Het was het jaar 1204. Rottummeroog was een bloeiende toeristeneiland. Daar trokken alle Groningers in de zomermaanden naartoe. Om daar van een welverdiende vakantie te genieten. Naast Rottummeroog lag Rottummerplaat. Dat was echter een strafeiland. Daar werden stoute Groningers naar toe gebracht om over hun zonden na te denken.
Op een dag had een der stouterikken op Rottummerplaat een zonnesteek opgelopen en wou des nachts naar de maan vliegen. Hij liet zich door zijn medegedetineerden met een palmboom richting de maan te schieten. Nu vragen jullie je vast af: "Kendit?" Nee. Dit is een gewoon een lulverhaaltje om erin te komen. Hier komt het echte verhaal.
(...)
Peter Pan was zo een hele saaie jongen die elke dag immekaar geslagen werd door de grote jongens. Maar Peter had een oogje op Wendy. Wendy was de dochter van een rijke bankdirecteur. Maar Wendy moest helemaal niks weten van Peter.
Op een dag was Peter aan het vliegeren op het strand. Plotseling begon het te onweren en de bliksem sloeg in bij Peter zijn vlieger. Doordat Peter 3 miljoen volt door zijn sodemieter had gekregen had hij ineens superkrachten. Een daarvan was dat hij kon vliegen als een vogel. Even later vloog hij een paar keer bij Wendy voor haar raam langs. Maar Wendy (een verstokte LSD-verslaafde) dacht dat ze een pilletje teveel in haar mik had en negeerde hem totaal.
Peter liet zich niet uit het veld slaan en wou met zo'n graffiti-spuitbus op de maan gaan spuiten. En de volgende dag voegde hij de daad bij het woord. Hij vloog richting de maan en... Ja? De dampkring? Wat is daarmee? Kan hij daarin verbranden? Dat is dan mooi zijn eigen stomme schuld als hij dat presteert!
Goed, Peter ging dus door de dampkring en verbrandde zijn billen. Eenmaal aangekomen op de maan trof hij de Friesche Vlag aan. Peter was woest. Van woede ging hij terug naar de aarde. De volgende dag vroeg hij aan zijn geschiedenisleraar wat de Friezen nou op de maan te zoeken hadden. Deze kerel kon hem al gauw duidelijk maken dat het om een reclamestunt van de eerdergenoemde zuivelgigant was.
Maar intussen had de goedgemanierde Kapitein Haak Wendy voor zich weten te winnen. Nog geen drie dagen later ging Wendy met Haak mee op zijn grote mammoettanker. En ze leefden nog lang en gelukkig. Gefeliciteerd, oh wat zijn we blij!
HO! STOP! Niet weggaan! Het leukste gedeelte komt nu!
Peter vloog over de zeven zee�n op zoek naar die Haak. Maar tijdens zijn zoektocht kwam hij terecht op zo'n paradijs-achtig-eiland. Daar werd hij opgewacht door honderden mooie dames die nog nooit in hun leven een kerel hadden gezien. De rest was tralala hopsasa, wat dat inhoud mag je zelf naar eigen fantasie gaan invullen.
Maar intussen was Wendy bij Haak weggelopen, want Haak wilde alleen maar schepen beroven. Wendy had daar niet zoveel zin in en had de benen genomen en ging op zoek naar Peter. Toen ze hem na 7 jaar eindelijk gevonden had werd ze door Peter weggejaagd.
Aangezien Wendy een klein beetje noordindisch doof was hoorde ze niet wat hij nou te vertellen had. Maar toen honderden dames Wendy van het eiland sloegen was de boodschap luid en duidelijk overgekomen.
Wie de bal kaatst kan hem terugverwachten.
Josje Habing/Adora Moonchild Publishing � 2002