Logboek van een Overlevende - December 2005

Vrijdag, 2 December 2005
Ik zie dat ik het hier al dagen niet meer heb bijgewerkt. Dus dit wordt dan langer dan gebruikelijk, want er is wel veel gebeurd.
Woensdag ben ik dus naar Hilversum geweest voor die opname van het radioprogramma van de Club van 100. Dat wordt dus a.s. zaterdag uitgezonden, om 15.00 uur op Radio 747. Die Club van 100 is best wel een succes hoor! Zo wordt er rond de Kerst door een aantal leden een feest in Amsterdam georganiseerd voor de daklozen. Het is maar één ding wat nu loopt, er zijn er vele meer! Ook onderling is de sfeer goed. Natuurlijk zijn er een paar uitzonderingen, maar dat is minimaal. Inmiddels kunnen ze het wel de Club van 1000 noemen. De leden blijven maar toestromen. De laatste maal dat ik het checkte waren het er meer dan 1400! Gisteravond kreeg ik nog bezoek van een lid, die ook hier in Wageningen woont. We hebben een paar uur lekker met elkaar gepraat bij een biertje. Hij komt na 5 december bij mij allerlei dingen ophangen. Dus ook daar komt nu ook schot in! En verder is er iemand van de club die mij gaat helpen om mijn plannen voor de toekomst zo te formuleren dat ik het bij het UWV kan presenteren. Een ander lid, die een eigen bedrijf heeft, gaat me misschien adviseren hoe ik een eigen bedrijf kan opzetten en aan sponsors kan komen.
Morgen word ik gebeld door iemand van Maandblad Mug (die ook al lid is van de Club van 100). In de volgende editie wordt er aandacht besteed aan de Club van 100 en er komt dus ook een interview met mij in te staan.
Volgende week is er dan dat concert: Keep The Music Alive!. Ik heb de media daar al voor benaderd en heb ook posters gemaakt. Als er iemand is die kan helpen om daar wat meer bekendheid aan te geven dan hoor ik het graag. Door onze beperkte middelen is de publiciteit niet zoals ik het normaal zou doen en willen. Dat gaat zeer zeker veranderen in de nabije toekomst.Dit is pas een begin! Dus mail me maar als je kunt en wil helpen! Wat kun je doen? Stuur anderen de link naar dat concert via msn en mail. Als je posters kan ophangen is dat ook fijn. Ik heb die gemaakt in Word (op A4 EN A3) en kan ze je toesturen. Alvast bedankt en misschien tot ziens op 9 december!
Gisteren was ik even in de stad en kwam daar een ex-collega tegen. Hij wilde weten hoe het met me ging en we hebben even met elkaar gepraat. Hij wilde de link naar mijn site weten en gaat het bekijken, met name het gedeelte over mijn werkgever, Rijkswaterstaat. Misschien hoor ik nog wel wat van hem. Hij is een aardige kerel en ik kon altijd wel goed met hem opschieten, een sociaal iemand.
Vandaag zou het ook een mooie dag worden. Ik was dan wel laat op (gisteren ook al omdat het slapen weer wat minder is), maar mijn kinderen zouden bij me komen eten. Ik had de spullen in huis en alles al klaar staan (we gingen steengrillen). Ze zouden om 6 uur hier zijn. Om kwart voor 6 belde ik voor alle zekerheid nog even mijn zoon en toen bleek hij niet in Wageningen te zijn. Nog sterker, hij was onderweg naar Apeldoorn! Dat was een hele teleurstelling, want ik had er zo naar uitgekeken. Ik heb me ingehouden en mijn teleurstelling verborgen. Maar ik heb wel gezegd dat hij van tevoren had moeten bellen als hij niet kon, omdat ik nu voor niks alles had klaargezet. We hebben afgesproken dat hij dan morgen komt. Gelukkig kan mijn dochter dan ook. En nu maar hopen dat het morgen wel doorgaat! Ik denk dat ik er veel meer problemen mee heb als het opnieuw misloopt. Maar niet aan denken!
Het valt me wel op dat het een stuk beter met me gaat dan een paar weken geleden. Deze teleurstelling had ik toen niet kunnen verwerken. Nu heb ik het er nog wel moeilijk mee, maar ik kan er beter mee om gaan. Ook de rest van de dingen schijn ik beter aan te kunnen. Het is bijvoorbeeld zo dat je iedere dag wel een soort paniekaanval hebt of meerdere. Een tijdje geleden zou ik daardoor echt een tijd uit het lood zijn geslagen. Nu heb ik die nog wel, maar ik ga dan toch door met dingen die ik van plan was. Ik ga er uit en neem deel aan het sociale leven als het mogelijk is. Dat is toch wel een hele vooruitgang! Het is wellicht het begin van genezing en daar snak ik wel naar! Ik wil deze periode afsluiten en een nieuwe start maken.

