Als je via de Farmsumerweg Appingedam binnenrijdt, wordt je begroet door een hoge mast met een... Nee, deze keer geen zendmast van een geheime zender, wel een hoge paal met een grote gele 'M' erop. Niks aan het handje. Maar er kwam pal tegenover die McDonalds een filiaal van de Franse hamburgerketen Mc JeSuis (Frans voor Ik Ben). Nog steeds niks loos. Maar de Mc JeSuis heeft bepaalde artikelen in hun assortiment die je bij de McDonalds niet tegenkomt. Maar we dwalen af.
Op een dag stond de Orgeldraaier voor de Mc JeSuis met zijn draaiorgel inkloeding de apen. Ieder kindje dat voorbijkwam werd 'vriendelijk' gevraagd een paar centjes af te staan aan een der apen. Er kwam ook zo'n rijkelui's-jong, die was totaal niet van plan om wat van zijn vele euro's af te staan aan de apen. Zijn bodyguards konden de apen nog van hem afhouden. Maar opeens brak de opstand los. De apen drongen naar binnen, sloegen de keet kort en klein en de rest kun je dromen.
De Orgeldraaier liet zijn draaiorgel intussen stug doorjengelen. Maar de berm werd bevolkt door de Killerkonijnen. Deze beestjes waren ooit voorbestemd om Duracell te gaan promoten, maar doordat een of andere tuthola zonodig visagiste wilde worden, terwijl ze de visagistenschool niet afgemaakt had, waren ze van schattige roze konijntjes omgebouwd tot agressieve rooie killerkonijnen.
Die Killerkonijnen hadden het duidelijk gemunt op de Orgeldraaier. Maar net toen die knagers zich wilden vergrijpen aan de Orgeldraaier verscheen er uit het verst der vertem en uit het diepst der diepten... Tromgeroffel graag.
(RRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR!)
... De Bloemenkweker.
Ik zie jullie nu kijken van: "Is dit alles?" Ja, dit is alles. De Bloemenkweker liet net enkele van zijn vleesetende planten uit en die hadden net zin een mals happie konijn. En zo werd de Orgeldraaier gered van de Killerkonijnen. Maar enkele Killerkonijnen waren ontsnapt en hadden de hulp ingeropen van de Dorpsomroeper van Holwierde. Maar dat was een luie zak stront. Het verschil tussen hem en zo'n zak stront was trouwens de zak. De Dorpsomroeper zag de vleesetende planten en dacht: "Da's kaassie, dat is zo gepiept." Mispoes. Een der planten hapte eens flink zijn zaterdagse strik. Een luid gekrijs was over de kale vlakten te horen. Resultaat: Grote plas bloed met twee knikkers en een klein roze worstje.
Maar inmiddels hadden de Killerkonijnen andere problemen. De Duracellkonijnen kwamen eraan. Hakten de Killerkonijnen in de pan en iedereen leefde nog lang en gelukkig.
Josje Habing/Adora Moonchild Publishing � 2003