We zijn weer terug naar het noorden gegaan, het was moeilijk om het gezelige hostel Spice of Life te verlaten maar na een weekje krugerpark met een oud golfje, lekker relaxen, een kamer en een keuken om zelf te koken zijn we weer verder gegaan, terug naar de backpacker hostels�
We zijn vanuit Komatipoort eerst met een minibus naar Maputo gegaan en hebben daar overnacht, een simkaart + telefoon gekocht (dit omdat Bee d�r vader af en toe onhandig doet met kettingzagen, alles is weer goed overigens), en we hebben een ticket naar Nampula gekocht.
We hadden de keuze, of een paar dagen in minibusje of een vluchtje, aangezien de vlucht ook nog goedkoper is hebben we voor het laatste gekozen.
Om 09.15 moesten we in Maputo inchecken en gingen we in de hal zitten, net naast de metaal detector�..In Europa moet je bij zo�n ding je zakken leeg halen en je tas door de scanner halen, als het ding niet piept en als er niks in je tas zit dan is het OK�..In Mozambique werkt dat anders, er zit een dame bij de machine (zonder zicht op het metaaldetector poortje) en als je je tas door de scanner doet en het poortje piept dan moet je gewoon doorlopen. Als je nou met 5 mensen tegelijk door het poortje loopt (inclusief tassen) dan stuurt ze er een terug en de rest kan gewoon wederom gewoon doorlopen.
Als je om een pen vraagt dan loopt ze vrolijk 3 minuten weg en kan je met een hele buslading erdoorheen, kortom erg veilig het internationale vliegveld van Mozambique.
De vlucht was met een Boeing 737 (200), een normaal toestel alleen een iets ouder versie dan de types in Europa, de piloot was volgens mij een vlieger die er in Europa uit geschopt is, we waren nog niet goed en wel van de grond of we hingen al in de bocht (en dat bij alle drie de take offs, we vlogen via 3 plaatsen) in de eerste landing maakte de piloot de laatste bocht iets te lang, normaal zou je zeggen een doorstart maar niet deze piloot, vlak boven de grond legt hij hem gewoon even in de andere bocht en met een leuke slinger land hij op de baan, dat was geloof ik de engste landing die ik ooit gemaakt heb.
De rest van de vluchten waren wel ok en om 15.00uur waren we in Nampula.
In Nampula hebben we een nachtje in Hotel Gribus gelogeerd, de kamer was wel schoon maar op de toilet/douche stond een laag water of wat het dan ook mocht wezen en de laatste schoonmaak was in de Portugeze tijd denk ik, gelukkig was de douche toilet op de gang en buiten geur afstand, er hingen ook geen bordjes met toilet, de geur sprak voor zich.
Na een nachtje hier hebben we de bus naar Nampula Bay genomen, je gaat dan om 08.00 uur in de bus zitten en deze rijdt een uur door het dorpje om de bus op te vullen, als de bus dan vol is ga je op weg.
Gezellig een uurtje of 5 met de beentjes in de nek, rugzak bijna op schoot en de kippen om je heen oppad en met je gezicht tegen het raam kan je van de omgeving genieten�. het was niet zo erg maar het was niet ruim, het landschap was wel prachtig�..
In Nacala Bay zijn we naar Bay Divers gegaan, dit is een hotelletje met camping en een backpacker faciliteit.
Het hotelletje ligt op een prachtige plek met uitzicht over de baai, het heeft een zwembad en als je naar het strand loopt dan begint het koraal op 10 meter uit de kust, perfect snorkelen dus.
De kamer was wat minder, nou ja opzich wel OK, was het niet dat Bee een dooie vogel in het kussen vond, gelukkig voor dat we gingen slapen, het geeft je wel het eea te denken over de hygiene.
Toen we op dag drie na 5 keer vragen of we konden duiken s�avonds om 23.00 uur nog geen antwoord hadden gehad en op het laatst alleen een agressief verhaal van de zuid Afrikaanse eigenaar kregen over hoe druk het wel niet was en hoe weinig tijd men had, toen hebben we besloten om maar te gaan.
Er waren in het hotel zo�n 10 gasten, het restaurant was alleen open van 07.00-09.00 12.00-14.00 18.00-20.00 en o wee als je vroeg om een drankje buiten deze tijden��.maar ja als je de enige bent in een omtrek van een paar honderd km.
Vanuit Nankala Bay konden we meerijden met een Oosterijker (Fritz) die met een tot kamper omgebouwde vrachtwagen opweg was vanaf Oosterijk naar Namibie, hij had een oude Steyr (ex leger) met daarop een oude leger unit van de DDR die men tijdens gasaanvallen kon gebruiken (foto volgt) al met al een dikke 4 wieldrive die echt niet vast komt te zitten.
Frits heeft ons 50 km van Ilha Mozambique afgezet en het laatste stuk hebben we in de achterbak van een vrachtwagen afgelegt.....