Zaterdag, 3 December 2005
Nou, mijn kinderen zijn inderdaad geweest en we hebben samen gesteengrilled (is dat wel een goed woord?). Om zes uur belden ze aan. Mijn zoon was alweer vlot na het eten vertokken (om half 8 of zo), maar mijn dochter bleef de hele avond! Om half 12 heb ik haar naar huis gefietst.Wat was het heerlijk om haar de hele avond bij me te hebben! En om eindelijk weer eens samen met mijn kinderen te eten!
Ik had er niet bij stilgestaan dat het (bijna) Sinterklaas was, maar werd daar op een verrassende wijze aan herinnerd. TGP Post bracht mij laat in de middag een pakje van de Hulpsinterklaas! ;-) Waar ik dat aan verdiend heb weet ik niet, zo braaf ben ik eigenlijk niet geweest hehehe.
Ik heb zelf dan ook maar even - op verzoek - voor Hulpsinterklaas gespeeld door vanavond luid op de deur van de buren te bonzen en de zak voor de deur te zetten. Kortom... een fijne avond. Ik begin steeds lekkerder in mijn vel te zitten.
O ja, vanmiddag ben ik ook nog telefonisch geinterviewed voor MUG. Dat komt in de januari editie te staan.

Woensdag, 7 December 2005
Slapen is de laatste nachten weer een probleem, maar verder gaat het eigenlijk heel goed. Ik ben heel aktief bij de Club van 100 en dat bevalt me prima! Ben o.a. bezig om artiesten op het podium te krijgen voor een daklozenfeest in Amsterdam op 27 december. En ik heb een tattoo gewonnen! Ook bij de Club dus. Ben er nog niet uit wat ik precies wil, maar in ieder geval iets Indiaans (Native Americans). Binnenkort dus naar Amsterdam om een plaatje te laten prikken Vanavond ga ik met mijn zoon ergens eten, daar kijk ik ook echt naar uit. En dan is er natuurlijk Keep The Music Alive! Allemaal positief nieuws! O, ik heb nog mijn momenten hoor. Merken dat iemand afhaakt is daar een van. Misschien dat daar mijn slaapproblemen van komen.

Het is nu acht uur geweest. Helaas kwam mijn zoon weer niet opdagen. Diepe zucht... Ik ga er zo toch maar even uit om wat eten te halen. Ik heb nog helemaal niks gegeten vandaag en merk dat wel.

Donderdag, 8 December 2005
Het is weer helemaal mis met slapen. Ik sliep pas na zevenen vanmorgen en was er vanmiddag om 5 uur pas uit. Wel genoeg geslapen dus, ook wat ingehaald van de laatste nachten, maar ik haat het om overdag te slapen. Dan zie ik helemaal geen daglicht meer. Ben net wakker en ga eerst maar bedenken wat ik ga eten.

