Maar dat was niet het enige probleem. Het aapje leek verdacht veel op de plaatselijke bloemenkweker en een woedende menige stond vaak voor zijn deur te tieren van: "HOEPEL OP! HOEPEL OP!". De bloemenkweker nam daar toch geen aanstoot aan. Die was toch West-Indisch doof en als hij al wat hoorde dan liet hij zijn vleesetende plant even uit.
Het aapje was ook niet de domste van het stel en had doorgekregen dat hij wel erg veel leek op de bloemenkweker en had zich 's nachts via het keukenraampje de toegang verschaft in die bloemenkweker zijn huis. Naar door het lawaai werd de bloemenkweker wakker. Die pakte zijn jachtgeweer en wou dat aapje van kant maken. Maar net toen hij de trekker over wou halen, riep het aapje: "Vader, vader! Niet schieten!" De bloemenkweker zijn vrouw hoorde dat gekrijs ook en daar kwamen dus de nodige kamervragen van.
De bloemenkweker moest toen wel opbiechten over wat hij had uitgespookt en uit wraak maakte zijn vrouw alle bloemen dood en smeet haar kerel met het aapje de straat op.
Als je tegenwoordig een orgeldraaier met twee aapjes ziet en een daarvan heeft groene handen, dan weet je in ieder geval wat er aan de hand is.
Josje Habing/Adora Moonchild Publishing � 2002