Logboek van een Overlevende - November 2005

Dinsdag, 1 November 2005
Ik kon natuurlijk weer niet slapen. Dus dan maar wakker gebleven tot na negen uur zodat ik kon bellen. Eerst de tandarts. Mijn afspraak daar is op 14 november om 15.20 uur. Dus dat is nog even weg. Toen het UWV... eerst diep ademhalen. Ik bel het nummer gebeld, wat zij in de brief hebben vermeld dat ik moet bellen 079 - 3717273. De dame aan de lijn weet niet wwaar ik moet zijn! Ik zeg dat ik dat vreemd vind aangezien zij zelf dat nummer hebben vermeld. Ze verbindt mij door. Weer uitgelegd dat ik een brief heb gehad dat mijn formiulier niet binnen was en dat het dus waarschijnlijk in de post was zoekgeraakt. Of ze een nieuw formulier konden opsturen, zodat ik het opnieuw kon invullen. Ze wilde me terugschakelen en toen werd ik kwaad, zei dat ik het zat was: "Moet u goed luisteren. Ik krijg een brief van u dat mijn formulier niet binnen is. Ik krijg daarom geen geld. In die brief staat een telefoonnummer wat ik moet bellen. En dan blijkt op dat nummer niemand te weten waar ik het over heb! Ik zit zonder geld, moet mijn huur en alles betalen en dit pik ik dus niet." Ze zegt: "Rustig meneer." Maar ik zeg dat ik niet rustig ben en het zat ben met ze. Ze ziet een manager langslopen en roept die er bij. De manager komt aan de llijn. Ik leg het haar uit: "Mevrouw, ik krijg geen geld omdat mijn formulier niet is binnengekomen. In de brief van het UWV staat een telefoonnummer wat ik moet bellen en als ik dat doe dan weet niemand er van en wordt ik van het kastje naar de muur gestuurd. Ik zit zonder geld en heb bovendien een depressie, dus dit helpt niet echt. Een, door het UWV aangestelde Arbo-arts, heeft u al erover bericht dat ik door die depressie voorlopig niets kan en dat dat gedoe met die uitkering steeds de genezing tegenwerkt. Het enige wat ik wil is een nieuw formulier toegezonden krijgen zodat ik het opnieuw kan invullen en opsturen." Ze noteert mijn gegevens en zegt dat ze het door zal geven aan de verantwoordelijke afdeling. Ik vraag of ik er echt van uit kan gaan dat het goedkomt. Ze zegt: "Maar natuurlijk." Waarop ik zeg dat ik voor mij niet vanzelfsprekend is: "Ik heb namelijk hele slechte ervaringen met het UWV. Ik heb een keer meer dan acht maand zonder geld gezeten. Toen werd me ook steeds toegezegd dat het goed kwam, maar bleef ik met lege handen staan. Ik zit zonder geld en kan dus niks betalen. Zo kan het UWV niet omgaan met mensen, vooral niet als ze ook nog eens een depressie hebben." Ze verzekerd mij weer dat het goed komt.Ik krijg het formulier nog deze week in de bus. Ik ben zo blij dat het me gelukt is, om de tandarts en het UWV te bellen vandaag, maar ben er, wat het UWV betreft, niet gerust heb. Laat het deze keer alsjeblieft wel goed gaan! Dat trek ik anders echt niet.

WOW ! Ik ben net gebeld door iemand van het UWV! Echt waar! Mijn formulier was inderdaad nog niet binnen. Hij stuurt mij een nieuw formulier met het verzoek die gelijk terug te sturen. En... nu komt het ... vanavond gaat daar een betaling de deur uit en die van mij wordt meegenomen! Dat betekent dat ik eind deze week of begin volgende week het geld binnen heb. Fantastisch zeg! Als ik pas betaald zou worden wanneer mijn formulier daar terug was dan had dat nog wel minstens 2 weken kunnen duren denk ik. Dan heeft die vrouw haar woord gehouden en er gelijk werk van gemaakt. Dat bleek zijn chef te zijn. Er zitten bij het UWV dan toch nog goede mensen. Het geeft me weer wat vertouwen. Pffff ik ben er even vol van.