Zondag, 11 December 2005
Even weer bijpraten. Vrijdag was er Keep The Music Alive!. De muziek was lekker, alleen de opkomst viel tegen. Toch mogen we daar meer dingen organiseren, want de rest was wel positief. Ik weet het wel... zoiets moet groeien... maar ik ben zo ongeduldig. Ik wil het zo graag, ik zie het als een kans om een nieuw leven op te starten. Een leven zonder uitkering... bezig zijn met dingen die ik graag doe en waar ik goed in ben... met leuke dingen dus. Binnenkort komen we bij elkaar om alles eens door te spreken en kijken waar we wat kunnen verbeteren. Ik heb er wel weer vertrouwen in.
Verder ben ik bezig met die Club van 100. Woensdag krijg ik die tattoo! Omdat ik dan toch naar Amsterdam moet, ga ik gelijk maar aan de gang voor Derde Kerstdag (dat feest voor de daklozen). Ik ben bezig om daar een lekker programma op het podium te krijgen, muziek, cabaret, comedy, etc. Als er mensen/bands zijn die daar willen optreden dan moet je me even een mailtje sturen. Kerst is voor de meeste mensen warmte, gezelligheid, familie, lekker eten en drinken. Laten we dan niet vergeten dat er velen zijn die dat dus niet hebben en juist rond deze dagen dat gemis pijnlijk voelen. Het is dan wel niet mogelijk om het lijden van de hele wereld weg te nemen maar op 27 december kunnen we er wel met z'n allen voor zorgen dat zo'n 200 mensen even de ellende kunnen vergeten en een geweldige avond vieren... ze het gevoel geven dat anderen ook zien dat zij MENS zijn! Dus laat maar horen die tips!
Ik wil in Amsterdam ook op zoek naar een oude vriend van me. Hij is verslaafd en leeft daar op straat. Het is een geweldige zanger en ik wil hem ook op dat feest laten optreden, samen met een band van daklozen. En ook hoop ik een band te vormen van leden van de Club van 100 die daar acte de presence geven.
Het gaat dus best wel aardig met me, ben vanmiddag er ook weer even uit geweest: voetbal gekeken bij de buren. Dat betekent niet dat alles rozegeur en maneschijn is, integendeel. Dat valt me natuurlijk tegen, maar ik ben realist genoeg om te weten dat, als je uit zoooooo'n diep dal komt, je niet gelijk op de bergtop kan staan. Althans, realist genoeg op het moment dat ik dit type hehehe. Er zijn iedere dag momenten van twijfel: "Je liegt jezelf voor. Het gaat helemaal niet beter en dit gaat nooit meer over, nooit voorbij." En ook is er iedere dag die eenzaamheid. Maar het lukt me nog om daar steeds tegen te vechten, als slaap ik dus al dagen wel weer slecht. Hopelijk gaat dat vannacht wat beter. Daarnaast ben ik natuurlijk weer zo stom om niet goed te eten. Dat komt om een of andere reden meestal gelijk met die slaapproblemen. Heel stom! Je wordt al gesloopt door een tekort aan slaap en dan is je conditie er vervolgens niet mee geholpen om ook nog eens slecht - of bijna niet - te eten! Ik weet het... zucht... de ezel en de steen. Ik leer het wel een keer.
Vandaag heb ik niet veel geslapen. Ik sliep pas na achten en werd door de buuman wakker gebeld om voetbal te komen kijken. Ook al heb ik dus maar 4 uur geslapen ik was er heel blij om! Ik wilde die wedstrijd heel graag zien en had gebaald als ik het weer gemist had. Wat fantastisch trouwens dat hij aan mij dacht! Hij wist hoe graag ik wou komen en toen ik er nog niet was, belde hij maar even. Alweer kom ik er achter hoeveel ik bof dat ik juist hier ben komen wonen. Nou, toch wel een positief einde, of niet dan? Eh nee... wilde ik gelijk weer wat negatiefs daartegenover zetten, wat er ook is ... niet doen...positief besluiten!

Dinsdag, 13 December 2005
Nou, ik ben klaar voor morgen. Dan ben ik naar Amsterdam om mijn tattoo te laten zetten! Spannend hoor! Verder ga ik daar ook aan de gang voor Derde Kerstdag. Twee bands spelen daar al zeker: Katbite en The Kelvinators. Er zit nog meer in de koker, dus dat komt de komende dagen wel. Ik wil ook proberen mijn vriend te zoeken.
Vanavond ben ik met mijn zoon uit eten geweest en dat was zoooo fijn! Het eten was lekker, maar ook de tijd met mijn zoon zeer waardevol. Voor het eerst sinds lange tijd had ik eindelijk weer het gevoel dat we echt contact hadden. Het ging de laatste tijd al goed hoor, dus dat was het niet. Maar om een of andere reden klikte het nu gewoon. Ik weet niet hoe ik het uit moet leggen. Ik heb er een heel goed gevoel over en hij denk ik ook wel.
Die man, die dingen bij me op komt hangen, is vandaag ook langs geweest en heeft gekeken wat hij mee moet nemen. Hij belde me later vandaag dat ik moest laten weten wanneer ik uit Amsterdam terug was en dan komt hij langs!
Jandorie, wat gebeuren er toch veel goede dingen! Ik blijf vooruit kijken... krampachtig op sommige momenten... omdat ik bang ben dat dit tijdelijk is... dat het weer tegen zal vallen. Dan denk ik ook aan dingen die niet goed gaan en mij dwars zitten. Maar ik grijp die strohalmen die er nu zijn... doorgaan.. soms met tranen maar ook regelmatig met een smile. De horizon tegemoet die misschien wel een regenboog in het verschiet heeft. Zou het dan toch? Eindelijk??? Ik durf het bijna niet te geloven.

