| JOSJE�S WERELD | AMERIKA ONTDEKKEN DEEL 2 | ||
| Het was ergens in de 17e of 18e eeuw toen de Hollanders de dienst uitmaakten op de zeven wereldzee�n. Ze waren de baas over het huidige Indonesi�, hadden New York in bezit (toen nog Nieuw Amsterdam) maar de Hollanders wilden meer land hebben om de baas over te spelen. Helaas voor de Kaaskoppen was een of andere Cook ook op zoek naar nieuw land. Maar dat was een polygamist (veelwijverij) en hij was op de vlucht geslagen, want in zijn land (Engeland) was dat verboden. Hij kwam op den duur terecht op het land van de Aboriginals. Een van die gasten stond te kijken naar al die blonde vrouwen die van het schip afkwamen. Die Aboriginal pakte zijn didgeridoo (moeilijk woord) en begon er op te tetteren. Thomas Cook wist niet wat hij zag. Allemaal kerels kwamen achter de bomen vandaan en iedere vent nam een vrouw mee. Thomas Cook was woedend. Hij ging terug naar Engeland en ging meteen een hartig woordje met de King praten. Toen de King het hele verhaal van Thomas hoorde barstte hij in een bulderend gelach uit. De King vond het zo'n geweldig verhaal dat hij het liet bewerken tot een toneelstuk. Inmiddels zat Europa weer in de shit. Napoleon hield de zaak in een ijzeren greep, voerde het metriek stelsel in, bedacht leuke achternamen voor iedereen (ook die dat niet wilde), zodat er lui zijn die Poepjes of Naaktgeboren heten. Maar dit even terzijde. Cook kon in Europa geen bondgenoten vinden, dus zocht hij het in Amerika. Toevallig was daar ene Washington aan de macht en als goed Amerikaan had hij wel zin in een potje knokken. Na een paar maanden stonden ze weer op het land van de Aboriginals. Deze keer stonden er allemaal vrouwen. Washington en Cook wisten niet wat ze zagen. Die vrouwen namen elk een Amerikaan mee de bush-bush in. Cook en Washington gingen daarna weer naar Amerika om daar aan het volk uit te gaan leggen waar hun jongens waren gebleven. Zoals verwacht viel het volk hun president niet af, neen Cook kreeg flink op zijn falie. Daarop nam Cook de wijk naar Engeland. Daar aangekomen kreeg hij een flinke puut (zak) Engelse Ponden. Dit vanwege het daverende succes van 'Help, ze stelen mijn harem'. Enkele jaren later was Napoleon uitgeschakeld in Waterloo. Maar het land van de Aboriginals werd door diverse lieden enigszins naar de ****** geholpen. Er werd daarna nog vaak om land gevochten. Wat is nou het moraal van het verhaal? Laat iemand nooit potloden verkopen voor het stadion van Real Madrid. Josje Habing/Adora Moonchild Publishing � 2003 |
|||