En nog een opsteker! Ik werd vanmiddag ook nog gebeld door Maatschappelijk Werk. Of ik morgenmiddag om 3 uur langs kan komen. Het is nu nacht. Al die ontwikkelingen hebben me weer overeind geholpen. Helaas ben ik nu wel kapot. Het was ook een emotionele dag, een goede..maar ook slopend. En ik begin me alweer zorgen te maken. Dat ik morgen (eh vandaag) toch te laat wakker word en die afspraak met Maatschappelijk Werk misloop. Als me dat overkomt, ga ik niet meer. Dan schaam ik me echt te veel! Hoe moet je in hemelsnaam uitleggen dat je je 's middags om 3 uur verslapen hebt??? En ook maak ik me zorgen over de UWV. Het ziet er zeker hoopgevend uit. Ze klonken heel betrouwbaar en het is nieuw dat ze zomaar belden. Maar ja.... ik heb zo mijn ervaringen he. Laat het alsjeblieft deze keer wel goed gaan. Ik kan het echt niet hebben nu. Ik wil de rust om te proberen van het leven te genieten, of liever om te beginnen de zin van verder leven te ontdekken en te omarmen. Oh, wat verlang ik er naar om een keer wakker te worden en daar blij om te zijn! En normaal te kunnen slapen natuurlijk.

Woensdag, 2 November 2005
Vanmorgen vroeg een uurtje geslapen en vanmiddag 2 uur. Ik had de wekker gezet en werd ook gebeld, dus ik was op tijd wakker om naar Maatschappelijk Werk te gaan. Ik ben gelijk maar doorgegaan om ook wat boodschappen te doen. Dus heb ik vanavond eindelijk weer eens goed gegeten en heb ook voor de komende dagen wat in huis. Wel van die kant en klaarmaaltijden, want ik moet afwachten hoe het de komende dagen gaat. Het zou maar zo kunnen dat ik echt helemaal geen puf heb om in de keuken te staan en dan eet ik weer niet. Met die maaltijden, die ik nu heb, is het een kleine moeite. Even in de magnetron of au bien marie en ik kan eten. Vandaag had ik nasi goreng met babi pangang en voor de komende 2 dagen nog stamppotten: hutspot met rundvlees en andijvie stamppot met gehaktbal. Als ik me weer wat beter voel, kook ik wel zelf. Lekker een schnitzeltje met gebakken aardappeltjes of zo. Dat eten moet ik op blijven letten. Het slapen gaat al slecht en als ik dan ook nog niet eet dan is het helemaal mis. Ik heb verder een bakje fruitsalade gehaald wat ik zo ga eten. Dan krijg ik ook nog wat vitamientjes binnen. Wat het UWV betreft groeit mijn vertrouwen. Het formulier zat vandaag inderdaad in bus! Dus is het geld hoogstwaarschijnlijk ook overgemaakt en staat het eind deze week, of begin volgende week, op mijn rekening. De Maatschappelijk Werker wil dat ik op korte termijn naar de huisarts ga om een verwijskaart te halen voor de Gelders Roos, zodat ik een intakegesprek kan krijgen. Want zoals het de laatste weken gaat is het helemaal niet goed. Het is goed om de praktische dingen te regelen, zodat ik die extra zorgen niet meer heb, maar daarmee ben ik er niet. Er moet gewoon wat aan die depressie gebeuren en ook aan de oorzaken daarvan. Dus maar eens kijken wanneer ik bij de huisarts terecht kan. Dat moet dan wel 's middags zijn... 's morgens red ik zeker niet. Ik ga wel, want ik moet verder.Deze week wilde en kon ik eigenlijk niet meer, maar ik moet he? Ik heb het beloofd.

