα μήνα έριξαν χιλιάδες απ' αυτές μέσα στην πόλη και στα οχυρώματα επί καθημερινής βάσης. Οι ιππότες απάντησαν με τα δικά τους πυροβόλα που ήταν πολύ μικρότερα και λιγότερα αλλά αρκετά αποτελεσματικά για τους σχετικά απροστάτευτους Τούρκους.

Και εμείς, επίσης, να περιμένουμε να είμαστε λιγότεροι αριθμητικά και χωρίς όπλα για κάθε σύγκρουση. Διαβάζουμε στην Α Ιωάννη 9.19, "Γνωρίζουμε ότι είμαστε από το Θεό και ολόκληρος ο κόσμος είναι στην κυριαρχία του πονηρού" Μετά από κάθε νίκη που έχουμε, πρέπει να περιμένουμε ότι ο εχθρός θα επιστρέψει ξανά με μεγαλύτερη δύναμη και μεγαλύτερα όπλα. Ακόμη κι όταν ένα δαιμόνιο ελευθερωθεί, περιφέρεται για κάποιο διάστημα πριν ξαναεπιστρέψει με ακόμη επτά (Ματθαίος 12"43-45). Και πάλι, μερικές από τις μεγαλύτερές μας ήττες ήρθαν διότι νομίσαμε ότι ο πόλεμος τέλείωσε μετά από μόνο μια μάχη. Μετά από κάθε νίκη πρέπει να αρχίσουμε να ετοιμαζόμαστε για μια μεγαλύτερη μάχη που σίγουρα θα ακολουθήσει. Ωστόσο ας μη ξεχνάμε ότι, "Εσείς, μικρά παιδιά, είστε από το Θεό και τους έχετε νικήσει επειδή, μεγαλύτερος είναι αυτός που είναι μέσα σας, παρά αυτός που είναι μέσα στον κόσμο" (Α . Ιωάννης 4:4).

. Για έξι μήνες ο Σουλτάνος εξαπέλυε την οργή του πιο δυνατού πυροβολικού που γνώρισε ποτέ ο κόσμος, που κάπου-κάπου διεκόπτετο για επιθέσεις από μερικούς από τους πιο φοβερούς πολεμιστές στον κόσμο. Προς αύξηση της ανησυχίας του Σουλτάνου και των στρατηγών του, κάθε φορά που καθάριζε ο καπνός από τη μάχη, οι ιππότες εμφανίζονταν με την αστραφτερή τους πανοπλία, στέκοντας στους εναπομείναντες προμαχώνες. Καθώς η πολιορκία συνεχιζόταν η στάση του Σουλτάνου απέναντι στους ιππότες άρχισε να αλλάζει. Εκτιμούσε το θάρρος και ποτέ δεν είχε γνωρίσει την αξία που αυτοί οι ιππότες είχαν επιδείξει. Την παραμονή Χριστουγέννων ο Σουλεϊμάν έκανε μια καταπληκτική προσφορά για ειρήνη με τιμή προς τους εναπομείναντες ιππότες. Μετά την απόδοση τιμής για το θάρρος τους και την αντοχή τους, τους έδωσε φαγητό και δικά του πλοία για να τους μεταφέρουν στον προορισμό της επιλογής τους. Οι ιππότες γνώριζαν ότι ήταν πολύ αδύνατοι για ν' αντέξουν ακόμη μια επίθεση κι αυτό τουλάχιστον θα τους βοηθούσε να πολεμήσουν για ακόμη μια μέρα. Δέχθηκαν.

