MIddelstum was toen niet meer dan een dor gebied wat door Koning Boxem van de Rum-Republiek (Eenrum, dat komt ook nog wel eens aan de beurt) en Regt van Wirdum werd betiteld als Hoopeloosch Geval. Maar toch woonden er mensen. Maar dat was een apart slag volk. Daar woonden namelijk woeste wijven die mannen gingen verkrachten. Nou vragen jullie je natuurlijk af: "Dat is toch altijd andersom?" Daar heb ik maar een antwoord op: "Dit is ook eens leuk voor de verandering."
Toen Julius Cesar met zijn soldaatjes bij het bekende blauwe bord met het opschrift 'Middelstum', daaronder een bord met het getal 50 met een mooie rooie rand erom. "Hey Sjuul! Dat hebbie in Rome niet!", riep een der soldaten. "Houd je muil! Ze mogen ons niet horen!", siste Julius Cesar. Maar het was al te laat. Ze waren omsingeld door een groep militante woeste wijven.
(...)
Enkele uren later lagen Julius Cesar met zijn soldaatjes met pijn in hun joekeloeris op het dorpsplein. Toen Julius Cesar bijkwam zag hij dat ook zijn compagnon vekracht was. "Ook gij, Brutus, mijn zoon?", zei hij tegen zijn compagnon. Hij had beter zijn bek dicht kunnen houden, want toevallig was de Schrik daar ook. De Schrik had vanwege het woeste wijven gedoe een gat in de markt gevonden. Hij had een hele straat in zijn bezit waar allemaal kerels voor de ramen stonden. Maar de Schrik had te kampen met leegstand in de straat en hij was op zoek naar kerels om achter de lege ramen te plaatsen. Om een lang verhaal kort te maken: Julius Cesar werd SM-slaaf en werd in die hoedanigheid minstens 100 keer per dag door de tent heen gerost door de woeste wijven.
So far so good. De Schrik boerde er goed van. Zelfs vanuit Japan kwamen toeristen naar Middelstum om naar dat bordeel te gaan kijken. Zelfs de Indianen kwamen langs. Eigenlijk is Europa ontdekt door de Amerikanen en niet andersom. De meesten kwamen voor Julius Cesar, want dat was toch echt wel de hoofdattractie. De Schrik liet de toeristen al betalen om er naar te kijken.
Maar op een druilerige dinsdagmorgen (en daar hebben ze in Middelstum heel veel van) sloeg het noodlot toe. Het was ook kermis in Middelstum en een der medewerksters was Hertha. Hertha was daar in dienst als zo'n hele dikke mevrouw die met haar dikte centen verdiende als levende attractie. Toevallig had ze die dag vrij en met een grote puut (zak) vol met 'eerlijk verdiende' Romeo's (de Romeinse munteenheid) ging ze naar het bordeel van de Schrik. Ze belde aan en een luikje ging open. "Wat mot dat?!", zei een krengerige dame. "Ik ben Hertha, ik kom voor Julius.", wat het antwoord van Hertha.
Nadat Hertha betaald had mocht ze het hokje van Julius Cesar betreden. Julius Cesar gilde het uit van angst, want hij wist dat hij nu iets ging naspelen uit 'Opa's Laatste Nummertje'. Toen Hertha op hem landde, hoorde men in Middelstum nog eenmaal iemand "Dag moeder, dag Rome, dag Brutus" krijsen. Hertha dacht dat ze besodemieterd was en uit woede walste ze door het bordeel en sloeg alles kort en klein.
Het was maar goed voor haar dat de Schrik op dat moment niet aanwezig was. Die was namelijk naar de wapenwinkel in Wirdum, om daar wat geweren en ander dodelijk schietgerei te kopen. Uiteraard op proletarische basis. Maar hij moest ook nog weer terugkomen in Middelstum. Toen dat eenmaal was geschied, werd hij heel kwaad. Hij dacht dat het een aanslag was van de Mannenbevrijdingsfront was. Die werd dan ook met een bezoekje vereerd en de Schrik schoot al zijn geweren leeg op alles wat maar bewoog.
Toen de Schrik doorkreeg dat Hertha er meer van af wist, ging hij naar de kermis en kaapte de draaimolen (verder viel er niks te kapen) en eiste geld voor een nieuw bordeel. Na veel geouwehoer krijg hij die ook. Maaar zijn hoofdattractie was inmiddels wel de pijp uit. Maar de Schrik was niet zo dom en hij huurde Regt's leger in om Flip uit Appingedam gevangen te nemen.
Eenmaal in Middelstum werd Flip met een touw aan het plafond opgehangen en kinderen mochten hem dan geblinddoekt met een honkbalknuppel slaan, totdat er snoep uit zou komen vallen. Dit gaf natuurlijk trammelant met Amnesty Internazionale (dat viel toen nog onder Romeins toezicht) en Terre Des Hommelus. Maar de Schrik liet zich niet door deze twee clubs tegenwerken en volgde gewoon zijn eigen kop. En voor dat ik het vergeet. Flip moest elk jaar met Pinksteren als Pinksterhond optreden in het winkelcentrum van Middelstum.
Wat is nou de moraal van dit verhaal?
Middelstum is een mooi dorp, maar er is geen fuck te beleven, daarom wordt deze onzin maar verspreid aan iedereen die denkt dat hij/zij meer kan dan plaatjes kijken in een boek. Misschien dat een of andere gek, die een boek over het zoveeljarig bestaan van MIddelstum moet maken, dit voor waar aanneemt en dat ook nog vermeldt. Mag ik nou naar huis? De kat heeft namelijk in mijn vader zijn klompen staan braken.
Josje Habing/Adora Moonchild Publishing � 2003