Donderdag, 3 November 2005
Om een uur of half 6 ging de telefoon. Mijn zoon stond voor de deur, maar ik deed niet open. Tja, ik sliep ook nog en heb de bel niet gehoord. Gelijk er uit en de deur opengedaan. Hij kwam bij me eten. Wel leuk natuurlijk, maar ik had nog niks gekookt. Dan maar een pizza besteld, daar had hij wel zin in. Ook maar een salade erbij, dan krijgt hij vitamientjes. Hij is tot een uur of 8 gebleven, ging toen naar een vriend. Morgen gaan we misschien even samen naar de stad, naar de kringloopwinkel. Ik voel me nu dus ook beter, heb het grootste gedeelte van de dag geslapen en mijn zoon is ook weer eens geweest. Hopelijk zit er nu een blijvende opgaande lijn in. En als mijn dochter ook weer eens zou komen, dan wordt het helemaal mooi. Ik zit wel vol, heb pizza met peperoni's voor ontbijt gegeten hehehe.

Vrijdag, 4 November 2005
Nee, mijn zoon kwam niet opdagen. We zijn dus ook niet naar de stad geweest. Niet leuk natuurlijk, maar niet al te erg. Nadat ik een paar uurtjes in bed gelegen had en ik vanmorgen om half 10 nog niet sliep, ben ik er maar uitgegaan. Weer niet geslapen, behalve zo nu en dan een kwartiertje of een half uur op de bank. Dan is er op uit gaan toch minder. Hopelijk gaat het eindelijk weer eens de goede kant op. Zondagmiddag is er weer de Bluesclub en daar wil ik wel heen eigenlijk. Maar dan moet ik wel een beetje geslapen hebben. Ik heb ook een brief gehad van de Arbo-arts. Dinsdagmiddag heb ik een telefonisch consult. Toen ik daar ben geweest had ik de indruk dat hij wel het beste met mij voorhad. Was wel een verademing na al die dreigementen en straffen van het UWV. Het geeft je weer wat moed en hoop. Als ik nou ook weer eens normaal kon slapen.. of redelijk.. daar zou ik al blij mee zijn.

Zaterdag, 5 November 2005
Eindelijk weer eens een keer redelijk geslapen! Dat is een tijd geleden, zeg. Ik werd pas tegen 2 uur wakker. Wie weet... is dit de doorbraak en gaat het voorlopig weer wat beter. Ik heb mijn zoon ook nog even gebeld. Maandag hoeft hij niet naar school en gaan we misschien samen naar de stad.

Zondag, 6 November 2005
Vandaag ook weer genoeg geslapen. Wel overdag - ik werd pas om 4 uur vanmiddag wakker - maar dat is beter dan helemaal niet. Ik ga zo maar patatjes halen. Jammer dat ik de Bluesclub gemist heb. Deze maand is die gelukkig twee keer, Hopelijk red ik het de volgende keer wel.

Maandag, 7 November 2005
Ik heb weer wat geslapen, had de wekker gezet (om 1 uur, maar was al om half 12 wakker). Ik weet niet of dat met mijn zoon doorgaat. Hij is niet online en ik kan hem ook niet op zijn mobiel bereiken pffff. Ik denk dat ik zo dan maar alleen ga, ben ik er toch even uit. Daar heb ik wel minder zin in, ben het zat om altijd overal alleen heen te gaan, maar misschien ga ik het toch wel leuk vinden.
Het is nu half 6, ik ben net thuis. Toen ik in de stad was belde mijn zoon me terug. Hij was net uit school en zei dat ie naar me toe kwam. We hebben samen ergens een broodje gegeten en zijn toen naar de kringloopwinkel gegaan. Voor mezelf zag ik niks (wel een fiets, maar die was nog even te duur), dus heb ik enkel cd's voor mijn zoon gekocht. Thuiskomen was, zoals gewoonlijk, slikken...een leeg, kil huis. Maar het was te gek om weer eens met mijn zoon te zijn. Nu nog even bedenken wat ik ga eten. Vergeet vanavond niet naar Nova te kijken! Dan zie je wat deze overheid met de zorg wil: niet de specialisten, maar de verzekeraars gaan bepalen wat jij en ik moeten - en vooral mogen - hebben. Heel bedenkelijjk!