Δύο χιλιάδες άντρες στάθηκαν ενάντια 200,000. Κράτησαν το έδαφός τους για περισσότερους από έξι μήνες ενάντια των μεγαλυτέρων βομβαρδισμών και επιθέσεων πεζικού. Οι Οθωμανοί πλήρωσαν ένα τρομερό τίμημα για τη Ρόδο, Δεν είχαν χάσει μονάχα μερικούς από τους καλύτερούς τους πολεμιστές αλλά έχασαν και μέρος της αυτοπεποίθησής τους. Την ίδια στιγμή, οι Χριστιανοί σε όλη την Ευρώπη άρχισαν να πιστεύουν ότι μπορούσαν ν' αντισταθούν στις ορδές του Ισλάμ και άρχισαν να ετοιμάζουν τις άμυνές τους με αυξανόμενη πεποίθηση. Έτσι τα εκπληκτικά κατορθώματα του τάγματος του Αγίου Ιωάννη δεν τελείωσαν.

Ένα καινούργιο σπίτι, μια καινούρια μάχη

Στους ιππότες που απέμειναν προσφέρθηκε ένα μικρό σχετικά αφιλόξενο νησί της Μεσογείου ονομαζόμενο Μάλτα. Τo δέχθηκαν και αμέσως άρχισαν να μετατρέπουν τα ήσυχα μικρά βοσκοτόπια σε ένα κάστρο που πάνω του θα στηριζόταν σύντομα το μέλλον της Ευρώπης. Και εμείς πρέπει να καταλάβουμε ότι ακόμα και το πιο απομακρυσμένο μικρό εκκλησίασμα μπορεί να είναι το σημείο της μεγάλης μάχης μεταξύ των δυνάμεων του φωτός και του σκότους. Πρέπει να μάθουμε να κάνουμε κάθε σπίτι κι ένα φρούριο και να ετοιμαστούμε για μια μάχη πάνω στην οποία θα εξαρτηθεί η τύχη πολλών.

Έχοντας τη Ρόδο στην κατοχή του, ο Σουλτάνος νόμιζε ότι ήταν ελεύθερος να γυροφέρνει σ' όλη την Ευρώπη χωρίς πολλή αντίδραση. Κανένας δεν φαντάστηκε ότι το στραπατσαρισμένο τάγμα του Αγίου Ιωάννη θα του έφραζε το δρόμο. Όμως το μικρό τάγμα όχι μόνο στάθηκε για να τον προκαλέσει ξανά αλλά έδωσε το κτύπημα που προκάλεσε το κατρακύλισμα ολόκληρης της ΟΘωμανικής Αυτοκρατορίας. Αν και το τάγμα είχε μειωθεί σημαντικά και σε αριθμό αλλά και σε περιουσία τα μεγαλύτερά τους χτήματα - πίστη, αποφασιστικότητα και θάρρος ήταν ακόμα ανέπαφα.

Καθώς έκτιζαν τα φρούριά τους στη Μάλτα οι ιππότες άρχισαν επίσης να κτίζουν πλοία από τα οποία θα μπορούσαν να επιτεθούν στα Μουσουλμανικά πλοία. Ήταν εκείνο τον καιρό που ο διάσημος Μουσουλμάνος πειρατής, Μπαρπαρόσσα είχε γίνει ο αρχιναύαρχος του Τουρκικού πολεμικού ναυτικού. Καθώς το τάγμα του Αγίου Ιωάννη ήταν εξασθενημένη, αυτός έκτισε το ΟΘωμανικό ναυτικό σε δύναμη. Σύντομα μεγάλες ναυτικές μάχες άρχισαν να εξελίσσονται από το ένα άκρο της Μεσογείου μέχρι το άλλο. Οι περισσότερες απ . αυτές τις μάχες ήταν μη αποφασιστικές αλλά κρατούσαν τον κόσμο σε αγωνία. Μια σημαντική Οθωμανική ναυτική νίκη θα ήταν σχεδόν σίγουρα η αρχή του τέλους για τη Χριστιανική Ευρώπη. Ήταν οι επίμονοι θαλασσοπόροι ιππότες του Αγίου Ιωάννη που στάθηκαν στο μονοπάτι μιας τέτοιας Τουρκικής νίκης. Και πάλι, οι ιππότες έκαναν την Τουρκική ηγεσία να τους μισήσει.

