Logboek van een Overlevende - Mei 2005

Zondag, 1 Mei 2005
Redelijk geslapen vandaag. En het is schitterend weer, dus even op het balkon gezeten. Toch kan ik er niet echt van genieten. Ik kreeg een sms met droevig nieuws. De zwager van mijn onlangs overleden vriend is vannacht ook heengegaan. Het komt allemaal heel kort na elkaar. pffff...

Dinsdag, 3 Mei 2005
Mijn uitkering is gelukkig binnen, helaas wel weer 300 euro gekort. Ik heb vandaag gelijk die achterstallige rekening van de NUON betaald, dus een eventuele afsluiting is van de baan. Dat betekent echter wel dat ik waarschijnlijk niet alle rekeningen kan betalen, die de komende tijd binnenkomen. Het is dus vooruitschuiven van problemen. De laatste dagen is het slapen weer minder, ik val weer pas 's morgens in slaap. Gisteren was ik er wel alweer om 12 uur uit. Het was de eerste maandag van de maand en dan worden de sirenes getest. Er staat er een op een flat in de buurt en ik woon bovenin, dus dan weet je het wel. Gisteren heb ik ook weer wat boodschappen gedaan en eindelijk ook weer eens fatsoenlijk gegeten. Lekker was dat. Ook vandaag werd ik rond het middaguur wakker. Er waren werklui bezig in de flat. Vanmiddag was het, in tegenstelling tot gisteravond en vanmorgen, lekker weer en heb ik even een stukje gefietst. Ze waren in de stad aardig bezig met het opbouwen voor 4/5 mei. Ik hoop er toch af en toe heen te gaan, met name naar het defilé en ook het Bevrijdingsfestival. Mijn vaste stek is dan het Beuningplein, waar je ieder jaar weer kunt genieten van lekkere blues. Mijn kinderen zullen wel bij Kabaal am Gemaal zijn. Dat is daar vlakbij. Ik ga nog wel even kijken of ik ze zie.

Donderdag, 5 Mei 2005
Zo, dat was een lange dag buiten. Ik had niet lekker geslapen en voelde me dus ook niet goed, maar ik ben toch 's middags naar het Bevrijdingsfestival gegaan. De muziek was lekker en gelukkig was ik ook niet alleen. Ik was er nog niet zo lang en daar kwamen een paar vrienden, de broers van die onlangs overleden vriend. Ze hadden hun partners bij zich en de een ook zijn 2 kinderen. Dat was leuk! Onder het genot van bier, broodje gyros, vietnamese loempiaatjes hebben we een paar bluesbands gehoord en ook nog even rondgelopen om bij de andere podia te kijken. Voor het eerst dit jaar kwamen mijn kinderen me niet opzoeken. Ze weten waaar ik sta en kwamen dan altijd wel langs. Ik ben wel een paar keer even wezen kijken bij het podium waar zij waren, maar ik heb ze niet gezien. Het is daar ook veel voller en dan moet je net geluk hebben. Helaas .... Toen die vrienden weggingen ben ik nog even gebleven om naar Jim Suhler te luisteren, maar niet lang daarna ben ik ook maar weggegaan. Thuiskomen was even slikken. Je wordt er weer even bij bepaald dat iedereen samen naar huis gaat en jij in een leeg huis komt. Een eenzaam gevoel. Ik ben echt kapt van het lange staan, maar ben wel blij dat ik doorgezet heb om te gaan.