Dinsdag, 8 November 2005
Slecht geslapen weer, maar een uurtje of twee. Deze keer omdat ik me niet goed voel. Ben zo gammel als wat, buiikpijn ook. Ben toch maar uit bed gegaan, misschien vind ik zo wat afleiding.Vanmiddag heb ik telefonisch spreekuur van de Arbo-arts. Hopelijk voel ik me gauw wat beter.
Het is nu middag. De Arbo-arts heeft gebeld. We hebben een gesprek gehad over hoe het met me gaat. Hij wenste me sterkte en sprak de hoop uit dat ik er ooit uitkom. Volgens hem is dat met de goede begeleiding mogelijk.Ik zei dat ik dat ook wou, dat ik er alles voor over had. Maar ja, als ik er ooit uit kom... dan zit ik nog wel met de gevolgen ... door die klotedepressie ben ik wel alles kwijtgeraakt... huwelijk, baan, huis, vrienden... het lijkt verdomme wel of ik die moord in de straat heb gepleegd en dat dit mijn straf is! Wat zou het fantastisch zijn om een keer wakker te worden en zin in de dag te hebben! Ik vraag me wel eens af of ik dat ooit gehad heb. Natuurlijk heb ik dat, maar dat zie ik niet omdat ik in die donkere kamer van een depressie zit, waar het licht niet binnenkomt. Ik vecht mijn weg naar de deur, maar weet niet waar die zit...ren er heen om dan keihard tegen de muur op te lopen en onderuit te gaan. Dan krabbel ik overeind en verzamel kracht en moed om de volgende poging te wagen.Maar helaas ben ik vergeten welke richting ik al heb geprobeerd. Soms gebeurt er iets leuks waardoor er ergens een deur op een kiertje gaat. Heel kort, maar toch... het herinnert me er aan dat licht wel bestaat. Dat sprankje licht vang ik en houd het vast in een samengeknepen vuist om er af en toe naar te kunnen kijken. Helaas, na een paar keer kijken is het weer weg en moet ik hopen dat de deur weer een keer op een kier gaat, of ...... dat hij wijd opent en mij er uit laat!!!!

Woensdag, 9 November 2005
Het slapen gaat gelukkig beter en ik heb inmiddels weer wat zin in het leven gekregen. Vandaag ben ik er ook uit geweest, even koffie en een biertje gedronken. Dat was gezellig. En het ziet er naar uit dat ik binnenkort op tv kom. In het programma Club van 100. Vanmorgen was er iemand van dat programma bij me en wellicht komt die binnenkort terug voor opnames. Ik houd jullie op de hoogte!

Donderdag, 10 November 2005
De opgaande lijn zit er goed in. Vannacht weer goed geslapen. Nog wel wat laat, maar toch. En verder was het ook een fijne dag. Allereerst kwam er iemand langs van de Club van 100. Zij filmde en interviewde mij. Volgens mij ging het wel goed, ik voelde me best wel relaxed. Ze was heel aardig. Dus binnenkort op tv! Ook heb ik nu wat hoop om meer inzicht te krijgen in alles wat er gebeurd is met mijn ontslag en maatregelen/kortingen van het UWV en wat ik er eventueel aan (of liever tegen) kan doen. Juridische hulp dus. Ook al via iemand van de Club van 100. Verder werd ik gebeld door Hans, een ander lid van de Club van 100. Hij woont in Friesland en is, net als ik, een bluesfan. Door de telefoon kwam hij heel aardig over. Er is een gezellige kroeg bij hem in de buurt waar regelmatig live muziek is. Als er een goede band komt laat hij het me weten. Dan ga ik samen met hem er heen, maken er een gezellige avond van en dan kan ik bij hem blijven slapen. Ben ik er af en toe eens lekker uit. En toen kwam mijn zoon ook nog bij me eten! We hebben, behalve gegeten, ook samen naar een DVD van Arie & Silvester gekeken. Lachen dus! Om een uur of 8 ging hij naar vrienden, maar morgen komt hij weer bij me eten. Ik zit nu even na te genieten van deze dag, ben wel wat moe maar heb ook zin om weer dingen op te pakken. Dat lid worden van de Club van 100 was echt wel een goed idee zeg! Vaak is het op internet echt een jungle op diverse forums en zo. Daar branden ze elkaar tot de grond toe af. Maar hier zitten genoeg mensen die gewoon normaal en leuk met anderen om willen gaan. Het is onvoorstelbaar om te zien hoeveel dingen er onder elkaar geregeld worden. Enfin, kort geleden had ik nog iets van 'Ik wil niet meer verder, maar ik moet'. Nu is het meer van: 'Ik WIL verder en ik zal!' Ik realiseer me best dat er nog veel donkere periodes zullen komen, omdat ik er nog niet ben, daar denk ik maar niet te veel aan. Nu even genieten!

