Samenvatting (gewijzigd 30 April 2005)

Ik kan me indenken dat al die informatie nogal veel is. Er is ook zoveel gebeurd en nog steeds is het niet afgelopen. Ik ben blij dat ik nu eindelijk eens het hele verhaal kwijt kan. Het is frusterend om maar flarden te mogen vertellen, waaruit instanties dan conclusies trekken. Meestal onjuiste conclusies omdat ze het hele verhaal niet kennen. "Daar is geen tijd voor" is een van de dingen, die ik het meest heb gehoord. Hier is een samenvatting van wat ik hoop te bereiken. Volgens mij is het allemaal heel redelijk en normaal voor ieder mens.

1. Erkenning
Ik wil een menselijke benadering, niet langer in het hoekje van verdachtmakerijen, treiterijen, ontkenning van ziekte en verschuilen achter allerlei opgeworpen regeltjes. Ik eis een menselijk bestaan. Ik ben geen aansteller, geen zwakkeling. Ik ben jandorie heel sterk! Na alles wat ik heb moeten meemaken is het een wonder dat ik er überhaupt nog ben en ook nog de energie kan opbrengen om te proberen er iets aan te doen.

2. Verzekering
Ik wil weer verzekerd zijn tegen ziektekosten. Het vreet konstant aan me dat ik onverzekerd rondloop. Ik kan dan tenminste ook weer professionele hulp krijgen. Ik wil ook dat VGZ wordt aangepakt op hun onbeschofte handelen.

3. Rijkswaterstaat
Ik wil dat Rijkswaterstaat wordt aangepakt en dan vooral het hoofd Personeel & Organisatie van Directie-Oost Nederland, Remco v.d. Burg. Ik wilde helemaal niet ontslagen worden. Ik wilde enkel dat 'Den Haag' zou ingrijpen en P&O Arnhem zou waarschuwen dat ze op moesten houden met treiterijen die mijn genezing telkens torpedeerden of, als het niet anders kon, dat ik overplaatsing zou krijgen. De enige reden dat ik ontslag als een eventuele optie wou zien, is omdat het waarschijnlijk de enige mogelijkheid was om uit de klauwen van P&O te komen. Ik ben NIET met een ontslag akkoord gegaan. Er is enkel afgesproken dat RWS mij een berekening zou doen toekomen wat zij mij wilden geven qua financien. Met die berekening zou ik dan naar de vakbond gaan om te kijken of het een redelijk voorstel was. Die berekening heb ik nooit gehad en dat RWS me desondanks toch ontslagen heeft is volgens mij onrechtmatig. Als de overheid zich niet aan regels en afspraken hoeft te houden, waarom zouden de burgers het dan wel moeten? Dat is het begin van anarchie, maar het is wel begonnen door de overheid zelf. Ik wéét dat de handelswijze van RWS onmenselijk, onbeschoft en onrechtmatig is en eis dus dat het teruggedraaid wordt. Het verbijstert me dat zulke duidelijke overtredingen van regels, afspraken, normen en waarden tot op heden nog niet een halt is toegeroepen. Hoezo rechtsstaat?

Remco v.d. Burg heeft vanaf het begin van mijn depressie reïntegratie tegengewerkt, er alles aan gedaan om mijn herstel te torpederen en mij er gewoon uitgetreiterd. Ik ben niet de eerste, die door hem geslachtofferd is, en zal ook niet de laatste zijn als er niet van hogerhand wordt ingegrepen. Verder wil ik dat Rijkswaterstaat afspraken nakomt. Mijn ontslag dient dus teruggedraaid te worden en bij weigering dient Rijkswaterstaat verplicht te worden om mij schadeloos te stellen. Ik wil dat diegenen, die destijds bij dat gesprek hebben gezeten, waar die afspraken zijn gemaakt onder ede moeten verklaren wat er is besproken en afgesproken en dat diegenen, die meineed plegen, zich voor de rechter moeten verantwoorden. Bij dat gesprek zaten o.a. voornoemde V.d. Burg en Gerrit Dubbeld, Directeur P&O (Personeel & Organisatie) van het Ministerie van Verkeer & Waterstaat.

