TÜRK MEDYASI

Serdar TURGUT

My name is Slim Shady

RAP müzisyenleri New York sokaklarında aslında 1980'li yıllarda ilk olarak görülmeye başlandılar.

O zamanlar ritme fazla önem verilmezdi. Rap ilk dönemlerinde ses uyumu olan kelimelerin anlamlı bir bütünlük halinde hızla söylenmesinden ibaretti.

Bir tür söylev biçimiydi, hálá da öyle. Tabii aradan geçen zamanda müthiş bir kendine özgü ritim kazandı rap. Ama özü konuşma, anlatma, monologdur rap'in.

Bu gerçeği tekrar ediyorum çünkü bunu bilmeden rap müziğinin zenci tarihindeki özel yerini anlamak mümkün değil.

Köleler Amerika'ya getirildiğinde onlara uygulanan sert yönetim biçiminin en karakteristik özelliklerinden bir tanesi ‘‘konuşma yasağı’’ydı.

Zenci köleler izin almadan ses çıkaramazlardı. Hiza dışına çıkıp da konuşmaya çalışanlar cezalandırılırdı.

Dolayısıyla zenciler çok uzun yıllar boyunca susturuldular. Konuşamamak bir süre sonra bir yaşam biçimi haline geldi onlarda.

Öyle ki dinlenme zamanlarında köleler bir araya geldiklerinde de sohbet edemediler. Bir anlamda ‘blues’ müzik türünün kökenleri de burada işte. Konuşamayanlar şarkıyla ifade etmeye başladılar kendilerini ve anlatılanlar da doğal olarak acı, hüzün ve hiç gerçekleşmeyeceği bilinen hayallerdi hep.

* * *

Bugün rap, bir zenci başkaldırışıdır.

Zenciler 1960'lı yıllara kadar Amerikan toplumunun ‘sessiz alt takımı’ oldular.

Bugün o alt takım artık sesini yükseltiyor. Konuşuyor, hiç durmadan konuşuyor.

Kinini, öfkesini, kendı ırkçılığını rap aracılığıyla dünyaya anlatıyor.

Gangster rap işte budur, bu müzik türünü şimdi yaptığım gibi belirli bir perspektife koymazsanız eğer o zaman bunu söyleyenleri sadece birer kötü adam olarak görür, meselenin tarihi kökenlerini ve nedenlerini de göz ardı etmiş olursunuz.

Zencilerin bir diğer başkaldırdıkları yer de kiliseleridir.

Beyaz kiliselerinde pazar ayinleri hep sesiz yapılır. Şarkıları düzenli koro okur, arada insanlar da koroya katılırlar ama bu hep bir kurala göre, çizgiyi aşmadan olur.

Zenci kiliselerinden herhangi birisine gittiğinizde ise içerisi kilise mi yoksa diskotek mi hemen anlayamazsınız. Çılgınca dans edilir içerde. El çırpılır, yüksek sesle şarkılar söylenir, herkes kendi bildiği şekilde katılır partiye.

Zencilerin kilisedeki bu tavırları da beyaz egemenliğine, onların kendilerini hep sessiz tutma girişimine karşı bir isyandır.

Beyaz insan zenciyi baskı altında tutmuş, dinini de ona öğretmiş ama kiliseleri ayırdığı için, kendi kilisesinde zenci istemediğinden ayırdığı için, zenci de kendi kilisesini, kurallarıyla birlikte kurmuştur.

Böylece sessizliğe başkaldıran kilise ayini başlamış, gürültülü ayin bir anlamda beyaz insanın düzenli ve kurallı dünyasına atılan bir tokat olmuştur.

* * *

Rap zencilerin isyan aletiydi. Bir süre öncesine kadar durum böyleydi.

Şimdi bu isyan aleti onun elinden alınıyor. ‘‘Eminem’’ çıktı ortaya, yıktı geçti bütün engelleri, tabuları.

Beyaz bir rapçi Eminem. Gerçi beyaz rapçi daha önce de vardı ama onlar beyazlara özgü dünyaları, sorunları anlatıyorlardı.

Eminem ise zenciden daha siyah bir kalbe sahip. Zenci gibi konuşuyor, onların en haydut rapçisinden daha da haydut.

Annesinden, karısından, homoseksüellerden, çocuklardan nefret ediyor. Ağzıyla kin kusuyor her şarkıya başladığında.

Yarattığı müzik karakterinin adı ise Slim Shady. ‘‘Won't The Real Slim Shady, Please stand up!’’ (Gerçek Slim Shady, lütfen ayağa kalk) diye başlıyor müziğe Eminem.

Ona düşman olan zenci müzisyenlerden bir tanesi de bunu değiştirerek bir şarkı yapmış. O da ‘‘Won't the Real Slim Shady Please Shut up’’ (Gerçek Slim Shady, lütfen sesini kes!) diye başlıyor. {Webmaster'ın notu: O şarkı Christina Aguilera'nın Eminem'e verdiği cevap değil miydi???}

Eminem intihar etmezse, öldürülmezse veya hapse düşmezse çok daha büyük eserler verecek çünkü şuna inanın ki adamda müthiş bir ritm ve espri anlayışı var.

Bugün rap müzik dünyasında kısa bir gezintiye çıkacağız. Benimle gelmek isteyenler, hemen ayağa kalksın ve spor ayakkabılarını giysin. Evde yayılmak isteyenler ise... Lanet olsun, siz ne yaparsanız yapın, bana ne ya!