Αλλαγή φρουράς

Το l546, ο Μπαρπαρόσσα πέθανε, και ο Ντραγκουτ πήρε τη διοίκηση του αυξανόμενου ισχυρού Τουρκικού στόλου. Το 1550 οι ιππότες νίκησαν το πολεμικό ναυτικό στη Μαχδία. Τo 1557 πέθανε ο Λισλέ Άνταμ και ο Ζαν Πάρισοτ Ντε Λα Βαλέτ έγινε ο αρχηγός του τάγματος. Μορφωμένος και αριστοκράτης ο Βαλέτ είχε πιαστεί κάποτε από τους Τούρκους και τον έβαλαν στη γαλέρα σαν σκλάβο για τέσσερα χρόνια. Ήταν 63 χρονών όταν έγινε αρχηγός και απέδειξε ότι ήταν μεγάλος ηγέτης όπως τον Λισλέ Άνταμ και τον Ντοπουσόν.

Ολόκληρος ο Μουσουλμανικός κόσμος απαιτούσε την καταστροφή του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη. Μερικές φορές ο Σουλεϊμάν εξαγριωνόταν από τους ιππότες και κάποτε τους φοβόταν γνωρίζοντας ότι δεν μπορούσαν να τους νικήσουν εύκολα. Τελικά, η κοινή γνώμη τον έπεισε και στις 18 Μαίου του l565 ο Τουρκικός στόλος εθεάθη από τον παρατηρητή του φρουρίου Σαιντ Έλμο στη άκρη της Μάλτας.

Η μάχη της Μάλτας

Η προσέγγιση του Οθωμανικού στόλου στη Μάλτα ήταν τόσο μεγαλειώδεις που φαινόταν σαν ένα ολόκληρο δάσος από ιστούς να μετακινείται στη θάλασσα. Ποτέ δεν είχε συγκεντρωθεί τέτοια ισχυρή αρμάδα. Μαζί τους ήλθαν φαινομενικά ατελείωτα πλήθη από τους καλύτερους Γενίτσαρους του Σουλτάνου, τακτικοί, και περισσότεροι από 4.000 Ιαυαλαρς θρησκευτικά φανατικοί που ήθελαν το θάνατο αντί τη ζωή. Αυτή η Τουρκική δύναμη ήρθε για να επιτεθεί σε 540 ιππότες, 1,000 πεζούς στρατιώτες, και λίγο περισσότερο από 3,000 Μαλτέζους στρατιώτες.

Αντίθετα με τη Ρόδο που υπήρχε μόνο μια οχυρωμένη πόλη, στη Μάλτα, οι ιππότες έκαναν αρκετά φρούρια σε αρκετές πόλεις. Η στρατιωτική στρατηγική το θεώρησε αυτό ως σοβαρό μειονέκτημα, αλλά ανάγκασε τους Τούρκους να εξαπλώσουν τις δυνάμεις τους. 'Όπως και οι προηγούμενοι αρχηγοί είχαν διακριθεί έτσι και ο Μεγάλος Αρχηγός ήταν ευφυής στο να επεκτείνει τα πλεονεκτήματα της σε όφελός του κάθε κατάστασης καθώς και να δημιουργεί τις καλύτερες δυνατές στρατηγικές από μη πλεονεκτικές καταστάσεις. Κι εμείς πρέπει να μάθουμε να προστατεύουμε κάθε εκκλησίασμα σε κάθε πόλη και χωριό. Πρέπει να βλέπουμε το κάθε ένα σαν ένα φρούριο για την αλήθειας που ποτέ δεν πρέπει να παραδοθεί. Πρέπει να βλέπουμε την κάθε επίθεση εναντίον οποιασδήποτε εκκλησίας σαν μια επίθεση εναντίον όλων μας.