Vrijdag, 16 December 2005
Ik ben weer thuis, doodop en verschrikkelijk ziek. Ik kijk wel terug op een paar mooie en bewogen dagen. Ik heb bij een oude bekende van me geslapen, wat heel erg geweldig was! Ook heb ik mijn tattoo inmiddels en ben er heel erg blij mee! Hij is nog niet helemaal af, dat gebeurt binnenkort nog, maar het is nu al genieten. Behalve een goede tattooist, was de plaatjesprikker ook een leuke gozer. Er zijn door een beroepsfotograaf foto's gemaakt van die tattoosessie, dus hoop ik die binnenkort te zien!
Wat is er verder nog te vertellen? Ik heb kennis gemaakt met verschillende leden van de Club van 100, wat heel erg leuk was. En ook begint die Derde Kerstdag steeds meer vorm te krijgen. Donderdag zijn er weer opnamen gemaakt van de Club en deze keer ging het dus over dat feest. Ik ontmoette Jelle op de Dam en we hebben even doorgepraat over wat er al gerealiseerd is. Vervolgens zijn we langs een pizzeria geweest, die spontaan 25 pizza's heeft aangeboden. Jelle en ik hebben even mogen voorproeven ;-) Vervolgens filmde de cameraploeg ons bij diverse activiteiten, Jelle bij het uitnodigen van daklozen en met mij zouden ze een stukje meelopen in mijn zoektocht naar die oude vriend. Ik had net verteld dat het een zoeken naar een speld in de hooiberg was, dat ik er twee dagen voor uitgetrokken had, maar niet wist of het mij zou lukken. Zij zouden meelopen over het Damrak en een stuk Kalverstraat. Net toen ik dat gezegd had, kwam mijn vriend om de hoek zetten... gitaar op de rug! Ongelooflijk gewoon! een paar seconden later of eerder en ik zou hem gemist hebben! Wat een moment! Je kunt het a.s. dinsdag zien in de uitzending van de Club van 100 tezamen met andere beelden van de voorbereidingen voor dat daklozenfeest, o.a. ook beelden van mijn bezoek aan de oefenruimte van The Kelvinators. Wat een lekkere band zeg! Dat is echt feest! Er hebben zich inmiddels nog een paar bands aangemeld, dus het programma is nu rond. Ik moet enkel nog een draaiboek maken. En aan de slag om op dat feest een backline te krijgen. Er is wel wat apparatuur, maar dat is niet voldoende. Het is de bedoeling om een complete backline te krijgen, zodat de bands alleen maar hun instrumenten hoeven in te pluggen. Het scheelt hen gesleep en het programma kan ongestoord achter elkaar door gaan. Dus dat is nog wel werk aan de winkel! Maar eerst hopen dat ik me gauw weer wat beter voel, want ik ben echt ziek nu.

Zaterdag, 17 December 2005
Het is even weer mis, ben nog steeds goed ziek. Ik denk dat ik een kou te pakken heb en het doorkachelen van de laatste dagen zal ook wel niet geholpen hebben. Ik moet nog leren doseren. Als ik me lekker voel dan ga ik er voor. Daar is niks mis mee, maar ik moet wel op tijd rust nemen. Het herinnert mij er aan dat ik er nog niet ben. Ik heb helaas geen boodschapen kunnen doen, wel een kleinigheid te eten gehaald in de buurt, maar te ziek om verder te gaan, naar de supermarkt. Nu maar hopen dat ik me weer gauw wat beter voel. Ik merk ook dat ik meer last heb van sombere gedachten als ik ziek ben.Een reden te meer om te zorgen dat ik weer snel beter ben! Het weer werkt ook niet mee natuurlijk.

