Logboek van een Overlevende

Logboek van een Overlevende - December 2004

Woensdag, 1 December 2004
Vandaag stond echt in het teken van die aktie. Ik ben o.a. gebeld door de Omroep Gelderland, de lokale radio (Dalux FM) en De Gelderlander. Omroep Gelderland gaat ook de politie, brandweer, gemeente en de woningstichting bellen. Dalux FM heeft me telefonisch geïnterviewd en dat is meerdere malen uitgezonden vandaag. Ze hadden ook de Woningstichting gebeld, maar daar was natuurlijk niemand beschikbaar voor commentaar. De Gelderlander komt morgenmiddag om 2 uur hier (een journalist en een fotograaf) om er over te berichten. En onze aktie staat ook nog op WERV journaal.
Tot slot heb ik ook per mail een reaktie gekregen van de huurdersvereniging. Zij "nemen het zeer ernstig op wat u ons laat weten. We nemen zo spoedig mogelijk contact op met De Woningstichting om te vragen hoe ze uw klacht willen afhandelen."
Zoals ik nu bezig ben brengt wel heel veel herinneringen aan die jaren dat ik bezig was aktie te voeren tegen schendingen van mensenrechten en dicriminatie. Maar deze keer is het anders ... nu heb ik er zelf ook belang bij ... dus nu geen stank voor dank. ;-)
Verder ben ik begonnen om vitamine C te slikken. Iemand, die zich bezorgd maakt over mijn gezondheid, heeft die toegezonden. Hopelijk helpt dat om meer weerstand te krijgen en ben ik af van dat om de paar dagen uitgeteld zijn.

Zondag, 5 December 2004
Eerst maar de stand van zaken wat onze aktie betreft. Onze aktie heeft ook de lokale kabelkrant gehaald. En De Gelderlander is donderdag langs geweest. Eerst kwam er een fotograaf, die een aantal opnamen heeft gemaakt, en later de journaliste. Dat artikel staat in de zaterdag editie. Ik ben er best wel tevreden over eigenlijk. Er staat ook een grote foto bij waar ik, samen met een buurman, in de hal sta van de flat waar de brand is gesticht. Volgens dat artikel is de Woningstichting bereid tot een gesprek, maar laat tussen de regels door wel weten dat we weinig van ze te verwachten hebben. Dus dat wordt doorgaan! Als je ergens recht op hebt, mag je niet opgeven! Vanuit de overheid hoef je het niet te hebben. Dat was al niet meer zo en is de laatste jaren nog meer verslechterd. Er is wél heel veel geld voor illegale bezettingen van landen, waar de Verenigde Staten een uitvalsbasis wil hebben, voor bodemloze putten als de Betuweroute en de Hoge Snelheidslijn, voor niets opleverende hobbies als ruimtevluchten, voor een geldverslindende, frauderende, bureaucratische instelling als dat Europa (dáár hadden we over willen stemmen, D66 !!!!) Er is ook geld voor de dames en heren politici zelf met al hun riante vergoedingen en voorzieningen, die zich dus géén zorgen hoeven te maken over hun nabije en verre toekomst. Wij allemaal moeten vrezen voor ons pensioen, ja onze hele sociale zekerheid. Zo niet dat tuig, dat regeert. Die zijn er zelfs op vóóruit gegaan! En dan maar steeds zeggen dat "we" offers moeten brengen! "We" is heus niet Balkenende, Zalm, De Geus of die andere despoten ... "we" is ook niet dat schijnheilig zootje wat hen moet controleren, maar - na de zoveelste geveinsde verontwaardiging - weigert om ze naar huis te sturen. "We" dat zijn jij en ik. Die hele situatie rond de slechte, zelfs gevaarlijke, staat van onze flats is mede het gevolg van een overheid, die de machtigen vrij spel geeft en de zwakkeren alle rechten ontneemt. Onchristelijke, asociale, onderdrukkende politiek. De eerste vruchten hebben ze echter al geplukt. Als mensen worden onderdrukt en nergens hun recht meer kunnen halen, dan rest ze meestal nog één optie: geweld. N.B.: Ik keur het geweld en dreiging met geweld van de laatste tijd niet goed! Maar ik vind wel dat Balkenende cs. het mede hebben veroorzaakt door hun nimmer aflatende akties om een tweedeling in Nederland te bewerkstelligen ... aan de ene kant de machtigen die alles hebben en alles mogen ... en aan de andere kant de rest die vrijwel alles wordt afgepakt en wiens rechten zijn ontnomen. Helaas zijn er grote hordes die zich laten misbruiken door dat Haagse tuig. Zij hebben zich wijs laten maken dat de vijand onder ons leeft. Kansloze autochtonen, bijvoorbeeld, geloven dat al die allochtonen een bedreiging voor hun bestaan vormen en dat het beter met ze zal gaan als die eruit worden gegooid. Een gevolg van de misleidende, haat opwekkende, propaganda van politici. Onze vijand, onze tegenstander, zit echter in Den Haag. Nee, niet in de Schilderswijk, maar op het Binnenhof! Alleen wij kunnen een eind maken aan hun verdeel en heers politiek. Wij, de zwakkeren en de kanslozen, moeten niet elkaar aanvallen maar de handen ineen slaan. Wij moeten, schouder aan schouder, deze strijd aangaan tot onze rechten niet langer meer te grabbel worden gegooid. Wij zijn met heel veel meer dan dat kleine, elitaire kliekje dat zich zit te verrijken ten koste van jou en mij. Genoeg over dit. Het moge in ieder geval duidelijk zijn dat ik niet opgeef om hier ons recht te halen.
Verder voel ik me sinds gisteren weer wat minder .. heb het weer koud en zo. Maar ik geef de moed niet op en blijf hopen dat het voorbijgaat ... dat en die slaapproblemen.