Η φωτιά του Σαιν Ελμο

Ο Οθωμανός Γενικός Πασάς οδήγησε το κύριο μέρος της δύναμής του για την κατάκτηση του Σαιν Ελμο, το μικρό φρούριο που δέσποζε του Μεγάλου Λιμένα. .Κανένας δεν περίμενε ότι το μικρό φρούριο Σαιν Ελμο θα άντεχε τόσο πολύ. Οι αδιάκριτοι κανονιοβολισμοί στις προηγούμενες πολιορκίες της Ρόδου είχαν τώρα αντικατασταθεί από μαθηματικής ακρίβειας και λεπτομέρειας. Για μέρες θανατηφόροι κανονιοβολισμοί έπεφταν στο οχυρό από τρεις πλευρές.

Ένα βράδυ ενώ στην αίθουσα συνεδριάσεων στο φρούριο Άγιου Αγγέλου, ο Λα Βαλέτ είχε μια μη ευπρόσδεκτη αντιπροσωπεία. Μερικοί ιππότες είχαν ξεγλιστρήσει από τον Σαιν Ελμο για να του πουν ότι το Σαιν Ελμο δεν μπορούσε πλέον ν αντέξει. Ο Λα Βαλέτ, ένας ήρωας της Ρόδου, ειρωνεύτηκε τους νεαρούς ιππότες σαν αναξίους των πατέρων τους. Είπε στην αποστολή ότι δεν χρειάζεται να πάνε πίσω στον Σαιν Ελμο και ότι θα έστελνε μια άλλη αποστολή για να τους ανακουφίσει. Υπό τον χλευασμό του το μικρό στράτευμα από το Σαιν Ελμο τον παρακάλεσε να τους επιτρέψει να επιστρέψουν στις θέσεις τους, το οποίο τελικά ο Λα Βαλέτ επέτρεψε. Μόλις ξεκίνησαν ο Μεγάλος Αρχηγός είπε στη συνεδρίαση ότι γνώριζε ότι το μικρό φρούριο ήταν καταδικασμένο, αλλά έπρεπε να βρουν περισσότερο χρόνο για να έχουν κάποια ευκαιρία οι υπόλοιποι. Σ' αυτή την υπέρτατη διαμάχη, πρέπει να μάθουμε ότι δεν μπορεί να γίνει καμιά οπισθοχώρηση ούτε κι από ένα μόνο φρούριο αλήθειας. Ο καθένας μπορεί να αποθαρρυνθεί προς στιγμή και εμείς πρέπει να παροτρύνουμε ο ένας τον άλλο στην αγάπη και τα καλά έργα. Θα υπάρξουν θυσίες αλλά ο καθένας πρέπει να πολεμήσει για να κάνει τον εχθρό να πληρώσει το μεγαλύτερο τίμημα και να εξαγοράσει χρόνο για τους υπόλοιπους.

Τώρα τόσος πολύς καπνός και φωτιά υψωνόταν από το φρούριο του Σαιν Ελμο που έμοιαζε με ηφαίστειο που ξερνούσε μέσα από το βράχο. Παρόλο που φαινόταν αδύνατο ότι κάποιος μπορούσε να είναι ζωντανός σε αυτό, οι νεαροί ιππότες κρατούσαν το έδαφος, αποκρούοντας την μια επίθεση μετά την άλλη. Τότε έφθασε ο Ντραγκουτ με μια καινούρια αρμάδα πλοίων και ενισχύσεις. Η παρουσία του Ντραγκουτ ύψωσε το ηθικό όλης της Τουρκικής δύναμης και αυτός ανάλαβε προσωπικά τη διοίκηση των δυνάμεων. Έφερε περισσότερα πυροβόλα για να ρίχνουν το θανατηφόρο πυρ τους στο Σαιν Ελμο, συνεχίζοντας τις ομοβροντίες χωρίς διακοπή για τρεις ολόκληρες βδομάδες.

