Ja, de stadswandeling brengt voor ons niks nieuws, we hebben het gisteravond natuurlijk allemaal gezien. Maar we nemen zelf het initiatief en beklimmen de trappen van het musiccentre. En hier komt weer een hoogtepunt. Er staat een orkestje (oh ja?, ja!) te oefenen of zoiets en wij gaan spontaan meedoen. De een na de ander krijgt een instrument in de handen gedrukt en met een of twee professionele leden van de band komen er zowaar goede muzikale klanken uit. Ik heb nooit geweten dat ik het ritme kon slaan, maar met een bel en een stokje kom je een heel eind, als tenminste een ander aangeeft wat je precies moet doen.
Door, we moeten steeds door. We zien voor de eerste keer hoe een cubaanse bonnenwinkel werkt. Elk gezin krijgt een bonnenboekje en daarmee kunnen ze bepaalde primaire artikelen gratis halen bij het bonnenwinkeltje. Het lijkt wel de oorlog!
Het is echt zo en je ziet veel ouderen, die niets anders kunnen dan naar deze winkels gaan en als attractie verzinnen mensen van alles. Wandelen met een varkentje� one dollar please.
Ook hier weer allerlei bandjes die ergens staan te oefenen en zo massa�s volk trekken die wegzwijmelen in de salsa� We komen dan weer bij de Plaza Major en er komt een geweldig mooie rode Anerikaanse slee aan, echt met van die grote vleugels. Erin zit een meisje in een prachtige mooie roze jurk, ze wordt van alle kanten gefotografeerd en wij mogen meegenieten. In Cuba is het gebruikelijk dat een 15-jarig meisje op haar verjaardag in het zonnetje gezet wordt met een mooie jurk en een fotograaf, mooie auto etc, En dat is hier ook het geval en het is een mooi schouwspel.
We komen dan weer terug in ons verblijf en het kamermeisje heeft haar uiterste best gedaan om onze kamer op te vrolijken en is daarbij uitgegaan van de gedachte dat hier man en vrouw moeten slapen� maar ja� dat zijn mijn zoon en ik niet, maar het staat wel mooi, zo�n hartje met bloemetjes op je bed.
We gaan voor de tweede keer proberen bij mensen thuis eten, maar met een grotere groep. Helaas wordt deze avond niet zo�n succes en we kunnen met geen mogelijkheid een taxi krijgen en besluiten dus maar terug te lopen. Lopen door straten zonder licht waarvandaan dan ook en mensen die je aanstaren�. Bang�.? Jawel toch wel een beetje, maar het loopt allemaal goed af. We gaan weer slapen en op naar een volgende dag |
