Dit lukte. En de beide heren wilden de wereld iets geven. Naast het bos lag een stuk braakliggend terrein. Het leek de broertjes wel een goed plan om daar een stad te gaan bouwen. Aldus geschiedde. Er werd een vredelievende nederzetting gebouwd en al snel werd het Dorp van Pais en Vree een bekendheid in de omgeving. Maar Regt had gehoord dat in het zuiden van Europa een soortgelijke stad was gebouwd, alleen dat had een gerespecteerd leger. En Regt dacht: "Dat moet hier ook kunnen."
Crom dacht hier echter anders over en probeerde Regt op andere gedachten te brengen. Maar het was al te laat. Regt had de inwoners van Pais en Vree de kop ruig gemaakt en ja hoor... al snel had hij een leger bijmekaar getrommeld. Meteen daarna werd de strijdbijl opgegraven en een oorlogsverklaring naar Julius Caesar gestuurd.
Deze beste man kreeg de brief in zijn klauwen en al gauw bescheurde hij zich van het lachen, want hij wist ook wel waar Pais en Vree lag. Maar het lachen verging hem wel toen Regt daadwerkelijk bij hem aan de deur kwam. Regt pakte zijn mes en stak Julius neer. Maar Julius was ook een beetje bijziend en hij dacht dat zijn secretaris dat deed en zei: "Ook gij, Brutus?"
Regt vond dat de naam Pais en Vree niet meer langer gehandhaafd kon worden. Zijn broertje Crom vond de naam Wardom wel passend bij het volk. Want volgens Crom was het volk in de war en dom om zich zo voor Regt's karretje te laten spannen.
Wardom of niet. Regt had de smaak nu te pakken en liet zijn zoon. Regt II tijdelijk de macht overnemen in Wardom, om even aan de andere kant van het water te gaan kijken of daar wat te knokken viel. Maar daar aangekomen baalde hij als een stekker, want het regende daar alleen maar. Dus ging hij weer verder op het Europese vasteland.
Er gingen een paar honderd jaar voorbij, het rijk van Regt zijn vijand donderde uitmekaar en inmiddels was men aan de andere kant van het Kanaal er achter gekomen wat voor een agressief zootje het in Wardom is. Een grote groep voetbalhooligans werd naar Wardom gestuurd. Maar ze waren te laat. Regt 28 was daar aan het onderhandelen met zo'n Viking. Crom had ook nazaten gemaakt en Crom 29 was intussen bezig de boel te ontwapenen.
Toen Regt dat zag stuurde hij zijn tweelingbroer naar het Regthuys. Dat was toen een gebouw waar gasten terechtkwamen die niet op het regte... eh... rechte pad konden/wilden lopen. Dit was door Regt bedacht. De rechters in het Regthuys lieten Crom verbannen. Crom dacht toen: "Krijg allemaal de (...)". En enkele jaren later was Crommenie gesticht. Daar komen we later op terug.
Regt had inmiddels heel Noord-Europa in zijn greep. Toen konging Richard Leeuwenhart van Engeland zijn land toevertrouwde aan zijn achterlijke broer Prins Jan, om Wardom te bestrijden. Kreeg hij hoogstpersoonlijk van Regt een schop onder zijn kont. Regt zei nog: "Waar bemoei jij je mee, militair onderkruipsel?" En zo blies Richard de aftocht. Oh ja, hij wou het later verdoezelen als kruistocht. Regt was intussen bezig met landjepik in Midden-Europa toen hij een groep kinderen in lompen tegenwam die werden begeleid door een gozer in een spijkerbroek. Regt en zijn manschappen keken eens goed de inhoud van hun veldflessen na, om al snel tot de conclusie te komen dat ze midden in de opnames van een film zijn beland.
Inmiddels was in Frankrijk de 100-jarige oorlog uitgebroken en Regt probeerde er hoogstpersoonlijk een eind aan te maken. Maar Regt 36 (de zoveelste) kwam aan in Parijs en zag dat ze net waren begonnen met de terechtstelling van zijn vriendin. Regt wou de brut nog tegenhouden. Maar zijn vriendin wou hem niet meer zien, omdat hij steeds ruzie zocht.
Intussen werd aan het thuisfront zijn gezag ondermijnd door Crom. Crom had zich de toegang verschaft tot Wardom en wou er weer Pais en Vree van maken. Maar hij wou net beginnen toen Regt met zijn leger terugkwam. Regt en zijn mannen hadden behoorlijk wat wijn achter de kiezen. Ze hadden namelijk na 116 jaar (vertraging is dus niet alleen van deze tijd) de oorlig be-eindigd en hadden dat gevierd in de caf�'s van Parijs. Regt zijn eerste man, Klokje Nathals, had zoveel gezopen dat hij er agressief van werd en toen hij Crom daar bezig zag het levenswerk van zijn baas te vernielen, sloeg hij de hersens van Crom in.