'Όταν τα κανόνια σταμάτησαν να ρίχνουν, οι Γενίτσαροι άρχισαν μια βέβαιη προέλαση, πιστεύοντας ότι ίσως να μην υπήρχε κάποιος ζωντανός στο μικρό φρούριο. Και οι δύο πλευρές στάθηκαν με έκπληξη καθώς η επίθεση αποκρούσθηκε. Εξαγριωμένος, ο Ντραγκουτ έφερε σχεδόν όσα κανόνια είχαν και άρχισε τόσο βαρύ βομβαρδισμό που όλο το νησί σειόταν σαν από σεισμό. Την επόμενη μέρα ο Ντραγκουτ έστειλε μια δεύτερη ογκώδη επίθεση εναντίον του μικρού φρουρίου με τους Ιάλαρς (φανατικούς) να προπορεύονται των Γενίτσαρων. Το Σαιν Ελμο εξαφανίστηκε μέσα σε ένα νέφος σκόνης, καπνού και φωτιάς.

Ώρες μετά όταν καθάρισε ο καπνός, οι ιππότες στα άλλα φρούρια καθώς και οι Τούρκοι έμειναν έκπληκτοι για ακόμη μια φορά βλέποντας το σταυρό του Αγίου Ιωάννη να συνεχίζει να κυματίζει πάνω από τα ερείπια. Ο Λα Βαλέτ αγγίχτηκε τόσο πολύ που έστειλε ομάδα βοήθειας από μερικούς τους καλύτερους πολεμιστές του στο μικρό φρούριο, αλλά οι δυνάμεις που το περικύκλωναν ήταν τόσο ισχυρές που αναγκάστηκαν να γυρίσουν πίσω.

Η νίκη του Σαιν Ελμο

Την επόμενη μέρα, ο Ντραγκουτ συνέχισε το βομβαρδισμό του Σαιν Ελμο. Λιγότεροι από 100 άντρες είχαν μείνει στο φρούριο και σχεδόν όλοι ήταν πληγωμένοι. 'Όταν σταμάτησε ο βομβαρδισμός το ένα κύμα μετά το άλλο από τους καλύτερους πολεμιστές του στρατού του Σουλτάνου έπεφταν σε ότι απέμεινε από το κάστρο. Καθώς οι ιππότες που απέμειναν πήραν τη θέση τους, εκείνοι που ήταν πολύ αδύναμοι να σταθούν ζήτησαν να μεταφερθούν στη μάχη για να πεθάνουν αντιμετωπίζοντας τον εχθρό για μια ακόμα μια τελευταία φορά.

Καθώς και ο τελευταίος ιππότης έπεσε, οι Οθωμανοί στρατηγοί γνώριζαν ότι το τίμημα ήταν πολύ ψηλό. Το μικρό φρούριο που κανείς δεν πίστευε ότι μπορούσε να κρατήσει παρά μόνο λίγες μέρες, είχε υποσκάψει τη δύναμη των Οθωμανών, στερώντας το Σουλτάνο από χιλιάδες από τους καλύτερους πολεμιστές του. Μεταξύ αυτών που χάθηκαν ήταν ο αρχικανονιέρης, και το πιο σημαντικό, ο ίδιος ο Ντραγκουτ που έπεσε από μια κανονιά.

Η μάχη στη Μάλτα κράτησε για μήνες. Η μια κρίση μετά την άλλη απειλούσε να είναι η καταδίκη του Τάγματος, αλλά οι ιππότες κράτησαν. Η Ευρώπη αγγίχτηκε τόσο που τελικά έστειλε βοήθεια. 'Όταν 8,000 ενισχύσεις αποβιβάστηκαν για να ενωθούν με τους ιππότες οι αποθαρρυμένοι Τούρκοι απέπλευσαν, χωρίς ποτέ να επιστρέψουν. Η ΟΘωμανική αυτοκρατορία παρέμεινε μια παγκόσμια δύναμη μέχρι τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, αλλά η Μάλτα ήταν το απώτερό τους σημείο. Η γραμμή που χάραξαν μερικοί γενναίοι ιππότες ποτέ ξανά δεν παραβιάστηκε. Τα στραπατσαρισμένα τείχη των φρουρίων ακόμη παραμένουν στα νησιά της Ρόδου και της Μάλτας μέχρι σήμερα σα μνημεία αυτών των γενναίων ιπποτών.

