North vs SouthThe American Civil War - OverviewNorth vs South

Algemeen overzicht



De Amerikaanse burgeroorlog was een militair conflict tussen de Verenigde Staten van Amerika ("The Union") en de (Con)Federatie van Zuidelijke Staten ("The Confederacy"). Ook een veelgebruikte term om beide partijen aan te duiden is "Het Noorden" voor de Verenigde Staten en "Het Zuiden" voor de Confederatie. De oorlog tussen Noord en Zuid duurde vijf jaar, van 1861 tot en met 1865.

Fort Sumter De oorlog begon op 12 april 1861, met een aanval op Fort Sumter in South Carolina. P. G. T. Beauregard, een generaal van de Confederatie, gaf het bevel tot deze aanval. Op 26 mei 1865 gaf het leger van de Confederatie zich over. Tijdens de oorlog werden 600 000 mensen gedood, er was voor 5 miljard dollar schade aangericht, 4 miljoen slaven kregen hun vrijheid terug en de oorlog heeft wonden geslagen die nu, 125 jaar later, nog steeds niet geheeld zijn.


Oorzaken

De onmiddellijke oorzaak van de burgeroorlog was de slavernij. De economie van de zuidelijke staten, waaronder de 11 die samen de confederatie vormden, steunden op de slavernij. Er werd duchtig gediscussieerd over het feit of de slavernij moest toegestaan worden in de, tijdens de Mexicaanse oorlog (1846-1848) veroverde gebieden. Hierbij behoren ook New Mexico, Utah en een deel van Californi�.

Economische en sociale factoren

Abraham LincolnHet Noorden en het Zuiden waren in 1860 twee sterk verschillende regio's. Afwijkende sociale, economische en politieke standpunten dreven de twee regio's verder en verder uit mekaar. Ondanks de overeenkomsten die gesloten waren, was de situatie in 1860 explosief. De verkiezing van Abraham Lincoln als president werd door het Zuiden beschouwd als een bedreiging voor het voortbestaan van de slavernij en luidde het begin van de oorlog in.

Gedurende de eerste helft van de 19de eeuw waren de economische verschillen tussen de twee regio's ook vergroot. In 1860 was katoen het belangrijkste product van het Zuiden. Het vertegenwoordigde 57 % van alle export van de V.S. Het Noorden daarentegen werd meer en meer ge�ndustrialiseerd. Immigtratie vanuit Europa werd aangemoedigd. Deze immigranten vestigden zich vooral in het westen van V.S., weinigen in het Zuiden. Het Zuiden probeerde de industrie tegen te houden. Bijna alle goederen moesten ingevoerd worden. Alhoewel zowel het westen van V.S. als het Zuiden beide sterk op de landbouw gericht waren, sloot het westelijk deel van de V.S. zich toch aan bij het Noorden.


Politieke factoren

In de begindagen van V.S. was een inwoner van bijvoorbeeld Virginia meer loyaal tegenover zijn staat dan tegenover de V.S. Ze noemden de staat waarin ze woonden 'hun land'. Gedurende de eerste jaren geloofden noch het Noorden noch het Zuiden in het voortbestaan van de V.S. Het Noorden had behoefte aan een centraal bestuur voor de uitbouw van hun infrastructuur (Spoorwegen,...) en voor de bescherming van onder andere de nationale munt. Het Zuiden daarentegen had geen behoefte aan zo een centraal bestuur. Zij vreesden dat dit bestuur zich te veel ging bemoeien met de slavernij.

Het gevecht om de slavernij

Tot 1860 leefde het idee om een aparte Zuidelijk Staat te cre�ren alleen bij enkele zeldzame extremisten. Een overeenkomst om de verschillen in verband met slavernij, belastingen,... weg te werken was alleen mogelijk wanneer noch het Noorden, noch het Zuiden de senaat controleerde. Dankzij "The admission of Alabama" werd het toch perfect mogelijk om de senaat te verdelen zodat niemand een meerderheid behaalde.

De Overeenkomst van Missouri

De grondwet verbood de federale regering om zich te bemoeien met de slavernij. Tegenstanders konden alleen maar proberen te voorkomen dat de slavernij zich niet verder uitbreidde. Ze probeerden dit in 1818, wanneer Missouri toestemming vroeg om bij de V.S. aan te sluiten. Missouri had wel een reglement uitgewerkt dat slavernij toestond. Na een geschil dat twee jaar duurde, werd er dan toch een oplossing gevonden in 'De Overeenkomst van Missouri'. Er werd een lijn getrokken op de breedtegraad 36� 30'. Slavernij werd niet geduld ten noorden van deze lijn, met uitzondering van Missouri.

De Overeenkomst van 1850

Het Noorden begon zich meer en meer te ergeren aan de slavernij. Het Zuiden reageerde hierop door deze nog meer te verdedigen. Tijdens de Mexicaanse oorlog werden door de V.S. een aantal grondgebieden veroverd (Texas, New Mexico, Arizona, Californi� en verschillende gebieden rond de Rocky Mountains). Tegenstanders van de slavernij ijverden er voor dat in de landen die door Mexico afgestaan waren, de slavernij verboden zou worden. Slavenhandelaars daarentegen wilden onmiddellijk zaken doen met de nieuwe gebieden. Voor de eerste keer zag het naar uit dat de V.S. op een burgeroorlog afstevende. Maar weer werd een oplossing gevonden in een overeenkomst. Californi� werd een 'vrije staat' (geen slavernij) en de andere staten mochten zelf kiezen of ze slavernij al dan niet toelieten.

