1850 yılının yaz  aylarında Ardahan  iline bağlı  Çıldır  ilçesinin Suhara (şimdiki  adı Aşık  Şenlik ) köyünde dünyaya  geldi.
Asıl  adı Hasan olan şenlik ne medreseye  gitmiş  ne de bir  hocadan
ders  almıştır. O,  bütün  bilgilerini  kuvvetli  bir  kulak  hafızasına borçludur. Yeteneği  ve  keskin  zekası  sayesinde duyup  işittiği  bilgileri hafızasına nakşetmiştir. Son  derece yüksek  bir  irtical  gücü  vardır. Türkiye  ve  Azerbaycan'da  katıldığı  aşık atışmalarının  hepsinden  galip  ayrılmıştır. 1913 yılında  Azerbaycan'da katıldığı  bir  yarışmadan  sonra  revan  hanları  yemeğine  zehir  koydururlar. Hastalanan  Şenlik, gelirken  yolda  ölmüştür. Mezarı adının  verildiği  köydedir.

 
93 KOÇAKLAMASI
Ehli  İslam  olan  işitsin  bilsin 
Can sağ iken yurt  vermeniz  düşmana,
İsterse Uruset ne ki var  gelsin, 
Can  sağ iken  yurt  vermeniz  düşmana 

Kuşanın kılıcı, giyinin donu,
Kavga  bulutları sardı  her yanı
Doğdu  koç yiğidin şan  almak  günü
Can  sağ  iken yurt  vermeniz  düşmana

Asker  olan bölük  bölük  bölünür.
Sandınız mı ki Kars kal’ası alınır,
Boz-atlar üstünde  kılıç  çalınır
Can  sağ iken  yurt  vermeniz  düşmana

Kavga  günü namert sapa  yer  arar
Er olan  göğsünü  düşmana  gerer
Cem’Ervah bizlen meydana  girer
Can  sağ iken  yurt  vermeniz  düşmana

Hele Al –osmanın görmemiş zorun
Din  gayreti olan tedarik  görün
At  tepin,  baş  kesin, kazağ’ın kırın
Can  sağ iken yurt  vermeniz düşmana

Ben-Esverdir bilin  Urus’un  aslı
Orman  yabanisi,balıkçı- nesli
Hınzır  sürüsüne  dalıp kurt  misli
Can  sağ iken  yurt  vermeniz  düşmana

ŞENLİK, ne  durursuz atları binin
Sıyra, kılınç düşman  üstüne  dönün,
Artacaktır  şanı bu Al-osman’ın,
Can  sağ  iken  yurt  vermeniz  düşmana,

DİVANİ
Kış  günü tuttun yakamı koymadın  yaza   gönül
Giyindin  zerri  zerbabı döndün  gülgeze  gönül
Dolandım  gurbet  elleri  bir  sadık  yar  bulmadım
Geze  geze  men usandım  sen  kaldın  taze  gönül

Bir  zaman aslan misalli pençe  saldın  üstüme
Bir  zaman  abdal misali  saman  saldın  postuma
Bir  zaman  dünya  alemi gülünç  ettin  üstüme
Ne  bir  mecliste oturdun  ne  verdin  meze  gönül

Ağlattın  sefil  şenliki neden  koydun  bu  hale
Bir  şeyda  bülbül misali kondurdun  daldan  dala
Bazen  yer  mısır  şekeri meyil  vermezdin  bala
Ol ruz-i  mahşer gününde çekersen  ceza  gönül
 

YEDEKLİ KOŞMA
Kaftan  kafa halkın nası hıfzeden
Mekandan münezzeh  bir  sensen  mevlam
Ezzi bir  sensen  mevlam
Bir  nur bir  sensen  mevlam
Bu  sütünsuz  kubbenin
Zaptı  bir  sensen  mevlam
Arşta  dört  melayke  ayet  okudu
Zikri süphaneke  bir  sensen  mevlam
 
 

Şenlik 'em sinemde  sevda  narı  var
Bu  gönlümün  efsun  almaz marı  var
Men  ezzinem  marı  var
Zehri zehrimarı var
Cenkle  iddaya  girme
Hışım  tarumarı  var
Kulun  kul  yanında  itibarı  var
Menim de tutarım  bir  sensen  mevlam

Hosted by www.Geocities.ws

1