Vrijdag, 6 Mei 2005
Vandaag dus naar Maatschappelijk Werk geweest. We hebben het over verschillende dingen gehad. Toen ik er vandaan kwam betrapte ik mezelf er op dat ik me lekker voelde. (Dat was wel anders toen ik er heen ging, omdat ik weer te weinig geslapen had.). Ook ben ik nu minder moe, heb gelijk ook maar even een stukje gefietst. Ik vraag me af hoe dat zo komt, probeer dat te ontdekken. Ik ervaar de gesprekken als prettig. Er wordt geen tijdsdruk op me gelegd, krijg ruim de tijd om dingen te vertellen. Waar ging het vandaag over? Ze wilde o.a. weten of ik therapie heb gehad en er waren ook emotionele momenten. Ik kwam op dat moment (29 oktober 2001) dat ik op het Velperpoortstation in Arnhem stond om er een einde aan te maken. Behalve dat moment op zich is er ook de angst ... dat ik zo ver kan komen ... hoe dicht bij was ik ... komt zoiets weer terug en doe ik het dan wel? Verder hebben we het ook over mijn kinderen gehad... de pijn dat ik ze niet meer zie... het konflikt met mijn zoon over de vernielde en gejatte spullen, zijn drugsgebruik. Over mijn huwelijk... dat het misschien wel beter voor me is om vrij te zijn... dat ik daarvan moet leren te genieten.Waar ik heel blij mee was is dat ze zei, dat er destijds grote fouten zijn gemaakt toen ik een aantal jaren geleden om hulp kwam en naar een praatgroep werd gestuurd om te leren meer assertief te zijn. Ik had naar een depressiegroep gemoeten en persoonlijke begeleiding/therapie moeten hebben. Nu ik dit schrijf, wordt het me weer teveel... zit te huilen... wat heb ik toen allemaal niet geprobeerd om hulp te krijgen! Die pijn, de wanhoop, de afwijzingen... overal bot vangen. Verschrikkelijk! Dit klinkt misschien raar, dat het je zo blij kan maken, dat dat nu erkend wordt. Het betekent echter veel voor me. Vaak kreeg (en krijg) ik te horen dat ik er zelf ook niet veel aan doe, dat ik geen hulp zoek of hulp, die aangeboden wordt, niet accepteer. En nu is er dan uit de hulpverleningshoek de erkenning dat niet ik, maar zij, steken hebben laten vallen. Dat is een soort bevrijding. Wellicht komt daar dat lekkere gevoel vandaan, wie zal het zeggen?
Hoe gaan we verder? Op 18 mei komt ze voor het volgende gesprek bij mij thuis. We gaan samen die cursus "In de put, uit de put" alsnog doen ... nu dus niet in een groep, maar individueel. In die cursus zitten o.a. ontspanningsoefeningen. Die moeten mij helpen om te relaxen en hopelijk gaat dan het slapen ook veel beter. Verder moet ik leren om positiever over mezelf te zijn. Ik kreeg te horen dat ik goed in het leven sta, heel sociaal ben en het goed doe in de aanpak van dat konflikt met mijn zoon en zo. Ook kreeg ik een kompliment hoe ik in de cursusgroep was, ondanks dat het niet meeviel. "Je hebt zoveel mogelijkheden, bent intelligent en je kunt heel veel. Dat moet je hoop voor de toekomst geven, ook wat werk betreft."
Vandaag was het dus een hele goede dag!

Zaterdag, 7 Mei 2005
Helaas, het was kort genieten .... vannacht weer ziek geworden ... heb het koud, misselijk, weer moe. Het kan door het omgeslagen weer komen of omdat het gisteren toch behoorlijk emotioneel was en dit een weerslag is. Nee, ik zit gelukkig niet niet helemaal in de put ... het gaat gewoon ineens een stuk minder... wilde eigenlijk in bed blijven, maar ben er toch maar uit gegaan. Ik moet straks nog wel boodschappen halen en zie daar wel tegenop. En toch ... die mooie dag gisteren kan niemand mij afnemen!

Maandag, 9 Mei 2005
Toen ik opstond was ik gelukkig niet meer zo ziek. Wel heb ik dat lekkere gevoel van donderdag niet meer teruggevonden. Ik ben me zo duidelijk bewust van mijn situatie en ook moe. Ik denk dat die moeheid voornamelijk komt van die doorlopende strijd, strijd tegen negatieve gedachten. Die gaan maar niet weg. Je hebt een soort mechanisme opgebouwd dat je iedere keer, als er een negatieve gedachte opkomt, die countert. Dat kost vreselijk veel energie, omdat het de hele dag doorgaat. Energie, die je toch al niet veel hebt. Als het je lukt om die gedachten te counteren dan is dat natuurlijk fantastisch, maar dan is er niet veel energie over om nog wat anders te doen. Voor iemand met een depressie is dit, denk ik, heel herkenbaar. Voor anderen klinkt dit wellicht vreemd. Die negatieve dingen kunnen van alles zijn: konflikt met mijn zoon, gemis van van mijn kinderen, de dood van vrienden, geldproblemen, de toestand van mijn flat, het gedumpt zijn door mijn ex en mijn werkgever, al dat geweld in de wereld, problemen met het UWV, mijn uitzichtloze situatie, het ene moment niet meer verder willen leven en het andere moment weer bang zijn voor de dood... En dan komt er ook nog bij dat ik echt stom ben! Met name wat eten betreft ben ik een hardleerse sukkel. Hoe vaak ik al niet op een hardhandige manier er aan herinnerd word dat ik op tijd moet eten! Ik sta dan op, zet koffie en vervolgens gaat de dag verder. Op een gegeven ogenblik ben ik helemaal niet lekker en herinner me ineens dat ik al een paar dagen niet veel gegeten heb en die dag nog helemaal niets. Dan halsoverkop wat eten, waardoor ik wat opknap. Ik weet het nu onderhand wel en toch doe ik dit mezelf nog steeds aan. De reden? Is verschillend ... geen zin in eten, geen puf om eten te maken of te druk met mijn gedachten om daar aan te denken. Inmiddels is het avond en ik voel me toch weer ziek. Zucht... eenzaam, ziek, op... Trouwens... ik heb nog steeds niets van het UWV vernomen over mijn ziekmelding en bezwaarbrief. Dat helpt ook niet om je lekkerder te voelen.