4. UWV
Ik wil alsnog, met terugwerkende kracht, in de ziektewet komen en eventueel in de WAO totdat ik hersteld ben. Ik wil eindelijk de mogelijkheid krijgen om aan een geheel herstel te werken. Verder wil ik dat het UWV samen met mij kijkt naar de toekomst, de mogelijkheden en onmogelijkheden. In plaats van tegenwerken moeten zij met mij samenwerken om te zorgen dat ik er weer bovenop kom en uiteindelijk geen uitkering meer nodig heb.

4. Huisvesting
Ik wil dat de Woningstichting Wageningen al die kapotte en versleten dingen in mijn flat herstellen. Zij zijn verplicht om aan nieuwe huurders een woning zonder gebreken op te leveren. Ik wil ook dat zij de gasrekening over de eerste periode betalen, aangezien er door hun nalatigheid over een bepaalde periode dag en nacht gas in mijn woning stroomde. Ik wil ook dat zij worden aangepakt voor deze nalatigheid. Zij hebben mijn leven, en dat van medebewoners, in gevaar gebracht En dat niet voor de eerste keer. Ook mijn overburen hadden, bij het betrekken van hun woning een gaslek.

Ik wil verder met mijn leven. Ik heb de hoop nog niet helemaal opgegeven. Ik wil er nog voor knokken. heb ook wel wat plannen. De vraag is, krijg ik daar ook de kans voor? Zal er eindelijk gerechtigheid geschieden en zal de Nederlandse maatschappij mij, en andere soortgelijke 'gevallen', eindelijk helpen in plaats van tegenwerken? Wordt Nederland eindelijk echt beschaafd?

De Toekomst

Er zijn verschillende mogelijkheden, afhankelijk van de ontwikkelingen

Optie 1
Er wordt mij eindelijk recht gedaan en ik kan eindelijk werken aan mijn herstel en aan het opbouwen van een nieuw leven, een menselijk bestaan. Let wel, ik zeg RECHT! Ik vraag niet om gunsten, ik eis RECHT. Als dat gebeurt, dan is Nederland toch beschaafder dan ik nu ervaar.

Optie 2
Er verandert niets en ik beland uiteindelijk op straat, een onderdeel van het (door asociale politiek) alsmaar groeiende leger van daklozen. Ongetwijfeld beland ik dan, noodgedwongen, in het criminele circuit. Ik moet tenslotte eten, overleven.

Optie 3
Als recht niet op een rechtmatige manier kan worden verkregen, als blijkt dat je in hedendaags Nederland je recht NOOIT krijgt, dan mag je m.i. het recht in eigen hand nemen. In een rechtsstaat is dat verboden, maar wat als die rechtsstaat schijn is, als je eigenlijk rechteloos bent? Als de overheid, instanties, etc. zich ook niet aan de regels hoeven te houden, moeten wij dat dan wel? In dat geval zou ik dus het recht hebben om zelf voor recht te zorgen. Dat betekent dan ongetwijfeld dat ik gearresteerd wordt en gevangen gezet. Want waar de overheid faalt op het gebied van recht, is ze heel efficient in repressief optreden. Bijkomende voordelen: Ik heb dan onderdak, eten en drinken en ook eindelijk de professionele hulp die ik nodig heb.

Bij optie 1 is de winst voor mij, maar ook voor de samenleving, duidelijk. Ik word weer een volwaardig lid van de maatschappij, die met mijn talloze talenten positieve bijdragen zal leveren. Na wat ik heb meegemaakt zelfs nog meer. Ik wil, nog meer dan voorheen, open staan voor hen, die buiten de boot dreigen te vallen.
Opties 2 en 3 betekenen een verlies. Een groot verlies voor mij, maar ook een verlies voor de samenleving. De kosten voor deze opties zijn voor de samenleving vele malen hoger dan wat optie 1 zou kosten. Als ik de keus had, dan ging ik volmondig voor optie 1, maar de keus is niet aan mij. Ik heb geen keus, maar moet afwachten wat anderen besluiten. wordt dit een site van hoop of een aanklacht van een onmenselijke maatschappij?

Terug naar Mijn Verhaal

Copyright © 2005 depress1999