Natasja en Anna rennen om het hardst: een gedrocht holt hen achterna. Zo zijn ze al een kwartier aan het rennen en nog steeds komt het monster onuitputtelijk dichterbij. In het bos hoopten ze hem voor te blijven, maar helaas, het monster maait de bomen als lucifers weg. Natasja kijkt achterom, maar dat had ze beter niet kunnen doen: in haar onoplettendheid struikelt ze over een boomwortel. Het monster nadert angstaanjagend snel en dan staat het al voor Natasja. Anna is gestopt met rennen en staat verstijfd van angst. "Anna, gebruik je speciale spreuk, vermorzel hem," krijst Natasja. Maar het is te laat: nog voor Anna haar staf kan pakken buigt het monster met zijn lange slagtanden over Natasja heen�
(HERMIE)
Gillend wordt Natasja wakker. Ze kan niet geloven dat ze vannacht zo vreselijk gedroomd heeft. Het leek ook zo echt! Maar de volgende nacht gebeurt het weer. Een monster met enge slagtanden staat over Anna heen gebogen. "Epedemtia!" Brult Natasja. Het monster wordt van Anna afgeblazen, maar het is nog niet verslagen! Grommend en brullend komt het weer achter hen aan. Weer word Natasja gillend wakker.
Op school kijkt ze de hele tijd achter zich. Alsof ze verwacht het monster weer te zien. Als ze later naar huis loopt, voelt ze zich helemaal bang. Plotseling hoort ze een zachte brom achter zich�
(HERMELIEN EN PIKACHU)
Natasja draait zich om en roept zonder nadenken: "Platencia!" Ze kijkt dan beter en ziet dat ze Richard, de jongen op wie ze een beetje verliefd is, van zijn sokken heeft geblazen. "Sorry Richard," zegt ze blozend als ze hem overeind tilt, "Ik dacht dat..." "Natasja Schijnders, wat heeft dit te betekenen?" Roept iemand. Natasja kijkt achterom: het hoofd van de school staat dreigend achter haar. Hoe die weet of er magie buiten school gebruikt wordt, is een raadsel, maar ze weet het altijd. "Ik dacht dat er een monster achter me stond," zegt Natasja naar waarheid. "Ga je leugentjes ergens anders rondstrooien," zegt het hoofd, "je krijgt je straf binnen 24 uur!" Natasja weet dat de straffen die het hoofd geeft, zelden mild zijn: de vorige keer is er een jongen tijdens het avondeten thuis op een merkwaardige manier in de pan hete soep beland. Hij heeft weken niet kunnen zitten door de brandblaren. "Maar het is echt waar, ik droom steeds over een monster dus ik..." "Geen gemaar Natasja, straf is straf!" Zegt het schoolhoofd en ze beent weg. "Gaat het," vraagt Natasja aan Richard. "Ja hoor, het lukt al, ik ga naar huis," bromt Richard. Natasja kijkt treurig. "Heey Natas!" Hoort ze achter zich. Natasja kijkt om: het is Anna en haar stem klinkt oververmoeid. Ze hebben elkaar voor school niet eens meer gesproken, alsof dat afgesproken was. "Ik had toch zo'n nare droom vannacht! Een of ander monster met..." "Grote slagtanden boog zich over jou heen, ik joeg hem weg maar hij kwam weer achter ons aan en toen werd je wakker," ratelt Natasja. "Hoe weet jij... O, dezelfde droom?" Zegt Anna. "Ja, volgens mij betekend het iets, maar wat?" Peinst Natasja. "Laten we bij mevrouw Archedia, je weet wel, van Droomkunde, langsgaan. Misschien kan zij het uitleggen," oppert Anna. "Echt niet! Dat mens kletst maar raak," zegt Natasja. "Nee, ik heb een beter idee..."
(HERMIE)
"Wat dan?" Vraagt Anna. "Laat maar, je ziet het wel." Antwoordt Natasja resoluut. Mopperend loopt Anna achter Natasja aan naar huis. Daar gaan ze achter een grote tafel met een computer zitten. "Is DIT nou je geweldige idee?" Bromt Anna. "Stil!" zegt Natasja, en ze start de computer op. "Dit is niet zomaar een computer, maar een magische huppeldepup met speciale krachten!" Anna lacht om de naam van het ding, maar ze zegt niks. "Ok� hij is klaar met laden!" Zegt Natasja vrolijk. Vol spanning kijken ze naar het beeldscherm...