Dinsdag, 10 Mei 2005
Ik sliep pas tegen een uur of acht en was toch al rond negen uur weer wakker, want ik had vreselijke kramp in mijn been. Dus er maar even uit gegaan om het er uit te lopen en terug naar bed. Ik kon echter niet meer slapen, dus om half 10 opgestaan. Ik zie wel hoe ik me voel, maar voorlopig zie ik wel voordelen: Het is niet warm, maar het zonnetje schijnt wel. Verder heb ik ook, voor het eerst sinds een tijd, weer eens goed ontbeten. Ik moet wel af en toe vechten tegen opkomende slaap, wil er niet aan toegeven en ben natuurlijk moe. Hopelijk slaap ik vannacht nu wat vroeger. Zou wel fijn zijn om een tijdje overdag wakker te zijn. Het wordt mooier weer deze week en dan kan ik af en toe even lekker fietsen.

Woensdag, 11 Mei 2005
Ondanks dat ik de nacht ervoor maar 1 uur geslapen had kon ik toch niet goed de slaap vatten. Ik weet niet hoe laat het was dat het eindelijk lukte, maar het begon al licht te worden. Ik had wel de wekker op 12 uur gezet omdat ik niet de hele dag in bed wil liggen. Gisteravond laat was ik weer eens goed ziek, nu is dat gelukkig weer over. Verder geen nieuws. Nog steeds niets van het UWV vernomen en ook niet van de Nationale Ombudsman. In dit geval is geen nieuws geen goed nieuws.

Donderdag, 12 Mei 2005
Het begint lekker weer te worden. Gelukkig maar, dan ziet alles er wat minder somber uit. Verder modder ik wat aan. Ik slaap slecht, zet wel trouw de wekker (nu op 12 uur) om niet de hele dag in bed te liggen, voel me niet lekker en ben hondsmoe. Ik zie niemand meer, ben te moe om er ook uit te gaan. Mijn dochter is al meer dan 3 weken niet meer geweest en mijn zoon al veel langer. Ik denk ook niet dat ik ze voorlopig zie. Kortom... ik ben er nog, maar het is nu niet bepaald genieten (understatement). Hopelijk voel ik me morgen wat beter, want dan is er hier in Wageningen een braderie in het centrum en dat is wel leuk. Ben ik er weer eens even een tijdje uit.

Zaterdag, 14 Mei 2005
Gisteren toch even naar de braderie geweest. Lekker hoor! En ik heb ook nog wat gekocht: vijf cd's voor 10 Euro, 2 Euro per cd! River Rescue - The Very Best of Ry Cooder, Roger McGuinn, Lee Ritenour - On the Line, Compay Segundo en Frank Zappa - Freaks & Motherfu*#@%! Ik had nog wel wat andere dingen willen kopen, maar ja ... het kost allemaal geld hehehe. Vannacht weer heel weinig geslapen, viel pas in slaap toen het al licht was en werd om iets over achten alweer wakker. Toen ik om half negen nog niet sliep ben ik er maar uitgegaan. Het is mooi weer, dus ben ik vanmorgen maar naar de markt gegaan om brood te halen. Bij terugkomst even bij Johan (de buurman) koffie gedronken. Die vroeg al of ik ziek was omdat ik zo vroeg op was ;-)
Straks ook nog even wat boodschappen doen. Vandaag gaat het eigenlijk wel, al ben ik natuurlijk wel wat moe. Gisteravond/vannacht was het veel minder. Het gemis van mijn kinderen zit me vreselijk dwars! Mijn dochter had de afgelopen 2 weken vakantie en dus alle tijd, maar is nog niet eens een paar minuten even langsgeweest. Zucht...
Het is nu avond ... het voorgaande had ik eerder op de dag geschreven, Inmiddels is de post binnen. Eindelijk een bericht van het UWV dat ze mijn bezwaarschrift (van 28 april) hebben ontvangen. Er zit ook een formulier bij waarop ik aan kan geven of ik bij een hoorzitting wil zijn. Het betekent niet dat, ook al stuur ik dat formulier op, er ook een hoorzitting zal plaatsvinden. Het UWV kan bepalen dat er geen hoorzitting nodig is. Dan gebeurt er gewoon niks en blijft die korting in werking. Nou ja zeg! Dus zij nemen het recht om, zonder mij gehoord te hebben, gewoon bij hun beslissing te blijven! Lekker dan! Let wel: Ik heb nog NOOIT een gesprek met het UWV gehad. Ja, wel heel veel telefonisch kontakt ... destijds in 2003 toen ze mij bijna een jaar op mijn geld hebben laten wachten, maar daar is nooit mijn situatie echt besproken en er was zeer zeker geen enige aandacht voor mijn persoontje. Dat was enkel gehakketak over bij hen zoekgeraakte spullen, wat voor uitkering ik zou krijgen en vooral wanneer. Nou is een hoorzitting niet wat je zou verwachten van zo'n benaming. Een hoorzitting is gewoon een gesprek net een medewerker van het UWV, verder niks. Dus geen onafhankelijke commissie of zo maar iemand, die moet besluiten of zij zelf het goed hebben gedaan. Dat geeft weinig hoop, want ik heb nog nooit gehoord dat eht UWV toegaf dat ze fout waren. Die godheid is perfect en kan geen fouten maken. De fout ligt altijd bij hun klanten. Ja ja. Ik zie wel op tegen een eventuele hoorzitting. Als je de media volgt dan is dat niet iets om naar uit te zien. Mensen worden er echt gemangeld en geschoffeerd. Toch denk ik er wel over om er heen te gaan. In ieder geval heb ik dan eindelijk een keer een gesprek met die lui. Er staat ook in de brief dat je iemand mee mag nemen. Pfff ... ik zou niet weten wie er met me mee wil. Iemand die me kan bijstaan dan natuurlijk. Ik moet binnen tien dagen laten weten of ik een hoorzitting wil en zit er nu al over in de zenuwen.
Vannacht heb ik ook nog de Nationale Ombudsman gemaild. Die had een antwoord gemaild n.a.v. iemands verzoek om mijn zaak te bekijken. Ik citeer:

"In reactie op uw e-mail deel ik u het volgende mee.
De Nationale ombudsman heeft als taak om klachten over overheidsinstanties te behandelen. Uit uw e-mail blijkt niet dat uw klacht gaat over een overheidsinstantie. De Nationale ombudsman stelt daarom geen onderzoek in naar uw klacht.
Ik vertrouw erop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd."

Ik heb gemaild dat mijn klacht WEL over overheidsinstanties gaat - Rijkswaterstaat en het UWV - en dat uit hun antwoord blijkt dat ze niet eens mijn zaak bekeken hebben. Ik heb dus alsnog een klacht ingediend. Na mijn verhaal in het kort verteld te hebben heb ik over de volgende zaken een klacht ingediend:
- het was de plicht van Rijkswaterstaat oom voor reïntegratie te zorgen. Een werknemer die al zo'n 18 jaar in dienst was mag je toch niet zomaar onbeschoft eruit trappen omdat hij een depressie heeft?
- Rijkswaterstaat is mede schuldig aan miijn depressie. Het is niet de hoofdoorzaak, daar zijn veel traumatischer gebeurtenissen de grond van. Maar de handelswijze van vooral P&O heeft er zeer zeker toe bijgedragen.
- Rijkswaterstaat moet toezeggingen nakommen. Het ontslag is, naast puur onbeschoft, ook onrechtmatig. Pas na die berekening zou ik een besluit nemen en aangezien ze die toezegging nooit zijn nagekomen hadden ze mij dus nooit mogen ontslaan.
- Ik heb nog nooit een gesprek gehad met iemand van het UWV en zij zijn dus helemaal niet op de hoogte van mijn toestand. Desondanks ben ik nu wel, zonder waarschuwing, 3 maanden gekort.
- Door de handelwijze van Rijkswaterstaatt en het UWV ben ik veel geld kwijtgeraakt aan aanmanings- en incassokosten, etc.

Zondag, 15 Mei 2005
Het gaat niet goed. Ik ben doodmoe. Vannacht kon ik weer niet in slaap komen. Vanmorgen werd ik wel een paar keer wakker, maar ik had niet de fut of zin om uit bed te komen. Gelukkig viel ik dan weer in slaap. Uiteindelijk ben ik pas na 3en opgestaan. Ik heb niet ontbeten, maar heb - ook al had ik helemaal geen zin om wat te doen - toch gekookt en dus warm gegeten. Dat moest ook wel want ik heb de laatste dagen het weer eens af laten weten wat voeding betreft; gisteren bijvoorbeeld maar 2 boterhammen gegeten. Ik ben van plan om later vanavond nog wat brood te eten. Belachelijk wel dat koken, eten en zo zo'n moeite kost. Maar zo is het nu eenmaal de laatste dagen. Ik zit duidelijk weer in een mindere periode. Verder heb ik de hele dag last van negatieve gedachten: mijn kinderen die niet komen, de problemen met het UWV, de toekomst, de toestand van mijn flat ... Af en toe zeg ik keihard tegen mezelf: "Hou toch eens op! Het gaat straks wel beter!" Maar dat geloof ik dus niet. Ik zie het gewoon niet meer zitten. Het is allemaal te veel nu. Ik heb trouwens onlangs ook wat op mijn site erbij gezet: Oplichters. Je maakt wat mee, zeg!

