Vroeger, toen men nog dacht dat de aarde plat was, leefden er in het huidige Amerika diverse indianenstammen. Zo had je bijvoorbeeld de Inca�s, de Maya�s, de Azteken, maar ook de RCD. De RCD was een groepering van mensen die om de een of andere reden uit hun stam waren getrapt. Het waren voornamelijk mannen. Maar nu vraagt de gemiddelde lezer zich af waarom een stam zich RCD noemt. Dat ga ik nu proberen uit te leggen.
In het jaar 971 (goed onthouden luisteraars en amateurs) was een of andere dwaze Groninger, ene Ysbrand Yscobar, tijdens het zwemmen afgedreven en beland bij een grote totempaal en daarnaast stonden twee grote houten torens. Het bleek het hoofdkwartier te zijn van de stamloze indianen. Hij zag dat ze regelmatig optraden tegen het uitzenden van rooksignalen. Yscobar (een voorvader van Pablo Escobar) meende dat het de brandweer was. Maar al gauw werd het hem duidelijk dat het wraakacties waren tegen de indianenstammen. Dus noemde Ysbrand ze de Rooksignalen Controle Dienst, kortweg RCD.
Nu vragen jullie je natuurlijk af hoe het nou zit met nazaten. Nou dat zit zo. Er waren genoeg outlaws bij de reguliere indianenstammen en af en toe gingen de RCD-ers op vrouwenjacht. Dan werden niet alleen de vuurtjes voor rooksignalen geblust, maar werden ook de plaatselijke squaws meegenomen. Dit gaf natuurlijk consternatie bij de indianestammen onderling. Maar ondanks het feit dat er regelmatig een RCD-er aan de totempaal eindigde, konden ze hun praktijken uit blijven voeren.
Tot op een mooie woensdagochtend in 1492. Een of andere halfmal riep heel hard: �LAND IN ZICHT!� Het bleek een passagier te zijn van de enige bus die ooit over het water kon rijden: Columbus. Toevallig of niet, maar Columbus had ook een hulpje bij zich. Ene Egbertus Yscobar, jawel een verre nazaat van Ysbrand. Egbertus zette als eerste voet aan wal. Meteen kwam er een woedende menigte aan. Het opperhoofd wierp zich meteen aan Egbertus zijn voeten. De indianen wilden vluchten voor de alsmaar agressievere methoden van de RCD-indianen.
Het werd Egbertus al gauw duidelijk wat er loos was. Hij had namelijk iets over RCD-ers gelezen in de Grunneger Biebeltaik (Groninger Bibliotheek). Samen met de Spanjaarden trok hij de binnenlanden in en trof een tempel aan waar zojuist een indiaan werd geslacht door een RCD-er. Egbertus pakte zijn pistool en schoot hem leeg op de RCD-er. De boot was aan. Door deze vorm van agressie brak er een heuse burgeroorlog uit tussen de indianen en de RCD-ers.
Enkele eeuwen later gingen ook de Engelsen, Portugezen, Fransozen en Hollanders zich ermee bemoeien. Ze hadden ontdekt dat er wat te halen viel in deze nieuwe wereld. Ze meenden een oplossing te hebben voor het RCD-vraagstuk; Negerslaven. Maar die jongens waren niet opgewassen tegen de RCD-ers. Want door de eeuwen heen hadden ze zich ge�volueerd tot een ander soort mensen.
Inmiddels was de 18e eeuw al een tijdje bezig, toen een of andere Jefferson duidelijk maakte niks meer met Europeanen te doen wilde hebben. Samen met wat vriendjes had hij de USA opgericht en zij meenden het RCD-vraagstuk wel even op te kunnen lossen. Het heeft wel bijna 100 jaar geduurd, maar met het einde van de slavernij in 1863, was ook het RCD-vraagstuk opgelost. Het aantal RCD-indianen was gereduceerd tot 971 (!), terwijl ze in hun hoogtijdagen zo�n 5 miljoen leden hadden. Ze zijn op de boot gezet en het zootje ongeregeld wat bekend staat als Nederland heeft ze toen liefdevol opgenomen.
Eenmaal in Nederland gingen ze vrolijk verder waar ze in Amerika mee moesten kappen. Maar in Nederland waren geen rooksignalen, wel seinvlaggen. Die werden vooral bij de spoorwegen en bij de scheepvaart gebruikt. Zo kon het gebeuren dat twee treinen in volle vaart tegen mekaar aan knalden.
Inmiddels begonnen er ook kamervragen te komen. En dat was toen heel lastig. Je had toen drie kamers. De eerste twee waren voor mondelinge zaken en de Derde Kamer stond beter bekend als de Willem�s Woestelingen. Dat was namelijk de knokploeg van de regering. Deze knokploeg wist de RCD-ers tot rust te manen.