Η Ευρώπη γιορτάζει

Τρεις φορές τα "αρχαία λείψανα από το παρελθόν" αντιστάθηκαν στη μεγαλύτερη απειλή που εγέρθη ποτέ εναντίον της Χριστιανικής Ευρώπης. Σε ένα από τα μεγαλύτερα παραδείγματα θάρρους και αντοχής που γνώρισε ποτέ ο κόσμος οι ιππότες του Αγίου Ιωάννη είχαν επικρατήσει. Μόνο 250 ιππότες σώθηκαν στη Μάλτα και όπως και αυτοί που επέζησαν στη Ρόδο, όλοι τους ήταν πληγωμένοι, σακατεμένοι και παραμορφωμένοι για όλη τους τη ζωή. Στην Αγγλία, η Βασίλισσα Ελισάβετ αναγνώρισε ότι αν η Μάλτα είχε πέσει, η ίδια η Αγγλία θα μπορούσε να πέσει στο Ισλάμ. Διέταξε τον Αρχιεπίσκοπο του Κατέρμπουρι να ετοιμάσει ένα ειδικό τύπο ευχαριστίας για να διαβάζεται σε κάθε εκκλησία της χώρας κάθε μέρα για τρεις βδομάδες. Η υπόλοιπη Ευρώπη επίσης γιόρτασε αποδίδοντας σεβασμό και αναγνωρίζοντας το χρέος τους στο Τάγμα που είχε από παλιά διαγραφή, ως μη έχων αντίκρισμα. Για τα ασυνήθιστα κατορθώματά τους, η σημαία των ιπποτών του Αγίου Ιωάννη, αποκαλούμενη τώρα "0 Σταυρός της Μάλτας" χαιρετιόταν για αρκετό καιρό από κάθε έθνος της Γης. Καμία άλλη σημαία δεν τιμήθηκε τόσο.

Περίληψη

Η αλήθεια είναι πιο ισχυρή από κάθε ψέμα. Δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι ο Κύριος μπορεί να ελευθερώσει από πολλούς ή από λίγους. Ζητά μόνο πίστη που επιδεικνύεται με πιστότητα και υπακοή στο Λόγο Του. Ο Κύριος καλεί και πάλι αληθινούς ιππότες του Πνεύματος που θα αρνηθούν να συμβιβάσουν τις πεποιθήσεις τους. Θα σταθούν για την αλήθεια και τη τιμή και θα αρνηθούν να οπισθοχωρήσουν ακόμη κι αν αντιμετωπίζουν το μεγαλύτερο σκοτάδι της εποχής. Πρέπει να αποφασίσουμε ότι δεν θα παραδώσουμε ούτε ίντσα εδάφους στον εχθρό και επίσης να πάρουμε πίσω εκείνα που ήδη μας έκλεψε. Ολόκληρος ο κόσμος μπορεί να είναι τώρα κάτω από τη δύναμη του διαβόλου αλλά εμείς πρέπει να θυμόμαστε ότι "Του ΚΥΡΙΟΥ είναι η γη, και το πλήρωμά της η οικουμένη, και όσοι κατοικούν σ' αυτή" (Ψαλμός 24:1). Για όσο καιρό θα μείνουμε στη γη πρέπει να αποφασίσουμε ότι δεν θα παραδώσουμε ούτε σπιθαμή της στον εχθρό των ψυχών μας.

Επιστροφή στην αρχική σελίδα
1