Logboek van een Overlevende - April 2004
Donderdag, 1 April 2004
Vanmorgen ben ik naar de gemeente geweest en heb het formulier
"Aanvraag urgentie huisvesting" opgehaald. Dat ga ik
invullen en gooi het dan gelijk op de bus. Volgens de gegevens
kom ik inderdaad in aanmerking voor die urgentie. Belachelijk
gewoon dat ik tot twee keer toe bij de woningstichting te horen
kreeg dat ik een starter was en niet in aanmerking kwam voor een
urgentie! Alleen de echtscheiding is al aanleiding genoeg
daarvoor en daar komt in mijn geval nog mijn depressie bij, dus
ook medische urgentie.
Aansluitend ben ik met mijn zoon in de stad gaan lunchen en ben
's middags in de stad rond gaan neuzen. Daar kwam ik ook nog 2
collega's van Rijkswaterstaat tegen en was blij verrast met hun
belangstelling. Ze wilden van alles weten over hoe het met me
ging en zo. Leuk hoor! Dat doet me heel goed! Ze zeiden dat het
misschien wel beter voor me was om bij Rijkswaterstaat weg te
zijn, aangezien ik toch in een hokje zat, waar ik geen eerlijke
kansen kreeg, maar waren het met me eens dat de manier waarop
echt niet kon! Ik denk dat ze het er intern nog wel over zullen
hebben, zodat nog meer oud-collega's op de hoogte zijn op wat
voor onbeschofte manier ik ben gedumpt en ook de zeer kwalijke
rol die het hoofd personeelszaken daarin heeft gespeeld. Die is
nog niet van me af! En ook die anderen (van het ministerie van
Verkeer en Waterstaat en Hoofddirectie Rijkswaterstaat) niet, die
bij die gesprekken zijn geweest en vervolgens de afspraken niet
nakwamen! Liegen, bedriegen en misleiden is strafbaar en ik kan
het dus niet over mijn kant laten gaan. Ik eis nog steeds
genoegdoening en een rechtvaardige behandeling, Verder wil ik dat
despoten, als het hoofd personeelszaken in Arnhem, een halt wordt
toegeroepen. Maar dat is voor later, eerst huisvesting, mijn
verzekering, etc.
Vrijdag, 2 April 2004
O.k. het formulier is de deur uit en nu maar afwachten. Ik hoop
dat die moeheid eens voorbijgaat. Ik geef er niet aan toe, ben
vanavond even de stad in gegaan om met mijn dochter te winkelen,
maar dat valt niet mee.
In ieder geval ga ik er morgen ook uit. Ik ben uitgenodigd om met
Tomaz mee te gaan naar BED van BNN. Op naar Hotel Arena in Amsterdam!
Dat wordt wel leuk denk ik. Ik word morgenmiddag vroeg opgehaald
en ook weer thuis gebracht, dus gelukkig niet met het openbaar
vervoer. Verder is er weinig nieuws. Ik ben aan het opschrijven
wat ik mee wil nemen als ik hier weg ga, aangezien ik recht heb
op de helft van de spullen, Ik hoef niet precies de helft, maar
wil wel redelijk kunnen beginnen met mijn nieuw leven. Ik was
eerst van plan om alleen mijn persoonlijke spullen mee te nemen,
maar gzzien de houding van mijn ex en het steeds terugkerende
getreiter en zwartmakerij ben ik van gedachten veranderd. Het
helpt me ook om minder zorgen te hebben over hoe het straks
verder moet, omdat ik niet alles opnieuw aan moet schaffen.
Verder vind ik nu dat ook mijn ex de minder leuke kanten van een
scheiding best aan den lijve mag ondervinden. Tot nu was het voor
mij alleen maar negatief en voor haar één groot feest. Kortom,
ik ben uit die slachtofferrol aan het groeien lijkt me. Postief
denk ik, of niet?
Terug naar Logboek index - Door naar Mei 2004
Copyright © 2004 depress1999