Logboek van een Overlevende - Juli 2005

Vrijdag, 1 Juli 2005
Het was wel een lekker dagje vandaag. Vanmiddag ben ik eerst naar Maatschappelijk Werk geweest. Daar hebben we het veel over accepteren gehad. Accepteren dat ik zo moe ben. Accepteren dat ik alleen ben. Accepteren dat mijn kinderen niet meer komen. Accepteren dat ik momenteel gewoon slecht slaap. En proberen om leuke dingen te zoeken om te doen. Als je leuke dingen doet, dan krijg je daardoor weer wat meer energie. Niet krampachtig, geforceerd. Na afloop van dat gesprek ben ik nog even gaan fietsen en toen op een terrasje in de stad neergestreken om een paar pilsjes te drinken. Lekker in het zonnetje.
Ook heb ik vannacht en vandaag een Canadese journaliste kunnen helpen. Via een oude site van mij kwam ze bij mij terecht. Ze was heel goed bevriend met Sander Thoenes, de Nederlandse journalist die in Oost Timor werd vermoord (22 september 1999). Ze wil nu helemaal uitzoeken wat er precies is gebeurd en ik heb haar dus kunnen helpen aan wat contacten, die Sander ook kenden en die zelfs ten tijde van de moord in Oost Timor waren. Dat moet haar toch een eind op weg helpen. Ze was daar heel blij mee. Ik hoop dat ze alles boven tafel weet te krijgen en dat de schuldigen (Indonesische militairen) alsnog gestraft worden voor deze lafhartige moord. Ze zijn voor een Indonesische rechtbank - tot ontsteltenis van de hele wereld - vrijgesproken! Lees hier meer over de moord op Sander Thoenes
En vanavond had ik zowaar visite! Vrienden uit Katwijk zijn langs geweest. Dat was echt leuk! Het geeft je toch een heel ander gevoel over het hier zijn dan. Ik moest wel even slikken toen ze om 10 uur weer weg gingen, maar voel me best lekker nu. Al met al was het dus best een goede dag

Zaterdag, 2 Juli 2005
Vandaag zat ik vol plannen. Om te beginnen ben ik vanmiddag naar de stad geweest, brood op de markt gehaald en zo. Maar in een winkel ging het even niet goed. Ik begon wazig te zien en kreeg sterretjes voor de ogen. Ik herkende het en ben dus halsoverkop naar buiten gegaan, heb een paracetamol ingenomen en een plekje opgezocht om te zitten, met de zonnebril op. Gelukkig heb ik dat overwegend maar eens in de paar maanden. Dat is destijds begonnen, in 2000 geloof ik. Ik herinner me die eerste keer nog. Ik was toen in Arnhem. De paniek sloeg toen wel toe, want ik wist echt niet wat me overkwam. Inmiddels wel nu. Het begint dus met schitteringen voor de ogen en warm worden. Vervolgens wordt de blik nog waziger, ook dubbelzien en zo. Na een tijdje komt er dan een barstende koppijn, die echt door je hoofd bonst. Vandaar dat ik altijd paracetamol of zo bij me heb. Als ik die inneem dan komt er nog wel hoofdpijn, maar niet zo erg als toen ik zonder zat. Vanmiddag dus weer. Na een tijdje ben ik toch op mijn fiets gestapt en naar huis gefietst. Wel voorzichtig, want mijn blik was nog niet helemaal goed, zag nog dubbel bijvoorbeeld. Thuisgekomen heb ik op de bank gewacht tot het over ging. Achteraf hou ik dan nog een beetje hoofdpijn en ben dan ook moe. Ik had nog meer boodschappen moeten halen, maar dat schoot er dus bij in. Maandag maar als ik me goed voel. 's Avonds heb ik bij de buren de finale van het WK voetbal gekeken. Ik heb namelijk sinds een paar dagen geen radio en tv meer op de kabel. Na een tijdje geleden mijn internet heeft UPC ook dat dus afgesloten. Ik heb wel een schotelantenne, maar om een of andere reden doet die het niet goed. Ik kan dus veel zenders niet krijgen, vooral de Nederlandse mis ik! Waarschijnlijk is die schotel niet goed geplaatst. Hopelijk weet iemand daar wat op en is ook bereid om me te helpen. We wachten maar weer af. Tot die tijd geen tv. Gelukkig kan ik nog wel VH1 en VH1 Classic kijken, dus veel lekkere muziek de hele dag. Radio 2 en Radio 1 kan ik via internet beluisteren. Net als Omroep Gelderland. Mijn kinderen heb ik nog steeds niets van gehoord. Die blijven dus weg. Pfff wat mis ik die!!!!