(HERMELIEN EN PIKACHU)
Letters verschijnen. "Mindreader version 8.1. Chose your language" staat er, met daaronder een hele serie talen. Natasja drukt op NEDERLANDS. Het scherm wordt leeggeveegd. Nu staat er: "Welkom bij Mindreader versie 8.1. Maak uw keuze: voorspel de toekomst, druk op F2, Leg dromen uit, druk op F3, Glazen bol, druk op F4." Natasja klikt op F3. het scherm licht rood op. Er komen stralen uit die naar Natasja's en Anna's hoofd flitsen. Op het scherm zien ze hun droom. Ernaast staat...
(HERMIE)
Droom nr. 1
Onderwerp: Monster
Personages: Natasja en Anna
Uitleg:
Bij Uitleg blijft de cursor knipperen, alsof hij geen antwoord weet. "Nou, daar heb je dus ook niets aan," moppert Anna. Dan ratelt de computer. Rijen letters verschijnen zo snel dat ze ze amper kunnen lezen. "Wat..." zegt Anna. Natasja drukt echter al op F10: printen. Vel na vel rolt uit de printer. Uiteindelijk ligt er een dik pak papier uit de printer. Natasja zet de computer uit en neemt de velletjes mee naar haar kamer, op de voet gevolgd door Anna. Samen lezen ze het door. "Weet je," zegt Anna dan, "Ik snap er geen bal van. Hier bijvoorbeeld: merkwaardig fenomeen uit de droom is dat het psychisch onverantwoord is, blablabla..." "Je hebt gelijk," zegt Natasja, die zich met een zucht op haar bed laat vallen. "Toch maar naar mevrouw Arch..." nog voor Anna uitgesproken is, staat Natasja op. "Het moet maar," zegt ze met tegenzin. Anna en zij lopen al naar buiten.
Even later staan ze voor school. Natasja rommelt aan de deur. "Stik, op slot," zegt ze, "ik had het kunnen weten, de school is gesloten!" Plotseling deinzen ze beide achteruit: in het raam zien ze een spiegeling van een monster, HUN monster...
(MARINA)
Voorzichtig draait Natasja zich om. "Help" gilt ze en sleurt Anna met haar mee. Een halve kilometer stoppen ze pas. "Waar.. was... dat... goed... voor?" hijgt Anna buiten adem. "Dat was het monster," zei Natasja. Ze keek voorzichtig: het monster was weg. "Droomde ik nou?" Denkt Natasja hardop. "Ik doe vannacht w��r geen oog dicht," zei Anna, "ik moet ervandoor, doei!" Natasja draait zich om en loopt ook naar huis. Die nacht droomt ze alw��r van het monster, en weer word ze gillend en badend in het zweet wakker. Oververmoeid loopt ze naar school. Op het schoolplein ziet ze Richard. Ze loopt naar hem toe. "Richard, sorry van gister, ikke eh..." begint ze, maar Richard draait zich om. "Ik praat niet meer met jou," zegt hij, en ze ziet dat hij mank loopt. "Zeker van mijn spreuk," denkt Natasja. Eigenlijk wil ze nu gaan huilen, maar ze houdt zich in. Dan gaat de bel. Natasja loopt naar binnen, maar het hoofd houdt haar tegen. "Ik hoop, dat je je straf gehad hebt," zegt ze. Natasja wordt woedend: dus z�j zat erachter! Wacht maar, die krijg ik nog wel!
Anna zit op een andere toverschool: ze is vorig jaar in de stad komen wonen maar zit nog op haar oude school. Die ziet ze dus niet op school.
In de klas gaat ze naast Charlotte zitten, een of ander stil kind dat nooit een woord zegt, maar overal tienen voor haalt. De les, spreuken blokkeren, is nog maar net begonnen, of Charlotte schuift een briefje naar Natasja. "Ik kan je helpen, kom met Anna na schooltijd met me mee," staat erop. "Stik!" denkt Natasja, "die griet heeft overal tienen voor, dus ook voor gedachten lezen..."
(HERMIE)
Toch krabbelt ze wat op het blaadje. "Is goed, ik zal Anna waarschuwen," staat er. Goed, nu eerst contact maken met Anna. Daar heeft ze een truc voor, het is het enige waarvoor ze een tien heeft: Telepathie. Anna? Denkt ze. Ja, ik ben er, krijgt ze antwoord van Anna. Charlotte, je weet wel, kan ons blijkbaar helpen, als we naar schooltijd meekomen. Is goed, denkt Anna. Alles beter dan niks. Daarmee sluit ze de verbinding. "Heeft u het ook begrepen, mevrouw Schijnders?" Vraagt de lerares. "Ja hoor," zegt Natasja. Iedereen om haar heen zit druk te schrijven. Chips... Ze pakt haar pen en schrijft vlug van Charlotte over.
