Welkom in Peru, net even anders al Bolivia en net even duurder��.lees, nog niet duur maar ja in Bolivia hebben we ongeveer een maand voor 700 Euro per persoon geleeft en dat inclusief vliegen, Pampas tour, zoutvlakte tour, klimmen etc etc��goed te doen dus, maar nu Peru.
We hebben vanuit Copacabana de Bus genomen naar Cusco, zoals gewoonlijk duurde de trip 2 uur langer dan beloofd dus eigenlijk weer meer waar voor ons geld, kortom; wat een mazzel.
In Cusco regende het pijpenstelen en we maakte ons al zorgen om onze Inkatrail, het is 4 dagen lopen en ik heb nou eenmaal liever zon als regen.
De dag na aankomst zijn we naar de SaS (reisorganisatie) gegaan en hebben we eigenlijk alleen maar gewinkeld om de laatste spullen te halen.
�s avonds om 19.00 uur de brieving en de volgende dag om 06.00AM start klaar voor de track.
De Inkas trail start bij km 85, en neemt 4 dagen in beslag (ongeveer 40KM), het record voor de incatrail is overigens 6 uur maar dan heet het de inca marathon en dan ben je ook aardig geschift als je zo hard die berg op rend.
De inca trail doe je dus redelijk op het gemak, je moet wel werken en het gaat ook best goed omhoog, maar ik heb geen uitvallers gezien en de oudste die ik zag was toch wel eind 60, (je bent dan wel een uitzondering).
De tocht begint de eerste dag vrij rustig en je loopt ongeveer 6 uurtjes, het landschap is prachtig en onderweg kom je nog lanas een oude Inca nederzetting, wij hadden en hele fanatike guide die enorm veel over zijn Inca volk wist te vertellen, het is erg indrukwekkend om de resten van deze beschaving te zien, maar de verhalen zijn allemaal theorieen omdat de Inca�s niks opschreven, alles wat men wee weet men van de spanjaarden en die waren de inca niet echt aan het bestuderen, meer aan het uitroeien.
De organisatie waar wij bij geboekt hadden had de zaakjes erg goed voor elkaar, bij aankomst op de kampeerplaats stond de tent al en kregen we gelijk te drinken en was er wat te snacken��.Om 19.00 uur eten ook daar was men niet te flauw mee�.echt knap wat ze op een berg in elkaar weten te flansen.
Dag 2 is de wat meer uitdagende dag, het is flink klimmen en wederom zo�n 6 uur lopen en continu berg op tot 4000mtr, en dat is de maximum voor de hele trip.
Onderweg komen we over bergbeekjes, door hoog regenwoud, langs een hoop ezeltjes (leuke beestjes) en Lama�s.
Onderweg als je lekker omhoog aan het puffen bent met je rugzakje met 4 kilo, de rest hadden we aan de porter (draggers) meegegeven (9 kilo voor 45dollar) dank omen diezelfde porters je met 40 kilo op de rug voorbij, die gasten zijn echt ongelooflijk, niks geen luxe rugzak maar gewoon een doek met b.v. de tenten (meervoud) en we hebben ze zelf met een chemisch toilet de berg zien opgaan, Het Machu Pichu park staat niet toe dat men permanent kampeert vandaar dat alles elke dag verplaatst, grote voordeel van dit alles, geen rommel en een hoop werk voor de locale bevolking.
De groep waar we de hele wandeling mee deden bestond uit 16man/vrouw, een heel leuk gezelschap met canadezen een Amerikaan, Fransen Engelsen, van alles wat.
Het hoogte punt van de hele tocht is dan toch dag 4, het is vroeg op (04.00AM) en dan naar de ingang van Machu Pichu mountain, om 05.00uur gaat de poort open en dan is het nog eens 1.5uur lopen (bergje op), aan het einde kom je dan bij de Sun Gate en dan��..MACHU PICHU, het ligt in de verte enb je hebt een fantastisch uitzicht over de vallei, het lijkt een beetje klein van zover maar als de zon er eindelijk op schijnt (moet even over de berg komen) dan loop je er naar toe en pas dan zie je de ware grote, echt inmens, heel knap voor zo�n clubje analfabeten, niks opschrijven en dan toch een stad met 600 gebouwen op de top van een berg, en geen flauwe gebouwtjes maar echt vakwerk en dat alles zonder een boek na te laten of ook maar ergens iets te schrijven.
Een groot geluk dat de spanjaarden deze stad nooit hebben gevonden, anders had er weer een katholiek kerkje op gestaan (dat was hier de spaanse coloniale hobby, termpeltje neer kerkje erop) B.V. in Cusco staat een prachtige kathedraal waar vroeger de Sun Tempel stond.
Toen we eindelijk de Stad (Machu Pichu) inliepen heb ik Bee naar een hoger punt gelokt, we stonden op een van de terassen en konden over de valley uitkijken, omdat het nog vroeg was 08.00am waren er daar nog geen touristen, met een witte Lama als getuige (liep daar lekker te grazen) ben ik toen op mijn knie gaan zitten en heb Berit een/de grote vraag gesteld�����Na de wedervraag (are you serious) zei ze JA�����.
Zoals je kan begrijpen, Machu Pichu was al een heel speciale plek maar voor ons nu nog net ff meer.