[Start Page] [Concert Reviews] [Biographie] [Nieuws] [Bands] [Album Reviews]
[Recordings] [fotos] [Links] [Interviews] [Concert Review Archive]
[Album Review Archive] [damianwilson.com] [Message Board]
[The
New English Rock Ensemble]
LES MISÉRABLES
Damian werd
gevraagd om auditie te doen voor een rol in de succesmusical “Les Misérables”, die nu reeds 14 jaar loopt. Hij had succes en vervoegde in 1998 de UK tour cast. Hij speelde de
“Ploegbaas” en de student Courfeyrac, maar hij was ook understudy voor de rol van Jean Valjean. Het was zijn grote geluk dat hij de rol van Jean Valjean enkele keren op zich
kon nemen op voorstellingen in Bradford, Edinburgh en Liverpool.
Zijn grote kans kwam echter in 1999 in Dublin. De beroemde Ierse
zanger Colm Wilkinson, die de allereerste vertolking van de rol van Valjean ooit op zijn palmares mag vermelden, was weer in zijn geboortestad toen de show er voor vier maanden op
de planken werd gezet. Eind maart kreeg Colm een keelontsteking, en Damian mocht de rol voor een week overnemen. Zijn vertolking was heel overtuigend voor iemand die zo jong was.
.24601… bij jullie beter
bekend als Damian.
Passages uit een interview van Martin Hudson van de Classic Rock
Society, dat verscheen in “Wondrous Stories”, het tijdschrift van de Classic Rock Society, in juli 1999.
In 1998
veranderde er veel in Damians leven. Zijn soloalbum “Cosmas” was opgenomen en hij had geen plannen voor de nabij
toekomst.
Op een dag ontmoette hij terwijl hij aan het joggen was een
acteur die op dat moment meespeelde in de populaire Engelse serie “Hollyoaks”. Ze geraakten aan de praat. De vreemdeling had al gehoord van de zanger Damian en hij zei dat de
tijd misschien rijp voor hem was om iets met theater te doen, hij stelde voor om die weg in te slaan. Het telefoonnummer dat hij opgaf bracht Damian naar Londen en uiteindelijk
naar een auditie voor de rol van Jean Valjean, of 24601 zoals hij genoemd wordt door politie-inspecteur Javert, in de musical “Les Misérables”.
“Ik wist helemaal niets over Jean Valjean of Les Misérables.
Ik wist meer over Iron Maiden dan over Les
Misérables en ik dacht ik in Jesus Christ Superstar de rol gevonden had die mij het best lag, maar zij dachten dat ik beter zou zijn
voor de rol van Jean Valjean. Dus ging ik naar Jesus Christ Superstar kijken en toen ik de show gezien had dacht ik eigenlijk: dat kan ik ook. Dat kan ik morgen meteen doen. Maar
toen zag ik Les Misérables, en ik dacht dat ik dat nooit zo kunnen. Ik begreep maar niet waarom zij dachten dat ik het wel kon. Mijn acteerprestaties waren niet geweldig, ik dacht
echt dat het veel te hoog gegrepen was voor mij en dat ik het absoluut niet kon, dus zei ik hen dat ik niet kon acteren.”
Toen ik nog op school zat acteerde ik dolgraag, maar ik was
meestal gewoon één van de brave jongetjes op de achtergrond. In mijn laatste jaar op school kreeg ik echter de kans om echt te acteren. We repeteerden vreselijk veel en vlak voor
we het stuk zouden brengen, werd het afgevoerd. Het stuk draaide voor een groot deel om mijn acteertalent en toen het werd afgevoerd, was ik ervan overtuigd dat het kwam omdat ik
zo slecht acteerde en mijn tekst niet kon onthouden.”
Dus naar eigen zeggen is acteren niet één van Damians sterkste
punten, maar als je één van zijn vertolkingen van Jean Valjean gezien hebt, kan je niet anders dan hem tegenspreken. Oefening baart kunst, om niet te zeggen
perfectie.
“Wel, ik denk niet meer na over mijn acteertalent. Bij Jean
Valjean voel ik het alsof hij een deel van mezelf is, terwijl ik acteer laat ik alles gewoon zijn gang gaan.”