Donderdag, 9 December 2004
De laatste dagen is het weer aanmodderen met mijn gezondheid. Ik voel me niet lekker. Soms lijkt het beter te gaan en dan weer minder. Ik ga vanmiddag maar even liggen. Dat zal me goed doen, want vannacht heb ik te weinig geslapen. Ik viel heel laat in slaap en werd vanmorgen al vroeg wakker gebeld. Dat telefoontje was trouwens wel leuk.
Het was iemand van de Stadspartij Wageningen. Hij wil, met wat collega's van de gemeenteraad, op werkbezoek komen om de situatie hier ter plekke te bekijken en met de bewoners te praten. Het is een reactie op een mail die ik deze week naar de media, politieke partijen, huurdersvereniging etc. heb gestuurd over het gesprek wat ons door de Woningstichting is toegezegd. Dat gesprek vindt op 14 December a.s. plaats.
Onze aktie blijft duidelijk in beeld. Het WERV journaal bericht er regelmatig over op de site, Dalux FM blijft er over berichten op de radio en de kabelkrant en ook Omroep Gelderland heeft er melding van gemaakt in Gelders Nieuws op de radio. Verder heeft De Gelderlander me vandaag gebeld over dat werkbezoek van morgen.
Maar nu even een berichtje in de portieken ophangen, om iedereen over dat werkbezoek te informeren, wat drinkbouillon nemen en dan ik ga maar even liggen. Morgen moet ik fit zijn!

Zondag, 12 December 2004
Ik ben de laatste dagen weer goed ziek. Het gaat maar niet over. Gisteren kon ik het, mede daarom, allemaal niet meer aan. Al leek het eerst mee te vallen (ben er zelfs nog even uit geweest), tegen de avond zat ik er volkomen doorheen. Ik zag dat de medebewoners, die helemaal beneden wonen, op MSN online waren en vroeg of ze wat dingen voor mij konden meenemen als ze nog boodschappen moesten doen. Ze vroegen wat er aan de hand was en ik vertelde dat het helemaal niet goed met me ging. "Heb je wel gegeten?" Nee, dat had ik dus niet ... behalve tussen de middag een paar boterhammen dan. Ik kon even helemaal niks meer, niks halen, niet koken. Even later kwam de buurman mij eten brengen: schnitzeltje, witlof en aardappels! Hij bleef ook even praten en ik kon een beetje kwijt wat me allemaal dwarszat... mijn kinderen, die ik mis en die mij niet schijnen te missen ... dit klote huis ... Hij vond dat ik me wellicht ook te druk heb gemaakt met die aktie en zei dat ik het maar even moet laten rusten tot dat gesprek wat we a.s. dinsdag gaan hebben. En verder: "Ik zou ook down worden als ik woonde zoals jij nu woont. En voor jou is dat dus helemaal niet te doen. Geen wonder dat je daar depressief van wordt. Als je in januari geld hebt voor wat verf, gordijnen en zo dan kom ik je helpen om het wat leefbaarder te maken. Je zult zien, dat je je dan wat beter voelt en dat je kinderen mischien ook weer komen omdat het er gezelliger uitziet." Toen hij weg was, en ik ook nog gegeten had, ging het wat beter. Ik was nog wel ziek, maar voelde me minder down.
Vannacht heb ik, na eerst toch nog een tijd wakker te hebben gelegen, best redelijk geslapen en voelde me vanmorgen minder ziek. Later werd het toch weer minder, maar ik heb wel ontbeten.
Ik moet gauw opknappen, want ik moet een treinkaartje halen. Ik ben namelijk uitgenodigd om met de feestdagen naar Zwitserland te komen. Al een tijd geleden vroegen ze me, maar ja ... als mijn kinderen bij mij willen zijn ... Daar ziet het niet naar uit en dus ga ik maar. Ik weet dat ik daar meer dan welkom ben. De planning is om op de 21e te vertrekken. Als je een kaartje 7 dagen van tevoren koopt, krijg je 50 % korting! Dat scheelt dus nogal wat! Daarom moet ik snel mjn kaartje halen, maar zoals ik er nu aan toe ben, kan ik dat helaas niet. En mijn kinderen kan ik het niet vragen :-(