Zondag, 18 December 2005
Gelukkig gaat het wat beter. Ik ben nog wel ziek, maar minder heftig. Wel stom dat ik vandaag niet gegeten had. Ik ben daar nu ('s nachts) maar wat aan het doen met wat soep en brood. Ik neem me iedere keer voor om toch te blijven eten, hoe ik me ook voel. Maar ja .... gisteren vrijwel niks en vandaag nul komma nul dus. Verder is mijn slapen ook niet best, ik pak elk moment dat het lukt en maak me even niet druk over het tijdstip. Omdat ik me vandaag wat beter voelde ben ik maar even bezig geweest voor Derde Kerstdag. Ik heb een aantal bedrijven gemaild, die geluidsapparatuur verhuren. Hopelijk krijg ik dat morgen rond, want de 27e komt dichterbij.
Vannacht maar weer eens een soort migraine en ook een paniekaanval.

Woensdag, 21 December 2005
Gisteren was ik weer op tv. Het was heel mooi, vooral het moment dat ik die vriend weer vond. Waar ik wel van baalde is dat ze er een stukje uit die eerste uitzending in hadden geplakt. Het ging toch over de organisatie van Derde Kerstdag en niet over mij! Althans, niet over mijn depressie. Toch waren de reacties allemaal positief en ook weer heeeeel veel. Dat doet dan wel weer goed. Mijn dochter is gisteren ook weer geweest, dus het was wel een mooie dag.
Helaas gaat het met de gezondheid nog steeds niet goed. Na een paar dagen kwakkelen tussen doodziek en wat minder ziek had ik de indruk dat het de goede kant op ging. Dus vanmiddag de jas aan getrokken om even brood te halen, want dat is al dagen op. Toen ik de trappen naar beneden had gelopen en de fiets had gepakt werd ik helemaal niet goed. Ik ben maar even bij de buren gaan buurten en toen terug naar boven gegaan. Ik had later vandaag nog een afspraak met Maatschappelijk Werk en heb die helaas ook moeten afzeggen. Dit is shit, gisteren had ik het idee dat ik aan de beterende hand was. Maar nu ben ik weer even terug bij af.
Het is nu een paar uur later. Gelukkig zat mijn dochter op MSN en die heeft net brood voor me gehaald plus 2 lekkere broodjes bapao. Dus ga ik zo een blik soep opentrekken en brood eten! Hopelijk helpt dat om er weer bovenop te komen. Mijn dochter is een schat!
Het is nu nacht, het gaat al richting de morgen. Ik kan niet slapen en voel me nog helemaal niet lekker. Toch heb ik ook wel leuke gedachten af en toe. Over mijn dochter vandaag. Over die contacten binnen de Club van 100. Ik kreeg vandaag nog cd's thuis gestuurd van een medelid, een kerstcadeautje. Over nieuwe mensen die de laatste jaren in mijn leven zijn gekomen en de plaats hebben ingenomen die zo leeg was gelaten door al diegenen die uit mijn leven zijn verdwenen, met een heel speciaal iemand daartussen. En dat het daklozenfeest zo geweldig loopt! Een locatie (het Compagnietheater), het eten, alle cateringbenodigdheden, mensen die komen helpen, dat alles is er toch maar gekomen. Mijn inbreng is geweest dat er een mooi programma op de podia staat. De volgende bands komen er spelen: Katbite, Rubber, The Kelvinators en Pirates of Groove. En Katbite komt niet enkel spelen! Zo zetten ze ook de hele avond hun backline (apparatuur) en een drumkit daar neer, zodat we niet tussentijds het podium om hoeven te bouwen. Geweldig! In een andere zaal komt er dan een (semi-) akoestisch podium waar er o.a. een jam komt van daklozen met een paar vrienden van mij, leden van de Club van 100 en andere musici. Een lekker gevoel om dat voor elkaar gekregen te hebben!
Mijn buren hadden mij ook op tv gezien en vonden het ook heel mooi. Ik ben blij dat ik hier woon met zulke mensen in de buurt. Heel fijn om af en toe eens onder mensen te zijn, bakje koffie doen, voetbal kijken. En op hele donkere momenten kwamen ze wel eens eten brengen en me een hart onder de riem steken.
Tenslotte stonden er ook hele mooie reacties op een forum waar ik had gepost om musici te krijgen. Zoals deze:

Ik had je gisteren op teevee gezien. Hartverwarmend. Wist ook niet dat je een moeilijke tijd achter de rug hebt gehad. Zag ook James, hij speelde mooi gitaar en zong mooi, het was heel even, maar liet wel een prachtige indruk achter sampai bulu badan badiri. Als ik jou zo zie dan denk ik aan Vaassen en Apeldoorn. Wat hadden we toch samen met een boel andere jongens een mooie tijd met elkaar gehad. Ik wens je sterkte en heel veel God's zegen toegewenst.

Dat gaf wel een brok in de keel en natte oogjes. Tja, het is de dagen voor Kerst ..sentimental journey hehehe. Ik zie wel tegen de Kerst op ..niet teveel aan proberen te denken ... er is Derde Kerstdag .. we gaan iets heel moois doen voor een groep mensen die het heel zwaar heeft! Als je het moeilijk hebt is het heel belangrijk om toch je ogen open te houden voor anderen. Je bent zo geneigd om enkel met jezelf bezig te zijn, dat je het leed van anderen niet meer ziet. Ik weet het wel, soms ga ik daarin te ver ... dan ben ik voor anderen bezig, terwijl ik zelf diep in de shit zit. Ik ben aan het leren om een gezonde dosis egoisme te hebben... eh egoisme is niet het juiste woord ... zelfliefde is beter. Van mezelf houden... nee zeggen als ik het niet kan... eerst ikzelf ... pffff dat klinkt dan weer zo egoistisch, voelt zo negatief. Maar dat is het dus niet. Ik kan en mag niet al het leed wat ik zie op mijn schouders nemen! Van mezelf leren houden, voor mezelf zorgen en anderen helpen als ik het kan. Dus nu eerst zien beter te worden en die verdomde eenzaamheid kwijt te raken. Over een paar dagen is het Kerstnacht. Dan denk je terug aan Kerst 1998 ..pffffff. Shit, wat doet het pijn! Wat is er toen, en in de jaren daarna, allemaal wel niet kapot gegaan! Alles dus!

Donderdag, 22 December 2005
Het gaat gelukkig wat beter. Ik ben er zelfs uit geweest. Naar de snackbar om wat eten te halen. Niet naar de supermarkt, want dat was me even te ver. Tja... nu niet bepaald gezond eten, maar in ieder geval beter dan niets. Verder proberen uit te zieken, want ik wil Derde Kerstdag voor geen goud missen. Emotioneel gaat het gelukkig ook beter. Dat is tenminste iets.

Vrijdag, 23 December 2005
Ik had hier wat geschreven, maar heb het maar weggehaald. Dat was te negatief. Het lijkt me beter.dat ik even niks zeg.

Zaterdag, 24 December 2005
Vandaag heb ik eindelijk weer boodschappen kunnen halen. Helaas niet alles wat ik wilde, want ik moet al gauw weer weg. Ik kreeg sterretjes voor de ogen en was duizelig, dus halsoverkop weer naar huis. Dat kan te maken hebben met het feit dat ik de laatste dagen vrijwel niks gegeten heb. Dat gaat dan nu veranderen. Ik heb maar kant en klaar eten gekocht, dan weet ik zeker dat ik het ook ga eten: een bakje nasi goreng en een bakje paella. Als ik moet koken heb ik er toch geen fut voor en dan kan ik de spullen weer weggooien. Verder heb ik ook bananen gehaald en een bakje meloensalade... en ik heb nog wat mandarijntjes... vitamientjes dus. Nu de komende dagen zien door te komen. De herinneringen aan Kerst 1998 en de jaren daarna spoken alweer door me heen. Dus moet ik mijn gedachten maar bezig houden. Gelukkig is er Derde Kerstdag. Dat is iets om naar uit te kijken.