Zondag, 3 Juli 2005
Duidelijk een mindere dag vandaag. Ik worstel ermee dat mijn kinderen nooit meer komen. Vanavond zat ik even op het balkon aan de straatkant. Mijn dochter fietste langs met een vriendin ... ze keek zelfs niet eens naar boven... En, of de duvel er mee speelt, even later kwam mijn zoon ook langs met een paar vrienden. Ook die keek niet eens... Het leven sleept zich maar voort zonder noemenswaardige verbetering. En ook geen tv! Het is niet zo dat ik iedere dag uren voor de buis hang, maar ik kijk toch dagelijks wel het nieuws en actualiteiten en vind ook welkome afleiding in een goede film, cabaret, comedy en wat sport zo nu en dan. Dat is er nu dus niet meer. Ik zou graag iedere dag de Tour de France volgen, maar ja...

Maandag, 4 Juli 2005
Wat een noodweer even! Het past wel bij de rest. Geen verandering... geen verbetering. De schotel werkt nog steeds niet goed, dus geen Nederlandse zenders.

Dinsdag, 5 Juli 2005
Het gaat niet goed. Ik ben moe, ziek, slaap slecht en zie het niet meer zitten. Het wordt me allemaal teveel. De muren komen op me af. Als ik niet zo liederlijk moe was en ziek, kon ik er even uit, maar dat kan ook al niet meer. En straks komt weer de nacht ....

Woensdag, 6 Juli 2005
Het gaat maar door deze keer. Ik ben nog steeds ziek en hondsmoe. De problemen stapelen zich ook op. Ik heb nog steeds geen tv en weet ook niet hoe ik dat incassobureau, wat UPC heeft ingeschakeld, moet betalen. Verder moet ik echt naar de tandarts, die vuliing is een paar weken geleden er uit gevallen en daar heb ik dus last van. Mijn kinderen blijven weg. Ik eet de laatste dagen weer slecht en slapen kan ik ook niet veel, val tegen de morgen in slaap en ben een paar uurtjes later al weer wakker. Als het UWV verdomme nu eens die ingehouden korting van de laatste maanden zou storten, dan kan ik tenminste wat dingen afbetalen! Maar ja... kortingen zijn ze heel snel mee... de rest gaat heel traag. Wat die tv betreft: ik heb een schotel op het dak staan, maar die is dus niet goed gesteld. Ik zou zelf niet weten hoe je dat moet doen. Als dat verholpen was, dan kon ik tenminste weer tv kijken, de Tour volgen en zo. Maar ja... als .... die dingen gebeuren dus niet en het lukt me ook niet meer om dat van me af te zetten. Wat er ook nog bijkomt... Ik heb dubbelglas aangevraagd bij de Woningstichting. Binnenkort komen ze de buitenkant van de flats (kozijnen en zo) verven en we konden dan gelijk dubbelglas aanvragen. Je krijgt dan wel wat huurverhoging, maar dat haal je er met de stookkosten dik uit. Op de vraag waar ik dubbelglas wilde hebben, heb ik geantwoord "Overal". Daarna kreeg ik een formulier om te ondertekenen dat ik akkoord ging met een huurverhoging van iets meer dan 9 Euro voor dubbelglas. Die heb ik ondertekend teruggestuurd. Nu blijkt dat ze overal dubbelglas gaan doen, behalve gedeeltelijk in de woonkamer! Ze waren in de veronderstelling dat daar al dubbelglas in zat. Maar dat zit er enkel in het grote raam. In de 2 kleinere ramen zit enkelglas. Ik heb ze gemaild, maar kreeg te horen, dat ik te laat was!!!! Wat een tuig, zeg! Na een flat te hebben geven waar van alles aan mankeert en kapot is flikken ze dit ook nog! Het is toch niet mijn schuld dat ze hun administratie niet op orde hebben? Ik heb aangegeven dat ik OVERAL dubbelglas in wilde hebben. Pffff ik ben echt kapot zeg ... alles gaat ook fout nu. Ik heb momenten van twijfel of ik zo wel verder wil. Dit is niet vol te houden!

