| Ter nagedachtenis aan onze Boy |
| Lieve kerel van me! Ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen, dit valt me heel zwaar, het leek me zo eenvoudig om even mijn laatste woorden voor jou op papier te zetten, maar dit valt dus vies tegen. Nu ik langzaam aan alles ga terug denken lopen mijn ogen weer vol met tranen, toen we je kregen hebben we veel vreugde gehad, maar hoe ouder je werd ook veel leed. Een ding is zeker dit had je niet verdiend.... Ik zie je zo nog zitten in het nest tussen je broertjes en zusje in... alle andere pups kwamen op ons afgerend, behalve jij... jij ging erbij zitten zo van; ik vind het wel allemaal goed, en daardoor ben ik voor je "gevallen". Toen ik eenmaal je aandacht had was je ook niet meer bij ons weg te slaan en de keuze was gemaakt, jij ging met ons mee naar huis. Je was een beetje een te voorbeeldige pup...nu hebben we het idee dat er toen al wat mis met je was, je jankte het 's nachts niet en hebt nooit wat kapot gebeten ook was je erg rustig voor een baby. Toen je met je gebreken begon voelde ik me heel schuldig, ik had het idee dat ik gefaald had en dat het door mij kwam, iedereen was me dat maar uit het hoofd aan het praten maar ik kon het maar moeilijk geloven. Toen kwam het moment dat ik heel boos was om het feit dat jij het was die ziek was... waarom uitgerekend jij........ ik gunde op dat moment iedereen het leed wat jij moest doorstaan.... heel egoistisch eigenlijk. Diep in ons hart wisten we dat je niet oud zou worden... al wou mijn verstand het niet geloven... ik bleef maar tegen jou en mezelf zeggen " alles komt goed". "jij blijft heel lang bij ons" maar diep van binnen wist ik dat het niet zo zou mogen zijn. Uiteindelijk ging je steeds harder achteruit en mijn angst werd steeds groter... vooral omdat ik bang was je op een dag te vinden en dat je dan niet meer op ons af zou komen.... ik kon het op dit moment nog maar allemaal slecht aan ... alles werd me teveel... maar zorgen voor jou dat bleef ik met alle liefde doen. Je had nu pijn en het ging echt niet meer, de beslissing om je van je lijden te verlossen viel ons zwaar, al wisten we dat het de goede beslissing was. Kereltje ik hou enorm veel van je en alles wat we voor je gedaan hebben is met heel veel liefde gedaan en ik zou het zo weer doen.... Ik heb er alles voor over om je terug te krijgen, maar dan gezond... helaas gaat dit niet... maar je hebt een speciaal plekje in me hart wat niemand kan innemen... ik mis je manneke. Eens komt de dag dat we elkaar weer terug zien.... en tot die tijd hoop ik dat je een fijn "leven" hebt daarboven. Rust Zacht kleine man van me ik zal altijd van je blijven houden en je nooit vergeten!!! Hele dikke kus Je Vrouwtje |
 |
 |