De tijd vliegt: misschien omdat ze over Charlotte nadenkt, en over het hoofd: hoe kan ze haar straffen? In elk geval gaat de bel. De klas staat op en gaat naar buiten. Charlotte loopt met Natasja mee naar het punt waar ze Anna altijd opwacht. Natasja zucht: uit haar ooghoek ziet ze Richard, die met zijn vrienden meeloopt. Hij wijst naar haar en zegt iets, wat blijkbaar grappig is, want de anderen lachen. Vergeet hem, denkt Natasja. Dan komt Anna aanlopen. Ze ziet er weer moe uit. "Sorry dat ik zo laat ben, we moesten nablijven," zegt ze. Laat? Natasja keek op haar horloge. Ze stonden al een kwartier te wachten! Helemaal niet in de gaten gehad. "Komen jullie?" zegt Charlotte, en ze neemt hen mee naar haar huis.
Als ze op haar kamer komen, krijgen ze een verrassing: die ziet er buitengewoon hekserig uit, allerlei kaarten, glazen bollen enzovoort. "Ga zitten," zegt Charlotte, gebarend op twee poefen. "Goed," zegt ze,"ik kan jullie helpen, maar niets voor niets." "We betalen elke prijs," onderbreekt Natasja, "alles is beter dan die dromen!" Verbeeldt ze zich het nou, of flitst er een grijns om Charlottes mond? "Ok�" zegt Charlotte, "hier zijn twee kettingen. Draag die elke nacht. Je weet dan dat je droomt, lucide dromen noemt men dat, en je kunt de droom dus veranderen. Ik heb begrepen dat de dromen steeds ongeveer hetzelfde zijn?" Natasja en Anna knikken. "Ok� jullie kunnen ze krijgen. Na ongeveer een week 'weet' de droom dat jullie hem door hebben en zal hij terugkruipen. Je moet dan ��n nacht zonder ketting doen, als de droom dan niet komt dan is het goed. Dan moet je de betaling inlossen." Ze geeft hun de hangers: het is een klein kooitje, met daarin een hand. "Wat is de betaling?" Vraagt Anna. "Die hoor je wel," zegt Charlotte, "tijd om op te stappen!" Natasja en Anna begrijpen de boodschap en gaan er vandoor...
(MARINA)
Als ze weer buiten staan, zegt Natasja: "denk je dat het werkt?" "Weet niet, proberen kan geen kwaad," zegt Anna. Ze besluiten elk om vannacht de ketting te dragen en dan gaan ze naar huis.
Die nacht droomt Natasja dat ze vijf jaar oud is en een gigantisch ijsje krijgt. Ze wordt glimlachend wakker. Uitgerust staat ze op en kleedt zich aan.
Als ze Anna na school tegenkomt, vragen ze tegelijkertijd: "werkte het bij jou?" Dan knikken ze tegelijk en schieten in de lach. Overgelukkig lopen ze naar huis. Natasja kan niets deren, zelfs de spottende blikken van Richard en al zijn vrienden niet. Hoewel, eentje lacht er niet mee...
De week gaat voorbij, de nacht die ze zonder ketting moet doorbrengen breekt aan. Charlotte krijgt gelijk: geen monster meer in haar droom! Natasja is gelukkig, en geeft Charlotte de hanger terug. NA schooltijd wachten ze Anna op, die ook geen last meer heeft van de droom. Als ze de hanger teruggegeven heeft, zegt Charlotte: "dan nu de betaling." O ja! "Luister. Ik heb nog een appeltje te schillen met het hoofd, jullie moeten ervoor zorgen dat ze weggaat, voorgoed!" Natasja en Anna telepatheren vlug. Ik heb ook nog iets met haar af te lossen. Natasja. Dit kunnen we niet maken, dadelijk raakt ze gewond en zijn wij de pineut. Anna. We hoeven haar toch niet te verwonden? Goed dan. Anna en Natasja knikken tegelijkertijd. "Mooi, voor morgenvroeg om 8 uur moet het gebeurd zijn," zegt Charlotte. Zo vlug al! Charlotte draait zich om. Natasja kijkt haar na. Nee h�! Charlotte loopt naar Richard en zo te zien kunnen die twee het h��l goed met elkaar vinden. "Je ziet groen," lacht Anna, "vergeet hem joh, het is gewoon een etterbak! Laten we nou eerst eens kijken hoe we onze betaling in moeten lossen." "Nou ze is nogal bijgelovig," grijnst Natasja...