Maar het leed was nog niet geleden. Telefoon- en telegraafpalen werden omgezaagd en bij gebrek aan beter gingen ze postbodes beschieten of werknemers van Van Gend en Loos verzuipen in het water. Inmiddels was Wilhelmina aan de macht en ze had er SCHOON genoeg van. De RCD-ers werden allemaal voor straf te werkgesteld bij de P&T (nu TPG). Maar nog waren ze vervelend. Want ze hadden de vervelende kut-gewoonte om minstens ��n keer per week Hilversum 1 en 2 plat te leggen.
Toen de Tweede Wereldoorlog afgelopen was besloten een aantal RCD-ers hun leven te beteren en zich bij de PTT (TPG) te voegen. De harde kern niet. Die hield zich een tijdje koest. Maar die kwam wel weer voor de dag toen de zeezenders begonnen met uitzenden. De harde kern ging verder als HDTP (Hulp Dienst Tegen Piratenschepen). Ze gingen zich vooral bezighouden met het tot zinken brengen van zendschepen. Maar ze hadden een zeer krap budget, dus werden ze met een kurketrekker de Noordzee opgestuurd. We hebben niet veel van deze lui vernomen. Inmiddels hadden de RCD-ers die bij de PTT werkten zich gewroken op hun dissidenten, ze noemden zich ineens ook HDTP (Harde Doordouwers Tegen Piraterij). Maar zij waren veel succesvoller dan de hardekern-HDTP-ers. Want zij kregen hun centen van Vadertje Staat en die had daar toen nog genoeg van.
Met het invoeren van de Zeezenderwet verdween de hardekern-HDTP. Ze trokken zich terug in een grote bunker in Nederhorst den Berg. Maar intussen stonde de reguliere HDTP knap voor joker. Voor iedere piratenzender die verdween, kwamen er minstens 4 terug. Inmiddels hadden de hoge heren in Den Haag de PTT de koninklijke status gegeven. Maar de HDTP werd niet koninklijk. Want Trixie had het niet zo op doordouwers. De HDTP ging verder als RDR (Rauwdouwers, Doorzetters en Radiohaters). Ze kwamen onder bevel van Verkeer en Waterstaat.
Intussen zaten de hardekern-HDTP-ers zich te vervelen en zagen toe hoe ook de RDR voor joker stond. Maar de hardekern-HDTP-ers hadden een nieuwe groepering opgericht: Etherflits. Ze hadden zich tot doel gesteld om alles wat maar uit kon zenden te vernietigen. Zelfs de radiografisch-bestuurbare-auto�s moesten eraan geloven. Zover kwam het echter niet, omdat hun boekhouding kut met peren was.
Opeens ging Den Haag zich weer met de RDR bemoeien. Van overheidswege werden ze verplicht zich Divisie Telecom te noemen. Dit hielden ze nog geen jaar uit. Toen ene JP Balkenende aan de macht kwam in Nederland ging het opperhoofd van Divisie Telecom zeuren om een andere baas. Dat zag JP wel zitten. En zo geschiedde. Ze werden onderdeel van Herman Heinsbroek�s bende (Economische Zaken). Heinsbroek had het te druk met normen en waarden, zodat Divisie Telecom zich ineens hernoemde tot Agentschap Telecom. Ze konden nu vrolijk doen waar ze zelf zin in hadden.
Op een regenachtige woensdagmorgen viel het kabinet en het opperhoofd van het Agentschap Telecom (AT) kon dat niks bommen, want nu had hij helemaal geen baas meer. Zo kon het gebeuren dat ze weer samen konden smelten met de hardekern-HDTP-ers. Die met hun Etherflits-gezeur het hele AT de kop ruig maakte.
De harde kern kon nu eindelijk het harde plan uitvoeren met de centjes van Vadertje Staat. Ook al was de bodem van de schatkist in zicht. Ze meenden nu iets te hebben waar piraten van zouden schrikken. En dat ze na bijna 1100 (!) jaar toch nog hun gram zouden halen. Maar hun acties helpen helemaal geen zak. Overal waar AT-ers verschenen werden ze getrakteerd op hoongelach. Uiteindelijk kregen ze een nieuwe baas bij Economische Zaken, maar die had het drukker met fietslessen dan met regeren.
Wat kunnen we uit het bovenstaande opmaken? Heel simpel. Anno 2004, bijna 2005. Zijn er nog steeds een stel hardnekkige verbannen indianen bezig om ons het communiceren onmogelijk te maken. We kunnen alleen maar hopen dat het die lui na zo�n 1100 jaar een keer gaat vervelen om steeds zo te lopen klooien.
Maar wist je dat een boete van de AT tegenwoordig �1100 is en dat de eerste tekenen van leven van het huidige AT zo�n 1100 jaar geleden waren? Toevallig h�? Mij iets te toevallig! Maar voor nu, allemaal de groeten en gooi ze met de kloeten!
Josje Habing/Adora Moonchild Publishing � 2004
2DE HERZIENE VERSIE
ORIGINEEL: Adora Publishing � 1999
1STE HERZIENE VERSIE: Adora Moonchild Publishing � 2002
www.adoramoonchild.com