|
|
|
Geç yaşında hala gülebiliyor olması hoşuma gitmişti Aristotle'nun.
Yüzlerce ince esprinin ve nazik jestlerin adamıydı; hani o eski
romanlardaki Fransız asilleri gibi, anlarsınız ya? Kafasında her zaman çok şey vardı ama. Hepsi de renkli şeyler değildi, ama hepsi önemliydi onun için. |
||
|
|
||||
