| JOSJE�S WERELD | HEISA OP HET HOOGELAND II | |||
| Het was 1851. Koning WIllem II was een jaar eerder aan de macht gekomen en had de Grondwet veranderd en in de zoveelste paragraaf van het zoveelste artikel in dat blaadje had Willem II bepaald dat het hoogste punt van Wirdum de kerktoren moest zijn. Dit had te maken met de 45 meter hoge totempaal van Keizer Regt van Wirdum. Die was toen omgehakt door leden van de Derde Kamer. Net als dat de treinen vroeger drie klassen hadden, kende de politiek drie kamers. Maar dit is Josje's Wereld, geen Den Haag Vandaag. Doordat Regt nu geen macht meer had. Ontstonden in alle gebieden die voor 1850 door Regt's Fluwelen Handschoentjes geleid werden gewonen gemeentes met bijbehorende gehuchten. Behalve Middelstum. Jawel, het heden ten dage zo doodse Middelstum. Voordat Regt er vat op had, was het het domein van Ellis Hoedefukisellis en haar Creabea's. Toen het besef van Regt's verdwijning eenmaal Middelstum bereikte, was het al te laat. Een of andere Flip, een Damster in ballingschap, en de Schrik van Middelstum trokken dagelijks schietend door de straten. Meestal zat de Schrik Flip achterna, want Flip stond bekend als vrouwenhandelaar. Ellis was ook nog steeds in leven en die probeerde de Schrik te paaien, want zij dacht dat Flip steeds immekaar getrimd werd om indruk op haar te maken. Maar de Schrik had daar geen zin an, hij had zijn eigen priv�-harem en daar paste niet zo'n Creabea bij. Ellis was hierdoor zwaar beledigd en eiste dat de Schrik op de brandstapel gesmeten werd. Maar Middelstum kende nog steeds geen leider, dus ook geen wetten en Ellis kon dat dus wel vergeten. Inmiddels was binnen de Creabea-partij onrust uitgebroken. Ene Krijskop was uitgekeken op het geouwehoer van Madam Hoedefukisellis. Ellis hield de eer aan d'r eigen en begon een affaire met Flip. Had ze het geweten wat voor een knul die Flip was, dan had ze dat uit haar harses gelaten. Regelmatig klonken de zweepslagen over de kale vlakten rondom Middelstum, ook het gegier van Ellis was tot in Veendam te horen. De Veendammers klaagden regelmatig over geluidsoverlast. Wat uiteindelijk tot kamervragen leidde in Den Haag. Koning WIllem III was inmiddels al aan de macht en hij had van zijn pa al gehoord wat voor een zootje het was op het Hoogeland. Maar Willem III was toch wel aan het leven gehecht en bleef ver uit de buurt van het gedruis. Verstandige jongen. Wel ging de knokploeg van politiek Den Haag ernaar toe. Dat was de Derde Kamer. Toen Wilhelmina aan de macht kwam werd de Derde Kamer opgedoekt. Boertig, platvloers en middeleeuws gedoe was de motivatie van Wilhelmina. Verstandige beslissing. Het was inmiddels 1905 en Middelstum had nog steeds meer weg van de filmset van Lucky Luke. Wilhelmina was al zeven jaar aan de macht in Nederland en ze had al snel door dat Flips aanwezigheid als een rode lap op een stier werkte voor de Schrik. Wilhelmina greep in. Ze kwam persoonlijk naar Middelstum, pakte Flip bij zijn flappers (oren), schopte hem in een houten kist en werd op het PTT Postschip gesmeten. De bedoeling was om die kist ergens midden tussen de haaien te dumpen. Maar door een administratief foutje kwam Flip terecht op een eiland in de Stille Zuidzee. Daar woonde Paloma. Paloma was zo'n vrouw met haar op de kiezen. Flip werd het slaafje van Paloma en regelmatig kreeg hij slaag van Paloma. Maar Paloma had ook een vriend. Dat was de toen nog onbekende King Kong. King Kong was niet zo happig op Flips aanwezigheid. Maar King Kong had vrienden bij de koppensnellers en hij had een paar van die knuppels opgetrommeld. Maar hoe vaak Flip zijn kop er ook afgehakt werd. Iedere keer groeide er een nieuw lijf aan. Inmiddels was King Kong geld aan het verdienen door op de Empire State Building te gaan staan brullen. Na enkele tientallen jaren kwamen er drie Groningers langs die zich de Zingende Sneeuwballen noemden. Die koppensnellers smeekten die mensen om Flip mee te nemen. Flip was weer terug op het Hoogeland. Maar de Schrik stond al met een dubbelloops jachtgeweer klaar om Flip een... OKE! Het is duidelijk. Flip kreeg gloeiend lood in zijn lijer. Flip gaf de pijp aan Maarten. Maar die beste knul rookte niet dus dat was pech voor Flip. Maar de Schrik had uiteindelijk wel gewonnen en er werd een groot feest gegeven. Weet je wat nou het geval is met het bovenstaande verhaal? Er is geen ene bliksem waarheid in. Josje Habing/Adora Moonchild Publishing � 2003 |
||||