Zondag, 13 November 2005
Het is heerlijk weer vanmiddag. Ik heb zelfs de ramen open staan. Mijn zoon kwam vrijdag alweer bij me eten. Het is niet zo dat hij dan de hele avond blijft, maar dit is toch wel leuk hoor! Gisteravond heb ik voetbal gekeken in de kroeg, ook gezellig.
Vrijdag was een wisselende dag. Mijn zoon was dus geweest en verder ging het ook best aardig. Maar het was ook een dag van pijnlijke herinneringen. Het was Sint Maarten en op die dag in 1998 kwamen vriendinnetjes mijn dochter ophalen om met lampions langs de deur te gaan. Toen ze buiten kwam, juichtten ze:"We zijn er allemaal!" Een maand later, kerstnacht, was 1 van hen door haar eigen vader vermoord. Nooit zijn ze er meer allemaal.
Morgenmiddag kan ik eindelijk naar de tandarts! Dat is echt nodig, die vullingen moeten er weer in. En woensdag naar Maatschappelijk Werk.

Maandag, 14 November 2005
Ik was vandaag vroeg op, rond negen uur! Toch heb ik wel redelijk geslapen. Lekker is dat wel, zo heb ik nog iets aan mijn dag. Het is wel koud, maar het zonnetje schijnt. Ik ga er dus wel even uit.Dat moet ook wel, want vanmiddag is er de tandarts. Vanmorgen kreeg ik een mail van iemand, die ook belazerd is door dat stelletje Oplichters. We gaan nu de handen ineenslaan om ze aan te pakken. Eerst gaan we kijken of er nog meer slachtoffers zijn. Als we ons recht niet kunnen halen, willen we er toch in ieder geval voor zorgen dat ze gestopt worden.
Vanavond ben ik dus naar Bluesclub-XXL voor een concert van Mike Morgan and The Crawl!

Dinsdag, 15 November 2005
Vandaag was ik al om 8 uur op! Ik had op de bank geslapen. Toen ik gisteren naar bed wilde gaan, overviel me weer dat eenzame gevoel en toen ben ik maar even op de bank gaan liggen. Daar ben ik al snel in slaap gevallen. En vroeg wakker, maar best wel aardig geslapen! Het concert was lekker en het gezelschap ook. Er kwamen wat lui bij me zitten, dus deze keer niet alleen gebleven! Zij zaten allemaal in de horeca en de muziek, daarom heb ik wat kontakten kunnen leggen voor mijn plannen om in de muziek aan de slag te gaan. En na afloop ook een tijdje met de drummer van de band, Brian Ferguson, gepraat. Een hele aardige kerel. We gaan kontakt houden. De tandarts is ook goed gegaan, ik ben weer gevuld hehehe. Vandaag zal het wel een rustige dag zijn.

