...::: İKİNCİ ŞANS
:::...
Bir sicak hava esiyor yuzume, ardindan bir kucuk damla yanagimdan
suzuluyor
ve attigim her adimla yagmur daha da hizlaniyor. Derinlerden gelen bir
ses
bana
- Susma, diyor.
Susmuyorum, konusuyor muydum ki? Iliklerime kadar islandim ve ben hala
sokaklardayim, ne isim var burada?
Birden bulutlar yokoluveriyor, yildizlar beliriyor; demek ki gece olmus.
Gunesin dogusuyla baslamamis miydi bu nerede bitecegi belirsiz yolculuk.
Yorulmus olmaliyim ama hicbir sey hissetmiyorum. Yildizlarin
birbirleriyle kavga ettiklerini goruyorum, el ele vermis yolumu aydinlatma
cabasindalar, oysa ki bu ayin isi degil miydi? O nerelerde saklaniyor acaba?
Bir
yildiz
kayiveriyor yamacima, beni kolumdan yakalayip bedenimi cekip savuruyor.
Beni
kendine kuyruk yapiyor ve gogun derinliklerine dogru kayiyoruz.
- Bir dilek tut! diyor bana.
Gozlerini kapa, cesaretli ol derken guzel bir dilek geciyor icimden.
Sonra
aniden yokoluveriyor yildizim; bir zirveye birakarak kuyrugunu, beni.
Burasi cok yuksek!
Ben yuksekten korkarim; bunu neden daha once bilmiyordum? Yeryuzune
bakamiyorum. Korkuyorum, tek basima inemem ki burdan.
Aman Tanrim!
Neler oluyor boyle?
Bir devin pastasinin uzerindeyim ve pastanin visnesi oluvermisim.
Kendimi
oyle ufalmis hissediyorum ki. Olamaz! Pastayi dilimlemeye basladi bile.
Birazdan pastayla birlikte beni de yiyecek. Gozumu kapatiyorum ve
kendimden
hic ummadigim bir cesaretle bedenimi zirveden asagiya dogru
yuvarliyorum, bu
son sansim. Ruyada gibiyim, canim yanmiyor; yoksa bu gercekten bir ruya
mi?
Umarim oyledir ve cok gecmeden uyanirim. Masanin kosesinden yere dogru
deli
gibi dusuyorum ama ne agliyor ne de ciglik atiyorum. Yasadiklarimin
boylesine urkutucu olmasina karsin artik korkmuyorum, icimi kaynagi
belirsiz
bir huzur kapladi.
Iyi ki yildizima kuyruk olmusum.
Iyi ki guzel bir dilek dilemisim gok yuzunde.
Gercekleseceginden hic kuskum yok, ispati yasadigim bu mucize. Cunku
yeniden
dunyadayim ve eski "ben" olarak. Kendi bedenimde, kendi ayaklarimin
ustunde,
yasiyorum; vucudumda en ufak bir cizik bile yok. Dilegimi
gerceklestirmek
icin umutluyum, kendime guveniyorum cunku bir deve aksam yemegi olmadim;
bu
bana verilmis ikinci sans olmali.
| |