Aan het eind van de middag hebben ze een plan klaar: ze gaan al het bijgeloof bij elkaar sprokkelen. Een zwarte kat, gebroken spiegels... Anna is naar huis gegaan om haar spullen te halen. Ze hebben voor de school afgesproken. Gelukkig werkt het hoofd op de woensdag altijd over!
Natasja loopt naar de schuur. Ze pakt een blik zwarte verf. Dan loopt ze naar buiten. Er zit een bruine kat op straat, een zwerfkat die hondsbrutaal is. "poesiepoesie," lokt Natasja, en als de kat dichtbij genoeg is gooit ze de emmer leeg. "Geen zorg kat, na een wasbeurt is het eruit!" De kat is helemaal in de war en loopt gretig zijn neus na, als Natasja hem een vis voorhoudt. Ze lokt hem mee naar de hoofdingang van de school. Daar ontmoet ze Anna, die haar ladder al voor de uitgang heeft staan. Natasja pakt de kat vast. "Sneldrogende verf," grijnst ze. Anna hangt de spiegel gevaarlijk dicht bij de deur. Natasja gaat op de uitkijk staan. "Daar komt ze!" Zegt ze. Vlug gooit ze de vis naar de deur, en laat de kat los. Op dat moment komt het hoofd naar buiten. Ze stapt onder de ladder door, botst tegen de kat op en valt tegen de spiegel aan. Precies zoals gepland! Het hoofd is helemaal hysterisch. "Zoveel ongeluk! Dit gaat nooit goed," snikt ze. Maar dan begint het te regenen, en de zwarte verf drupt van de kat af...
(HERMIE)
Het hoofd krijgt door dat ze bedrogen wordt. Woedend kijkt ze om zich heen en ziet Natasja. Als een woeste stier stormt ze op haar af, maar Natasja bukt en vlucht samen met Anna weg. "Waarom?" Hijgt ze, "waarom hebben we het gedaan? Vanwege zo'n stomme droom? Deze nachtmerrie is duizendmaal erger, dadelijk word ik van school getrapt!" Natasja zakt in elkaar, Anna vangt haar nog net op tijd op. Ze zet Natasja neer. Na een paar minuten slaat die haar ogen weer op. "Waar is het hoofd eigenlijk?" Vraagt ze. Anna haalt haar schouders op. Dan horen ze vlakbij gegiechel. "Wie is daar!" Roept Anna. Haar echo is overal te horen. Het gegiechel stopt, maar Natasja heeft goede oren en loopt op het geluid af. Achter een muurtje vlak bij school staat Charlotte, die haar hand voor de mond houd. "JIJ!" roept Natasja woedend, "Dankzij jou word ik dadelijk van school getrapt! Ik had je nooit moeten geloven!" Ze zwaait met haar vuist. "Ik dacht dat ik je genoeg gestraft had, Schijnders," hoort ze achter zich, "maar blijkbaar moet ik hardere maatregelen treffen!" Het is het hoofd, die woedend achter hen staat. Ze wil Natasja vast pakken, maar een arm pakt haar arm vast en houdt haar tegen. "Rennen!" Horen ze. Natasja en Anna hollen weg en laten Charlotte achter. In een flits ziet Natasja wie degene is die hun helpt: het is een vriend van Richard, dezelfde die nooit meelacht als Richard haar belachelijk maakt. Erik heet hij, weet ze. Verderop ziet ze Richard en zijn andere vrienden staan, maar ze schenkt er geen aandacht aan. Ze hoort Charlotte gillen: "GOED! GOED! IK ZAL ALLES UITLEGGEN!" En de bulderende stem van het hoofd. Natasja en Anna rennen blindelings door. Eindelijk houden ze halt bij Natasja's huis. "Die tuthola van een Charlotte," zegt Natasja, "Die vervelende..." "Zeg dat wel," zegt Anna, "hoe hebben we haar ooit kunnen vertrouwen!" Dan horen ze voetstappen snel naderen...
(MARINA)
Het is Erik. "Nou, die Charlotte krijgt er flink van langs," zegt hij, "ik vroeg me al af wanneer het hoofd haar doorkreeg!" "Haar doorkreeg?" Vraagt Anna, "ik dacht dat ze zo braaf was! Altijd tienen enzo..." "Nogal logisch! Het hoofd is haar tante," zegt Erik, "Charlotte is echt een trutje hoor!" "Hoezo dan?" vraagt Natasja, die toch wel wat nieuwsgierig is. "Nou," Erik begint te vertellen.