De ene helft van Crommenie wou de oorlog verklaren en de andere helft had meer belang bij de lieve vrede en hadden daarop de naam veranderd in Krommenie en stuurden hun oorlogzuchtige dorpsgenoten eruit. Een van hun was het zoontje van Crom. Crom Junior was ondernemend van aard en had samen met zijn 40 jaar oudere vriendin de vleesfabriek Croma opgericht. Daarna hebben we van de Crom-clan weinig vernomen.
Regt kreeg het inmiddels niet gemakkelijker. Want de 80-jarige oorlog was uitgebroken en Regt had geen zin om daar 97 jaar mee bezig te zijn. Maar toen hij eindelijk zin kreeg om mee te doen, gingen die gasten voor 12 jaar een pauze houden. Regt werd hierop DES DUIVELS! Hij pakte zijn pistool en ging te voet naar Madrid om daar Filips II voor zijn raap te schieten.
Daar aangekomen stond er een hele lange rij en zo'n rood apparaatje waar je bonnetjes uit kan halen met nummertjes erop. Regt pakte ook zo'n bonnetje en kwam al gauw tot de conclusie dat hij heel lang moest wachten. Maar onderweg stond wel netjes aangegeven hoe lang hij ongeveer moest wachten. Maar toen hij eindelijk aan de beurt was bleek Filips Ii zijn werktijd er weer op te zitten. Waarop Regt de stad maar in gaat om daar gezellig... maar er was net weer een horde stieren uit de arena ontsnapt en ze hadden het allemaal gemunt op... juust Regt.
Terwijl Regt zich prima vermaakte in Madrid. Werd de sfeer in Wardom steeds grimmiger. Want ze werden bedreigd door Shag Shag en de Vloeitjes. Shag Shag was een indiaan die aan zijn volk wilde tonen dat de wereld plat was. Maar in plaats van de aarde af te kukelen kwam hij terecht in Wardom. De Vloeitjes waren zijn volgelingen. Shag Shag werd echter heel gemeen behandeld in Wardom. Ze wouden hem gebruiken als kermisattractie. Maar de Vloeitjes wisten dit tegen te houden door met giftige speren op Wardommers te richten.
Heel wat jaartjes later kwam Regt eindelijk eens opdagen. Maar deze keer werd hij niet feestelijk onthaald. De overgebleven inwoners hadden ingezien dat oorlog slecht is en leidden een vredelievend bestaan onder leiding van Shag Shag. De politie werd vervangen door de Vloeitjes. Regt werd nijdig toen hij zag dat Shag Shag zijn levenswerk vernietigd had. Maar er was geen houden meer aan. De Vloeitjes pakten Regt op en zo werd Regt op de brandstapel bij zijn eigen Regthuys gegooid.
Inmiddels was in Frankrijk Napoleon aan de macht gekomen en tijdens zijn veroveringsdrift stuitte hij op een totempaal. Die was gebouwd door de Vloeitjes om aan te geven dat men in Wirdum (Wardom had een naamsverandering ondergaan) was. Napoleon besloot het spul eerst met rust te laten en pas in te grijpen als hij Moskou had veroverd. Maar dat laatste kon hij wel vergeten en op de terugweg kwam hij weer langs Wirdum en wou de brut in de hens steken. Maar de Vloeitjes hadden vanuit Zuid-Amerika giftige boa-constrictors meegenomen die Napoleon en zijn roodjassige leger in hun oculaire organen (ogen) spuwden.
En jullie maar geloven dat Napoleon bij de slag in Waterloo omkwam. Dat is ook zo. Ze werden door Shag Shag en de Vloeitjes opgejaagd richting Waterloo. Maar daar stonden enkele werknemers van Croma Napoleon's leger op te wachten. Want er was door al dat oorlog-gevoer geen vreten meer te krijgen. En dus moest er maar mensenvlees gegeten worden. Daarop werden Shag Shag en de Vloeitjes als helden Waterloo binnengehaald.
Maar koning Willem I van Nederland dacht: "Nu is het genoeg met dat geklooi daar op het platteland." Samen met zijn kameraad Baron von Ekenstein werd het vruchtbare bos van de Wirdummers afgepakt. En Willem I kwam persoonlijk de totempaal omhakken en de Weuro (Wirdums Nationale Munteenheid) werd afgeschaft en men was verplicht met guldens te betalen. O ja, het Regthuys werd een restaurant. Er mocht geen rechtspraak meer plaatsvinden.
Dat zoontje van Willem I, Willem II, liet er een kerk bouwen en zei: "Dit is het hoogste punt en wee jullie gebeentes als jullie daar boven uit durven te bouwen." Tot het einde van de jaren '90 van de 20e eeuw werd daar netjes aan gehouden. Toen vond een der Wirdummers het nodig een hele hoge paal in de grond te zetten en sindsdien is menigmaal geprobeerde deze paal om te kregen. Want vanuit die hoge paal worden illegale radio-uitzendingen verzorgt. Maar de eigenaar geeft niet op en gaat vrolijk door en heeft schijt aan regels die Willem II heeft gemaakt.
Als jullie aan dit hele verhaal nog een touw kunnen vastknopen, dan lijkt het mij zinvol om het onderwijs af te schaffen.
Josje Habing/Adora Moonchild Publishing � 2002