Dinsdag, 17 Mei 2005
Vannacht heel kort geslapen. Ik was al om kwart over acht wakker, ontwaakt uit een rare en nare droom. Het was behoorlijk aggressief, waarin we (vrienden van mij en ikzelf) ons moesten verdedigen tegen een gevaarlijke, geweddadige groep lieden. Een vriend van mij raakte gewond. Vlak voordat ik wakker werd was ik onderweg naar mijn zoon. Ik wist dat hem iets ergs was overkomen. Ik werd waarschijnlijk gewekt door de sirenes van een politieauto of ambulance, want dat was het eerste wat ik hoorde, toen ik wakker werd. Ik kon niet meer in slaap komen. Ik mijn halfwakker zijn dacht ik natuurlijk dat er echt wat met mijn zoon gebeurd was. Dus maar opgestaan. Dit helpt natuurlijk niet om die moeheid te overwinnen en natuurlijk ben ik nu (het is avond) ook weer ziek (koud, rillerig) en doodop. Vannacht maar niet te laat naar bed. Dan ga ik daar wel wat lezen. Of met een deken op de bank een film kijken. De eenzaamheid zit me regelmatig dwars, maar als ik ziek ben is dat nog erger. Hopelijk slaap ik vannacht beter.

Vrijdag, 20 Mei 2005
Voor het eerst heb ik weer eens aardig kunnen slapen. Lekker hoor! Dus dan heb ik toch wat meer fut en ben dan ook wezen opruimen. Verder zijn er geen nieuw ontwikkelingen, al ben ik wel de vulling van een kies kwijt. Helaas heb ik nu even geen geld om naar de tandarts te gaan. Ook is mijn mobieltje gevallen tijdens het opladen. Gelukkig is de mobiel niet kapot, maar ik weet nog niet of dat ook geldt voor het stekkertje van het oplaadsnoer. Die viel namelijk uit elkaar. Ik kom er wel achter als ik weer een beetje kan opladen. Ook is een tijdje geleden mijn magentron er mee uitgescheden. Als ik hem wil gebruiken en het rogramma draai, dan slaat hij na een paar minuten af. Dat is balen ... op tijden dat ik geen energie of zin heb om te koken is een magnetron een hele uitkomst. Ik zorgde ervoor dat ik zo'n kant en klare maaltijd in de diepvries had liggen (of een pizza) en dan at ik toch. Al die kapotte dingen is zo confronterend. Je wordt dan zo bepaald bij je situatie. Ook de wasmachine bijvoorbeeld. Die heb ik gratis op de kop weten te tikken, toen ik deze flat kreeg. Ik ben er best wel blij mee, want het is beter dan niks. Maar dat ie echt goed wast ... nou nee. En dan die kapotte dingen van mijn flat, die de Woningstichting weigert te herstellen!
Vandaag is het trouwens precies een maand geleden dat mijn dochter nog bij me is geweest ... mijn zoon is nog veel langer geleden ...

Zaterdag, 21 Mei 2005
Vannacht alweer redelijk geslapen. Dat is dus al de tweede keer! Dus, gelijk maar doorgegaan met mijn flat opruimen en schoonmaken. En ook er even uit om brood te halen. Morgen heb ik iets leuks ... ik ben uitgenodigd om naar Bert Visscher in Amsterdam (Carré) te gaan. Maandag ben ik dan weer thuis. Daar kijk ik echt naar uit. Lachen is zo heerlijk en bevrijdend en het helpt om even alles te vergeten. En Bert Visscher is dan een echte aanrader om eens uit je dak te gaan. Wat dat lachen betreft: ik heb een nieuwe pagina aan mijn site toegevoegd Humor op radio en TV. Daar vind je een aantal radio- en tvprogramma's om eens lekker te kunnen lachen. Ook een lijstje van comedyfilms die de komende dagen op tv komen. Ik ken ze niet allemaal, dus weet niet hoe goed ze zijn. Maar wie weet zit er wat voor je bij. Ik zal proberen dat regelmatig bij te houden.

Dinsdag, 24 Mei 2005
Wat een leuke dag vandaag! Hele leuke visite, op de radio heb ik een CD gewonnen (bij het programma De Gouden Greep op Radio 2) en ik heb mijn dochter en zoon gezien! Mijn dochter kwam ik onderweg tegen toen ik met de visite even naar de stad liep. Later stond ik voor de raam van mijn flat naar buiten te kijken toen mijn zoon langsfietste. Deze keer keek hij wel naar boven ... we zwaaiden naar elkaar en toen wenkte ik hem ... en ... hij remde en kwam naar boven: "Waarom kom je niet meer langs? Ik vind het nog steeds niet kloppen wat je gedaan hebt en dus hebben we wel een konflikt. Maar ik dacht dat we het verder altijd wel goed konden vinden. Dus mis ik het wel dat je niet meer langskomt." Hij kon niet lang blijven, want hij had afgesproken, maar binnenkort komt hij dus weer langs!!! O ja, Bert Visscher was natuurlijk heel leuk. Ik voel me de laatste dagen dus stukken beter dan ik gedaan heb. Het slapen gaat me ook beter af. Hopelijk zet dit een tijdje door. Morgen ben ik trouwens weer op de radio. In het KRO programma Tijd voor Twee (iedere werkdag van 12.00 - 14.00 uur op Radio 2) ben ik voor een - dus morgen - de coach van het Nederlands elftal, waarin ik een wissel kan aanbrengen. Luister online naar Radio 2 (Breedband - Smalband). Ik heb onlangs ook een antwoord gehad van de Nationale Ombudsman dat ze mijn zaak gaan bekijken (zowel RWS als UWV).

