สาวดอย…จะไปสอยดาว…
หน้าฝนกลางเดือนสิงหาคมนี้ จะมีที่ไหนที่จะให้เราไปเที่ยวน๊า….ว่าแล้ว ก็ลองเข้าไปเช็คกับ TKT โอ้ว! ดอกหงอนนาค มันยอดมาก!!! สิ่งที่เราเห็นจากภาพก็คือ ภาพดอกสีม่วง เป็นลาน บนทิวสนโอบล้อมด้วยสายหมอก และละอองฝน …ไม่ไปไม่ได้แย๊ว !! หลังจากนั้น เจ๊ใหญ่จั๊กกะจั่นก็จัดแจงหาสมัคร พรรคพวก ทั้งหมดตั้ง 2 คน แน่ะ!!! แต่ก็ไม่เป็นไร ไปหาเอาดาบหน้าก็ด้ายยย เราจึงไปใช้บริการของ TKT รวมกับเพื่อนใหม่ๆ ดีกว่า เพราะที่นี่จัดไปทุกอาทิตย์ ในช่วงที่ ดอกหงอนนาคกำลังบาน ซึ่งก็คือช่วงหน้าฝนสถานที่จุดหมายคือ “อุทยานแห่งชาติภูสอยดาว” จังหวัดอุตรดิตถ์ นั่นเอง โดยใช้เวลาเดินทางประมาณ 9 ชั่วโมง มีฝนประปรายตลอดทาง (ก็มันหน้าฝนนี่นา) เราแวะซื้อเสบียง ที่ตลาดก่อนจะไปรวมพลเช้าตรู่ ณ ที่ทำการอุทยานแห่งชาติภูสอยดาว ตรงนี้ เราเริ่มขาดการติดต่อจากภายนอกแย๊ว โทรศัพท์ม่ายมีคลื่น!!!

พวกเราเตรียมตัวจัดสัมภาระ ใส่ในถุงพลาสติก(กันน้ำฝน) เพื่อให้ลูกหาบที่รอเราอยู่ช่วยนำขึ้นไป ส่วนพวกเราเองก็มีสัมภาระจำเป็นติดตัวไปเอง ที่สำคัญคือกล้อง (ขาดม่ายด้ายย) ตรงจุดที่ทำการ เราได้ยินเสียงน้ำตกดังอยู่ใกล้ๆ โอ้ว! น้ำตกภูสอยดาว นั่นเอง อลังการมากๆๆ ตรงจุดนั้นเราเห็นป้ายทางขึ้น “ลานสน” 6.5 กม. จุดหมายปลายทางของเรานั่นเอง

ทางขึ้น เราเดินเลียบน้ำตกไต่ระดับขึ้นอย่างสบายๆ มีถึกบ้างบางช่วง ความโหด ก็ดูเอาตามป้ายชื่อเนินล่ะกันค่ะ ถ่ายรูป ชมวิว ไปเรื่อยๆ เลยทำให้ไม่เหนื่อย ฝนก็มีประปราย แต่ ไม่เป็นอุปสรรคต่อทางขึ้น เราผ่านเนินต่างๆทั้งหมด 5 เนิน จะมีเนินสุดท้ายคือเนินมรณะ ชันมากๆ แต่พอพ้นเนินนี้ไปแล้ว ระยะที่เหลือประมาณ 1 กิโลครึ่ง เราก็ได้แต่ดื่มด่ำสำลักทะเลหมอก จนกระทั่งถึงลานสนช่วงบ่ายแก่ๆ

ว้าว!!! เราเห็นดอกหงอนนาคแล้ว แม้จะไม่เต็มทุ่ง เหมือนในรูป แต่ ก็ชื่นใจจริงๆ เลยกระดี๊กระด๊า แอคท่า ถ่ายรูปกันหย่าย เพราะกลัวว่าพรุ่งนี้ฝนจะตก เดี๋ยวจะไม่ได้ถ่ายรูปเอา ส่วนอีกกลุ่มก็รีบไปหาจุดกางเต๊นท์ ก่อนที่จะมืดค่ำ กะเดี๋ยวต้องทำกับข้าวกันอีกด้วย หิว หิว คืนนั้นอิ่มหนำกับมื้อค่ำ เตรียมตัวเข้านอน ตอน 1ทุ่ม (ม่ายด้ายอาบน้ำ มันหนาววว ห้องน้ำก็ไกลลล)

