(algemene) TANDARTS : hij of zij die zich niet wenst te profileren in een of andere "specialiteit" van het vakgebied en in wezen DE ALGEMENE tandheelkunde uitoefent. Toch nog ter verduidelijking stellen dat deze "algemene tandarts" best extra bekwaam kan zijn in een welbepaald onderdeel van de tandheelkunde (zoals o.a. hieronder verder beschreven) en dan ook daarin de beste zorgen kan geven.
ORTHODONTIST : een tandarts die zich UITSLUITEND bezig houdt met de "tandenregularisatie" zowel bij kinderen als volwassenen. Deze practicus heeft dan ook een bijkomende scholing gelopen om in dit onderdeel van de tandheelkunde maximale bekwaamheid te verkrijgen.
PARODONTOLOOG : een tandarts die zich "gespecialiseerd" heeft in de parodontologie of alle problemen die voorkomen bij tandvlees- en tandkasziekten. Deze aandoeningen zijn bij de bevolking beter bekend als "het uitgroeien en loskomen" van de tanden, naast het "bloedend tandvlees". Heel dikwijls neemt deze arts ook de "implantologie" op in zijn praktijkvoering.
KINDERTANDHEELKUNDE : de tandarts zal zich in dit geval hoofdzakelijk (of zelfs uitsluitend) bezig houden met de verzorging van het melkgebit en de "jongere" definitieve tanden.
ENDODONTOLOGIE : de wetenschap die zich specifiek bezig houdt met het verzorgen en opvullen van de "wortels" van de tanden. In principe zal elke tandarts ook hierin voldoende ervaring hebben, maar toch zijn er zorgverstrekkers die zich in dit vakgebied speciaal extra gevormd hebben.
STOMATOLOOG : is een geneesheer die na zijn algemene geneeskundige studies het licentiaatsdiploma van tandarts heeft bekomen. Meestal zal de stomatoloog zich in hoofdzaak bezig houden met de "kleine chirurgie" van de tandheelkunde en met mondziekten die meer gerelateerd zijn met de algemene gezondheidstoestand van de patiënt.
MAXILLO-FACIALE CHIRURG : is een stomatoloog die zich verder heeft bekwaamd in de "grotere mond- en kaakchirurgie".
Naast de opgesomde "specialiteiten" zijn er nog andere "zogenoemde" specialiteiten, die in feite niet als dusdanig kunnen bestempeld worden. Vermelden we o.a. "ESTHETISCHE TANDHEELKUNDE" waarmee bedoeld wordt om alle herstel van de mond en tanden vooral "esthetisch" maximaal te verzorgen. Het is duidelijk dat ELKE tandarts steeds zal trachten om niet alleen de functie van het gebit van zijn patiënt optimaal te behandelen, maar ook aan de esthetische kant alle aandacht zal wijden.
Ook de "PROTHESIST" is op zich geen echte afzonderlijke specialisatie omdat ELKE tandarts zich in deze materie voldoende heeft geschoold. Niets belet natuurlijk dat een tandarts eventueel uitsluitend prothesen zal plaatsen en zich dan als "prothesist" zal profileren, wat nog niet betekent dat hij een "specialist" is of "bekwamer" is dan een algemene praticus terzake.
"IMPLANTOLOGIE" is de wetenschap waarin alle aandacht gaat naar het "implanteren" van "kunstwortels". Meestal zal de stomatoloog, de maxillo-faciale chirurg en de parodontoloog deze taak opeisen, maar ook de "algemene tandarts" kan zich hebben bekwaamd om een dergelijke ingreep goed te volbrengen. Eerlijke taal van de arts en vertrouwen in de relatie tandarts-patiënt is hier zeker belangrijk.
Het grote punt is dat ELKE tandarts in eer en geweten steeds zal trachten om de beste zorgen te verlenen aan zijn patiënt en indien er zich een uitzonderlijk probleem voordoet waar hij als de behandelende arts geen of onvoldoende raad mee weet, dat die tandarts op dat ogenblik een collega "specialist" kan adviseren.
|