Vrijdag, 27 Mei 2005
Gisteren zat ik ineens zonder internet! Wat het is ben ik nog niet precies achter. Op het modem wat ik van Chello heb (een Thomson TCM390) branden alle 4 de lampjes. Alleen het 2e lampje van links (Cable Link) gaat aan en uit. De andere 3 (Cable Activity, PC Link en Internet) blijven dus normaal aan. Het kan zijn dat UPC mij afgesloten heeft, aangezien ik wel een achterstand in betalingen heb, maar die andere 3 lampjes doen het dus nog. En ook de kabel-tv en - radio werkt normaal. Het probleem is dat ik ze niet kan bellen. Die helpdesk is verschrikkelijk. Je hangt daar minimaal een half uur aan de lijn en dan heb je meestal nog niemand aan de lijn gehad. Mocht je eindelijk toch iemand aan de lijn krijgen, dan kunnen die meestal niet helpen. Ook wil ik ze niet wakker maken ... als het niet vanwege achterstallige betalingen is, dan zouden ze me misschien alsnog kunnen afsluiten als ze in mijn account kijken. Mocht iemand andere ideeën hebben wat het kan zijn, dan hoor ik het graag.
Ik ben nu op internet via buren. Ik betaal ze een gedeelte van hun abonnement. Zo zijn we allebei gematst.
Verder gaat het slapen redelijk .... niet echt goed, want er zit me genoeg dwars (eenzaamheid, financiën, internet), maar ik was er vandaag toch al om 10 uur uit. Het is te warm om er uit te gaan, je legt het af. Hier binnen is het trouwens ook niet bepaald koel.
Toch is er ook goed nieuws .... mijn geluk is terug! Vroeger won ik regelmatig dingen en de laatste tijd begint het dus weer. Onlangs nog een DVD van The Zombies en nu hoorde ik vandaag op de radio (bij Schiffers FM) dat ik op 29 juni gratis naar het concert van James Brown in de Heineken Music Hall, Amsterdam mag! ... TAKE ME TO THE BRIDGE!!!! Is dat wellicht een goed voorteken? Wie weet?

Zondag, 29 Mei 2005
Gemengde gevoelens over gisteren. Vrijdag was mijn dochter nog even op MSN en toen hebben we afgesproken om gisteren samen even naar de stad, en ook naar de kermis, te gaan. 's middags heb ik haar dus ook tig keer geprobeerd te bellen op haar mobiel. Omdat dat niet lukte heb ik ook de (vaste) telefoon bij hun thuis en de mobiel van mijn zoon gebeld, maar helaas .... Ik ben wel na 3en even de stad in gegaan, ook bij de kermis gekeken, maar ik zag haar niet ... heb maar even op een terrasje in mijn eentje koffie gedronken en toen terug naar huis ... voelde me echt klote natuurlijk.
En toen werd er 's avonds aangebeld. De buren .... ze hadden visite en waren aan het barbecuen ... of ik er gezellig bij kwam zitten. Tja ... wat denk je? Daar heb ik dan tot een uur of half 2 gezeten. Ze moesten eens weten hoe welkom dat was! Ik zat er echt ff doorheen en zou een klote avond en nacht hebben gehad. Heerlijk om zulke buren te hebben. Door die gezellige avond - en het nodige bier hehehe - sliep ik verrassend snel. Om 12 uur werd ik wakker en zit nu te genieten van één van mijn aanwinsten: "Het beste uit de top 60 van de jaren 60". Die dubbel CD zat gisteren samen met de 3CD "Radio 2 Top 2000" in de bus. Dat was de prijs, die ik gewonnen heb bij Hitcarroussel in het programma De Gouden Greep. Ook de kaartjes voor James Brown zijn binnen!
Om 2 uur ga ik naar Nederland 3 kijken (Het Uur van de Wolf: Bob Marley (1945-1981)). Dat is trouwens iets nieuws. Na Humor op radio en TV heb ik nu ook Muziek op TV op mijn site gezet. Daar kun je zien wat er voor goede muziek op tv komt (ok ok smaken verschillen hehehe). Humor en muziek zijn dingen,die mij helpen om er door te komen en me in ieder geval veel plezier geven.