"Charlotte heeft een hekel aan haar tante, omdat die haar vroeger altijd belachelijk maakte. Nou, en toen ze op deze school kwam vond ze het nog erger, vooral omdat haar tante haar ongewild voortrok en tienen gaf. Ze verzon allerlei achterbakse trucjes om haar tante weg te pesten maar tevergeefs. Haar tante had haar door dus die trapte er niet in. Charlotte bedacht toen dat ze Natasja dan maar zwart moest maken omdat die met kop en schouders boven haar uitstak."
"IK?" zegt Natasja verbaast. "Is het je nooit opgevallen dat je hartstikke goede cijfers haalt?" vraagt Erik. "Nee, want Charlotte had altijd beter dan ik," zegt Natasja. "Dat dacht je," zegt Erik, "in werkelijkheid kan ze alleen gedachten lezen en dat gebruikt ze sluw. Ze is geen echte heks, weet je, haar moeder heeft haar op deze school gezet, omdat zijzelf een goede heks is en wil dat haar dochter het ook wordt. Maar Charlottes vader is geen heksenmeester, dat betekent dus, zoals je weet, dat de kans niet zo groot is dat de kinderen goede heksen of heksenmeesters worden. Nou, en haar gedachten-lezen gebruikt ze om erachter te komen wat iedereen zoal denkt en daar op in te spelen. En zo heeft ze dus bedacht dat, als het haarzelf niet lukte het hoofd weg te pesten, het iemand anders maar moest doen en omdat het hoofd jou gestraft had," hij knikt naar Natasja, "en ze toch al jaloers op je was zond ze die dromen naar jullie, om jullie zover te krijgen dat ze haar om hulp vroegen." "Dus Charlotte zat erachter!" Zegt Natasja, "wat een kreng zeg! En dat met Richard..." "Spel," zegt Erik, "�t is haar neef, Richard is de zoon van het hoofd." "Jeetje... Hoe weet je dat allemaal?" Vraagt Anna. "Ik ben haar broer," zegt Erik...
(HERMIE)
Natasja en Anna kijken Erik verbaasd aan. "Haar broe.." stamelt Natasja. "Ja, heeft ze dat nooit gezegd? Ik dacht dat meiden onder elkaar alles van elkaar wisten," zegt Erik. Natasja schudt haar hoofd. "Vorige week was eigenlijk pas de eerste keer dat ik haar gesproken heb," zegt ze, "en daar heb ik wel enorme spijt van!" "Ik wist niet dat ze zo kwaadaardig was," zei Anna. "Ik denk dat ze gewoon jaloers is omdat zij eigenlijk de slechtste is van de klas, maar dat wil ze niet toegeven om moeder niet teleur te stellen," zegt Erik, "maar ik vermoedt dat die er nu toch wel achterkomt."
Het is een week later. Natasja loopt opgewekt naar school, hand in hand met Erik. Hij is veel leuker dan Richard, denkt ze, dat is eigenlijk gewoon een etter.
Er is heel wat veranderd die week: Charlotte is van school gehaald door haar moeder, die diep teleurgesteld is in haar, en in haar tante. Charlotte zit nu op een gewone school, en Anna heeft na heel veel zeuren haar plaats in mogen nemen. Het hoofd is van schaamte vertrokken en de aardigste lerares, mevrouw Duitwegen van telepathie, heeft haar plaats ingenomen. Natasja en Anna hebben beide geen last meer van vreselijke dromen, zoals ze het zelf noemen. En Natasja en Erik gaan nu verdacht veel met elkaar om, volgens Anna.
Eenmaal op school gaat de bel voor de eerste les: ze hebben het eerste mevrouw Archedia, van Droomkunde. Anna wil langs Natasja gaan zitten, maar die zit al naast Erik. Ze laat ze maar en gaat zelf een paar banken achter hen zitten. Ze ziet hen heimelijk briefjes uitwisselen. Briefjes blijven de beste manier als je dicht bij elkaar zit, denkt Anna, telepathie wordt onderschept, zo zie je maar weer met Charlotte! "We beginnen de les," zegt mevrouw Archedia. "Vandaag gaan we het hebben over nachtmerries. Wie kan me een voorbeeld geven?" Natasja, Anna en Erik kijken elkaar tegelijk aan en schieten in de lach. Meteen steken ze alledrie hun vinger op.
EINDE
(MARINA)
Bedankt Hermie, Marina en Hermelien en Pikachu!
Homepage!
Over ons!
Links!
Games!
Gastenboek!
Idee�nboek!
Plaatjes!
Enquete!
Dollzmaker!
Forum!