Donderdag, 7 Juli 2005
Geen veranderingen. Ik heb vanmiddag wel even koffie gedronken bij de buren... eventjes eruit.. dat maakt het dan tijdelijk minder erg... geeft wat afleiding. Maar ja... de avond komt er alweer aan... een lange, eenzame avond en een lange, lege nacht...bleef het maar licht.

Zaterdag, 9 Juli 2005
Gelukkig gaat het iets beter. Ik ben er nog lang niet, maar de scherpe kantjes zijn er (even?) af. Dus ben ik ook maar boodschappen gaan halen, dan kan ik tenminste weer eens fatsoenlijk eten. Wel twee leuke dingen gebeurd. Allereerst heb ik een DVD gewonnen: Solomon Burke - Live At The North Sea Jazz Festival. En verder gaat de buurman morgen het dak op om te proberen mijn schotel af te stellen! Hopelijk gaat dat goed en kan ik weer tv kijken.
Zoals je ziet staat er nu een banner boven deze pagina. Klik daar op en steun de NPS. Doe mee aan de handtekeningenactie. Ook het programma NOVA heeft een actie opgestart: Nova moet blijven!. En verder heeft de VPRO een site opgezet: Stop de sloop van de Publieke Omroep. Alle steun is dringend nodig. Laat de politiek horen dat dit niet mag gebeuren. Heel veel moois zal anders verdwijnen van de tv.
Het is nu 's avonds laat en weet je wat? Op radio 2 wordt het North Sea Jazz Festival uitgezonden. Nu luister ik dus live naar... SOLOMON BURKE!!! Met tranen in de ogen... Hij zong net "Stand By Me". Dat brengt veel herinneringen .. aan Dodo, mijn vriend (broer) die een paar maand geleden is overleden.. aan andere tijden... mooi maar ook pijnlijk. Ik ben wel een sentimentele dwaas zeg! Maar wat is dat toch genieten van Solomon Burke! Die man is een levend monument! Volgende week heb ik die DVD in huis! Nu begint "I Will Survive"... ... Ik zal overleven!

Zondag, 10 Juli 2005
Terug bij af. Ik heb nog steeds geen tv en nu is het nog erger ook. Er was dus iets met de kop op de schotel. Ik heb een nieuwe nodig. Ze hebben de oude er af gehaald. Dat betekent wel dat ik nu helemaal geen zenders er meer op heb zitten! Ook geen VH1 of zo en die had ik vaak aan staan voor de lekkere muziek. Ik zie het nu even helemaal niet zitten. En ook al haal ik morgen die kop dan wil het niet zeggen dat ie er dan ook opzit. Ik durf zelf het dak niet op - kom er trouwens ook liever niet aan met mijn 2 linkerhanden - en ben dus afhankelijk van anderen. Vandaag moesten ze zelf op het dak zijn voor de eigen schotel en namen die van mij dus mee, maar alles werkt nu bij hen. SHIT! Waarom is er niet iets wat goed gaat???

Dinsdag, 12 Juli 2005
Ik kon weer eens niet slapen en ben er uiteindelijk om half 10 maar uitgegaan. Hopelijk slaap ik vannacht dan wel. Dat wordt dus afzien vandaag. Het is mooi weer en als ik vannacht kan slapen ga ik er morgen weer eens uit. Dat zal me goed doen. Ik heb gisteren wel gegeten. Verder geen nieuws of het moest zijn dat ik gisteravond mijn dochter weer buiten hoorde... zo dichtbij en toch zo veraf.