Dinsdag, 14 December 2004
Zo, ik heb mijn kaartje voor de reis! Ik voelde me gisteren genoeg opgeknapt om naar Arnhem te gaan. Vandaag gaat het trouwens ook wel. Ik heb best redelijk geslapen, viel wel laat in slaap, maar toch .... Nu maar rustig aan doen en me voorbereiden op dat gesprek met de Woningstichting vanmiddag om half 5.
Mijn zoon kwam gisteravond laat onverwachts langs. Dat was een leuke verrassing. Vanavond komt hij weer als het goed is. Hij zal dan wat spullen van mij meenemen, die nog bij hun op zolder liggen. Ik hoop maar dat hij deze keer wel doet wat hij beloofd heeft. Ik heb hem gezegd dat ik met de feestdagen weg ben. "Ik heb lang gewacht of jullie misschien met de Kerst bij mij wilden komen, maar hoorde niks en ik zie julie ook niet meer. Dus heb ik de knoop maar doorgehakt en heb vandaag mijn treinkaartje gehaald." Hij gaat waarschijnlijk met de Kerst naar een vriend. Ik vermoed dat hij het er moeilijk mee heeft om te kiezen. Het liefst wil hij natuurijk dat wij allemaal bij elkaar zijn, maar dat kan niet. Dus dan maar elders. Hopelijk leert hij het binnenkort om het te accepteren en dat hij zich zowel bij mijn ex als bij mij thuisvoelt. Dat ie niet het gevoel heeft om de een te verraden als hij bij de ander is. Zucht .... ik wou dat ik die pijn bij hem weg kon nemen.
Wat de kontakten in de buurt betreft gaat het steeds beter. Een buurman van een paar portieken verderop is een fanatiek Feyenoordfan. Ik had hem verteld dat dat ook mijn favoriete club is. Gisteren vroeg hij mij om a.s. donderdag bij hem naar de Europa Cup wedstrijd tegen FC Basel te komen kijken. Dus donderdag ben ik weer lekker onder de mensen.
Nu is het aftellen .... nog een weekje en dan ben ik in Zwitserland in fantastisch gezelschap! Er zullen best momenten zijn dat ik mijn kinderen zal missen, maar dat doe ik ook als ik hier blijf in mijn eentje. Na een aantal zwarte, eenzame jaren wat de feestdagen betreft (beginnend in 1998) wordt het dit jaar anders. En dan ... wie weet ... wordt het komende jaar echt de start van een nieuw, een beter leven. Ik mag de hoop daarop toch niet opgeven?

Donderdag, 16 December 2004
Vandaag was het een leuke dag! Ik was eerst niet lekker en zag echt wel op tegnn de dag, maar dat viel mee, hoor! Vanmiddag ging de bel en daar stond ineens mijn dochter voor de deur! Die kwam zomaar langs! Ze heeft hier zitten spelen op de X-box en natuurlijk op internet geweest en tussendoor hebben we bijgepraat. Ik ben wel vreselijk trots op haar! Ik vroeg haar naar school en ze vertelde me dat ze bij toetsen een 8 voor wiskunde en nederlands en een 9,5 voor engels had gehaald! Ze bleef ook nog eten! En als mijn ex niet gebeld had, was ze nog wel langer gebleven. Mijn ex zei dat ze met een vriendinnetje had afgesproken en dus naar huis moest komen. Om 7 uur heb ik haar achter op de fiets maar weggebracht. Het was slecht weer en dan was ze ook wat langer bij me. Leuk hoor! Ik heb haar maar niet gezegd dat ik me niet lekker voelde. Toen ze hier was kwam ik op de lokale radio, Dalux FM, en dat vonnd ze "heel cool". Ze was trots op me. Ik was namelijk vandaag weer eens geïinterviewed. Deze keer over het gesprek wat we gehad hebben met de Woningstichting. Het volgende gesprek zal op 1 februari plaatsvinden. Hopelijk komt er dan wel wat uit, want deze keer was het gewoon een aan-het-lijntje houden. Dat heb ik dus ook in dat interview gezegd.
En om half 9 ben ik dan voetbal gaan kijken. We waren met z'n 4en, allemaal diehard Feyenoord fans hehehe. Vreselijk gezellig, ook al verloor Feyenoord. Ze vroegen me om een seizoenkaart te kopen zodat ik met hen naar de thuiwedstrijden kon gaan in Rotteerdam. Ik zal er eens over denken, klinkt wel leuk, maar ik weet de prijs nog niet. En nu ziet alles er dus wat beter uit. Wat een verschil met toen ik wakker werd! O ja, de Gemeente Wageningen heeft ook nog gereageerd op onze aktie. Nee, niet rechtstreeks (ik heb nog nooit met iemand van de gemeente kunnen spreken, ook al beweren ze dat) maar ineens stond op hun website: Gemeente zal portiekflat Van Uvenweg controleren op veiligheid. Hopelijk verandert er eindelijk iets hier. Er zijn mensen al sinds 2001 bezig om wat voor elkaar te krijgen. Nog 5 nachtjes slapen!