Woensdag, 16 November 2005
Wat een dag weer! Louis Sévèke is in Nijmegen vermoord. Dit is niet te geloven, zeg Er gebeuren wel heel gekke dingen in dit land. Ik ben benieuwd of het ooit uitkomt wie dat gedaan heeft. Speculaties genoeg natuurlijk, gezien zijn aktiviteiten. Dit is echt een verlies.
Ik ben vandaag naar Maatschappelijk Werk geweest en heb ook boodschappen gedaan. Ja, het slapen gaat nog steeds aardig, hoor. Wat een verschil met de afgelopen periode! Morgen komt de Club van 100 misschien weer langs.

Dinsdag, 22 November 2005
Nou, er is van alles gebeurd.De Club van 100 heeft inderdaad weer opnamen gemaakt. Deze keer was ik op bezoek in het Kultuurhuis Bosch. Het was reuze gezellig daar en we hebben het ook gehad over mijn plannen voor de toekomst om wat in de muziek op te zetten. Daar komen we nog op terug. Dat komt steeds dichterbij!
Verder was ik dit weekend in Amsterdam in heel goed gezelschap. O.a ook naar Chicago Boom geweest. Mijn zoon kwam maandagmiddagmiddag ook naar Amsterdam en we zijn maandagavond samen terug naar Wageningen gegaan. Toen ik thuis kwam ben ik niet gelijk naar mijn flatje geaan. Ik ben eerst bij de buren op visite geweest. Thuiskomen viel niet mee.. zo leeg en stil... en ook koud! Ik had natuurlijk alles uitgedaan (ook de verwarming) en ik heb dan ook een hele tijd met de jas aan gezeten. Mijn dochter is zondag bij me langs geweest om bij me te eten en ik was dus weg! Nu komt ze later in de week. Ook mijn zoon zei dat hij eerstdaags weer langs komt. Al met al een paar mooie dagen. Alleen mijn gezondheid... Ik had een groot gedeelte van de tijd in Amsterdam last van mijn zicht, zag wazig en zo. En maandag kreeg ik dus weer eens zo'n soort migraineaanval. Het begon weer met schitterigen voor de ogen en slechter zicht. Ik ben maar ergens gaan zitten en heb water besteld om een paracetamol in te nemen. Tegen de kelner heb ik gezegd dat er een lichte migraineaanval aan kwam en dat het zou kunnen dat ik af en toe even met de ogen dicht zit. Maar goed dat ik die paracetamol bij me had, nu viel de koppijn alleszins mee. Na afloop was ik natuurlijk wel erg moe, maar ook blij dat het weer voorbij was. En dat nog wel voordat mijn zoon kwam.We zijn samen naar het Waterlooplein gegaan. Normaal lopen we daar heen, maar ik heb al dagen last van mijn been, dus dan maar met de tram. Dat been bleef me ook de rest van de dag parten spelen, moest rustig aan doen en om de haverklap even rusten. 's Avonds thuis voelde ik me niet lekker. Rillerig, keel-, hoofd- en spierpijn en misselijk. Ik ben vannacht op de bank gaan liggen en heb daar geslapen. Ik voel me nog steeds ziek. Ben vanmorgen nog wel naar de bakker geweest om brood te halen, maar daar zal het bij blijven. Ik hoop dat het gauw weer wat beter gaat.

Wat die oplichters uit Doesburg betreft, er heeft zich iemand gemeld, die ook door ze getild is. Lees het hier

Woensdag, 23 November 2005
Ik voel me gelukkig weer wat beter. Maar goed ook, want ik moet boodschappen doen. Het zit er maar zo in dat de opgaande lijn zich voortzet. Vanvond komt mijn zoon weer bij me eten en morgen krijg ik visite van die mensen, die ik ontmoet heb in Kultuurhuis Bosch.Wel leuk allemaal dus. Gisteravond was ik op tv. Ik was er nogal huiverig voor, maar heb enkel positieve reacties gehad.