Het is nu na enen in de nacht. Ik ben gelukkig heelhuids de dag doorgekomen en hoop dat ik vannacht wel kan slapen. Het viel niet mee, want ik was natuurlijk doodmoe. En dan ben ik ook nog zo stom om bijna niks te eten. Vanavond kwam ik er achter dat ik over de hele dag maar 1 croissantje had gegeten. Ik heb toen maar 2 mini pizaatjes en een broodje baopao opgewarmd. Verder heb ik vanavond een tijd op het balkon aan de straatkant gezeten. Ik betrap me er dan wel iedere keer op dat ik zit te kijken of mijn kinderen er misschien aankomen. Het is maanden geleden dat ze geweest zijn en ik denk eerlijk gezegd ook niet meer dat ze komen... dat doet heel erg pijn. Hoe sluit je een hoofdstuk af als je het nog niet uit hebt?

Zaterdag, 16 Juli 2005
Vannacht voor het eerst weer eens redelijk geslapen. Ik zit echt in een hele moeilijke periode. Dat zal ook wel te maken hebben met alles wat me dwars zit:
- dat mijn kinderen al maanden niet meer komen
- iedere dag maar alleen zitten, die eenzzaamheid
- geldzaken: ik heb nog steeds die kortinng niet teruggekregen van het UWV en moet maar afwachten of ik het überhaupt krijg.
- ik ben een paar weken geleden een vulliing uit een kies verloren en heb daar af en toe last van. Heb helaas geen geld voor de tandarts
- nog steeds geen nederlandse tv-zenders kunnen kijken
- de toestand van mijn huis
- aanhoudende extreme moeheid
- slecht slapen, soms helemaal niet
- slecht, tot bijna niet, eten
Ik ben niks van plan, hoor ... maar iedere dag passeert de gedachte, om alles maar op te geven, meerdere malen. Ik kan dit eigenlijk niet meer volhouden en, nu ik dit type, verbaas ik me dat ik die gedachten toch telkens weer van me afzet.

Maandag, 18 Juli 2005
Gisteren werd ik pas rond zes uur wakker. En zelfs toen wilde ik eigenlijk niet opstaan... nooit meer opstaan, gewoon blijven liggen. Ik heb mezelf figuurlijk een schop onder de kont gegeven en ben er toch uitgegaan. Maar het was dus een hele slechte dag... eh avond en nacht.
Vanmiddag had ik een afspraak bij de Woningstichting n.a.v. mijn klacht over dat dubbelglas en al die andere zaken, die nog steeds spelen. Toen ik daar kwam bleek de dame, waar ik die afspraak mee had, ziek te zijn. Dat was weer balen dus. Als ze even hadden afgebeld, dan had ik er geen moeite mee gehad. Maar er was iemand anders beschikbaar. Wat het dubbelglas betreft is het gelukkig geregeld. Ik krijg nu overal dubbelglas en de afgesproken huurverhoging (9 Euro) blijft gehandhaafd, wordt niet hoger. Ook zijn de andere dingen doorgenomen en daar hoor ik nog van. Ik heb weer wat hoop. Ook de Woningstichting heeft er belang bij om dit af te sluiten, want anders komt het natuurlijk steeds terug. En dat gaven ze ook te kennen. Ik hoop toch zo dat het dan ook gebeurd! Dat scheelt echt om me wat beter te voelen. O.k. ik moet accepteren dat ik best nog mindere momenten zal krijgen, want ik ben er nog lang niet. Maar, door het ontbreken van professionele hulp, heb ik wel geleerd om mezelf te helpen. Het lukt me soms, al was het maar gedeeltelijk, om dingen te relativeren, te beredeneren. Als ik merk dat er weer zo'n heftige downperiode aankomt dan kan ik dat wat afzwakken door de positieve dingen, ook al zijn ze nog zo klein, te noemen. Maar als er teveel echt grote dingen mij dwars zitten, dan red ik het niet. Dan is het teveel. En als ik er dan niks aan kan veranderen, dan is het zoooo uitzichtloos! Dat zijn de momenten dat ik het bijltje erbij neer wil gooien. De dingen, die dan overheersen, zijn allereerst het gemis van mijn kinderen en die wurgende eenzaamheid. Maar ook andere zaken, die ik zaterdag al heb genoemd. Als er nu 1 van dat lijstje afgaat, dan is de kans dat ik er niet zo diep inga wat groter of dat het wat korter duurt. Elk ding wat van die lijst afgaat is dan meegenomen. Dus als mijn woning wat beter er uit ziet, dan is dat een stimulans. Het is ook iets om op terug te kijken en mezelf er aan te herinneren dat er wel degelijk ook positieve dingen gebeuren. En om tegen mezelf te zeggen dat het leven er NIET op uit is om mij te pakken, dat ik al die ellende NIET verdiend heb! Dat het NIET mijn schuld is dat al die oude 'vrienden' mij hebben laten vallen. Het zegt alles over wat voor mensen zij zijn en NIETS over wie ik ben. Vanmiddag heb ik dus, toen ik in de spiegel keek, nog maar eens tegen mezelf gezegd dat ik ok ben. Er komt een dag dat ik het ook ga geloven. Want daar moet ik echt van af: het idee dat ik het verdiend heb. Dat zit wel zo diep! Als ik dat kwijt ben en mezelf kan accepteren als wel een o.k. iemand, dan ben ik goed op weg. Ik zit dit met tranen in de ogen te typen. Ik voel me zo verraden en verlaten en ben er van overtuigd dat het nooit overgaat omdat ik het verdien. Ik ben het niet waard. Pffffff

