De aymara parkiet.
Het aymara parkietje heeft zijn naam te danken aan de aymara indianen. De vogels leven in het wild in het oosterlijke gedeelte van het Andes-gebergte. Van Bolivia tot aan Argentinie. Het natuurlijke leefgebied is op droge, met heester begroeide, vlaktes. De meeste aymara parkieten worden waargenomen op een hoogte tussen 1800 en 3000 meter boven de zee spiegel. Boven deze hoogte wordt hun plaats meestal ingenomen door de citroen-parkiet (Bolborhynchus aurifrons). In de winter dalen deze vogels af tot een hoogte van 1200 meter boven de zeespiegel. Dit doen ze om hun voedsel behoefte te waarborgen.
De aymara parkiet is een leuk klein parkietje. Ze zijn tussen de 18 cm en 23 cm groot. De aymara parkiet komt uit zuid america en wel uit argentinie en bolivia. Het is een zeer rustig parkietje en zeker geen schreeuwer. Het geluid wat ze maken is een zacht getwetten. Ook is de vogel zeer aanhankelijk. Als hij je eenmaal kent zal hij zeer tam worden. Het lijkt net of de aymara een grijs-zwart hoedje op heeft. Vandaar ook de Engelse benaming Gray-hooded parakeet. Op de rug en de vleugels is de vogel donker groen. Op de borst licht grijs tot wit.
| Leuk he! van die lief knuffelende aymara parkietjes maar het kan toch ook heel anders zijn kijk maar eens naar hiernaast. | Hier ziet u het mannetje dat niet wil dat je te dicht bij komt en hij is best boos. |
Verschillen tussen de pop en de man.
De vogels lijken zeer veel op elkaar. Enkele kleine verschillen zijn: Bij de man loopt het grijswitte van de borst verder door, in dit grijs witte gedeelt zit bij de man ook een licht blauwe waas deze is na twee jaar goed te onderscheiden. De poten van de man zijn meer roze van kleur. (De pop heeft donkerdere grijsachtige poten). De snavel van de man is iets breeder. Ook zet de man heel mooi de veren rond zijn snavel op. Dit kan de pop ook maar die doet dit niet vaak. Met deze punten is het vaak toch moeilijk onderscheid te maken vooral bij jonge vogels. Het koppelen kan ook gebeuren door, enkele vogels bij elkaar te zetten. Er zullen dan vanzelf koppeltjes komen. Is er eenmaal een koppel gevormd dan zijn deze vogels zeer monogaam. Wil men echter een nieuw koppel maken met een vogel die al bij een andere vogel heeft gezeten, laat dan de vogel een paar weken alleen zitten voordat u ze opnieuw koppels.
| Hierboven ziet u een mannetjes aymara parkieten er is een mooie blauwe glans te zien door het witte heen op zijn borst. Deze heeft het vrouwtje niet. daar bij is de borst grijs/wit | Duidelijk is hierboven het kleur verschil te zien tussen de pop en de man. Het mooie blauw-wit bij de man en het wat doffere grijs-wit bij de pop. |
Voeding.
Het voer wat ik gebruik voor deze vogels is: Zaad voor grote parkieten, aangevuld met een klein beedtje zonnepitten. Ook voer ik kiem zaad (bestaande uit tarwe, katjang erwten, sofloor pitjes en gestreepte zonnepitten). In de kweek periode doe ik hier mijn eivoer door. Omdat het kiemzaad vochtig is blijft het ei voer er goed aan plakken. Ik weet hierdoor zeker dat ze ook het eivoer binnen krijgen.
Paar en bals gedrag.
Ik heb de laatste tijd redelijk veel naar mijn koppels zitten kijken en er op gelet of er bij mijn koppels dezelfde dingen gebeuren tijden het paren en balsen. Het is mij opgevallen dat de vogels met hun vleugels klapperen. Het vrouwtje begint hiermee en het mannetje neemt dit over. Ook het met de snavel knarsende geluidjes maken tegen hout, doen de vogels redelijk vaak. Dit gebeurd net voor de vogels gaan paren. De pop jaagt bij mijn koppels het mannetje het broedblok in. Dit omdat het vrouwtje waarschijnlijk in het blok wil paren. Dit gedrag is bij mij in november begonnen bij het eerste koppel en bij een ander koppel een maand later. Nu drie maanden verder hebben de vogels eieren. Dit ritueel begint dus redelijk lang voordat er eieren zijn. Een derde koppel van me in nu ongeveer een maand bezig met het klapperen van de vleugels en dit is het enige koppel wat ik buiten het blok heb zien paren. Als er eenmaal eieren zijn zie je de poppen niet meer. Ze blijven in het blok en komen alleen naar buiten om te eten en om hun behoefte te doen. Als de pop buiten het blok komt begint het mannetje meteen met zijn vleugels te klapperen. (net of hij blij is dat hij de pop ziet) De mannetjes zijn ook een stuk agressiever. ze verdedigen hun vrouwtje goed.
De kweek.
Het broedblok wat ik gebruik is een langwerpig blok van 30 cm. De breedte en hoogte is 15 cm. Als de pop in het blok zit om te broeden zal de man in het blok bij de pop gaan zitten als de avond aan breekt. Ze leggen tussen de 5 en 7 eieren. Dit doen ze om de dag. Nadat de pop is gaan broeden duurt het nog 22-28 dagen voordat de eieren uitkomen. Als de jong vogels uit het ei komen hebben ze een witte bons over zich heen. Zowel de pop als de man voeren de jonge vogels. Het in noodzakelijk, dat bij een groot nest, de blok regelmatig wordt verschoond. Dit om dode jongen te voorkomen. Na 50 tot 60 dagen vliegen de jongen pas uit ze zijn dan even groot als de ouders alleen de staart is nog wat korter. Nadat de jonge vogels zijn uitgevlogen zullen ze elke avond toch nog terug gaan naar het nestblok om daar de nacht door te brengen. De vogels zijn na een jaar broedrijp.
Hier ziet u 4 aymara eitjes.
Eigen kweek
In middels is het eind februari en is mijn eerste koppeltje aan het broeden geslagen. De eitjes die hier boven te zien zijn, zijn van vorig jaar. En waren niet bevrucht. Hopen dat het dit jaar wel goed gaat.
Ik heb inmiddels 4 koppeltjes op gezet. Het klikt goed en ik heb goede hoop. Het eerste koppel heeft nu al 8 eieren. Na acht dagen broeden kon ik zien dat er een rode waas in de eieren kwam. In totaal zijn er 5 eieren bevrucht van de 8. De pop is inmiddels al 19 dagen aan het broeden dus het duurt niet meer lang voordat de jongen uitkomen en dan maar hopen dat de pop en de man ze goed groot brengen.
Aymara jong van 16 dagen oud
Het niet lang meer duren was iets te voorbarig. De jongen kwamen pas na 28 dagen uit het ei. Van de 5 bevruchte eieren zijn er 3 uitgekomen. Er is een jong dood gegaan. De twee andere maken het goed. De jongen hebben een gele dons over zich heen. Het is niet veel want je kunt hun huid er door heen zien. Na 10 dagen beginnen er punten te komen wat waarschijnlijk veren gaan worden. De pop komt bijna niet uit het blok. Soms om even te badderen maar is er dan weer snel terug in. Het mannetje zorgt voor het eten, zowel voor de pop en de jongen. Het eerste wat hij geeft is kiemzaad gemengt met eivoer. Ook gewoon zaad maar dat niet zo veel. Normaal geef ik voor een koppel een schep kiemzaad maar nu met twee jongen er bij wel 3 scheppen.