|
Mykonos: commercieel, duur en druk, dat waren mijn gedachten over dat eiland, en dus wilde ik er in eerste instantie ook niet naartoe. Ik was bang dat ik me elke dag zou moeten scheren en netjes aan zou moeten kleden, terwijl ik op het vakanties juist lekker vind om dat allemaal niet te doen. Maar ja, ik reis natuurlijk niet altijd alleen en smaken verschillen, dus op tien september 1998 moest ik eraan geloven. Na zo'n acht uur varen (we kwamen uit het Aege�sch gebied zetten) belandde onze veerboot om drie uur in de nacht aan de kade van Mykonos stad. Tot onze grote verbazing stond er nog een menigte mensen te wachten om hun kamers te slijten. Toen ik de woorden "studios, apartments" hoorde was mijn belangstelling gewekt. Op de een of andere manier zijn die kamers altijd iets groter, en het idee van een eigen keukentje trekt me ook atijd wel aan. Niet dat ik nou elke avond zelf eten sta te koken, maar een keukenblok om in de morgen even koffie te zetten met mijn dompelaar en French press, en het idee dat er borden en kopjes zijn om eventueel een ontbijtje in elkaar te draaien, is aanlokkelijk. De man die ik aansprak bleek een pand te hebben in Platis Gialos, een badplaats drie kilometer van Mykonos stad af, maar ja: er was strand voor de deur, en daar is natuurlijk ook iets voor te zeggen. Bovendien was het al laat, en wat maakte ons het uit. Er was een regelmatige busverbinding met Mykonos stad, elk half uur tot een uur of 1 in de nacht, dus okay, wij gingen mee. Het apartement was ontzettend leuk, twee kamers groot en met twee balkonnetjes. Ik had lekker m'n eigen slaapkamer, ook prettig. En eigenlijk was het ook helemaal niet zo duur als we gedacht hadden. We betaalden toen 9000 drachmen, wat neerkwam op zo'n 54 gulden of 25 euro per nacht (ondertussen is het wel een stuk duurder geworden...). En Mykonos bleek heel erg leuk te zijn. Ik kon gewoon ongeschoren en met mijn plastic slippers aan de deur uit. De meeste dingen waren inderdaad wel een stukje duurder, zoals uit eten gaan of ergens een borrel halen, de supermarkten, maar als je een beetje oplette viel het allemaal wel mee. Bovendien kwam ik op de eerste avond dat ik uit wilde gaan de liefde van mijn leven tegen bij de bushalte. Ondertussen zijn we lang en breed getrouwd. Toch goed dat mijn reisgezelschap een beetje aan heeft gedrongen om eens op dat eilandje te gaan kijken.
Mykonos stad behoort zonder twijfel tot een van de mooiste havenplaatsjes op de Griekse eilanden. Alle huisjes zijn wit gekalkt, de meeste in Cycladenstijl (de zogenaamde kubushuisjes), en de plaatselijke overheid is erg streng bij nieuwbouw. Je moet aan allerlei eisen voldoen wil je er een huis neerzetten. Het centrum van de stad is een wirwar van steegjes waar je na jaren oefenen nog gemakkelijk de weg kwijt kunt raken. Indertijd is het zo gebouwd met de bedoeling dat eventuele piraten de weg kwijt zouden raken. De haven met de terrassen, "Little Venice" met zijn huizen die in de zee staan, en de molens op de heuvel dragen allemaal bij om Mykonos stad om te toveren tot een plaatje. De stad barst uit zijn voegen van de winkeltjes, terrasjes en kerkjes, en je ontdekt er steeds nieuwe plekjes. De sfeer is supergezellig. Regelmatig leggen er cruiseboten aan met voornamelijk Amerikanen, die dan en masse de stad komen bevolken. Even is het dan heel druk. Mykonos stad leeft 24 uur per dag. Altijd is er nog wel ergens iets open, altijd zwerven er nog wel mensen over straat.
Behalve het vrolijke en mooie Mykonos stad beschikt het eiland ook over een serie prachtige zandstranden, zoals Psarou, Platis Gialos, Elia Beach, Ornos, Paranga, en natuurlijk Paradise en Superparadise Beach. Ik noem er nu een paar, en dit zijn waarschijnlijk de drukste, omdat ze een direkte busverbinding hebben, maar er zijn er nog veel meer. Kalo Livadi bijvoorbeeld, een prachtig strand (volgens mij het mooiste) en veel stiller, of Kapari Beach, wat meer afgelegen, en alleen wandelend of met een scootertje te bereiken. Kortom: er is voor iedereen wel een strand wat aan de verlangens voldoet. Mykonos is een echte aanrader: veel sfeer, veel zon, veel strand, en soms ook: veel wind. Ik probeer er elk jaar even naar toe te gaan om oude vrienden te ontmoeten en weer iets van de sfeer op te snuiven. |
|
 |
|
 |
|
