Op een dag was een van de Spijkers... wat? Oh ja... Spijksters. Maar hoe heten dan de vrouwelijke inwoners van Spijk? Spijkerinnen? Oh shit, ik dwaal af. Goed, op een dag was een der inwoners van Spijk (zo goed?) dat getreiter beu. Hij pakte zijn paard en wagen en ging naar het nabije Delfzijl, om daar wat wapentuig en zo aan te gaan schaffen.
Enkele uren later kwam hij terug met een lading hero�ne en een flink pak injectienaalden. Om die gemene terrorist stoned te laten worden. Hij ging die rommel onder zijn dorpsgenoten verdelen. Enkele uren later stonden allemaal boze Spijkers en Spijkerinnen met naalden voor de Beul van Spijk klaar om hem daarmee te prikken. Voor de Beul was er geen redden meer aan. En zo werd de Beul van Spijk verjaagd en verdreven.
Nou zijn er dus mensen die zich afvragen wat er nou voor waarheid in dit stuk zit. Dat kan ik heel makkelijk uitleggen. De Beul van Spijk is net zulke leuterkoek als het monster van Loch Ness.
Josje Habing/Adora Moonchild Publishing � 2002
