Het is tijd om Frans-guyana weer te verlaten, een paar dage hier kost een klein fortuin want alles is geprijst als in Europa en dus ook onze taxi naar de grens.
Vanaf Cajenne loopt er een verharde weg naar Brazilie, de weg is vrij recent aangelegt en onze chauffeur vind het dan ook nodig om de weg met 160 km/hr te testen.....werkt allemaal prima, het is even wennen om over bruggetjes te vliegen maar meer dan een ligt gevoel van zeeziekte hou je er niet aan over.
Onderweg worden we nog even staande gehouden door de gendermarie, iedereen moet zijn papieren laten zien terwijl een van de agenten met een shotgun in de aanslag een oogje in het zeil houd, altijd een heerlijk gevoel van veiligheid om zo�n met steroide opgevoerd typje met een geweer te zien lopen.....
De brazilianen in de bus mochten hun tas open maken en moesten een aantal vragen beatwoorden, onze rugzakken konden gewoon dicht blijven en in de bus, volgens mij mogen ze bij EU onderdanen niet zonder reden de bagage doorzoeken, of we zien er gewoon heel eerlijk uit dat kan ook.
Na een ritje van 4 uurtjes komen we dan bij de rivier die brazilie en Frans Guyana scheid...nog even een stempeltje (Berit lacht weer) en we zijn klaar om de EU te verlaten.
De Brazalianen wachten al om je met de boot over te zetten, 3 euro voor 15 minuten met de boot over de rivier (prachtig tochtje) en we zijn in Brazilie (Oiepoque), we besluiten om een nachtje in de grensplaats te blijven waar een erg relaxte zweer hangt, het is zondag en aan de waterkant in een klein kroegje (dak met een vriezer en bier) speelt een live bandje en er zijn mensen aan het dansen........later hebben we nog even gezwommen en �s avonds langs de kant van het voetbalveld hebben we gegeten, voetbalvelden hebben ze werkelijk overal al ontbreekt het gras.
12-02-2005
Aan het einde van de dag verlaten we Oiepoque met de bus, de route.......540 KM waarvan jawel 100 KM verharde weg, de trip is ongelooflijk (wederom) de bus klimt op en af en we rijden continu door regenwoud, helaas met onderweg veel kaal gebrande stukken.
Ik denk dat de buschauffeur zo�n 12 keer per minuut moet schakelen en dit gaat de hele nacht door.
De hele reis duurt van 17.00 tot 08.00 de volgede morgen.......een bewogen nachtje.
13-02-2005
Na de hele nacht geschud te zijn komen we in Macapa, een grote stand 2 kilometer boven de evenaar en zo goed als geen touristen........lees niet veel te doen....
Vanaf Macapa gaan we bij Santarem op de boot naar Belem.....de boottocht duurt 24 uur en we nemen een hut, op dek heeft men een bar + dansvloer en helemaal beneden wel boven de waterlijn, op zeg maar het autodek daar hangen al de hangmatten (zo�n 300) iedereen hangt hier zijn hangmat naast elkaar en zo al luierend komen ze vanzelf in Belem.
De boottocht gaat over de Amazone en langs allerlei kleine huisje......als we langs zo�n huisje varen dan komen de kinderen of een moeder met een kind met de kano de boot tegemoet en dan worden er plasticzakken met kleren gegooid, zeg maar een soort zak van max maar dan anders.
Na een heerlijk nachtje in de Aircohut (het scheeld 5 euro met een nacht tussen 300 andere in een hangmat liggen) zijn we dan in Belem.
Belem is een grote stad met een flinke geschiedenis en dat zie je terug in de oude gebouwen, helaas is het niet allemaal netje bijgehouden en is er een hoop in verval, op straat is het ook een beetje opletten want putdeksels zijn hier een luxe artikel en dus niet overal aanwezig......
We hebben hier wat rondgekeken en een beetje gerelaxed en een dag zijn we naar het eiland �Ilha de Cotijuba� geweest, een eilandje vlak bij Belem en een beetje de week-end plek voor de mensen uit de stad.
Aangezien het geen week-end was was het een rustig eiland de stranden compleet leeg en de Amazone lijkt toch echt een zee als je er zo voor staat....geen kust te bekenen bij kraak helder weer.
Om het eiland te bekijken nemen we een tourtje, na twee uur zijn we aan de andere kant van het eiland en wederom op een prachtig leeg strand, bij een barretje op het toch niet helemaal lege strand hebben ze twee luiaards in de boom zitten.
Dit zijn echt supergrappige beestje, heerlijk sloom en met een gezichtje dat een beetje kan lachen en ook zeker chagerijnig kan kijken, ik denk dat we zeker een half uur naar beestje hebben zitten kijken en ze blijven leuk verbazen......
23-02-2005
Nu zijn we weer terug in Belem en vanacht gaan we met het vliegtuig naar Manuas.....we nemen toch maar geen boot de Amazone op, zolas geschreven, de Amazone is zo breed als een zee en de trip duurt 5 dagen en dat is toch wel saai zo horen we hier......en daarbij is het vliegtuig even duur en we hebben maar 6 maanden..........(leuk he).
In Manuas is weer een hoop te zien dus we kijken er naar uit.