Tijdens de tournee was Damian de officiële understudy van Phil
Cavill voor de rol van Jean Valjean terwijl hij ook Ploegbaas en Courfeyrac
speelde.
“Wel,
eigenlijk ben ik blij dat ik kan zeggen dat ik niet langer de officiële understudy ben, maar ja ik ben understudy geweest en de hele cast moet zich trouwens voortdurend aanpassen
tijdens zo’n tournee.
Toen ik naar de eerste auditie voor de rol van Jean Valjean ging,
had ik helemaal niets voorbereid.
Ik wist niet wat ik moest verwachten, I had er helemaal geen idee van.
Ik wist niet of ik toonladders zou moeten zingen, of een liedje. Ik had niets voorbereid maar het was fantastisch om naar het Palace Theatre te gaan en auditie te doen. Je doet
eigenlijk op je eentje auditie maar toch zijn er zoveel mensen die
auditie doen voor dezelfde rollen.”
Toen Damian de rol(len) bemachtigd had, moest hij verscheidene
weken repeteren. Alle anderen hadden toneelschool gevolgd of hadden al enige ervaring, Damian had niets. Een schrikwekkende
gedachte!
“Toch niet helemaal, ik wist immers totaal niet waar ik aan
begonnen was. Ik ging gewoon stap voor stap vooruit, vooral omdat in die periode mijn privé-leven nogal hectisch was, en ik liet alles gewoon gebeuren. Om eerlijk te zijn zag ik
mezelf nog niet op een tournee gaan voor veertien maanden of meer. Ik wist niet eens wat ik verwachtte dat er zou gebeuren.”
De eerste voorstelling werd gehouden in Southampton en de
volgende veertien maanden brachten hem
naar Bradford, Edinburgh, Liverpool, Dublin en daarna de Sheffield Arena.
Hoogte- en
dieptepunten?
“O ja, veel van beiden. Hoogtepunten waren vooral de vele
nieuwe vriendschappen die ik heb gesloten. Het voelt eigenlijk als het maken van vrienden op school, maar toch nog meer. Het soort vrienden waarvan ik dacht dat ik ze nooit meer
zou hebben. Als de cast uiteengaat wordt dat een dieptepunt. Het is een fantastische tournee en elke soort uitdaging is goed. Bovendien is het een geweldige show en een eer om Jean
Valjean te kunnen spelen. Ik kreeg de kans om de rol een week te spelen in The Point in Dublin, voor fans die van Australië en Amerika gekomen waren om acht shows met de grote
Colm Wilkinson als Jean Valjean te zien, maar die dus eigenlijk acht keer Damian Wilson te zien kregen – het was geldig en de fans waren fantastisch. Ik zag Jeff Leyton als Jean
Valjean in Edinburgh, hij is ook een bekende Valjean, en hij is Schots. Toen ik hem de show zag doen, dacht ik eraan hoe fantastisch het was om hem te zien. Je ziet de show niet
echt als je er middenin zit. Als je op de planken staat en je doet de show iedere avond, denk je daar niet bij na. Je denkt niet na over hoe groots en emotioneel alles is. Toen ik
de show zag, huilde ik. Het verraste me echt, maar je bent echt je rol als je daar op dat podium staat.”
Jean
Valjean maakt vele fases in zijn leven mee, beginnend in 1815 na 19 jaar gevangenschap, en hij sterft aan het einde van de show. Hoe moeilijk is het om zoveel verschillende stadia
van het leven in één avond te brengen?
“Ik denk er echt niet bij na. Je begint eraan met gevoel, je
maakt jezelf leeg, laat al je emoties los, je graaft diep in je binnenste gevoelens naar dingen die in je eigen verleden zijn gebeurd en waarom dat die bepaalde gevoelens oproept.
Je graaft naar deze situaties en probeert ze te begrijpen. Er zijn een aantal fantastische acteurs die deze rol hebben neergezet, en naast hen ben ik niets. Als ik deze rol speel,
kan ik alleen maar een deel van mezelf neerzetten, er zit dus enorm veel van mezelf in de rol.”
De laatste voorstelling moet een beetje aanvoelen als de laatste
dag van een schooljaar.
