Op een dag kwam Miss Olivier daar te werken. Miss Olivier was een mevrouw die de mensheid wijs wilde maken dat ze wat aan haar poten mankeerde. Want op de werkplaats liep ze met een rollator. Maar eenmaal van het fabrieksterrein af kon ze met gemak rennend een wielrenner bijhouden. Maar om de een of andere reden had de baas never nooit iets gezien.
Maar op diezelfde werkplaats werkte ook de Schrik van Middelstum. Die had het bijna elke dag aan de stok met Miss Olivier. Maar ook vaak met die twee andere roddeltantes. Maar de Schrik wist iets over een van die twee roddeltantes, want die woonde bij hem in het dorp. En toen zij hem weer uitveterde, wou hij aan haar kerel gaan vertellen dat zij er drie geheime vriendjes op na hield.
Maar dat mens (Vrouw Krijskop) had dat doorgekregen en uit wraak had ze des nachts staan deurtjebellen bij hem aan de deur. Maar de Schrik had vanwege zijn illegale activiteiten schrikdraad om zijn tuin gelegd om de politie weg te jagen. Krijskop dacht dat het was om je aan vast te houden en... Het gekrijs was tot in Antwerpen te horen.
De volgende dag was er weer eens trammelant op de werkplaats en een der arbeiders (Orkaan) stond op en riep: "Ik neem ontslag! Ik haal de bond erbij! Slechte voorman!" Maar opeens verscheen daar een vent in een duur pak en die zei: "Ik ben Bond, James Bond."
Een kerel, die Martha heette, had zijn ogen en oren goed opengezet en zat tijdens de pauzes snode plannetjes in zijn auto te bedenken. Terwijl Orkaan zichzelf steeds verder opnaaide, was Martha Miss Olivier, Krijskop en de Zingende Kanovaarster tegenmekaar uit te spelen.
Des middags kwam de Dorpsomroeper van Holwierde weer aanwaaien en begon meteen weer te tetteren dat het een lieve lust was. Dit scheen over roddelen te gaan, want Miss Olivier, de Zingende Kanovaarster en Krijskop kregen een dikke onderlinge ruzie metmekaar. De Schrik stond net op het punt naar huis te gaan, toen Miss Olivier haar rollator op het hoofd van Krijskop kapot sloeg. Krijskop wou net een Stanley Menzo-mes in een oog van de Zingende Kanovaarster steken. Maar door de klap op haar kop werd het plan veranderd en ze bezorgde Miss Olivier een grote jaap in haar gezicht.
Miss Olivier wilde net heel hard wegrennen. Maar ze struikelde over een stroomkabel. Ze viel keihard met haar voorgevel op de grond en meteen vlogen de silliconen door de gang. Orkaan wou een sterk staaltje EHBO leveren, maar werd door de Zingende Kanovaarster aan de kant geslagen. Het knokkende trio verplaatste zich inmiddels naar het kantoortje van De Friesche Oelewapper. Deze man wist niet wat hij ermee aanmoest en belde meteen de politie.
Maar wat er ook verscheen. Geen politie. Wel de brandweer op de fiets. Onder leiding van Paulus de Bosbrandweerman werd besloten een brandoefening te houden. De Schrik dacht dat het om het echie ging en stak meteen het gebouw in de fik. Voor Paulus en zijn mannen restte niets anders dan het fikkie te blussen met hun piesstraaltje. De hardhorende Rukmus en Trekpop hielpen ook driftig mee.
Intussen had de Friesche Oelewapper het goeie nummer van de politie gevonden. Maar inmiddels was wel het gebouw afgebrand. En alle arbeiders (behalve Orkaan) stonden in een kring rondom het vechtende trio en riepen: "DE BAAS KOMT ERAAN! IK HEB HET NIET GEDAAN!"
Toen het bijna donker werd, gingen alle arbeiders naar huis. Maar die drie vrouwen waren nog steeds aan het knokken. Totdat Krijskop dacht weg te kunnen vluchten. Ze rende naaar het huis van de Schrik en stond daar op de deur te beuken en te roepen dat ze naar binnen wilde. Maar de Schrik was niet gek. Hij vroeg een exorbitant hoog bedrag, want hij wist dat zij was vergeten haar waardeloze guldens in te ruilen voor euros.
Toen de Zingende Kanovaarster en Miss Olivier al vechtend de straat binnen, maar Middelstum kent een veel kordater politie-apparaat dan Appingedam. Ze werden alledrie achter in de wagen van de plaatselijke hondevanger gesmeten en werden op een geheime ruimtevaartbasis in Zijldijk naar Pluto geschoten.
Zijn we daar ook weer van verlost.
Josje Habing/Adora Moonchild Publishing � 2002