Dinsdag, 31 Mei 2005
Vandaag ben ik gebeld door iemand van de ARBO afdeling van het UWV i.v.m. mijn ziekmelding. Voor het eerst heb ik een goed gesprek met het UWV gehad. Ze vroeg wat ik mankeerde en ik kon zomaar mijn verhaal vertellen. Ik krijg binnenkort een uitnodiging in de bus om een ARBO arts van het UWV te bezoeken, gelukkig wel bij mij in de buurt. Verder wenste ze me veel sterkte en herstel toe. WOW! Dus zo kan het ook! Ok, het zegt nog niks, want die ARBO arts kan een echte hurk zijn (ik heb veel slechte ervaringen van anderen gehoord), maar het geeft me toch wat moed. In ieder geval krijg ik eindelijk een gesprek met iemand van het UWV en daar ben ik heel blij mee. Tot vandaag was het kontakt enkel via formulieren of telefonisch zonder de kans om iets uit te leggen of dat ze je uit lieten praten. Verder gaat het ook wel, al voel ik me weer eens wat ziek. Morgen niet vergeten om te stemmen ... eh .. ik stem NEE! Reden? Voor zover ik het kan bekijken is die grondwet geen verbetering, integendeel. Wij, als klein landje, leveren bevoegdheden en verworvenheden in met het reeële gevaar dat andere - vooral de grotere - landen beslissen wat er hier gaat gebeuren. Moet je voorstellen ... zo'n door en door crimineel figuur als Berlusconi besluit over ons? En er zijn er meer van dat soort lieden daar! Ik ben vóór samenwerking, maar tégen de overdracht van onze bevoegdheden aan een log, corrupt, bureaucratisch systeem als die Europa vuilnisbak. Verder vind ik de instelling van een Europees leger ook geen goede ontwikkeling. Ik vind het al niet kloppen dat onze regering nederlandse militairen opoffert in illegale oorlogen en bezettingen als in Afghanistan en Irak. Als Amerika roept dan kwispelt Balkenende cs, ook al zijn die invallen en bezettingen tegen alle internationale afspraken (VN en zo) in en dus wetteloos. Dat gaat dus nog vaker gebeuren, want met al die landen, die nu Europa vormen is de kans dat er een stel malloten besluit om ergens oorlog te voeren alleen maar groter en dan hebben 'onze jongens' maar te gaan. Verder heeft de argumentatie van de Voor-campagne me alleen maar meer overtuigd om nee te stemmen, bv:
- - Wij zouden in een economische dip kunnnen raken als we niet ja zeggen. Dat is flauwekul. De handelsafspraken blijven gewoon gelden en de ontwikkelingen daarin zijn echt niet afhankelijk van het wel of niet accepteren van die grondwet. En trouwens ... als het economisch beter gaat is het nog geen garantie dat het ONS ook beter gaat! Met het huidige beleid worden de grootverdieners steeds rijker en de armsten steeds armer.
- - De kans op oorlog is groter. Dat is oook onzin en ook nog heel kwalijk! Wat een ziekelijke bangmakerij is dat toch! De kans, dat wij in een oorlog geraken is enkel groter door de instelling van een Europees leger. Bewindslieden die zich bedienen van zulke argumenten dienen op non-aktief gezet te worden en verplicht te worden om een psychiatrisch onderzoek te ondergaan.
- - Nederland staat langs de zijlijn als we niet Ja zeggen. Weer zo een. Nederland langs de zijlijn? Hahaha .. dat zouden we best willen, want voorlopig levert Nederland, per hoofd van de bevolking, de hoogste bijdrage aan Europa! En dat blijft voorlopig ook zo. Engeland graait, zonder iets te betalen gigantische bedragen uit die pot. Ja ja .. geen geld om je verplichtingen na te komen, maar wel miljoenen om overal oorlog te voeren! Je zou toch verwachten dat Nederland, daar ze de belangrijkste financier van Europa is, dan ook een belangrijke vinger in de pap heeft waar het besluitvorming betreft, maar dat is dus niet het geval. Die minkukels uit Den Haag betalen graag en worden vervolgens weggestuurd omdat er besluiten moeten worden genomen. Wat een loosers zeg!
- - Het is belangrijk om een front te vorrmen tegen Amerika en zo. Nou ja zeg! Wie loen er als jufferhondjes telkens achter Bush aan? Dat zijn toch (What's his name again?) Balkenende en zo? Ook dat wordt allen maar erger, aangezien Engeland de trouwste bondgenoot van Amerika is. Nog sterker .. datzelfde Engeland, onze 'bondgenoot' dus, bespioneert - samen met de VS - haar Europese vrienden (zie Echelonwatch, Dossier Echelon in het NRC Handelblad, SocioSite: Echelon, Echelon, en de verborgen politieke agenda). Dat Echelon gaat heel ver. En het wordt niet enkel gebruikt voor staatsveiligheid. Ook bedrijven worden bespioneerd en die informatie wordt dan doorgespeeld naar Amerikaanse bedrijven, die daar hun voordeel mee kunnen doen. Engeland, ONZE - ook economische- bondgenoot mede bespioneert ons en bevoordeelt het concurrentieblok Amerika en doet haar Europese vrienden dus tekort met die illegale praktijken.
- - Het is niet ideaal, maar het is het bbeste wat er nu mogelijk is. Schoorvoetend geven ze dus toe, dat het eigenlijk niet veel is. En dan moeten we voor stemmen? Nou, echt niet! Zorg maar dat er een goed produkt komt!
- - Mensen moeten voor stemmen omdat ze hhet eigenlijk niet goed snappen en ons maar moeten vertrouwen. Dat wij het niet snappen is omdat zij het dus niet goed uitgelegd hebben! En wat ik geleerd heb is: teken nooit voor iets wat je niet snapt! Die laatste toevoeging is verbijsterend: Wij moeten hen maar vertrouwen! Jaaaaa ... dat hebben ze wel verdiend, ons vertrouwen! Keer op keer worden ze betrapt op leugens, het gaat ons steeds slechter (ook al gaat het economisch minder slecht), het gaat hen steeds beter. Ze liegen en bedriegen en blijven dan gewoon zitten en dan moeten wij ze vertrouwen??? hahaha .. hoe gek denken zij dat wij zijn? Dracula komt bij je in bed liggen met zijn mond dicht bij je nek en zegt je dat je rustig kan gaan slapen ;-)

