Sinds de laatste keer dat ik geschreven heb is er weer een hoop gebeurt, het is een beetje jammer dat internet hier zo duur is en ontzettend traag is want een hoop details ben ik waarschijnlijk alweer vergeten.
De duik die Berit en ik in Capetown hebben gedaan kan ik me echter nog levendig herinderen.
�S morgens om 06.00 uur werden we opgehaald in de straat van het hostel (longstreet),  de duikorganistatie waar we mee gingen duiken was Scubashack en de eigenaar (een Hollander) pikte ons op.
Bij de duikshop konden we onze uitrusting uitzoeken en ondertussen kon ik mijn kamera klaarmaken in het onderwaterhuis, ik had in Veldhoven een onderwaterhuis gekocht zodat ik mijn kamera tot 40 meter diep kan gebruiken.
Nadat iedereen klaar was reden we met de jeep naar False Bay en werdt de boot te water gelaten, de boot was een zodiac (grote rubber boot) met twee motoren van 80 pk, en die waren nodig want er stond een flinke wind en een deining van een paar meter.
De eerste duik was op een rif en de diepte zou zo�n 22 meter worden, om te water te gaan moet je met je uitrusting op en nadat alles gechecked is, achterover het water inrollen (en dan maar hopen dat het werkt natuurlijk), voor Berit was dit de eerste duik buiten Thailand, met golven en met een beetje kouder water (14�C aan de oppervlakte en 12�C op 20 meter) dan we gewend waren in Khaolak. Toen Bee na de rol achterover boven kwam en ook haar flipper miste sloeg de hyperventilatie toe, met grote ogen en snel ademend wou ze wel mee naar beneden, maar het was beter om eerst in de boot bij te komen, de hele duik en het te water gaan was te snel gegaan en de nieuwe omstandigheden maakte het opeens een heel andere sport dan het duiken in kristal heldere water van +27�C in Thailand.
Ik heb de duik wel voortgezet maar na 10 minuten op 20 meter ging het bij mij ook iets minder, ik had net een foto van een zeeleeuw genomen en zag dat deze foto nogal wazig was, toen ik mijn camera + huis een beetje beter bekeek zag ik dat er water in zat en dat het langzaam meer werd, een heel slechte combinatie, digitale camera en zoutwater op 20 meter diep. Ik ben snel naar de divemaster gezwommen en maakte hem duidelijk dat de camera niet helemaal ok was, hij dacht eerst dat ik hem vroeg een foto van me te maken, maar even later snapte hij mijn gebaren taal.
Na een rustige opsteiging was er de boot met Berit die me aan de oppervlakte opwachte.
Al met al, een slechte duik maar de camera heeft het overleeft, een hele opluchting want we gebruiken dat apparaatje flink (+5000 foto�s in de laatste 7 maanden).
Na de eerste duik voeren we terug naar land voor wat te drinken en te eten en daarna was duik nr2 aan de beurt, en hier draaide het allemaal om de duik met zeeleeuwen.
Na 15 minuutjes varen en stuiteren in de boot was dezelfde procedure aan de beurt, een rol achterover, iedereen bij elkaar komen en naar beneden, ook bij Berit ging het deze keer perfect en voordat we goed en wel op de bodem waren zwommen de eerste zeeleeuwen al om ons heen, de zeeleeuwen zijn net jonge honden die met een rotgang om je heen zwemmen en dan plotseling met hun kop voor je neus hangen (ze likken nog net niet je gezicht), onderwater zijn deze beestjes enorm handig en gracieus, dat in tegenstelling tot het gekruip op land, je ziet ze ook met elkaar spelen en ze kijken je echt met grote ogen recht in je gezicht aan.
Na een duik van ongeveer 40 minuten was het weer tijd om omhoog te gaan, en het begon ook aardig koud te worden. Op de weg naar boven was ik toch net iets meer gespannen dan normaal, je hangt in het blauwe niets en gaat langzaam aan een boeilijntje omhoog en dan beseffend dat je in hetzelfde water hangt als waar de witte haai zwemt, en dan duik je ook nog met zeeleeuwen, het beestje dat boven aan het menu van deze haai staat, zeg maar de �frikandel speciaal� van de witte haai, daarvan wordt je net iets gespannender.
Je kan je dus voorstellen dat toen we bijna boven waren (5meter diep) en terwijl ik constant om me heen keek, ik me toch echt lazerus schrok toen er een zeeleeuw van achter met een rotgang op 1 meter voorbij zwom��.
Na deze ongelooflijke duik was ik toch een beetje blij om weer in de boot te zitten, de duikschool had ons verzekerd dat op deze duikplek nooit haaien zitten maar ja het blijft de vraag of die haai dat ook snapt.

Tot zover het Capetown avontuur, de volgende stop is Durban, we hebben een vlucht bij Kalula geboekt, de easyjet van zuidafrika, een vlucht over een afstand die twee dagen in de bus zou kosten voor 25 euro (bus is zo�n 100 euro).
Hosted by www.Geocities.ws

1