“Dat is zo, ofwel voelt het als het begin ervan, want als je
ergens opnieuw begint, is er altijd een feestje voor de pers en plaatselijke beroemdheden, om de show te kunnen verkopen. Maar als het werk van de acteurs erop zit en ze weer naar
huis gaan, moeten de mensen van de pruiken- en kledingdepartementen nog blijven werken, dus het voelt niet echt als het einde. Het blijft eigenlijk gewoon doorgaan.”
Wat hem anders maakt dan vele anderen in de cast van Les Misérables,
is dat Damian Wilson een rockverleden heeft. Men zou denken dat zingen met Landmarq of Threshold en voor 3500 mensen de rol van Jean Valjean neerzetten toch totaal verschillende
soorten emoties en zenuwen oproept?
“Het meest fantastische aan zanger zijn bij een band is dat je
kan doen wat je wil. Je hebt volledige vrijheid en dat is geweldig. Een ander groot voordeel aan een band is dat je mensen kan ontmoeten. Als je in een show zit, ontmoet je de
mensen niet, je bent niet afhankelijk van je publiek, en je apprecieert het niet voordat je erin zit. Je moet naar voren gaan om hen te horen zeggen hoe fantastisch de show wel
was. En dat vergeet je wel eens omdat je die show iedere avond doet en soms wordt het dan net als een andere job. Bij Jean Valjean kan je het je niet veroorloven zo’n houding aan
te nemen, je moet ervoor gaan en alles geven.”
Les Misérables
telt een paar heel speciale momenten, zoals wanneer Valjean “Bring Him Home” (“Breng Hem Thuis”) zingt, een mooie ballade. Toen ik Damian dit liedje zag brengen dacht ik
eraan hoe fantastisch het moet zijn om zo’n rol te spelen en zo’n liedje te mogen zingen, en het publiek volledig in je ban te houden. Denkt hij ooit, tijdens één van die
stille momenten op het podium, “Wow, dat ben ik”?
“Nee, maar toen ik in het begin de rol een paar keer had
gespeeld, heb ik misschien wel een paar keer gedacht: “wat als ik volledig de mist in ga” of “wat als ik mijn tekst vergeet, dat zou een ramp zijn”. Als ik zoiets dacht,
kon het goed zijn dat ik ook mijn tekst vergat, en dan moest ik er mezelf zien uit te redden. Maar als je een rol speelt en die rol eenmaal door en door kent, wordt alles zo echt
en dan vergeet je het publiek.”
Met alle opwinding van de voorbije achttien maanden eindelijk
achter hem, waar zou hij zichzelf graag zien binnen, laat ons zeggen, twaalf
maanden?
“Ik zou de rol graag in het West End neerzetten,” antwoordt
Damian dadelijk.
De show verlaat nu Sheffield en South Yorkshire, een plaats waar
Damian graag verbleven heeft. Les Mis, zoals de show bij vele fans bekend is, trekt nu naar Birmingham. Damian zal niet langer meer de Ploegbaas spelen, maar enkel nog de rol van
Valjean. Maandag en dinsdag zijn de dagen waarop je Damian de hoofdrol kan zien vertolken, maar zijn er misschien nog andere rollen in de musical die hij graag had
gespeeld?
“Nee. Het grappige is dat je sommige acteurs hebt die meerdere
grote rollen spelen. Ik zou nooit bijvoorbeeld Javert kunnen spelen, hij is niet mijn soort personage, hij is heel kritisch. Ik kan me meer vereenzelvigen met Valjean.”
Voor die ontmoeting in Surrey die zijn leven veranderde, was
Damians kennis van theater en shows om eerlijk te zijn heel erg beperkt. Zijn er dan nu, na veertien maanden bij Les Misérables, nog andere rollen die hij zou willen
veroveren?
“Daarop weet je het antwoord heel goed, Martin,” zegt Damian met een brede grijns op zijn gezicht, “Ik zou het fantastisch vinden om Jezus te spelen in Jesus Christ Superstar, want overal waar ik kom zie ik posters en dan denk ik dat ik echt op hem lijk. De show loopt op dit moment in Woking en de mensen blijven maar vreemd naar me kijken, alsof ze willen zeggen, “Dat is hem.” (hij lacht).
[Start Page] [Concert Reviews] [Biographie] [Nieuws] [Bands] [Album Reviews]
[Recordings] [fotos] [Links] [Interviews] [Concert Review Archive]