Zondag, 25 December 2005
SHIT! SHIT! SHIT! Het ging best redelijk en hoor ik net op het nieuws dat een man zijn kinderen heeft omgebracht en daarna zelfmoord heeft gepleegd! Dat brengt gelijk Kerst 1998 terug. Ik zit hier verdomme te janken.

Maandag, 26 December 2005
Nou, ik voel me best wel lekker vanmiddag. Ik heb niet lang geslapen, maar toch redelijk goed. Het zonnetje scheen, is nu wel weg, maar het leek wel symbolisch. Gisteren was het een hele zware dag. Dank zij wat morele steun ben ik er toch heelhuids doorgekomen. Als Feyenoord nu ook nog even wint (en PSV verliest) is dit een mooie dag hehehe. Het zou maar zo kunnen, want op Teletekst zie ik dat het 2 - 0 voor Feyenoord is. Het is vandaag de Day Before. Morgen is het Derde Kerstdag en daar leef ik nu naar toe. Behalve de bovengenoemde 4 bands heb ik ook een DJ die komt draaien aan het begin van het programma en tussen de bands door. En ook voor het akoestisch podium heb ik wat artiesten: Tomaz Pattiapon, James Rinsampessy, Coleta en Bluesbuster (een straatmuzikant uit Nijmegen). Voor de laatste heb ik vandaag nog vervoer weten te regelen. Een ander Wagenings lid van de Club van 100 gaat hem oppikken! Wat een lekker gevoel om alles voor elkaar te hebben nu! Er zijn best wel rotdingen ... mijn kinderen niet gezien met Kerst, beide dagen alleen zijn, die moord van gisteren en wat andere privezorgen, maar vooralsnog red ik het prima. Dus geniet ik er maar van.

Woensdag, 28 December 2005
Vanavond ben ik weer thuis gekomen. Ik ben echt kapot, bekaf. Maar goed, Derde Kerstdag was zeer geslaagd! 's Middags was ik er om 1 uur, onderweg van het station naar het Theater nog even daklozen uitgenodigd, die ik tegenkwam. Na een tijdje moest ik wel weg van de voorbereidingen, omdat ik me niet goed voelde. Ik had ook niet echt goed gegeten de laatste dagen en dat begon zich te wreken. Dus dan maar ergens wat gaan eten. Onderweg daarheen kwam ik een ander lid van de Club van 100 tegen en hij ging met me mee. Dat was heel gezellig. Opgewarmd, uitgerust en wat gegeten (o.a. een lekkere soep) ben ik later teruggegaan. Het begon al aardig vol te lopen met vrijwilligers. Om 5 uur gingen de deuren open en zowaar kwamen de daklozen toestromen. Aanvankelijk waren velen erg op hun hoede. Ze hebben natuurlijk niet zo'n beste ervaring. Meestal als er iets voor hen wordt georganiseerd, dan zit er iets achter. Om een maal of iets anders te krijgen zijn ze vaak verplicht om doorlopend gepreek aan te horen. Ook als ze aangeven daar niet van gediend te zijn. Begrijp me niet verkeerd, ik heb geen kritiek op gelovigen of een kerk. Mocht iemand er over willen praten, van mij mag het. Maar als iemand dus duidelijk zegt dat hij of zij er niks van wil weten dan is mijn mening, dat je dat hoort te respecteren. En dat is dus waarom daklozen heel achterdochtig zijn. Toen ze na een tijd in de gaten hadden dat het feest inderdaad zonder 'strings attached' was, kwamen ze los. Alles was prima voor elkaar. Eten was er volop en lekker. De muziek was uitstekend. Alle vrijwilligers maakten het voor de daklozen heel gezellig en warm. En mijn vriend kwam ook opdagen! Niet alleen die vriend, ook 2 andere vrienden waren op komen dagen om op te treden. Toen ze hoorden dat ik hem had teruggevonden waren ze heel blij om hem ook weer te zien en wilden graag met hem samen spelen! Zoals ik al had verwacht was het optreden van James indrukwekkend. Wat een musicus is dat nog steeds zeg! Heel creatief! Helaas ging, door allerlei oorzaken, de gewenste jam op het bandspodium niet door. Daar was ik dan ook heel teleurgesteld door. Het had DE afsluiting moeten zijn. Een dakloze die op een magistrale wijze de avond afsluit! Na een nachtje slapen zag ik het toch wat genuanceerder en kon ik toch genieten van wat er gisteren was. Geweldig gewoon! Ik ging met die 2 vrienden mee en kwam bij vertrek James nog tegen die me omhelsde. Zijn stem galmde me na .. Bedankt, het was heel mooi! En dat is de slotnoot, die ik wilde ... dat hij - en al die andere daklozen - genoten heeft.
We hebben met z'n 3en bij die vriend geslapen ... na eerst heerlijk naar muziek te hebben geluisterd. Na uitgeslapen te hebben zijn we naar De Boerderij gegaan voor een korte bespreking. Daar kregen we te horen dat er weer 3 concerten georganiseerd mogen worden!
En nu ben ik dus thuis, echt doodop. Het was dan ook heel hectisch geweest. Ik heb heel kort even kunnen praten met wat andere leden van de Club van 100 en ook kunnen kennismaken met wat nieuwe, die ik nog niet ontmoet had. Van een van hen kreeg ik nog een kerstcadeautje: een mooie bluescd en ...een heerlijke Feyenoord muts! ;-) Sommigen had ik helaas geen tijd voor om mee te praten. Ik was dinsdagavond verantwoordelijk voor het podium en daar ging de hele tijd van alles mis: aparatuuur kwam te laat ... vervolgens bleek het niet compleet te zijn waardoor we er wat bij moesten zien te regelen ..een drummer kwam 3 kwartier te laat ... etc. Ik heb het draaiboek de hele avond moeten herschrijven en herschrijven om alles toch te laten lopen. Stress omdat het weer foutliep en opluchting als ik het weer geklaard had. Ok, dat was dus slopend maar ook wel een lekker gevoel dat het gelukt is... moet alleen wel bijkomen nu. Ik merk wel dat ik het nog niet echt aankan. Maar ik geef de hoop niet op dat het wel gaat komen! Bij thuiskomst een warm welkom van de buurman die me vertelde dat morgen Feyenoord live op de tv is en ik dus wordt verwacht!