Dinsdag, 19 Juli 2005
Ik kan kort zijn .... ik ben zo ziek als een hond!

Zondag, 24 juli
Het is zondagmorgen en ik heb nog niet kunnen slapen. Ik zie nu dat ik mijn logboek al dagen niet meert heb bijgewerkt. Met dat ziekzijn is het gelukkig een stuk minder. Voor de rest gaat het wel. Ik heb nog steeds gigantische slaapproblemen en worstel vooral met die eenzaamheid. Daarbij helpt het ook niet dat ik al een tijd geen tv meer kan kijken. Het is niet zo dat ik de hele dag en avond voor de buis hang maar het is toch een welkome afleiding om af en toe te kijken. Of de tv aan te hebben terwijl je wat andere dingen doet. Dan is het niet zo stil. Nu is daar die drukkende eenzaamheid die je verstikt. Hopelijk komt mijn uitkering gauw binnen. Als eerste ga ik dan een afspraak met de tandarts maken om weer een vulling in die kies te krijgen. Vervolgens een nieuwe kop voor de schotel halen zodat ik eindelijk weer tv kan kijken en dan boodschappen doen om ook weer eens fatsoenlijk te eten.
Dinsdagavond stond mijn dochter onverwachts voor de deur. Dat ze uitgerekend kwam toen ik zo ziek was! Ik wil bij de kinderen de indruk wekken dat het best wel goed gaat met me en nu kon dat niet. Ik kreeg wel weer een 'mooi' verhaal van haar te horen. Mijn ex gaat er een week tussenuit en laat de kinderen dus alleen. Dat zal ook wel de reden zijn dat mijn dochter kwam. Ik heb haar gezegd dat ze bij mij kan komen eten, want anders weet ik het wel. Zij kan niet koken en mijn zoon ook niet. Ik heb verder niets meer van haar gehoord, maar ik hoop dat ze dat doet. Zover ik het begrijp is het deze week, dus ik hoop echt dat maandag mijn uitkering er is. Dan ga ik lekkere dingen maken en mijn dochter bellen om te vragen waar ze blijft. Van mijn zoon heb ik nog steeds niets gehoord. Er is ook wel wat leuks gebeurd: ik heb een ventilator gekregen! Dus als het straks weer zo heet wordt, dan is het een stuk beter uit te houden hier. Het was niet te doen. Als je bovenin een flat woont zit je recht onder dat platte dak en dat is verschrikkelijk.
Ze zijn ook begonnen om de portieken van onze flats af te sluiten. De nieuwe kozijnen en deuren zitten er al in. Als de brievenbussen en de intercoms er in zitten dan worden ze afgesloten. Een hele vooruitgang! Ook de rest van het houtwerk aan de buitenkant van de flats wordt geschilderd en krijgen diegenen, die het aangevraagd hebben, dubbelglas. Ik dus ook. De huur gaat dan wel wat omhoog, maar dat haal ik er dik uit met de stookosten. Verder krijgen we nieuwe deuren in de woningen. Als de Woningstichting nu ook nog eens de gebreken aan mijn flatje gaat herstellen is er tenminste een positieve ontwikkeling. Verder is het afwachten hoe het wordt. Zelf kan ik heaas niet veel met mijn 2 linkerhanden. Ook al zou ik het qua energie op kunnen brengen. Die energie gaat de laatste tijd op aan het vechten tegen de neiging om het maar op te geven. Laat er alsjeblieft een paar leuke dingen gebeuren. Daar ben ik zo aan toe! Ik ben op!