Het Verdrag van Kansas-Nebraska

In 1854 besloot senator Stephen A. Douglas in het Verdrag van Kansas-Nebraska dat elke staat vrij moest kunnen beslissen of ze slavernij toelieten of niet. Hierdoor konden ook Kansas en Nebraska, die door de Overeenkomst van Missouri geen slaven mochten hebben, de slavenarbeid invoeren. Dit verdrag veroorzaakte een politieke explosie in het Noorden. Abraham Lincoln zei dat hij nog nooit zo geschokt geweest was als nu met dit verdrag. Er werd een nieuwe partij opgericht, de Republikeinse Partij, die vooral bestond uit tegenstanders van de slavernij. In 1856 deden ze al mee aan de presidentsverkiezingen.

De zaak Dred Scott

Dred Scott, een slaaf, werd door zijn baas meegenomen naar een gebied waar geen slavernij toegelaten was. Scott trok naar het Hoger Gerechtshof omdat hij vond dat hij geen slaaf meer kon zijn in een gebied waar slavernij verboden was. De meerderheid van de rechters besloot echter dat Scott geen proces kon beginnen, omdat hij geen inwoner van de V.S. was. Slaaf zijnde, werd hij als 'eigendom' beschouwd, niet als inwoner. De rechters kwamen tot het algemeen besluit dat het Staten-Generaal slavernij dus niet kon uitsluiten, ook niet in gebieden waar het verboden was. Alle vorige verdragen die gesloten waren, werden opeens als niet-grondwettelijk beschouwd.

John Brown's Raid

De aanloop naar de presidentsverkiezingen van 1860 was begonnen, toen Harpers Ferry (een militaire basis) in Virginia overvallen werd. Op 16 oktober 1859 hadden de overvallers reeds alle uitrusting en wapens in hun bezit. Twee dagen later hadden ze de basis overgenomen. Later bleek dat de overval geleid werd door John Brown. Hij was in Kansas en Missouri al berucht voor zijn overvallen en moorden. Brown werd gearresteerd, veroordeeld en ge�xecuteerd. Voor de Noordelingen was hij een held, bij de Zuiderlingen nam de vrees voor zulke voorstanders van de afschaffing van de slavernij toe.

De verkiezingen van 1860

De kwestie van de slavernij overheerste elk ander onderwerp in de verkiezingsstrijd. Het Zuiden weigerde om Democratisch kanidaat Stephen Douglas te steunen, omdat hij weigerachtig tegenover slavernij stond. De Republikeinen verkozen Abraham Lincoln als presidentskanidaat. De Democraten raakten verder verdeeld wanneer het Zuiden een andere presidentskanidaat verkoos dan het Noorden. Door deze verdeeldheid won Lincoln makkelijk de presidentsverkiezingen.

Het Zuiden scheurt zich af

Gedurende Lincoln's verkiezingscampagne dreigde het Zuiden ermee dat hun staten zich los zouden scheuren van de V.S. als Lincoln verkozen werd. Weinige Noordelingen geloofden dit. Vanaf het moment dat het zeker was dat Lincoln gewonnen had, werd door de wetgevende macht een vergadering ingericht. Dit gebeurde op 17 december 1860 in Charleston. Drie dagen later besloot deze vergadering dat "vanaf heden, South Carolina gescheiden van de V.S. verder bestaat". Na South Carolina volgden (in 1861): Mississippi (9 janurai), Florida (10 januari), Alabama (11 januari), Georgia (19 januari), Louisiana (26 januari) en Texas (1 februari). De zuidelijke staten die aan het Noorden grensden weigerden troepen naar het Zuiden te sturen om hen te dwingen terug bij de V.S. aan te sluiten. Integendeel, ze sloten zich ook aan het de andere zuidelijke staten. Het begon met Virginia (17 april), Arkansas (6 mei), North Carolina (20 mei) en Tennessee (21 mei).

De (Con)Federatie van Zuidelijke Staten

Op 4 februari kwamen afgevaardigden van de eerste zes onafhankelijke staten bij elkaar in Montgomery, Alabama. Hun doel was om een eerste regering van de 'Confederatie van Zuidelijke Staten te vormen. Klik op de link hierboven om meer te weten te komen over het ontstaan en de evolutie van de Confederatie.

De oorlog begint

View from Fort SumterWanneer de zuidelijke staten zich onafhankelijk verklaarden, begonnen ze onmiddellijk met het innemen van de forten die binnen hun grondgebied lagen. Er bleven maar 4 forten in handen van de V.S. Fort Sumter keek uit over de baai en de haven van Charleston, South Carolina. De andere drie forten bevonden zich in Florida: Fort Jefferson in Dry Tortugas, Fort Pickens in de Pensacola baai en Fort Taylor in Key West. Van deze vier was Fort Sumter het belangrijkste.












Sitemap


Terug naar hoofdpagina



De foto's van Fort Sumter zijn afkomstig van www.nationalparks.org . De foto van Abraham Lincoln is afkomstig van members.aol.com/RVSNorton/Lincoln2.html. 1

Hosted by www.Geocities.ws