Lichaamswerk is niet iets nieuws. Sommigen lichaamsgerichte methoden zijn deels zelfs ouder dan de klassieke Psycho-analyse van Freud. Aan het begin van de vorige eeuw hielden grondleggers van lichaamswerk zoals Reich, Lowen en Feldenkrais zich al bezig met de structuur van het lichaam. Ze beseften dat de mens voor een groot deel in z'n baby-en kindertijd wordt gevormd. Als klein kind reageren we reflexmatig op angstige of verwarrende situaties door ons lichaam te verkrampen. We spannen onze buik-, bekken-en nekspieren aan en trekken onze schouders op. Hierdoor kunnen we onze adem beter inhouden, waardoor de energietoevoer naar ons lichaam verminderd. We pantseren ons lichaam, zodat we we onze gevoelens en impulsen beter onder controle houden
Beleeft een kind regelmatig zo'n angstige of verwarrende situatie, dan blijft een deel van de spanning in het lichaam aanwezig. Hierdoor ontstaat een verkrampte, verdedigende houding tegenover de buitenwereld. Zo bouwt iemand in de loop der jaren spanningen in het lichaam op. Het lichaam gaat zich krommen, wordt star, onbeweeglijk en gevoelloos. Als het lichaam zich kromt doet de geest dat natuurlijk ook. Zo bepaalt je lichaamshouding voor een groot deel hoe je letterlijk en figuurlijk in het leven staat
Bron: Lichaamsgerichte therapie
|