Dat het ons nu zo slecht 1gaat komt dus door Europa. ONZE regering is de waakhond van een rigide maatregel om het overheidstekort terug te dringen. Regeringen van andere landen, zoals Duitsland, voldeden niet aan die afspraak omdat ze zo sociaal zijn om dat hun bevolking niet aan te doen. Maar Zalm ging door met ons in de goot te trappen omdat hij zich heeft opgeworpen als de waakhond. Verder is er de invoering van de Euro. Ondanks al hun smoezen weten wij gewoon dat alles duurder is geworden. Alles is omhoog gegaan, behalve ..... ons salaris of onze uitkering!

Ik stem TEGEN omdat
- ik Nederlandse bevoegdheden niet wil kwwijtraken aan anderen
- Nederlandse militairen niet hun leven mmoeten wagen voor dubieuze beslissingen van anderen
- ik niet mocht stemmen of ik de Euro well wilde en dit de eerste keer is dat ik mijn mening kan geven over die geldverslindende bureaucratie
- er niets verandert aan zaken zoals dat idiote pendelen tussen Brussel en Straatsburg wat ons miljoenen kost!
- het afgelopen moet zijn dat wij, verhouudingsgewijs, het meest moeten betalen aan iets waar anderen dan over besluiten wat er mee gebeurt
- het mijn antwoord is aan al dat liegen en bedriegen van dat zootje in Den Haag
- deze grondwet niet EEN verbetering beteekent ten opzichte van de huidige situatie
- dit mede mijn afkeuring is over het belleid van deze asociale regering. Dit is een kans om ze af te rekenen!

Wat er nog bijkomt en dat vind ik heeel leuk: Ik wil die lui op hun bek zien gaan! Ik wil die schijnheilige glimlach van Balkenende's gezicht wissen, die irritante lach van Zalm doen verstommen en die misplaatse, arrogante Van Aartsen op zijn nummer zetten! Helaas zullen ze niet, zoals in Frankrijk, aftreden. Daar heb je fatsoen voor nodig en dat is iets waar zij een schrijnend gebrek aan hebben!

Wat te zeggen van die Ja-campagne? Dat heeft - in deze economisch zo slechte tijden - heel veel geld gekost. En dan ook nog niet eens voor informatievoorziening, maar pure propaganda! Hoezo democratie?

Of van die zeer bedenkelijke aktie van Van Balkenende om er de 2e Wereldoorlog bij te halen! Misselijkmakend gewoon! Hoe lomp en gewetenloos kun je zijn om het lijden van miljoenen mensen te gebruiken voor politiek gewin! Wat een ongelooflijke, onbeschofte hurk!

Dus stem morgen NEE en als we dit gewonnen hebben, stuur dan een leedvermaak mail naar Balkenende, Zalm, Van Aartsen, Bos, Verhagen, Bot, Donner, Remkes en al die anderen die ons met leugens en dreigementen probeerden over te halen om te stemmen voor iets wat niet goed voor ons is.

Terug naar Logboek index - Door naar Juni 2005

Copyright © 2005 depress1999