Maigret trok eens aan zijn pijp en bestudeerde dit rare fenomeen eens even heel goed. Maar opeens hoorde hij boven uit de toren iemand 'HELP! HELP! SOS!' roepen. Maigret belde aan bij de deur. Geen antwoord. Maigret belde nog een keer aan. Maar tevergeefs. Maar opeens kwam er een bloem naar beneden... de pot zat er nog aan. Met loeiende sirenes werd Maigret naar het Ziekenhuisch Van Stroo gebracht. Daar aangekomen lag Maigret hevig te vloeken, in het Frans uiteraard.
Intussen stond Raponsje nog steeds om hulp te jammeren. Maar via via werd duidelijk dat Raponsje haar opklap-stapel-bed-and-breakfast-over-grootmoeder een aangetrouwde-ex-achter-ongewassen-schoonnicht was van de Heks van Uithuizen. Conclusie: Raponsje was dus lesbies. Maigret was inmiddels uit het ziekenhuis ontslagen en vergat nu helemaal dat hij zich aan het script van ene meneer Simenon moest houden. Hij trok de stoute schoenen aan en ging op het liefdespad.
Raponsje zag het inmiddels ook en werd zo onderhand doodziek van dat gejammer van 'mon amour, je t'aime' enzovoort. Maar uit haar kamertje komen, naar beneden gaan en die vent de straat uitrossen ging niet, want haar gemene stieftante Annemarie had haar opgesloten uit jaloezie. Want Annemarie haar eigen kop was zo kaal als een biljartbal. Ze was zo kaal dat de hoofdluizen daar zelfs een ski-oord hadden ingericht compleet met met apres-ski-gelegenheden enzo.
Genoeg daarover. Raponsje was het gejammer zo beu, dat ze besloot aan haar haar naar buiten te klimmen. O ja, ze is blond. Ze flikkerde met een smak op de grond. Boven op Maigret. Maigret liet zo'n buitenkansje niet ontglippen en wou zich net vergr... maar Raponsje sloeg de pijp van Maigret uit zijn mond met haar handtasje. Girl power is dus niet van de laatste 10 jaar. Raponsje pakte haar bos haar bijmekaar en rende zo hard als haar glazen muiltjes haar konden dragen richting de haven.
Bij de haven kwam ze terecht op een terrein waar allemaaal dames stonden die voor een klein bedrag een matroos bezighielden. Dat was een soort van Dag Activiteiten Centrum, maar dan voor de nachtelijke uren. Maigret kwam er ook al aanrennen en riep steeds van 'mon amour, je t'aime'. De andere dames hoorden dat ook en dat heeft onze pijproker geweten, zijn zak was leeg. Letterlijk en figuurlijk.
Maigret liep dus weer te morren door Delfzijl. Hij ging naar een caf� om z'n eigen daar eens flink te bezatten. Maar naast hem zat die meneer Simenon, zijn broodheer. Maigret biechtte aan Simenon op wat hij had uitgespookt op de haven. "Ach vent, jeuk is erger als de pijn", was het antwoord van Simenon. Maigret voelde zich nogal op zijn pik getrapt door die opmerking en begon met barkrukken te gooien en binnen vijf minuten was het hele caf� aan gort geslagen. Zo iemand werkt nou bij de politie. En dan maakt de regering zich druk om blowende agenten. Na dit sterk staaltje hauwerij ging Maigret naar zijn hotelkamer in het Du Bastionhotel.
Bart: "Waarom zeg je er nou apart de naam van die hotel erbij?"
Dat komt nou. Maigret kwam aan bij het hotel, maar dat was bezet door Ali Baba en de 104 Neanderthalers. Hoe zit dit? Ali Baba had eerst 40 rovers, maar die zaten op den duur te emmeren over CAO's, verlofuren, vakanties, snipperdagen etc. etc. Daarop gaf Ali Baba die gasten de looppas en ging opzoek naar nieuwe outlaws. Dat zijn dus nu de 104 Neanderthalers.
Maigret kreeg een strakke plasser bij het zien van zoveel criminelen bijelkaar. Hij rende meteen naar het nabijgelegen politiebureau en vroeg daar om versterking. Maar de agenten hadden zojuist koffiepauze. Hij kreeg wel twee stadswachten mee, twee van die juffertjes die hun make-up belangrijker vonden dan de leefbaarheid van Delfzijl. Toen die twee poederdozen doorkregen dat ze met de beroemde Maigret uit Frankrijk meegingen was de boot aan. Het hotel werd wel gehaald, maar noch Ali Baba noch de Neanderthalers hoefden op aandacht te rekenen.
Intussen liep Simenon, Maigret zijn baas, ook het hotel binnen en trof daar een asociale berezooi aan. Hij liep meteen door naar het hok van Maigret binnen en kwam terecht in... 18+.
Toen Maigret weer letterlijk en figuurlijk de zak leeg had was voor Simenon de maat vol. We hebben daarna weinig van Maigret vernomen. Van Raponsje nog wel. Ze was namelijk de eerste medewerkster van het Dag Activiteiten Centrum in de haven die vrouwen ging bezighouden. Maar een paar jaar later was ze ge�migreerd naar het eiland Lesbos. Verder is er niks bekend. Nu tevreden?
Josje Habing/Adora Moonchild Publishing � 2003