รุ่งเช้า ชุ่มฉ่ำกับฝนทั้งคืน หนาวว เย็นเป็นอย่างยิ่ง แค๊กๆๆๆ ไอ ไอ เอ๊ย หมายถึงพูดเป็นไอเลย มันยังมืดอยู่ไม่รู้จะไปไหนดี ก็เลยเดินสำรวจขึ้นไปบนเนินหลังจุดกางเต้นท์ แบบว่าแนวต้นสนในสายหมอกอ่ะ จ๋วยยยยยยจังงงง

ณ ลานสน ตรงนี้ มีจุดที่สามารถโทรศัพท์ได้ด้วย! แต่ไหง ไม่มีใครโทรได้เลยอ่ะ ไม่เป็นไร ๆ ไปถ่ายรูปดีกว่า แบบว่าฝนโปรยปรายบางๆตลอดเวลา แถมลมแรงด้วย เออแปลกดีเกิดมาก็เพิ่งจะเคยเดินเที่ยวกลางสายฝนอย่างนี้ เราจัดแจงใส่เสื้อกันฝน พร้อมไปจุดชมวิวตรงจุดหลักกิโลเมตรที่แบ่ง ระหว่างไทยกับลาว (โอ้ว! นี่เรากำลังอยู่ ชายแดนเหรอเนี่ย!) เราก็เลยเดินข้ามแดนไป-มาๆ ซะหลายตลบเลย.......แบบว่าไปเที่ยวต่างประเทศในชั่วพริบตา อิ อิ

หลังจากถ่ายรูปกันจนหนำใจ ก็ถึงเวลาเดินไปน้ำตกมอสซึ่งอยู่ฝั่งประเทศลาว และน้ำตกสายทิพย์ ..การเดินลงไปค่อนข้างทุลักทุเลพอสมควร เพราะทางชัน ฝนตกและทางลื่นมาก จับกบไปหลายที บวกกับความพยายามที่จะถ่ายรูปงามๆของชั้นน้ำตกเก็บไว้ (สวยจริงๆๆ) กล้องของเจ๊จั๊กกะจั่นก็เลยเป็นเครื่องสังเวยความชื้นด้วยประการฉะนี้ หลังจากนั้นเป็นหน้าที่ของกล้องป๊อกแป๊กตัวน้อยที่มีบทบาทสำคัญ เพราะพี่ใหญ่ เดี้ยงซะแล้ว!!

วันสุดท้าย ตื่นเช้ามาอากาศดีจัง อย่ากระนั้นเลยวิ่งถ่ายรูปกับทุ่งหงอนนาคอีกรอบดีก่า แบบว่ายังไม่สะจายเลย จากนั้นสายๆ ฟ้าฝนเป็นใจ ทำให้เราเดินลงเขาได้อย่างปลอดภัย แถมวันนี้ฟ้าเปิดดีกว่าวันแรก ก็เลยได้ภาพสวยๆ ได้สูดอากาศบริสุทธิ์ ได้ชื่นชมเทือกเขาเขียวชุ่มชื่นสุดลูกหูลูกตา และเต็มเปี่ยมไปด้วยมิตรภาพจากเพื่อนใหม่อีก 10 คนที่ต่างก็มีจุดหมายเดียวกันคือ

การได้มาสัมผัสกับดอกหงอนนาค(แม้จะยังบานไม่เต็มทุ่ง) และลานสน ที่ทำให้ทุ่งหงอนนาคนี้เป็นดาวเด่นขึ้นมาในทันใด รวมถึงน้ำตกหลายชั้นสุดอลังการ ใครที่ยังไม่มีจุดหมายในใจในทริปหน้าฝนนี้ ขอเชิญชวนนะคะ ครั้งหนึ่งในชีวิต แต่เตรียมอุปกรณ์กันฝนไปด้วยนะคะ จะได้เที่ยวได้อย่างสมบูรณ์แบบ