Zondag, 27 November 2005
Wat een noodweer de laatste dagen zeg! Ook ik zat, net als de rest van Wageningen, 5 minuten zonder stroom. Verder kon ik een dag geen tv kijken aangezien er een pak sneeuw op de schotel lag. Het valt wel op dat er niet veel voor nodig is om Nederland plat te leggen. Vooral de NS schittert daar in. Mijn vrienden uit Zwitserland liggen in een deuk. Daar valt 3 meter sneeuw en het leven gaat gewoon door. Bij ons valt 3 centimeter en we zijn gelijk een rampgebied hehehe. Maar goed, we hebben het voorlopig weer gehad lijkt het. Met mij gaat het de laatste tijd aardig. Heb nog wel mijn moeilijke momenten, ook van moeheid en ziek voelen. Maar heb aardig wat aanloop. Leden van de Club van 100 plus mijn kinderen zijn geweest. Nu zit ik weer alleen en ben moe plus wat ziek, maar kijk wel terug op een paar leuke dagen. Ik maak me wel zorgen over iemand, die me heel dierbaar is. Die is al een paar dagen ziek.
De plannen voor die muziekbusiness zien er steeds hoopvoller uit. Ik krijg iedere keer wat meer tips en ideeën plus de nodige kontakten. Wat ik op dit moment echt kan gebruiken is wat sponsors. Ik kan namelijk al dingen organiseren, maar met wat sponsors zou dat de zaak een hele positieve impus geven... meer mogelijkheden om nog mooiere dingen te doen. Mocht iemand daar wat op weten, mail me maar. Met zo'n 1000 Euro per concert kan ik al wonderen verrichten. Dat mag 1 sponsor zijn of meerdere (4 x 250 of 5 x 200 Euro bijvoorbeeld). Dat lijken me geen hoge bedragen voor bedrijven. Daarvoor in ruil krijgen ze reclame.Op posters, flyers, advertenties, e.d worden zij vermeld en ook bij het concert zelf kunnen zij zich eventueel promoten. Die posters en flyers worden o.a. verspreid in Apeldoorn, Arnhem, Deventer, Zutphen, Epe en alle dorpen daartussenin. Verder is er ook een mogelijkheid om bij het concert dingen te verkopen, een soort kraampje dus. Maar dat kan geen eten of drinken zijn, want dat is voorbehouden aan degenen die ons de zaal ter beschikking geven.

Maandag, 28 November 2005
Een vrij rustige dag vandaag. Dat is lekker, want ik ben wel moe. Gelukkig voel ik me niet meer ziek. Verder heb ik me beziggehouden met het promoten van een concert wat binnenkort gehouden wordt. Zie hier. Vandaag zat ik een groot deel zonder internet. Dat is wel schrikken, maar in de loop van de middag werkte het allemaal weer. Voor het eerst hoorde ik wat negatieve geluiden over mijn verschijnen op tv. Tja, ik kan dat wel begrijpen. Er was behoorlijk in geknipt en daardoor was er toch wel een eenzijdig beeld gecreëerd. Gelukkig heb ik tot nu toe enkel positieve reacties gehad en die waren er veel. Vandaag ben ik weer gebeld door iemand van de Club van 100. Woensdag ga ik naar Hilversum om daar aan een radio-uitzending van de club mee te werken. Het zal deze keer niet over mij gaan, tenminste niet over mijn situatie. Het is de bedoeling dat ik daar met een ander lid praat over bepaalde onderwerpen, in dit geval over het leven. Ik hoor nog hoe het precies zal gaan. Ook mag ik wat muziek laten draaien wat ik mooi vind. Daar ben ik dus driftig over aan het denken, want er is zoveel moois. Het wordt a.s. zaterdag uitgezonden, om 15.00 uur op Radio 747.

Dinsdag, 29 November 2005
Vandaag gaat het even wat minder. Allereerst kreeg ik, vlak nadat ik wakker was, weer zo'n migraine aanval. Dus maar een paracetamol ingenomen en op de bank gelegen tot het voorbij was. Een tijdje daarna werd ik ineens niet lekker... duizelig... slapjes en natuurlijk een paniekaanval daardoor. Ik heb het ook koud. Hopelijk knap ik straks wat op.

Terug naar Logboek index --- Door naar December 2005

Copyright © 2005 depress1999