Dinsdag, 26 Juli 2005
Vannacht heb ik niet kunnen slapen. Ik ben vanmorgen om 10 uur of zo even gaan liggen, dommelde af en toe even weg maar kon niet echt in slaap komen... veel te veel aan mijn hoofd. Omdat ik toch maar lag te piekeren, en daardoor nog meer down werd, ben ik er om 12 uur maar weer uitgegaan. Nu maar zien hoe ik de dag doorkom. Ik heb net nog even op mijn rekening gekeken, maar helaas is mijn uitkering nog niet binnen. Straks nog maar even checken. Ook al zou het er op staan, dan kan ik toch vandaag geen boodschappen doen, want ik kan ff niet veel nu. Tjonge, had je maar een knop in je hoofd die je om kon zetten zodat je bepaalde dingen vergeet.

Donderdag, 28 Juli 2005
Mijn uitkering is gelukkig binnen! Gisteren dus. Ik wilde gelijk een kop voor mijn schotel halen vandaag, maar de enige zaak in Wageningen die ze verkoopt is veel te duur. Dus moet ik naar Ede en daar was ik vandaag te laat voor. Vandaar nog steeds geen tv :-( Ik slaap gelukkig weer, maar helaas wel overdag. Gisteren had ik met mijn dochter afgesproken dat ze hier zou komen eten, maar ze is niet op komen dagen. Ik heb haar op haar mobiel gebeld... geen gehoor. Ook ben ik even langs hun huis geweest, maar daar was niemand. Diepe zucht... Ik had me er zo op verheugd!
Het is nu een paar uur later. Mijn dochter kwam toch nog langs... om haar verontschuldigingen aan te bieden... ze had gezien dat ik haar gebeld had. Ze bleek nog niet gegeten te hebben! Dus toen ziin we samen maar even naar de Italiaan gegaan. Na afloop ging ze gelijk naar een vriendin, maar we zijn toch even samen geweest. Heerlijk was dat! Waar ik bang voor was, is ook gebeurd. Die twee hebben dus de hele week niet echt warm gegeten. Patat af en toe en verder brood en zo. Ik heb dus gezegd dat ze morgen bij mij kunnen eten als ze willen. Dan kook ik wel wat. Ik denk niet dat ze komen, maar dan weten ze tenminste dat ze welkom zijn.

Vrijdag, 29 Juli 2005
Zo, wat een dag zeg! Ik heb een kop voor mijn schotel gehaald en een buurman is het dak opgegaan om die erop te zetten. Ik heb weer tv !!! Vanavond ben ik even langs mijn dochter gefietst en heb gezegd dat ze mee moest om wat te eten. Ik kon wel zien dat ze deze week niet goed had gegeten. Ze was nooit zo'n grote eter maar vanavond, net als gisteren, zat ze toch te bunkeren! Het was heel gezellig samen. Op het nippertje nog even een paar boodschappen kunnen halen zodat ik weer koffie kan drinken en morgen ook weer eens ontbijten. Ik voel me dus vanavond stukken beter dan ik de laatste weken heb gedaan! Wel een verschil hoor. Lekker wel.

Terug naar Logboek index - Door naar Augustus 2005

Copyright © 2005 depress1999