Donderdag, 29 December 2005
Terug bij af. Ik ben hondsmoe en ontzettend down. Het ging nog wel vandaag, ben zelfs bij de buren voetbal wezen kijken... maar ik zit er nu door. Volkomen er door! Alles doet pijn en ik zie het even niet meer zitten. Ik baal van mezelf, want ik voel dat ik zielig loop te zijn, maar ik kan er even niks tegen doen. Wat is dit shit zeg!

Vrijdag, 30 December 2005
Ik heb mijn eerste overwinning vandaag binnen! Toen ik wakker werd, en de radio aanzette, hoorde ik dat je na een uur of 4 beter niet meer naar buiten kan gaan. Ik heb toen gelijk de jas aangetrokken en ben naar de supermarkt gefietst. Ik ken mezelf, als ik in zo'n periode zit wordt alles teveel en dan kan ik niks meer. Maar ik moest wel gaan ... ik had geen eten meer in huis. Dus op de fiets, door de kou, naar de supermarkt. Ik kwam doodop terug maar ben zooo blij dat ik gegaan ben! Ik heb nu tenminste weer eten en drinken in huis. Lekker! Ik kwam bij de supermarkt ook mijn dochter en de buurvrouw tegen. Nu kan ik wat geruster zijn. Als de situatie zo blijft als nu en ik er niet uit ga, dan heb ik tenminste voor dagen eten. Een hele slimme zet van me dus.

Zaterdag, 31 December 2005
Om 2 uur werd ik wakker en ik voel me vandaag best redelijk! Gisteravond kreeg ik een uitnodiging van de buurman om oud en nieuw bij hun te komen vieren in plaats van alleen te zitten! Ik heb gezegd dat ik even moet kijken hoe ik me voel. Als ik te down ben, dan heeft het geen zin. Dan ben ik niet gezellig voor de anderen en voor me zelf is het dan ook niks. Maar het ziet er nu dus aardig uit en dat betekent dat ik waarschijnlijk vanavond niet alleen zit! Een goede buur is inderdaad beter dan een verre vriend!

Terug naar Logboek index --- Door naar Januari 2006

Copyright © 2005 depress1999