De Confederatie bestond uit de elf staten die zich van de Verenigde Staten afgescheurd hadden. Ze waren voor de slavernij, en waren tegen de standpunten die de Verenigde Staten voorop stelde.
Onmiddellijk na de verkiezing van Abraham Lincoln tot President, begon het bestuur van South Carolina een vergadering over een mogelijke afscheuring. Op 20 December werd er unaniem voor afscheiding gestemd. Gedurende de volgende twee maanden volgde nog de afscheiding van Mississippi, Florida, Alabama, Georgia, Lousiana en Texas.
De toenmalige President Buchanan verklaarde, tijdens de laatste dagen van zijn ambtstermijn, dat de Verenigde Staten zich niet zouden verzetten tegen de afscheuring van de zuidelijke staten.
In februari 1861 zendde elke zuiderse staat een vertegenwoordiger naar een vergadering in Montgomery, Alabama. Doel van de vergadering was een president te kiezen voor De Confederatie. Het werd Jefferson Davis, uit Mississippi.
Dezelfde vergadering keurde op 11 maart 1861 de grondwet van de Confederatie goed. Die leek sterk op de van de Verenigde Staten, op enkele uitzonderingen na. Zo werd het ruilen van slaven verboden, maar de handel in slaven tussen staten onderling werd wel toegestaan.
De eerste taak van Davis al president was een ministerraad samenstellen. Hij koos voor 6 leden, elk uit een verschillende staat. Hun eerste taak was de Confederatie voorbereiden op het dreigende conflict met de V.S.
Tussen 30 december 1860 en 18 februari 1861 had de Confederatie al elf forten en wapenarsenalen ingenomen. Op 12 april begon de aanval op Fort Sumter, drie dagen laten was de inname een feit.
Ondertussen was de Confederatie al uitgebreid tot 11 staten. Virginia vervoegde de Confederatie in april, Arkanans, Tennessee en North Carolina in mei.
Op 18 februari wordt dan een definitieve regering opgesteld. De hoofdstad van de Confedertie was eerst Montgomery, Alabama, maar werd later Richmond, Virginia.
Tijdens de eerste algemen verkiezingen die op 6 november 1861 gehouden werden, haalde Davis het definitief als president. In februari 1862 legde Davis officieel de eed af als President van de Confederatie, voor een termijn van 6 jaar.
De laatste jaren van zijn ambtstermijn kreeg hij af te rekenen conflicten tussen het leger en de bevolking. Het gevoel dat de Confederatie een militaire dictatuur was geworden, nam snel toe.
Ondanks het feit dat de politieke structuur van zowel de V.S. als de Confederatie erg op elkaar geleken, waren er toch verschillen tussen beide regio's. De oorlog versterkte deze verschillen nog.
Deze tabel geeft een duidelijk overzicht:
Onderwerp
De Confederatie
De Verenigde Staten
Bevolking (totaal)
9 000 000
22 000 000
Aantal slaven (van totaal)
3 800 000
550 000
Waarde van het land
minder dan 2 miljard $
bijna 5 miljard $
Textielfabrieken
150
900
Omzet van die fabrieken
8 miljard $
115 miljard $
Arbeiders in die fabrieken
2000
100 000
Uitgave aan door import (1860)
331 000 000 $
31 000 000 $
Het is duidelijk dat de Confederatie het veel moeilijker had om oorlog te voeren dan de V.S. Het geld dat te kort was om oorlog te voeren, werd gevonden door speciale 'oorlogsbelasting' te heffen en door zware leningen aan te gaan.
Tegen het einde van de oorlog was het Zuiden dan ook helemaal bankroet. De oorlog heeft het Zuiden zowel financieel als economisch geru�neerd. Na de oorlog moest het Zuiden weer helemaal van onder beginnen. Ze moesten proberen het ver gevorderde Noorden in te halen op gebied van industrialisatie en economie. Tot op heden heeft het Zuiden nog altijd een opmerkelijke achterstand in te halen.
Ondertussen was de Confederatie al uitgebreid tot 11 staten. Virginia vervoegde de Confederatie in april, Arkanans, Tennessee en North Carolina in mei.
