| Boy's Dagboek |
| 1 Mei 2002: Vandaag zijn we weer in dierenkliniek Limburg geweest met Boy. Het was een ware HEL. Het begon al toen we aankwamen en niet naar binnen mochten, daar er een andere hond in de wachtkamer zat (deze is groot genoeg voor wel 10 honden). Toen deze hond naar buiten kwam en Boy speels op hem af wilde gaan, begon de dierenarts te gillen tegen hem, want hij mocht dat niet!!! (terwijl zij degene was die vond dat Boy onder de honden moest komen en socialer moest worden tegenstrijdig h�). Na 3 kwartier buiten gewacht te hebben mochten we dan naar binnen. Toen Boy op de tafel moest, begon hij zeer tegen te spartelen, met als gevolg dat de dierenarts als een mager varken op Boy begon te gillen. Dit werkt averechts op Boy, dan luistert hij net niet en word erg paniekerig. Boy plaste de tafel tot 2 keer toe helemaal vol van angst, zijn ogen draaiden weg en hij probeerde rechtop te komen, de arts bleef echter doorgillen. Toen ze klaar was zei ze dat het ietsjes beter ging met Boy en dat hij met 10 maanden een 2de punctie moest krijgen. Op al onze vragen gaf ze ons geen antwoord en liet ons weer afdruipen zoals normaal, dit was de druppel die de emmer deed overlopen, 's middags hebben we terug gebelt met de mededeling dat we de hele behandeling bij haar gingen stoppen en een kopie eiste van zijn r�ntgenfoto's en zijn dossier. Dit vond de arts heel erg want het ging ZO goed moet Boy, dat ze het jammer vond dat we stopten (nou ging het spontaan goed met Boy) Nu is het dus afwachten op het dossier. |
| 6 Mei 2002: Vandaag zijn we voor een "second opinion" gegaan bij dierenkliniek Strijdhagen. Deze zeiden gelijk dat ze niks aan Boy konden doen, alle symptomen leken op een "wobbler" . Hij moest een 2de punctie krijgen die kon alleen in dierenkliniek Limburg of in de Universiteits Kliniek Utrecht. Het eerste viel meteen af, dus werd het Utrecht. Verder werd op advies van de kliniek in Strijdhagen zijn prednisolon afgebouwd naar 1 keer 2 per dag, want deze vonden het een grote schande dat Boy nog steeds zoveel prednisolon kreeg, daar deze tabletten normaal voor een week of 3 uiterlijk gegeven worden (Boy kreeg ze al ruim 3 maanden) tevens gaf de arts aan dat het geen groeispurt geweest kon zijn dit had na een aantal weken zo goed als over moeten zijn dan had Boy al weer beter moeten lopen. |
| 21 Mei 2002: R�ntgen foto's en dossier van Boy opgehaald. |
| 30 Mei 2002: Vandaag is de dag dat we naar de Universitiaire Dierenkliniek in Utrecht gaan. Daar aangekomen werd Boy aan een aantal testjes onderworpen zoals: reactievermogen,dreigreflex enz... Toen de dierenarts zelf erbij kwam en Boy moest lopen vond ze dat Boy als een kameel liep hij kon zijn achterpoten niet goed co�rdineren zijn signalen van uit zijn hersenen werden niet goed doorgegeven naar zijn achterpoten. Na het bekijken van zijn r�ntgenfoto's bleek dat er totaal geen verknelling/zwelling van zijn ruggemerg te zien was. De conclusie was dat Boy dus wel degelijk een Hernia had gehad,waardoor hij een beschadiging van zijn ruggemerg heeft opgelopen, waar hij zelf vrij goed van is genezen, nu moet de natuur zijn gang gaan daar dat herstel zeer langzaam gaat of niet. De Prednisolon is gestopt, en Boy moet het nu op eigen kracht gaan doen. Over een maand moeten we terug bellen en dan word besproken of hij vooruit is gegaan of het zelfde is gebleven, word het erger krijgt hij alsnog zijn 2 punctie en anders niet. Als hij sterkere achterpoten heeft kan hij aan zijn scheef groeiende voorpoten geopereerd worden eerder niet. |
| 5 Juni 2002 ; Boy is al een paar dagen erg suf en eet niet goed, hij heeft 2 dagen gal gespuugd. Vandaag gaat het weer wat beter at weer en speelde weer alleen zijn lopen gaat zeer slecht hij valt vaker en komt moeilijk rechtop en loopt weer heel zwaaiend. Nu is het wachten op LOCOMOTION dat is een homeopatisch middel wat te vergelijken is met Prednisolon, alleen dan niet schadelijk. Zodra we ermee starten en meer weten zullen we het vermelden. |
 |
| Volgende pagina van Boy's Dagboek |
 |