Vrijdag, 17 December 2004
Ik heb veel zitten denken over van alles en nog wat, waarom ik zo vaak ziek ben en konstant vecht tegen wanhoop en het maar opgeven. Ik realiseer me dat zo'n diepe depressie niet van de een op andere dag over is en dat het een lange weg terug is. Je gaat schoorvoetend iets vooruit en valt een heel stuk terug als het weer tegenzit. Dus zeg ik dagelijks meerdere keren tegen mezelf dat ik er wél uit kom, dat het wél overgaat, dat ik wél een toekomst heb. Maar, om eerlijk te zijn, geloof ik er niet in en ben mezelf voor de gek aan het houden, tenminste zo voelt het. Als ik alles eens overzie dan is het zoooo donker en zooooo uitzichtloos! Op momenten dat ik weer wat vechtlust heb doe ik er ook van alles aan om dingen aan mijn situatie te veranderen. Ik vraag me echter wel af hoe lang ik dat vol kan houden. Ik heb de laatste tijd regematig momenten dat ik er volkomen doorheen zit en denk dat ik het niet meer red. Op het moment, dat ik dit type (vrijdag om 10 voor 5) gaat het redelijk. Ik heb de laatste tijd van alles gedaan om veranderingen voor elkaar te krijgen. Wat mijn woning betreft ben ik nog met de Woningstichting in de slag om al die dingen gerepareerd te krijgen, die kapot zijn en loopt ook die aktie voor alle bewoners wat veiligheid betreft.
Ik ben vandaag gebeld door iemand van de Woningstichting Wageningen: Maandag a.s. komt de brandweer met de Woningstichting de flats bekijken op veiligheid. Dat is toch wel snel hoor. Ik zei dat ik daar heel blij mee was. Verder zei de man dat hij hoopt dat we er samen uitkomen. Ik heb hem verzekerd, dat wij dat ook willen. Wij hebben er geen behoefte aan om als kemphanen keihard tegenover elkaar te staan, maar zijn vooralsnog heel wantrouwend over de motieven van de Woningstichting gezien onze ervaringen. Daar had hij begrip voor. Dit gesprek op zich was heel vriendelijk. Ik blijf open voor positieve inbreng van de Woningstichting.
Verder heb ik vannacht maar weer eens een mail gestuurd aan de politiek (de 2e-kamer fracties van de politieke partijen plus wat individuele politici, die naar buiten toe de indruk wekken een sociaal gezicht te hebben), de ministers van Verkeer en Waterstaat (mijn werkgever die mij onbeschoft gedumpt heeft), Sociale Zaken en Werkgelegenheid, de Minister President en aan de directie van Verkeer en Waterstaat. Zie hier mijn mail van Donderdag 16 december 2004 getiteld: Normen en waarden en de overheid. Behalve wat ontvangstbevestigingen heb ik nog niet veel reakties gekregen. We wachten maar weer eens af. Wat ik er mee wil bereiken? Verschillende redenen: dingen van me af schrijven, mijn situatie onder de aandacht blijven brengen van de verantwoordelijken en mezelf blijven voorliegen dat er wellicht toch iemand in de politiek of ambtenarentop een geweten heeft - of er brood inziet om met mijn zaak te scoren - en er mee aan de slag gaat. Alweer een desperate poging, ik weet het. Ik moet toch wat? Diepe zucht!

Maandag, 20 December 2004
Nog even op de valreep. Ik ga morgenvroeg dus weg. Alvast fijne feestdagen voor jullie allemaal! Ik heb een witte - en toch warme - kerst dit jaar!

Terug naar Logboek index- Door naar Januari 2005

Hosted by www.Geocities.ws