Dagboek van:
Bibi Elgamour Serene Gipsy Clear

6:30 uur Opgestaan. Nog steeds erg moe door de zenuwen. Vandaag de eerste lessen. Ik kleed me snel aan want ik heb erge zin in vandaag. Hopelijk hebben Yessy, Celeone en Camelo er even veel zin in.

8:30 ontbijt. Ik krijg geen hap door mijn keel van de zenuwen. Zo te zien Yessy evenmin, die haar ei aan het prakken is... nu al 5 minuten. Celeone eet wel, maar werkt elke hap met een slok melk weg... anders lukt het niet. Camelo ziet er erg relaxed uit. Ze eet zoals ze altijd eet, ontspannen blik... misschien laat ze haar zenuwen niet zien?

9:20. Daar zit ik dan. Achter mijn bureau. Over tien minuten mijn eerste klas. Mijn handen beginnen te trillen. Ik leg mijn veer nog maar even weg. Ik kijk even naar het bord en vind dat de w van "welkom klas, ik ben professor Clear" niet goed leesbaar is en ik verbeter het. Ik ga weer zitten en ik tik met mijn vingers op de tafel. Een traan loopt over mijn wangen, eindelijk is het zover. Over vijf minuten mijn eerste les. Mijn droom die eindelijk is uitgekomen. Ik veeg mijn ogen af, want ik hoor voetstappen op de gang... mijn eerste leerlingen! De eerstejaars van Mogastor kletsen luid en ik veegde mijn tranen weg, zuchtte en deed de deur om half tien open.

De les verloopt heel goed. Ik stotter niet, en als ik eenmaal op gang ben gekomen, vertel ik zo een half uur vol. Het laatste kwartier kunnen de leerlingen dan nog schrijven aan hun eerste opdracht. Ik voel me opgelucht, als de laatste leerlinge van Mogastor is vertrokken. Ik ben benieuwd hoe het de anderen is vergaan. Ik heb eerst nog een klas, dan heb ik pauze.

10:30. De volgende klas strommeld binnen en gaat op de banken zitten. Ze kijken vrolijk, dat betekend dus dat Celeone een goede les heeft gegeven. De leerlingen van Demeansta kijken me benieuwd aan. Ik begin weer te vertellen, en de les verloopt vrijwel hetzelfde als de vorige. Erg rustig. Weer voel ik een vlaag van opluchting als de deur dichtgaat en ik alleen in mijn lokaal zit. Ik plof op mijn stoel neer en kijk naar de aantekeningen van de klassen die ik tot nu toe heb gemaakt. Een sensatie stroomt door mijn lichaam. Nu pas voelt het echt... Deephallow, de schrijversschool. Nu pas dringt het tot me door dat het toch is gelukt! Nu pas begin ik te begrijpen wat deze school voor me is gaan betekenen... het is mijn leven geworden, mijn doel in mijn leven om leerlingen te leren wat het is om schrijver te zijn. Ik pak mijn veer op. Mijn lichaam trilt van opwinding, maar mijn hand waarin mijn veer vastgeklemd zit niet. Vol vervoering schrijf ik weer het begin van een verhaal. Het verhaal van Deephallow.

11:30. Ik loop met goede zin naar de Grote Zaal, waar veel geroezemoes vandaan komt. De andere afdelingshoofden zitten er al. Allemaal tevreden kijkend. Ik plof naast Yessy en Celeone neer en ik schep wat eten op. Ik heb honger doordat ik vanochtend niets gegeten had. Yessy at een ei, zonder het eerst geprakt te hebben, tevreden op en keek naar de pratende leerlingen. Celeone at zonder al teveel te drinken, en Camelo had nog steeds dezelfde uitdrukking als vanmorgen. Ik hoefde niet eens wat te vragen, ik wist dat ieder hoofd hetzelfde dacht als ik: een geslaagde eerste dag, de eerste dag van Deephallow! Natuurlijk is de dag nog niet voorbij, maar mijn dag kan niet meer stuk.

12:30. Vrolijk loop ik weer naar mijn lokaal, het eerste stukje samen met Camelo meelopend. De volgende lessen gaan allebei goed. De leerlingen zijn erg geconcentreerd, maar ik weet wel dat na een tijdje, als ze Deephallow gewend zijn, ze vast lastiger zijn. Maar dat zit me niet dwars.

14:30. De laatste les is afgelopen. Ik pak mijn veer en perkament weer en schrijf verder aan het verhaal van Deephallow. Zonder het te merken, gaan er uren voorbij.

19:30. Er wordt op de deur geklopt. Geschrokken leg ik mijn veer neer. Ik kijk op mijn horloge en schrik. "Binnen..." zeg ik en de deur gaat open. Celeone komt binnen en steekt wat kaarsen aan, aangezien het donkerder is geworden zonder dat ik het heb gemerkt. Zonder iets te zeggen schuift ze een bord voor mijn neus, waar twee sandwiches op liggen. Mijn buik begint te knorren. Door het schrijven heb ik de tijd niet in de gaten gehouden en heb ik erge honger gekregen. Dankbaar pak ik een sandwich en neem er een hap van. "Dankje" stamel ik als ik het stukje heb doorgeslikt. Ook tovert Celeone zonder iets te zeggen, maar met een onmiskenbare glimlach een beker pompoensap voor mijn neus. Ik neem een slok en kijk haar dankbaar aan. Zonder iets te zeggen, loopt Celeone weer weg.
Als ik volzit, pak ik mijn veer weer en begin weer te schrijven. Mijn hand doet pijn, maar dat kan me weinig schelen. Wie een goede schrijfster wilt zijn, moet pijn lijden.

22:00. Ik leg mijn veer weer neer en strek mijn vingers. Daarna maak ik er weer een vuist van. Ik kijk op mijn horloge, en merk, tot mijn schrik, dat het al 10 uur is. Ik zou nog uren achter elkaar kunnen doorschrijven, maar morgen is er weer een nieuwe dag, wanneer ik weer les moet geven. Ik strek me uit en sta op. Ik zwaai met mijn toverstok, zodat de kaarsen uitgaan als ik mijn tas heb ingepakt. Tevreden over de eerste lesdag sluit ik het lokaal af en loop met een glimlach naar mijn kamer, waar ik me kan vertoefen om te slapen. Opgelucht stap ik in bed, als ik mijn slaapkledij aan heb getrokken. Met een grijns van oor tot oor kijk ik naar het drukkende zwart boven mij. Het is me eindelijk gelukt... Deephallow is opgericht.

Door: Órelindë Lúinwë

Ben jij ook verschrikkelijk creatief? Wil jij ook een dagboek maken van iemand op DeepHallow? Doe dit dan en mail hem naar ons! Misschien vind jij het dagboek wel terug op de site!

Terug naar de site